Είναι μια από τις φορές που αισθάνομαι την ανάγκη να παροτρύνω, όσο πιο θερμά μπορώ, στην παρακολούθηση ενός βίντεο. Η διάρκεια του (σχεδόν δυο ώρες) ας μην αποθαρρύνει τον επίδοξο θεατή. Στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί κάποιος να μεταβεί απευθείας στη συζήτηση, η οποία διαρκεί …μόλις μια ώρα, ξεκινώντας από το 56:27.
Θα έχει χάσει βέβαια τον εναρκτήριο μονόλογο του Tucker Carlson. *Ο οποίος ισοδυναμεί με την πιο γλαφυρή και ευσύνοπτη παρουσίαση που μπορεί να γίνει σε καθημερινή γλώσσα, του θέματος της Τεχνητής Νοημοσύνης και του ρόλου που έχει ετοιμαστεί γι’ αυτήν στη ζωή των ανθρώπων. Ακριβέστερα, της απροσδιοριστίας που διέπει αυτό το ρόλο ως προς, όχι μόνο τις λεπτομέρειες, αλλά την ίδια την (υποτιθέμενη) ουσία του. Η οποία ουσία, εν τούτοις, προωθείται με όλο το (ασύλληπτων προδιαγραφών) επικοινωνιακό οπλοστάσιο που μπορεί να διατεθεί ως “η σημαντικότερη εξέλιξη στην ιστορία της ανθρωπότητας”. Αυτό σε μια κλειστή, αυτοαναπαραγόμενη διαδικασία, όπου οι πρωταγωνιστές αλληλολιβανίζονται διαρκώς ως “οι πιο επιδραστικοί άνθρωποι στον κόσμο”.
Ως όρος την ίδια τη συζήτηση, με τον μεγαλοεπενδυτή Kevin O’Leary (τον άνθρωπο πίσω από το μεγαθηριακών προδιαγραφών σχέδιο εγκατάστασης στη Γιούτα του ενός Data Center η συνολική έκταση του οποίου υπολογίζεται στο διπλάσιο εκείνης του Μανχάταν…) η σημασία της είναι απλώς αδύνατο να τονισθεί αρκετά.

* Κάποια θέματα που έχω με τη στάση του TC απέναντι στο Ισραήλ (και τη σχέση με το Κατάρ…) δεν επηρεάζουν την εκτίμηση μου γι’ αυτόν ως δημοσιογράφο. Στο κάτω-κάτω, ακόμα και σε εποχές όπως αυτές που ζούμε, δεν κατακτάς / διατηρείς για χρόνια, τον τίτλο του “Νο 1 στον κόσμο” …χωρίς λόγο.