Ένας – ένας οι “διανοουμένοι” δίνουν το παρών στη μητέρα όλων των μαχών για την προώθηση των εμβολίων εντός του deadline. Η δυσπιστία του κόσμου για την μεθόδευση του υποχρεωτικού εμβολιασμού, και η άρνηση συμμόρφωσής του …ερεθίζουν τον κύριο Θεοδωρόπουλο, δίνοντάς του ευκαιρία για μια ακόμα καθίζηση επιπέδου [εκείνου που εν πάση περιπτώσει νόμιζα ότι είχε]:
“Οντως αν κάποιος ετοιμάζεται να πηδήξει από τον έκτο όροφο, οι διαπραγματευτές και οι ψυχολόγοι της Αστυνομίας προσπαθούν να τον πείσουν να μην το κάνει. Συγχρόνως όμως κάποιος επιχειρεί να τον πλησιάσει για να τον αρπάξει σε περίπτωση που δεν πεισθεί”.
![](https://i0.wp.com/oannes.gr/wp-content/uploads/2021/07/Screenshot_2021-07-27-policeman-enforcing-mandate-vaccination-Αναζήτηση-Google-1.png?resize=369%2C414&ssl=1)
Για όσους δεν κατάλαβαν : ο άνθρωπος που μη όντας απληροφόρητος [όπως ο συνειδητά …αγνωστικιστής σε ιατρικά ζητήματα κύριος Θεοδωρόπουλος *] ανησυχεί για τις [έως και θανάσιμες] παρενέργειες του εμβολίου, διερωτώμενος αν η πιθανότητά τους εξισορροπείται από την προστασία που παρέχει, παρομοιάζεται με κάποιον που ετοιμάζεται να πηδήξει απ’ τον έκτο όροφο.
Ο κύριος Θεοδωρόπουλος δυσανασχετεί επίσης με το ότι το “υποχρεωτικό” τίθεται ως αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Θέλει εξηγήσεις παστρικές, στη ζωή όπως και στη γλώσσα:
“Η πειθώ είναι το εργαλείο της δημοκρατίας. Ομως όταν εξαντληθούν τα επιχειρήματα ακολουθεί μια πράξη, η ψηφοφορία, που έχει ισχύ νόμου.
Είναι το επόμενο στάδιο της πειθούς. Κι έτσι φτάσαμε στην υποχρεωτικότητα. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι παρ’ ημίν το υποχρεωτικό αντιμετωπίζεται και αυτό ως αντικείμενο διαπραγμάτευσης, κοινώς διαπλέκεται με το προαιρετικό”.
Από εκεί και πέρα ο συγγραφέας “το χάνει” – σήμα κατατεθέν όσων έχουν μετατρέψει το concept “υποχρεωτικός εμβολιασμός” σε προσωπική τους υπόθεση – εισχωρώντας στην επικράτεια του Άρη Πορτοσάλτε :
“Κανείς δεν δικαιούται να μπει σε σχολική τάξη και πανεπιστημιακό αμφιθέατρο αν δεν είναι εμβολιασμένος. Υποχρεωτική αργία, χωρίς ασφαλιστικές εισφορές και με δεδομένο χρονικό όριο το οποίο θα του επιτρέψει να το ξανασκεφτεί. Εάν επιμείνει και περάσει το όριο, διακοπή της σύμβασης εργασίας. Μη με ρωτήσετε πώς θα γίνει αυτό. Ας βρεθεί τρόπος για να γίνει. Μπορεί η κυβέρνηση να χάσει την εμπιστοσύνη της μειονότητας των ανεμβολίαστων, όμως θα κερδίσει την εμπιστοσύνη της πλειονότητας των εμβολιασμένων. Είναι οι αντοχές του συστήματος υγείας, είναι όμως και οι αντοχές της κοινωνίας. Μια κοινωνία που ζει με τον φόβο μιας θανατηφόρας ασθένειας στην καθημερινότητά της είναι μια κοινωνία χωρίς προοπτική. Μια κοινωνία χωρίς προοπτική δεν έχει τις δυνάμεις να αντισταθεί στο ασυνείδητο του πρωτογονισμού. Το περιγράφει με ακρίβεια ο Θουκυδίδης όταν μιλάει για τις συνέπειες που είχε ο λοιμός στο ηθικό των Αθηναίων”.
Αφού αντιπαραβάλουμε τα αισθήματα αλληλεγγύης και συμπόνιας της τότε κοινωνίας που αναδεικνύει ο Θουκυδίδης ** με την κακοήθη μικροψυχία του κυρίου Θεοδωρόπουλου [και μιλάμε για ασθένειες ουδεμία σχέση έχουσες από πλευράς θνητότητας και υποβλητικότητας συμπτωμάτων] πάμε στο γκραν φινάλε:
“Προστασία των εμβολιασμένων από τους κινδύνους της επαφής με ανεμβολίαστους. Στην εστίαση, στην αγορά, στις μεταφορές. Μέτρα στοιχειώδη για τη συλλογική μας επιβίωση. Και τέλος το σημαντικότερο: Η αποδοχή της σημασίας της λέξης υποχρεωτικό. Στην κυριολεξία της. Είναι και το δυσκολότερο. Και σε κάτι τέτοιες στιγμές αντιλαμβάνεσαι τη μεγάλη κοινωνική καταστροφή που έχει επιφέρει η φθορά της σημασίας των λέξεων”.
