Sorry δηλ. για το αποτρόπαιο του θεάματος (βίντεο αριστερά), αλλά κάπως πρέπει, κάποιοι, κάποια στιγμή να ευαισθητοποιηθούν : η επίθεση συνέβη χτες το βράδυ, εν μέση οδώ, με το λεπιδοφόρο υπάνθρωπο κυριευμένο από αμόκ, σύμφωνα με τις μαρτυρίες. Το θύμα διασώθηκε χάρη στην επέμβαση περαστικών, και παλεύει αυτή τη στιγμή για τη ζωή του. Η αστυνομία του Μπέλφαστ μιλάει για “stabbing incident”, έτσ’ απλά, χωρίς λεπτομέρειες, κατά την πάγια τακτική που εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις.
Παρεμπιπτόντως, όποιος επιχειρεί να αποκεφαλίσει ένα άνθρωπο με μαχαίρι, για οποιονδήποτε λόγο (ή …άνευ λόγου, όπως φαίνεται εδώ) είναι εξ ορισμού υπάνθρωπος, ανεξαρτήτως φυλής και χρώματος.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Τελικά εκείνο το Brexit σε τι τους ωφέλησε? Οι Γερμαναράδες ας πούμε μπορούν άμα λάχει να φορτώσουν σε μας τους μετανάστες όταν δούνε τα δύσκολα, οι Βρεττανοί σε κανένα!
Το θέμα είναι ότι τους αφήσαμε και μας κουβαλήθηκαν (τους ενθαρρύναμε κι όλας) και τώρα θα τρέχουμε και δε θα προλαβαίνουμε. Ούτε και θέλω να σκέφτομαι τι γίνεται με μας και τους κωλοπακιστανούς σε περίπτωση περίεργου μπραφ με την Τουρκία. Εν τω μεταξύ αυτό το τελευταίο, ακόμα και δημοσιολόγοι εγνωσμένα ενήμεροι, αποφεύγουν να το πουν, περιοριζόμενοι σε κάτι μουλωχτά υπονοούμενα, μη και κατηγορηθούν για ξενοφοβία ας πούμε.* Η ίδια η EU έλαβε κάποια πρόσθετα μέτρα τις προάλλες που στην ουσία είναι για το θεαθήναι. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί ο “ανθρωπισμός” των ευρωσαυράνθρωπων, είναι ο γνωστός: Τομπούλο και στο μπαούλο altogether. Ποτέ (from day one) δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να είμαι αλληλέγγυος με κάποιον που έχει παρατήσει μάνα, πατέρα, πατρίδα, συγγενείς και φίλους και κουβαλήθηκε εδώ να τρωγοπίνει στο δικό μας σβέρκο.
Ως προς τις “κυρώσεις” του Τραμπάκουλα, δεν ειμαι σε θέση να τις αξιολογήσω επομένως δε μιλάω. Για να το λες έτσι θα είναι. Ούτως ή άλλως, εγώ τον έχω διαγράψει για πολύ συγκεκριμένους λόγους – και δεν μπορώ να φανταστώ τι θα με έκανε να τον δω ξανά με καλό μάτι. Όχι πάντως η αχρειότητα των Democrats, γιατί αυτήν μια χαρά την έχει ενσωματώσει.
* Στο πλαίσιο του αντεστραμμένου κόσμου μας, έχει θεωρηθεί ανωμαλία μια από τις πιο φυσιολογικές και ενστικτώδεις αντιδράσεις του ανθρώπου : η a priori δυσπιστία προς τον ξένο. Το (επιτελεστικού τύπου) ιδεολόγημα πίσω απ’ αυτό είναι φυσικά : κανείς δεν είναι ξένος, όλοι είμαστε αδέλφια – κάτοικοι αυτού του χωρίς σύνορα πλανήτη. Αμ δε…
Όσον αφορά τις “κυρώσεις”, δεν αναφέρομαι συγκεκριμένα στον Τραμπ. Πρόκειται για πάγια τακτική όλων των αμερικανικών κυβερνήσεων, την οποία ο Τραμπάκουλας τράβηξε “απλώς” από τα μαλλιά. Όσον αφορά πάλι το μεταναστευτικό, δε νομίζω να υπάρχει πλέον άνθρωπος – εξαιρούνται φαντάζομαι άεργα μέλη περιθωριακών γκρουπούσκουλων – που να μην αναγνωρίζουν τη σοβαρότητα του προβλήματος. Εξ ου και οι ανθρωπιστικές κορώνες της χρυσής περιόδου 90s-00s έχουν αποσυρθεί από τις προεκλογικές καμπάνιες όλων σχεδόν των ευρωπαϊκών κομμάτων. Στην Αμερική όχι και τόσο – αλλά η Αμερική αποτελεί διαφορετική περίπτωση.
