Η Shenzhen, γνωστή και ως “Silicon Valley της Κίνας” (πληθυσμός πάνω από 15 εκατομμύρια κάτοικοι) είναι μια πόλη – πρότυπο : ο έλεγχός της από συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης είναι ολοκληρωτικός, δίνοντας μια εικόνα του μέλλοντος που αναμένει τις υπόλοιπες μεγαλουπόλεις της Κίνας και μετ’ ου πολύ, ολόκληρου του κόσμου.
Κυκλοφορία, ιατρικές υπηρεσίες, μετρό / συγκοινωνίες, αστυνόμευση / επιτήρηση, διοίκηση / παροχή υπηρεσιών, βιομηχανία, είναι μερικοί από τους τομείς που ακμάζουν εδώ σαν εξαρτήματα μιας τεράστιας μηχανής, αυτοεπιτηρούμενης και αυτοανανεούμενης.
Το ανατριχιαστικότερο ίσως με το βίντεο που επέλεξα να ανεβάσω δεν είναι όσα παρουσιάζονται εδώ …όσο ανατριχιαστικά και αν είναι. Είναι η ήρεμη, cool φωνή (obviously AI) με την οποία παρουσιάζονται – το mood ελάχιστα απέχει από εκείνο μιας θριαμβευτικής εξύμνησης των αδιανόητων, θεϊκών-και-βάλε δυνατοτήτων μιας τεχνολογίας που ρυθμίζει τη ζωή μας σε κάθε λεπτομέρεια. Συμπεριλαμβανομένης φυσικά της ικανότητας της να προβλέπει ποιοι από μας ετοιμάζονται να διαπράξουν έγκλημα.
Απορίες όπως “τι απομένει σ’ ένα άνθρωπο να κάνει απ’ το να κάθεται αναπαυτικά στον καναπέ ή στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του, αυτοϊκανοποιούμενος με το κινητό του” δεν έχουν θέση σ’ ένα βίντεο όπως αυτό.
…Το οποίο παρακολουθώντας (σας παροτρύνω θερμά να το κάνετε) υπάρχουν κάποια πράγματα που καλό είναι να μη ξεχνιούνται:
1. Εκ των ουκ άνευ προϋπόθεση για να προβλέπεις και ως εκ τούτου να ελέγχεις τη συμπεριφορά του άλλου, είναι να τον έχεις καταστήσει από πριν προβλέψιμο. *
2. Η ανάγκη για προβλεψιμότητα, δηλ. έλεγχο των υπηκόων, αποτελεί σήμα κατατεθέν της εξουσίας. Ιδίως των κρατών που αρέσκονταν / – αι να αυτοπροσδιορίζονται ως “λαϊκές δημοκρατίες”.
3. Η σχέση της επιφανέστερης από αυτές σήμερα με τον καπιταλισμό, κάθε άλλο παρά αντίφαση αποτελεί. Το κινέζικο θαύμα έχει συντελεσθεί υπό την αιγίδα του World Economic Forum, με τον πρόεδρο Xi πουλέν και προστατευόμενο φυσιογνωμιών όπως ο Klaus Schwab και μέντορας αυτού Dr. Kissinger. Η συμπάθεια των ταγών του διεθνοποιημένου καπιταλισμού για την κομμουνιστική Κίνα είναι εκδηλωμένη από αμνημονεύτων. Ακολουθεί απόσπασμα άρθρου του David Rockefeller στους New York Times, τον Αύγουστο του 1973, μετά από επίσκεψή του στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας :
«Όποιο κι αν ήταν το κόστος της Κινεζικής Επανάστασης, είναι προφανές ότι πέτυχε όχι μόνο να δημιουργήσει μια πιο αποδοτική και αφοσιωμένη διοίκηση, αλλά και να καλλιεργήσει υψηλό ηθικό και κοινό σκοπό. Το κοινωνικό πείραμα στην Κίνα υπό την ηγεσία του Προέδρου Μάο είναι ένα από τα πιο σημαντικά και επιτυχημένα στην ιστορία της ανθρωπότητας».

*…με άλλα λόγια, συρρικνωμένο σε μια σειρά από αυτοματοποιημένα αντανακλαστικά λειτουργούντα δίκην σκέψεων-συναισθημάτων. Enter social media, ως μηχανισμός (αυτο-)εκπαίδευσης του “πολίτη”, και …παράλληλα της ίδιας της A.I. που τα διακινεί, συλλέγοντας παντός είδους στοιχεία και αξιοποιώντας τα ποικιλοτρόπως.