Σχετικά με τις ενδιάμεσες εκλογές που, ξαφνικά και αναπάντεχα, βρέθηκαν να απασχολούν τους πτωχανίδεους των ελληνικών (σόσιαλ) μίντια :
Τα αντίπαλα στρατόπεδα αποτελούνται από ανθρώπους χειριζόμενους αποκλειστικά ξύλινη (τη λες και …αλγοριθμική) διάλεκτο, χωρίς ίχνος επαφής με την πραγματικότητα. Οι ρεπουμπλικάνοι εμφανίζονται ως φωνή της λογικής ως προς τη woke κουλτούρα, όμως το χάος των απολήξεων αυτής της τελευταίας είναι τέτοιο που στοιχειοθετεί ιδιαίτερο κεφάλαιο – θα επανέλθουμε. Την ίδια στιγμή, επιφανείς συντηρητικοί με τις ευλογίες του tech-illiterate POTUS υποστηρίζουν με νύχια και με δόντια μια τεχνολογία, καλπάζουσα ανεξέλεγκτα προς …ομολογημένα άγνωστη – “μπορεί και καταστροφική!” – κατεύθυνση. Για την οποία ισχυρίζονται ότι …τα ρίσκα που περιλαμβάνει αξίζουν τον κόπο, μια και τυχόν θετική έκβαση είναι το ισοδύναμο μιας εκπληρωμένης ουτοπίας – “αιώνια αφθονία”, υπερνίκηση όλων των ασθενειών, κατάκτηση του σύμπαντος και μετατροπή του σε software διαχειρίσιμο από “αυτό” που θα έχει προκύψει απ’ την ένωση ανθρώπου και A.I. κοκ. Αντιμέτωποι αυτής της πολιτικής-με-όρους-κακής-επιστημονικής-φαντασίας, βρίσκονται επιφανείς των Democrats όπως ο Bernie Sanders, κρούοντες τον κώδωνα του κινδύνου εξ A.I. και μιλώντας για ανάγκη παρέμβασης του κράτους προς ασφαλή διαχείρισή της. Τώρα, τη δημοκρατικότητα της “Δημοκρατικής” προσέγγισης σε θέματα νέας τεχνολογίας, όσοι ασχολούμαστε, την ξέρουμε από εποχής Trump 45 και ιδίως, Biden – αρκεί να θυμηθούμε το λόγο για τον οποίο (υποτίθεται) ο Musk είχε “εξαγοράσει” το Twitter.
Όταν ο γελοίος θόρυβος περί υπερβατικών δυνατοτήτων της A.I. καταλαγιάσει, ό,τι θα έχει μείνει θα είναι οι (όντως υπερβατικές) δυνατότητες που δίνει για παρακολούθηση, καταγραφή και απεριόριστη χρήση των ιδιωτικών μας δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης εκείνης για την …πρόληψη εγκλημάτων : στο πλαίσιο των μελλοντικών Network States που οραματίζονται (σε σύμπνοια, παρά τα επιφαινόμενα) ρεπουμπλικάνοι και δημοκρατικοί “great thinkers of our times” 🤣 είμαστε όλοι ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου, παρακολουθούμενοι από αλγορίθμους …αξιολογούντες και αποκαλύπτοντες τυχόν πρόθεσή μας για αντικοινωνική συμπεριφορά …πριν την εκδηλώσουμε. Το ότι “δυνατότητες” σαν αυτές θα τις εκμεταλλευτεί η οργανωμένη πολιτεία υπό οποιαδήποτε διακυβέρνηση, είναι κάτι που δε χρειαζόμαστε τους αλγόριθμους της Palantir για να το προβλέψουν. Και το συντηρητικό πρόσημο αυτής της τελευταίας που επικαλούνται οι Democrats δεν τους καθαγιάζει : άτομα όπως οι CEO της Open AI και της Anthropic (ιδίως της δεύτερης) είναι ταγμένα στην αριστερή / libertarian πλευρά : ο Dario Amodei ήταν υποστηρικτής και χρηματοδότης της Kamala Harris – για τέτοιους ανθρώπους μιλάμε.
Το πράγμα (εξακολουθεί να) είναι ξεκάθαρο στο μεταναστευτικό, και τις διαγραφόμενες τάσεις : από τη μια η όλο και πιο επιθετική προέλαση του Ισλάμ (βλ. το αυξημένο ποσοστό μουσουλμάνων δημοκρατικών υποψηφίων στις ενδιάμεσες) και της σκοταδιστικής / αντιεβραϊκής / αντιδυτικής τάσης που αυτό συνεπάγεται. * Από την άλλη, η λιτανεία των αξιών του Δυτικού Πολιτισμού (δημοκρατία, ελευθερία του λόγου, ελευθερία της αγοράς κτλ.), ανεπίδεκτων εφαρμογής στις μέρες μας, ποδοπατημένων κατ’ αρχήν από αυτούς που τις επικαλούνται, όπως ο ανεκδιήγητος Trump ή – πρόσφατα στα μέρη μας – ο Marco Rubio.
Σίγουρα, το μη χείρον βέλτιστον. Και κάποια εξίσωση θα υπάρχει για να υπολογιστεί ποιο είναι αυτό εδώ. Σε ό,τι με αφορά πάντως, αισθάνομαι σαν Βάζελος που παρακολουθεί ένα ματς Ολυμπιακού – ΠΑΟΚ. Σκεφτόμενος τι καλά που θα ήτανε …να χάσουν και οι δύο.

* Το σχέδιο είναι γνωστό και επισημασμένο (και από μας) από αμνημονεύτων : σκοπός της αριστερής πτέρυγας των Democrats, και των απανταχού αντίστοιχών της, είναι μια πληθυσμιακή αλλοίωση επί το βολικότερο για τα κομματικά τους συμφέροντα. Πώς το ’λέγε ο Δεληβοριάς; “οι μετανάστες αλλοιώνουν τον πληθυσμό μας προς το καλύτερο”.