Η συνέντευξη του Πάρι Καρβουνόπουλου με τον έμπειρο περί τα αμερκανικά δημοσιογράφο Αλέξανδρο Στεφανόπουλο (κάτω) είναι σημαντική κατ΄αρχήν για την εκτενή αναφορά στην ομιλία Τραμπ στο Νταβός, το μεγαλύτερο τμήμα της οποίας παραμένει άγνωστο στο ευρύ κοινό. Και φυσικά για την ανάλυση του φιλοξενούμενου.
Πρόσθετο ενδιαφέρον παρουσιάζει το τελευταίο τμήμα της, όπου …θορυβημένος ίσως από το θετικό προς τον Τραμπ κλίμα που έχει δημιουργηθεί, ο ΠΚ στρέφει τη συζήτηση στην “αστυνομική βία“, και τα “επεισόδια στη Μινεάπολη“, απολογούμενος (;) ότι “δεν ήξερε από πριν τι θα πει ο καλεσμένος του”. Ο τελευταίος που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, όχι απλώς αιτιολογεί αλλά δικαιολογεί κάποιες πολιτικές του DT, σπεύδει να “συμμορφωθεί” μεταστρεφόμενος προοδευτικά σε “Trump hater”. Τα παραπάνω φυσικά είναι κατανοητά, δεδομένης της “κοινωνικής συνθήκης” : όσοι θεωρούν ότι διανύουμε κάποιο είδος “μετα-woke” περιόδου / αποκατεστημένου free speech etc etc είναι δυστυχώς εκτός πραγματικότητας. Οι πάντες ανεξαιρέτως λέμε ένα ποσοστό και μόνο αυτών που θα θέλαμε να πούμε.
Σε ό,τι με αφορά βρίσκω τη συζήτηση πολύ ενδιαφέρουσα καθ’ όλη τη διάρκειά της – συμπεριλαμβανομένου του ελαφρώς διασκεδαστικού καταληκτικού section. Επιμένοντας κατά τ’ άλλα ότι τα βασικά “θέματα” ως προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ – αρκετά για να τον καταδικάσουν – είναι : 1. Η γη και υδωρ που έχει παραχωρήσει σττους “σχεδιαστές του μέλλοντός μας” (την …κοινότητα της Silicon Valley), και 2. η πολιτική του στη Μέση Ανατολή όπως εξελίσσεται : προδοσία των Κούρδων * – άνευ όρων υποστήριξη στην “συριακή κυβέρνηση” / τουρική επεκτατικότητα και εμμονή στη …με το έτσι θέλω αποσταθεροποίηση του Ιράν, με κάθε τρόπο.
* Η συγκεκριμένη στάση έχει προκαλέσει κινητοποίηση μερίδας (εβραιοκινούμενων) ρεπουμπλικάνων βουλευτών. O “επικείμενος εμφύλιος στις ΗΠΑ” για τον οποίο γίνεται φασαρία στα mainstream media, μαίνεται στην πραγματικότητα ήδη στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Η εμμονή του με το Ιράν δεν βγάζει και πολύ νόημα, εκτός κι αν πρόκειται για χειρονομία προς το Ισραήλ ώστε να μην αισθάνεται ριγμένο. Το μόνο που κατάφερε από την άλλη με τα περί της Γροιλανδίας, είναι να κλείσει άρον άρον η Ευρώπη εμπορική συμφωνία με την Λατινική Αμερική και με την Ινδία και να βάλει στον πάγο την πρόσφατη συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Άντε με το καλό επιστροφή στο ρωσικό αέριο και χαλάλι του Τραμπάκουλα η παγωμένη έρημος της Γροιλανδίας!
Εννοείται ότι για το Ισραήλ είναι όλη αυτή η μαλακία με το Ιράν.* Και πιθανώς το πράγμα προωθείται με αυτή την εμμονή προς κατευνασμό των Ισραηλινών, οι οποίοι, δηλ. οι περί τον DT άνθρωποί τους (L. Graham, M. Pompeo etc) βυσσοδομούν αγρίως λόγω της διαμορφούμενης κατάστασης στη Συρία με ευθύνη του ηλίθιου Τραμπάκουλα, ο “έρωτας” του οποίου για τον ΡΤΕ δε δείχνει να έχει όρια : ένα από αυτά που προωθούνται απο τους “επαναστατημένους Ρεπουμπλικάνους” είναι η αντιστροφή της πολιτικής για τους Κούρδους. Ένα άλλο είναι ένας φάκελος με στοιχεία “ενοχοποιητικά” του promoter των τουρκικών συμφερόντων, πρέσβη στην Τουρκία και φίλου του DT, Tom Barrack. Η κατηγορία είναι οτι προωθεί τα συγκεκριμένα συμφέρντα δι’ ίδιον όφελος. Παρεμπιπτόντως, αν δεν κάτσει καλά η μπίλια εκεί, την ψιλοχοντροβάψαμε.