Και όμως, “επέτρεψέ μου” να σε διαβεβαιώσω ότι υπάρχουν άφθονοι κομματικοί (εξ αριστερών) εγκάθετοι που εξακολουθούν τα ίδια που έλεγαν προ δεαετίας και βάλε. Αλλά και δημοσιογράφοι, κυρίες ιδίως (ως πλέον ψυχοπονιάρες), οι οποίες στο πλαίσιο διαφόρων συνεντεύξεων “τσιτώνουν” με το που θα αναφερθεί άνθρωπος του Θεού στο θέμα της λαθρομετανάστευσης. Η οποία παρεμπιπτόντως …δε λέει να εισαχθεί στο λεξιλόγιο του δημόσιου διαλόγου – μετά από τόσα χρόνια …”πρόσφυγες”, “παράτυποι” και ούτω καθ’ εξής it is.
Ως προς τους Πακιστανούς ιδιως, των οποίων σφηκοφωλιά αφέθηκε να δημιουργηθεί εδωπέρα με τις ευλογίες κυρίως του …Αλέξη, αρκεί να λάβει κανείς υπόψη ότι ο κύριος Τζαβέντ Ασλάμ (εκπρόσωπος της κοινότητας) ο οποίος έχει απελαθεί επίσημα απ΄τη χώρα, εξακολουθεί να περιφέρεται διαβάλλοντάς την σαν “ρατσιστική” και “ξενοφοβική”. Γιατί; γιατί υποτίθεται έχει την υποστήριξη συγκεκριμένων κομματικών μηχανισμών. Εγώ εικάζω (αυθαίρετα ίσως) ότι εκτός αυτού, κάποιοι φοβούνται …αντιδράσεις εκ μέρους της κοινότητας. Η οποία αποτελεί, κανονικά, Πέμπτη Φάλαγγα των Οθωμανών.
Ασχέτως “δεξιάς” ή “αριστερής” διακυβέρνησης πάντως η καταχρεωμένη χώρα μας δεν έχει περιθώριο ανεξάρτητης μεταναστευτικής πολιτικής. Με την εξαίρεση κάποιων δηλώσεων διά το θεαθήναι, στο τέλος θα κάνει αυτό που θα διατάξουν οι δανειστές. Που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αφορά τη μετατροπή της σε καλάθι ευρωπαϊκών απορριμμάτων.
Ως εκ τούτου τα συμφέροντα των “εταίρων” στο μεταναστευτικό κάθε άλλο παρά ταυτίζονται με τα δικά μας. Η άνοδος “ακροδεξιών” κυβερνήσεων στη Γερμανία για παράδειγμα ή την Ολλανδία σημαίνει απλώς για μας επιτάχυνση της ανωτέρω διαδικασίας.
Όσο για τυχόν άνοδο “ακροδεξιών” σε Γερμανία και Ολλανδία, ακόμα κι αν ισχύσει όπως το λες, μεσοπρόθεσμα έστω …πάλι σε όφελός μας θα είναι. Γιατί τα διάφορα λεφούσια δεν ξεκινάνε από τις κωλοχώρες τους για να έρθουν στο Ελλάντα. Αν και όταν καταλάβουν ότι καπούτ η Βόρεια Ευρώπη, θα τους κοπεί η φόρα όσο νά’ναι.
Ως προς τη στάση των “εταίρων”, μπορεί να είναι κι έτσι. Προσωπικά δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να αφεθεί σε τέτοιες σκέψεις, γιατί εδώ δεν πρόκειται απλώς για ευρώπες δυο ταχυτήτων, μνημόνια etc. Εδώ είμαστε στο “αμάν μας γαμάν”. Metaphorically και οσονούπω …literally.
Καλό είναι κατ’ αρχήν να ξέρει κανείς τις θέσεις των “πολιτικών αρχηγών”. Ακόμα και ο …Ανδρουλάκης πχ κρατάει στοιχειωδώς σωστή στάση, αντίθετα με τον ολοκληρωτικά ανεκδιήγητο Χάρη Δούκα, “δήμαρχο Αθηναίων” και εσωκομματικό του αντίπαλο. Ο οποίος, όχι τυχαία, ταυτίζεται σ’ αυτό με τον “ανθρωπιστή” Τσίπρα, με τον οποίο άλλωστε προβάλλει την ανάγκη συνεργασίας.
Για μένα πάντως το μεγαλύτερο “πολιτισμικό” πρόβλημα της χώρας μας αυτή τη στιγμή δεν είναι τόσο οι μετανάστες όσο οι γύφτοι που έχουν πάρει στα χέρια τους το 90% της κάθε μορφής εγκληματικότητας. Και είναι μάλιστα ελληνορθόδοξοι μέχρι τα μπούνια. Και αναπαράγονται με ρυθμούς γεωμετρικούς. Και δεν τους αγγίζει κανένας γιατί αποτελούν τη μεγαλύτερη δεξαμενή εξαγοράς ψήφων δεξιών και αριστερών κομμάτων alike.
Συμφωνώ και επαυξάνω. Πρόκειται για ενιαίο πρόβλημα ανθρώπων ασύμβατων με …αυτό εν πάση περιπτώσει που αποτελεί τον “ελληνικό πολιτισμό” τις τελευταίες δεκαετίες. Και του οποίου την αποσύνδεση απ’ ο,τιδήποτε “ελληνικό” επικαλούνται διάφοροι ηλίθιοι, εκ δεξιών και εξ ευωνύμων, για άλλους λόγους ο καθένας, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή για την πλήρη διάλυσή του / μας.