Το εξαίσιο ορχηστρικό κομμάτι του Camille Saint-Saëns γράφτηκε αρχικά σαν αυτόνομο έργο, για να αποτελέσει στην συνέχεια τον πυρήνα της Αλγερινής Σουίτας του. Πηγή έμπνευσης η Blidah, πόλη – όαση στους πρόποδες του Άτλαντα, νότια του Αλγερίου, την οποία ο Γάλλος συνθέτης επισκέφτηκε στο πρώτο ταξίδι του εκεί, το 1873. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε ένα είδος μουσικής καρτ-ποστάλ, ανεπηρέαστης από τα τοπικά ιδιώματα, προϊόν του ρομαντικού πνεύματος και του εξωτισμού της εποχής – κάποιοι θα αντικαθιστούσαν το “ρομαντικό” πνεύμα με το “αποικιοκρατικό”, ίσως και δικαιολογημένα… Αυτό που έχει σημασία είναι η έμπνευση που γεννά ένα έργο σαν το Rêverie du soir, κι αυτή το κάνει να υψώνεται αγέρωχα πάνω από εποχές και συνθήκες. 📀 📀 📀 Camille Saint-Saëns’s exquisite orchestral piece was first written as a standalone work, later becoming the core of his Algerian Suite. Its source of inspiration was Blidah, an oasis town at the foot of the Atlas Mountains, south of Algiers, which the French composer visited on his first journey there in 1873. We might call it a kind of musical postcard, untouched by local idioms, a product of the Romantic spirit and of the exoticism of the age — some would replace “Romantic” with “colonial,” perhaps with reason. What matters is the inspiration that gives birth to a work such as Rêverie du soir, and it is that inspiration which lets the work rise loftily above eras and conditions.