Η συμφωνία με τη Λατινική Αμερική (ευτυχέστατα!) ναυάγησε, εξ ου αλλωστε και η στροφή προς την Ινδία.
* Η πλάκα ειναι ότι από πλευράς …γεωπολιτικού συμφέροντος 🤮 εμάς θα μας συνέφερε η πτώση των μουλάδων : επιστροφή του Ιράν στην αγκαλιά της Δύσης θα σήμαινε ελαχιστοποίηση του ρόλου των κωλότουρκων στην περιοχή.
Όχι ευχαριστώ! Καλά να είναι πάντα οι άνθρωποι του Αλλάχ στην ωραία Περσία, με τους μουλάδες να κρατάνε τα σύνορα της χώρας τους ερμητικά κλειστά. Μακριά κι αγαπημένοι!
…Η Ινδία είναι προτιμότερη (εκτός απο συμπαθέστερη – άσε που είναι και εχθροί των σκατοτουρκαλάδων) καθότι έχει πολιτική εναντίον των μεταλλαγμένων σε αντίθεση με τους νοτιοαμερικάνους που είναι κανονκά …Monsanto territory.
Τα ίδια είναι λίγο πολύ παντού. Και στην Ευρώπη τα μεταλλαγμένα επιτρέπονται από φέτος. Τα βιολογικά δεν φτάνουν για όλους. Καλύτερα μεταλλαγμένος παρά πεθαμένος!
Δεν είναι έτσι. Οι πολιτικές της Ευρώπης στο θέμα των μεταλλαγμένων είναι πολύ πιο αυστηρές από της Αμερικής (καλά για Mercosur δε μιλάμε). Και ως προς τα ίδια τα μεταλλαγμένα και ως προς διάφορα φυτοφάρμακα που γ…ουν και δ…ρνουν, και τα οποία επιτρέπονται μια χαρά στο Αμέρικα.
Γενικά η Ευρώπη εφαρμόζει προς το παρόν τουλάχιστον την “αρχή της προφύλαξης”, που σημαίνει ότι μπορούν να απαγορευτούν προϊόντα ακόμα και χωρίς “επιστημονική απόδειξη” βλάβης. Αντίθετα στην Αμερική διάφορες ουσίες εγκρίνονται μέχρις “επιστημονικής αποδείξεως” αυτής.
Από οικονομικής απόψεως επίσης οι συμφωνίες αυτές δεν κάνουν την παραμικρή διαφορά για την Ελλάδα. Και από Λατινική Αμερική και από Ινδία εισάγουμε ήδη τεράστιες ποσότητες αγροτικών και μη προϊόντων χωρίς να εξάγουμε πρακτικώς τίποτα. Με εισαγωγές και χρέη εξάλλου τη βγάζουμε σαν χώρα διακόσια ολόκληρα χρόνια.
Και μια χαρά φτάνουν τα βιολογικά για όλους. Αρκεί κάποιοι να έριχναν το βάρος εκεί που πρέπει, αντί να καταστρέφουν τον αγροκτηνοτροφικό τομέα προς χάριν της βιομηχανίας όπλων.
Το ευρωπαϊκό μοντέλο αγροτικής υπανάπτυξης δεν είναι βιώσιμο οικονομικά. Συντηρείται τεχνητά εδώ και δεκαετίες με αθρόες επιδοτήσεις που πληρώνουμε από την τσέπη μας. Ή θα ρίξουμε την ποιότητα (και σιγά την ποιότητα δηλαδή, τίγκα είναι ήδη στα “νόμιμα” εντομοκτόνα, φυτοφάρμακα και αντιβιοτικά τα γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα μας) ή θα επεκτείνουμε τις φθηνές εισαγωγές. Αλλιώς θα πεινάσουμε.
Άσε δε τις ορμόνες. Ένας θεός ξέρει τι ποσότητες οιστρογόνων βάζουμε στον οργανισμό μας (που μεταβολίζει επίσης τα εντομοκτόνα σε οιστρογόνα). Γιαυτό οι άντρες γίνονται λιγότερο άντρες και οι γυναίκες περισσότερο γυναίκες!
Όπως με την πολιτική, έτσι και εδώ, έτσι και παντού, το ότι το τοπίο είναι συνολικά ζοφερό, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κάποια σημεία φωτεινότερα. Όσο non-sensational και να ακούγεται, αυτή είναι η άποψή μου : “το μη χείρον βέλτιστον”. 😐