Θυμάμαι αίφνης μια από τις κορυφαίες ατάκες του κορυφαίου θεατράνθρωπου της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε έρθει (και κρατηθεί) μ’ αυτήν στην εξουσία:
“Απ’ το λαό, με το λαό, για το λαό!” – οι τρεις τελευταίες λέξεις πνίγονταν παραδοσιακά, στο …λαϊκό χειροκρότημα.
Η φράση αποκτά νέο ενδιαφέρον, πέραν του θεατρικού, ιδωμένη υπό το πρίσμα της (αενάως) νέας τεχνολογίας, και των επιχειρημάτων με τα οποία προωθείται στο κοινό.
Κεντρική ιδέα δείχνει να είναι “το καλό του average citizen”, η απελευθέρωση του οποίου είναι ο απώτερος προορισμός της. Η ιδέα υποστηρίζεται ακόμα και από σημαίνουσες φιγούρες της ελληνικής και ου μόνον διανόησης – πρόσφατα είχαμε αναφερθεί στον κύριο Κοντογιώργη και κάποια σχόλια του με αφορμή τον Καποδίστρια, βλ. εδώ.
Η τεχνολογία προκύπτει υποτίθεται, από τη συνειδητή προσπάθεια επιστημόνων / εφευρετών να λύσουν τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Αυτό, ξεκινώντας από την υγεία – καταπολέμηση ασθενειών, βελτίωση προσδόκιμου ανθρώπινης ζωής κτλ. – προχωρώντας στη “δημοκρατικοποίηση της γνώσης” δια της μετατροπής της πληροφορίας σε δικαίωμα, και συνεχίζοντας με την ταυτόχρονη αύξηση της παραγωγικότητας / μείωση της σκληρής εργασίας, καθώς μηχανές αντικαθιστούν προοδευτικά τον άνθρωπο στα χωράφι, το εργοστάσιο, το γραφείο και εν τέλει το επιστημονικό εργαστήριο. Last but not least, διευκόλυνση μιας “εξισωτικής” διαδικασίας σε εθνικό / οικουμενικό επίπεδο, δια της διασυνδέσεως των πάντων με τους πάντες, πράγμα που συνεπάγεται πολλά και διάφορα – ευκαιρίες συναλλαγών, εύρεση θέσεων εργασίας etc.
Ας εξετάσουμε επί τροχάδην αυτά τα επιχειρήματα :
Ως προς το θέμα της υγείας, ο κομβικός ρόλος και μόνο της A.I. στην ταχύτητα με την οποία αναπτύχθηκαν τα εμβόλια δείχνει πέρα από κάθε αμφιβολία ότι …πρέπει να την φοβόμαστε. Δε χρειάζεται να επεκταθούμε περισσότερο, σε ένα θέμα στο οποίο είναι αφιερωμένο ένα ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό των posts αυτού του blog.
Ως προς τη δημοκρατικοποίηση της γνώσης, μέσω “εργαλείων” όπως τα πρόσφατα LLM έχουμε αναφερθεί επίσης εκτεταμένα : οι μόνοι αληθινά ωφελημένοι από αυτή την υπόθεση είναι οι …ήδη κατέχοντες κάποια γνώση, χρησιμοποιώντας τα απλώς για συλλογή / οργάνωση πληροφοριών, την εγκυρότητα των οποίων είναι σε θέση να ελέγξουν. Ως προς τη μείωση του ανθρώπινου μόχθου … μπορείς να την πεις κι έτσι. Γιατί η AI όντως μειώνει τον μόχθο του ανθρώπου, καθιστώντας τον άνεργο και υποκαθιστώντας τον.
Η διασύνδεση τέλος των πάντων με τους πάντες, ποιο άλλο αποτέλεσμα έχει από αυτό που αναφέραμε εν έτει 2019 σ’ αυτό εδώ το post : …Το διαδίκτυο “φέρνει κοντά” τους λαούς, δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση οικουμενικότητας και, ως αποτέλεσμα αυτής, “έθνη – ελίτ” και “έθνη – προλετάριους”.  Η εκμετάλλευση των δεύτερων από τα πρώτα μεγιστοποιείται, ενώ ταυτόχρονα μπαίνει σε λειτουργία η αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων: τα “έθνη προλετάριοι” θεωρούν δεδομένο ότι τα “έθνη της ελίτ” (ακόμα κι εκείνα που δεν ανήκουν σ’ αυτην) τους χρωστούν τον πλούτο τους.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση, ο στόχος, διαχρονικά παρών πίσω από κάθε τεχνολογική εξέλιξη, μπορεί να περικλεισθεί σε δυο λέξεις; “ταχύτητα” και “αποτελεσματικότητα”.
Δεν είναι τυχαίο το τάισμα των ανθρώπων με επιστημονική φαντασία δεκαετίες ολόκληρες. Ούτε ότι …τεράστιο ποσοστό εφευρέσεων / τεχνολογικών διευκολύνσεων που διέπουν την καθημερινότητά μας ξεκίνησαν από εφαρμογές που αφορούσαν / -ουν αεροπλάνα και διαστημόπλοια. Χάρη σ’ αυτές, ο άνθρωπος εκπαιδεύεται στο να χρησιμοποιεί όλο και λιγότερο τις αισθήσεις του για την επικοινωνία με τον κόσμο, μεταμορφούμενος σιγά σιγά σε …αποκωδικοποιητή στοιχείων που εμφανίζονται σε μια οθόνη – όπως οι πιλότοι / αστροναύτες. (Συνεχίζεται)