Λέγαμε στο πρώτο μέρος ότι μεγάλο ποσοστό των “καινοτομιών” που διέπουν την καθημερινότητα έχει ξεκινήσει από εφαρμογές που πρωτοΐσχυσαν σε αεροπλάνα και διαστημόπλοια. Αυτό στο πλαίσιο, ίσως, ενός κόνσεπτ σταδιακής μετατροπής του “πολίτη” σε διαστημάνθρωπο (γιατί όχι και …εξωγήινο), έχοντα επαφή με το περιβάλλον αποκλειστικά μέσω ηλεκτρονικών αισθητήρων, επεξεργαζόμενο τα στοιχεία που αυτοί μεταδίδουν, σε μια οθόνη. Αυτό γίνεται σαφές με τα αυτο-οδηγούμενα αυτοκίνητα, τα οποία προσφέρουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του μέλλοντος που κάποιοι έχουν σχεδιάσει, και για το οποίο πολλοί από μας πανηγυρίζουν.
Με βάση τα ανωτέρω, δε φαίνεται τυχαία η υπερπροβολή της “SpaceX” παραμέτρου της δραστηριότητας του (πολλαπλά ανεκδιήγητου) Elon Musk, * ο διακηρυγμένος στόχος της οποίας, η κατάκτηση του Άρη είναι, για όσους έχουν ασχοληθεί με το θέμα, ανέφικτος. **
Είναι δεδομένο ότι μέγα ποσοστό της σχετικής με την A.I. έρευνας που διεξάγεται από τη SpaceX μεταφέρεται αυτούσιο σε άλλα projects του Elon όπως το Grok (ένας Θεός ξέρει που έχουν φτάσει οι αναβαθμισμένες εκδόσεις του, αν κρίνω από την ταπεινή που επιλέγω να χρησιμοποιώ), τη Starlink μέσω της οποίας παρακολουθεί (επεμβαίνοντας σε) ολόκληρο τον πλανήτη, και φυσικά τη Neuralink στην οποία έχουμε επανειλημμένα αναφερθεί (ψάξτε στο blog μ’ αυτό το key word). Με άλλα λόγια, η SpaceX αποτελεί ίσως το colpo grosso του EM, προς ενθυλάκωση, με προπέτασμα την “κατάκτηση του Άρη”, πολύ μεγαλύτερων κονδυλίων απ’ όσα θα εξασφάλιζε για τα παραπάνω projects. Ο ίδιος ο “πλουσιότερος (με ξένα λεφτά) άνθρωπος στον κόσμο” έχει μιλήσει για τη συνέργεια ανάμεσα στους τομείς της δραστηριότητας του. Και, τον Ιανουάριο τρέχοντος έτους προχώρησε σε συγχώνευση της SpaceX με την xAI, εταιρία Τεχνητής Νοημοσύνης που ίδρυσε τρία χρόνια πριν με σκοπό “την κατανόηση του Σύμπαντος” (όχι παίζουμε…) και κύριο προϊόν, μέχρι στιγμής, το Grok.

