To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Τα μέρη του σολίστ είχαν θεωρηθεί τόσο δύσκολα, που ο μαέστρος Hans Von Bülov χαρακτήρισε το έργο “Κονσέρτο Εναντίον του Βιολιού”. Πηγή επιρροής εδώ, το ένα και μοναδικό κονσέρτο που έγραψε για βιολί ο Βeethoven – επίσης κριτικαρισμένο αρχικά, πριν καθιερωθεί σαν ένα από τα ορόσημα του ρεπερτορίου. Το ίδιο ισχύει και για το (μοναδικό επίσης) κονσέρτο του Johannes Brahms….
Στη διάρκεια των ‘70s ο Stevie Wonder, μια από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες της soul και του May born club, κυκλοφόρησε μια σειρά εκπληκτικών άλμπουμ που επανπροσδιόρισαν το είδος, ηχώντας σήμερα σε “μυστηριώδη” βαθμό επίκαιρα, αντίθετα με εξ ίσου σημαντικά άλμπουμ πολλών από τους συγχρόνους του. Διαλέγουμε ένα από τα λιγότερο προβεβλημένα, το διπλό βινύλιο – soundtrack του ντοκιμαντέρ The Secret…
Το φαινόμενο “Biden” γίνεται αντικείμενο σχολίων και χαβαλέ από όλο και περισσότερους, ακόμα και στη χώρα που ζούμε. Τώρα, σε φάση πλάκας με τον “Dementia Joe” ήμασταν σ’ αυτό το site απ’ τον Ιούνιο του 2020, όπως μπορεί να δει κανείς πληκτρολογώντας αυτές τις δυο λέξεις. Έκτοτε, και με όσα μεσολάβησαν, το πράγμα δεν φαίνεται ακριβώς αστείο. Το ερώτημα είναι…
Ο Μπάρακ Ομπάμα, “πρώτος αφροαμερικανός πρόεδρος στην ιστορία”, μάγος της επικοινωνίας, μείγμα αξεδιάλυτο διανοούμενου και ανθρώπου της πιάτσας, η επιτομή του cool, μου είχε γίνει αντιπαθής από την πρώτη του θητεία. Όχι μόνο για τις πολιτικές του (το φανερό φιάσκο του Obamacare, ο αισχρός ρόλος αυτού και της ερπετώδους Χίλαρι Κλίντον στην “Αραβική Άνοιξη” και την καταστροφή της Λιβύης) αλλά…
Η αύρα των σελέμπριτι απλώνεται ξανά πάνω απ’ το μεσανατολικό. Αυτή τη φορά με τη μορφή της …Αμάλ Κλούνεϊ, συζύγου του πιο ωραίου άνδρα στο Χόλιγουντ, δικηγόρου με ειδίκευση στα ανθρώπινα δικαιώματα, και εκ των experts – συμβούλων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Το ερώτημα που απασχολεί σήμερα τα “ελληνικά” παπαγαλίζοντα τα ξένα μίντια είναι : ”μήπως εν τέλει το ΔΠΔ…
Δεν ξέρω πόσοι απ’ τους αναγνώστες έχουν φάει “ομαδικό ξύλο”. Μπορώ να βεβαιώσω ότι …δεν είναι ωραία εμπειρία. Λόγω προσωπικού παθήματος, είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητος (PTSD!) σε εικόνες όπως οι παρακάτω. Η πρώτη σκέψη που μου έρχεται είναι να μπορούσα να λιώσω αυτά τα άτομα σαν κατσαρίδες.Από κει και πέρα, για να ταυτίσεις τη βία του είδους με τους “ξένους” (το…
Διαλέγω για την εκφώνηση της είδησης τον αξιόλογο και συμπαθή, δικό μας, Θάνο Κόκκαλη. Δυο σημειώσεις μόνο :1. Το WEF δεν εγκωμίαζε απλώς το οικονομικό θαύμα της Κίνας. Είναι ο οργανισμός που σε συμβουλευτικό και όχι μόνο επίπεδο βρέθηκε όλα αυτά τα χρόνια πίσω από αυτό. Μέντορας του κυρίου Schwab υπήρξε ο Henry Kissinger, του οποίου ο KS ήταν μεταπτυχιακός…
Ο νέος κατά παραγγελίαν σάλος στα σόσιαλ μίντια, αφορά στην κίνηση της Cate Blanchett να εμφανιστεί με ενσωματωμένη υπόμνηση της παλαιστινιακής σημαίας στη φόδρα του φορέματός της. Παρακάμπτοντας το γελοίον του πράγματος, και την αποθέωση της “Κέιτ” απ’ “το Twitter”, ιδού κάτω κάποια αρνητικά σχόλια, προεξαρχόντων όπως πάντα εκείνων που υπερασπίζονται το δικαίωμα των γυναικών να κυκλοφορούν σαν ξέκωλα. Ενδιαφέρουσα…
Το ενδιαφέρον μέρος του βίντεο, κάτω, αφορά στα πρώτα 15 λεπτά. Στη διάρκειά τους, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τον Piers Morgan – περίπτωση TV personality ποικίλων καθηκόντων με “αποκλίσεις” απ’ το επίσημο αφήγημα – να διασύρεται από τον Seyed Mohammad Marandi, Ιρανοαμερικανό καθηγητή Αγγλικής Φιλολογίας και Οριενταλισμού στο πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Η συζήτηση αφορά κυρίως στο πρόσωπο του εκλιπόντος Ιρανού…
Σε πείσμα της ενορχηστρωμένης δυσφήμισης του “νούμερο ένα ακροδεξιού συνωμοσιολόγου στον πλανήτη”, νούμερο ένα στόχου των liberal media και απαγορευμένου από όλα (πλην X) τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξακολουθώ να πιστεύω, 20 χρόνια + τον Alex Jones.Δεν έχω λόγο να σταματήσω να το κάνω.Να προσθέσω απλώς στην εικόνα, την περιοδεία του Κινέζου στην Ευρώπη, την επίσκεψη του Ρώσου στην Κίνα,…
Η πρεμιέρα της Τρίτης Συμφωνίας δόθηκε το 1883 στη Βιέννη, με …ακτιβιστές εποχής – οπαδούς του “μοντερνιστικού” ρεύματος να αποδοκιμάζουν με σφυρίγματα (ο Brahms ήταν ο επιφανής της “συντηρητικής” πλευράς, απέναντι σε συνθέτες όπως οι Liszt, Wagner). Αυτό δεν εμπόδισε το έργο να κατακτήσει άμεσα ένα μεγάλο ακροατήριο. Ελάχιστες μέρες μετά την πρεμιέρα ο ίδιος ο συνθέτης θα διεύθυνε την…
Μια ακόμα ευπρόσδεκτη πρόταση απ΄τον stcigar, ένα αγαπημένο τραγούδι των Smiths. ‘Death Of A Disco Dancer’ από το Strangeways, Here We Come, τελευταίο στούντιο άλμπουμ, κυκλοφορημένο μετά τη διάλυση του γκρουπ. Ο Morrissey ανήκει, για μένα, στους “θησαυρούς” του May born musicians club. Παρεμπιπτόντως, στο συγκεκριμένο (παράξενα “επίκαιρο”) τραγούδι, κρατά επίσης τον ρόλο του πιανίστα. Εδώ το περσινό podcast –…