To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Ο Manchurian Candidate – λαγός του Klaus Schwab Κυριάκος Μητσοτάκης, εξεφτελίζει τη χώρα που υποτίθεται εκπροσωπεί, θέτοντας θέμα Παγκόσμιας Διακυβέρνησης για την αντιμετώπιση ανύπαρκτων κινδύνων. Αυτά, από του ζοφερού βήματος του ΟΗΕ – βασικό εργαλείο άσκησης πολιτικής αυτού, ο Παγκόσμιος Οργανισμός “Υγείας” του Tedros Gebreyesus. Για τη μελλοντική εγκαθίδρυση των υπερεξουσιών του οποίου [βλ. εδώ], ο κόσμος δεν δείχνει να…
Εικοσιτεσσάρων ετών μόλις ο μεγάλος Βοημός ολοκληρώνει την Πρώτη Συμφωνία του, έργο 3 την οποία δεν επρόκειτο να ακούσει ποτέ : το χειρόγραφο θα χανόταν, για να ανακαλυφθεί μετά το θάνατο του Dvorak που έλαβε χώρα το 1904. Το έργο είχε εντέλει την πρεμιέρα του τρεις δεκαετίες αργότερα. Η ιστορία της εξαφάνισης και της ανακάλυψης του χειρόγραφου θα μπορούσε να…
Ως συνήθως, με το που γίνεται κάποιος στόχος ομαδικών επιθέσεων, με το που βλέπω να μην τον αφήνουν σε χλωρό κλαρί, αρχίζει να μου γίνεται “συμπαθής”, σε σχέση με αυτό που μου ήταν. Συνέβη με την Αχτσιόγλου, κοντεύει να συμβεί και με τον Kasselakis himself… Τα παραπάνω, με αφορμή το όργιο που γίνεται για τη σχέση του με τη γλώσσα….
Το 1969, σε μια από τις συνεντεύξεις μετά την περίφημη ομιλία του, ο Enoch Powell * ρωτήθηκε [βλ. βίντεο, στο 42:16] αν είναι “racialist” – όρος εποχής, χρησιμοποιούμενος για το στιγματισμό των προάγγελων των σημερινών “racists” & “literally Hitlers”. Ο ευφυής πολιτικός είχε απαντήσει: “Αρχικά πρέπει να καθορίσουμε τι εννοούμε με τον όρο racialist. Αν εννοείτε κάποιον που είναι ενήμερος…
Δυο ακόμη ακόμη συναρπαστικά κομμάτια του συνθέτη αυτού του μήνα : το Βαλς έργο 54, Νο 5 [00:00] το οποίο ακούμε απ΄τον πιανίστα Kai Adomeit, ακολουθούμενο από το Allegro Molto, τρίτο μέρος της Σονάτας του Dvorak για βιολί έργο 57 [02:35]. Ερμηνεύουν οι Bohuslav Matusek, Petr Adamec, βιολί & πιάνο αντίστοιχα. Two more fascinating pieces by this month’s composer :…
Θα υπέθετε κανείς ότι η κίνηση των “ανθρώπων που αυτοπροσδιορίζονται ως σκύλοι” αποτελεί είδος μοντιπαϊθονικού ακτιβισμού στοχεύοντος τα identity politics. Μια τέτοια εξήγηση παραείναι αισιόδοξη και εκτός τόπου. Πρόκειται απλώς για παρακρουσιακούς ηλίθιους. Το φαινόμενο έχει ξεκινήσει καιρό τώρα, από μεμονωμένες περιπτώσεις. Η συγκεκριμένη συγκέντρωση 1.000 εξ αυτών στο Βερολίνο αποτελεί την πρώτη, “επίσημη” εμφάνισή τους. Ως εκ τούτου [το…
Τρία κομμάτια από το άλμπουμ του John Zorn με αφιερώσεις σε μουσικούς της περιοχής του San Fransisco Bay, το μελωδικότερο ίσως που έχει ποτέ κυκλοφορήσει. Το Alhambra Love Songs διέπεται από easy listening διάθεση, μακρυά απ’ τις avant garde εντρυφήσεις για τις οποίες ο JZ είναι περισσότερο γνωστός. Έτσι κι αλλιώς, μιλάμε για ένα καλλιτέχνη που η δημιουργικότητά του δεν…
“Μαζική κουλτούρα, όγκοι κοπριάς” – Διονύσης Σαββόπουλος, 1972 Για όποιον ενδιαφέρεται για σοβαρή πολιτική ανάλυση της πορείας και των λόγων ανάδειξης του κυρίου Κασσελάκη υπάρχει μια στο site της Ζούγκλας. Τίτλος : “Πύραυλος Κασσελάκης” [εδώ]Δεν ξέρω ποιος την έχει γράψει, νομίζω πάντως ότι αξίζει να διαβαστεί. Ακολουθούν κάποιες πρόχειρες δικές μου σκέψεις, με αφορμή την “πυραυλική” παράμετρο. Ο λόγος για…
Η Ιρλανδέζα singer – songwriter Imelda May είναι μια από τις, λίγες σχετικά, αναγνωρίσιμες και άξιες ακρόασης ροκ προσωπικότητες σήμερα. Ακούμε ένα τραγούδι της από το πρόσφατο άλμπουμ 11 Past The Hour – μια εξαιρετική πρόταση του stcigar. Irish singer-songwriter Imelda May is one of the relatively few recognizable and worth listening rock personalities today. We hear a song of…
Η ζωή και το έργο της [αυτοδίδακτης] Αγγλίδας πρωτευοντολόγου Jane Goodall είναι ουσιαστικά ταυτόσημα με τη μελέτη της οικογενειακής / κοινωνικής των χιμπατζήδων – κάτι αντίστοιχο με της συναδέλφου της Dian Fossey, στην ιστορία της οποίας βασίσθηκε το σενάριο του “Gorillas In The Mist”. Δεν είναι η στιγμή για αναφορά στα πορίσματα των ερευνών της JG, η σημαντικότητα των οποίων…
Κάτι σχετικό μ’ αυτά που έχουμε πρωτογράψει προ μηνός [βλ. εδώ] περί ολικής επαναφοράς της “πανδημίας”. Respect στην […”ακροδεξιά”, τι άλλο;] Γερμανίδα ευρωβουλευτή Christine Anderson.
Στέφανος Κασσελάκης. Ποταπός. Πιο ποταπός δεν γίνεται.