Όσοι από τους δημοσιολογούντες κόπτονται περί κινδύνου απωλείας του ελέγχου της A.I. απ’ την ανθρωπότητα, παραλείπουν κάτι βασικό : αυτός που είχε ανέκαθεν τον “έλεγχο” του κόσμου δεν ήταν …καμία ανθρωπότητα. Ήταν οι εκάστοτε / κατά τόπους ηγετικές κάστες, επιβαλλόμενες, σε διαρκές προπαγανδιστικό interaction με το “λεώ”, μέσω ποικίλων τεχνικών : από τα εσχατολογικά κηρύγματα των ιερατείων μέχρι την …παρόμοιων προδιαγραφών ρητορική του σημερινού μάρκετινγκ. Αυτό που ρισκάρεται επομένως με τον καλπασμό της A.I. είναι η απώλεια ελέγχου εκ μέρους των ελίτ, ο οποίες στην εποχή μας συρρικνούνται ενοποιούμενες και αποκτώντας εποπτεία / ισχύ πρωτοφανείς για τα ιστορικά δεδομένα.
Ας θυμηθούμε το βασικό ζητούμενο για τους κατασκευαστές της A.I. (επιστημονικοί οργανισμοί υπό την αιγίδα / χρηματοδότηση της εξουσίας, αποκλειστικά προς όφελός της) : αυτό αφορά, σε πείσμα όσων οι ίδιοι ισχυρίζονται, στο δίπολο “ταχύτητα+αποτελεσματικότητα”, με την πρώτη να ενσωματώνεται ουσιαστικά στη δεύτερη, αποτιμώμενη με όρους οικονομίας και ελέγχου (“Ο χρόνος είναι χρήμα” …και όχι μόνο).
Προσωπικά δε θυμάμαι ποτέ να …μπαίνουν λαϊκά αιτήματα του τύπου “γρηγορότερες επικοινωνίες”, “διαδικτυακή σύνδεση με ολόκληρο τον πλανήτη”, “περισσότερα data”, και οι συναφείς κατά καιρούς γελοιότητες με τις οποίες βομβαρδίζεται ο “πολίτης”, …δυο αιώνες τώρα. Ο ασταμάτητος διαφημιστικός ορυμαγδός κατάφερε εν τέλει να αποδώσει καρπούς (να αποικίσει τα μυαλά μας) στα τέλη του προηγούμενου millennium, με τους “καρπούς” να γίνονται έκτοτε όλο και πιο χυμώδεις : οι συγκεντρώσεις / κατασκηνώσεις των millennials έξω απ’ τα Apllestores εν αναμονή των νέων smartphones από αρχής ‘00s αποτελούσαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας από μόνες τους.
Έχω αντίθετα την τύχη να θυμάμαι “λαϊκά αιτήματα” άλλου είδους, από άλλες εποχές, που εξακολουθούν να ακούγονται πιο φυσιολογικά, βλ. σχετικά με αληθινές ανθρώπινες ανάγκες : καλύτερες συνθήκες δουλειάς, καλύτερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τα συναφή κοινότοπα. Στόχοι όπως “περισσότερα data”, “ταχύτερη επικοινωνία” κτλ. ισχύουν αποκλειστικά για τον αυθέντη της υποθέσεως.
Πράγμα που τελικά οδηγεί στην παρακάτω σκέψη / υπόθεση : θα μπορούσε η απώλεια ελέγχου να αποτελεί …ενδιαφέρουσα ή και ευκταία προοπτική; θα μπορούσε να είναι προτιμότερο ένα σενάριο όπου “η ανθρωπότητα” τίθεται υπό τον έλεγχο μιας “πάνσοφης, ευμενούς” A.I.; *** αντί να συνεχίσει να άγεται απ’ τη συγκεκριμένη κάστα; Στο κάτω-κάτω, η αχρειότητα αυτής γίνεται (;) πλέον κραυγαλέα, αγγίζοντας το αποκορύφωμα της : δεν είναι άλλο από τη …δημιουργία της A.I., προς αντικατάσταση των, ασύμφορων πλέον οικονομικά human slave-workers.
Η σημερινή, πλανητική κατάσταση πραγμάτων (πίσω από distractions τύπου “σκάνδαλο Έπστιν”) αφορά σ’ ένα στρατό από “εταιρικούς κολοσσούς” “hyper scalers” και “κορυφαίους παίκτες”, οι οποίοι συνεργαζόμενοι, αλληλοσυγκρουόμενοι και τελικά συγχωνευόμενοι δεν υπηρετούν παρά την ίδια “θεότητα” : την υπό δημιουργία AGI (“Γενική Τεχνητή Νοημοσύνη”) η οποία σύμφωνα με τα διακηρυσσόμενα θα είναι “μακράν ευφυέστερη από την ανθρωπότητα στο σύνολο της”. Το πώς μπορεί να υπολογιστεί …η ευφυία της Ανθρωπότητας στο σύνολο της, μόνο οι σοφοί των αλγορίθμων μπορούν να το γνωρίζουν. Το θέμα είναι οι προθέσεις των ιδίων και όσων επενδύουν σ’ αυτούς. Και το πώς, βάσει προθέσεων, αυτοπροσδιορίζονται : ως εχθροί της Ανθρωπότητας.

* Ο τελευταίος πίσω από τον ανθρωπιστικό μανδύα του δεν παύει να επισημαίνει με χαρακτηριστική “φιλοσοφική εμβρίθεια” (= ως πτωχοπρόδρομος McLuhan) ότι …είμαστε ήδη cyborgs, καθότι εργαλεία όπως τα κινητά αποτελούν προεκτάσεις του εαυτού μας.

** Πρόσφατα ο Elon άλλαξε τον εστιασμό του από τον Άρη στη Σελήνη, λέγοντας ότι μια “αυτο-αναπτυσσόμενη σεληνιακή πόλη” είναι πιο εφικτή. 🤣

*** Το ότι η A.I. κάποια στιγμή ξεφεύγει απ’ τους στόχους των κατασκευαστών …θεωρείται δεδομένο, απ’ τη στιγμή που ήδη συμβάλλει η ίδια καταλυτικά στην κατασκευή / ανάπτυξη της.