Και η φθορά της σημασίας των παρομοιώσεων…
* “Κάθε χρόνο κάνω το αντιγριπικό εμβόλιο. Μου το έχει συστήσει η γιατρός μου. Δεν έχω ρωτήσει ποτέ ούτε ποια εταιρεία το παρασκευάζει, ούτε με ποιον τρόπο λειτουργεί. Και να τα ήξερα όλα αυτά δεν θα άλλαζε τίποτε, γιατί δεν έχω τις απαραίτητες γνώσεις για να τα κρίνω. Το ίδιο ισχύει και για τα φάρμακα που παίρνω. Η γιατρός μου είπε ότι το τάδε σκεύασμα ρυθμίζει τη λειτουργία του μυοκαρδίου. Αυτό μου φτάνει”.
** Και το φοβερώτερον εις όλην αυτήν την ασθένειαν ήτο όχι μόνον η αποθάρρυνσις των θυμάτων, όταν αντελαμβάνοντο ότι προσεβλήθησαν από την νόσον (διότι το πνεύμα των παρεδίδετο αμέσως εις απελπισίαν και εγκατέλειπαν εαυτούς εις την τύχην και δεν ανθίσταντο κατά της ασθενείας), αλλά και το γεγονός ότι, νοσηλεύοντες ο εις τον άλλον, εμολύνοντο και απέθνησκαν ωσάν πρόβατα. Και τούτο προεκάλει τους περισσοτέρους θανάτους, διότι ή απέφευγαν εκ φόβου να επικοινωνούν προς αλλήλους και οι ασθενείς απέθνησκαν εγκατελελειμμένοι, εις τρόπον ώστε πολλαί κατοικίαι ερημώθησαν δι᾽ έλλειψιν νοσηλείας, είτε επικοινωνούσαν και απέθνησκαν εκ της μολύνσεως. Η τελευταία αύτη τύχη επεφυλάσσετο ιδίως εις τους οπωσδήποτε αντιποιουμένους ευγένειαν αισθημάτων, διότι, θεωρούντες τούτο καθήκον τιμής, επεσκέπτοντο τους φίλους των, αψηφούντες τον προσωπικόν κίνδυνον, ενώ αντιθέτως οι ίδιοι οι συγγενείς, καταβαλλόμενοι από το μέγεθος της συμφοράς, εβαρύνοντο επί τέλους και παρήτουν και αυτούς τους θρήνους υπέρ των αποθνησκόντων. Ακόμη όμως περισσότερον ευσπλαχνίζοντο τους θνήσκοντας και τους ασθενείς όσοι είχαν θεραπευθή από την νόσον, διότι και εγνώριζαν αυτήν εξ ιδίας πείρας και ήσαν του λοιπού οι ίδιοι πλήρεις θάρρους, καθόσον η νόσος δεν προσέβαλλε δις τον ίδιον άνθρωπον, μετά κακής τουλάχιστον εκβάσεως. Και όχι μόνον εμακαρίζοντο αυτοί από τους άλλους, αλλά και οι ίδιοι, ένεκα της υπερβολής της παρούσης χαράς των, είχαν ως προς το μέλλον κάποιαν επιπολαίαν ελπίδα ότι δεν θ᾽ απέθνησκαν πλέον ούτε από άλλην ασθένειαν [Μετάφραση: Ελ. Βενιζέλος]
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Καλα εσυ στον σιορ Θεοδωρ κολλας ? Σημερα στις ειδησεις της ΕΡΤ (με ανταποκριση απ το νοσοκομειο ) ακουσα το εξης Αντρας που η συζυγος του ΠΕΘΑΝΕ απ το Αstrazeneca προσηλθε στο νοσοκομειο και ζητησε απ τον Γιατρο να του κανει την δευτερη δοση για να δοσει μηνυμα υπερ του εμβολιασμου και να μην μας αποθαρρυνουν τα σπανια ατυχη περιστατικα! Κανενα πενταλεπτο κρατησε η ‘ειδηση” .. Σοβαρα στο λεω . νομιζα οτι εβλεπα ταινια του Mπουνιουελ !
Μιλάμε για ανθρώπους – προϊόντα βαθείας μετάλλαξης.
Αν δεν κάνω λάθος,ως πολίτης δεν μπορώ να ισχυριστώ άγνοια νόμου ενώπιον κάποιου δικαστηρίου ελπίζοντας να την γλιτώσω.Επίσης μπορώ να έχω προσωπική άποψη περί της ποιότητας των νόμων και του τρόπου λειτουργίας της δικαιοσύνης γενικά,αλλά υπόκειμαι,θέλοντας και μή,σ’ αυτήν ζώντας εντός της κοινωνίας που τους έχει θεσπίσει.Ο μόνος “έννομος” τρόπος,νομίζω,να επηρεάσω το περιεχόμενο των νόμων-να εκφράσω το πολιτικό “γούστο” μου- είναι επιλέγοντας,μέσω των εκλογών,το κόμμα του οποίου το πρόγραμμα,για το οποίο έχει φροντίσει να με ενημερώσει αναλυτικά,με βρίσκει σύμφωνο.Οι ιατρικές πράξεις,όπως και η κυκλοφορία των φαρμάκων,συμβαίνουν υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν οι ισχύοντες νόμοι.Κάποιοι πολίτες,λοιπόν,αμφισβητούν ότι αυτοί οι νόμοι τηρούνται στην παρούσα συγκυρία και δεν εκφράζουν,απλά,το όποιο θρησκευτικό,πολιτικό ή οτιδήποτε άλλο “γούστο” τους.Η “αισθητίστικη” αντιμετώπιση των πολιτικών/κοινωνικων ζητημάτων και ιδιαίτερα αυτών που έχουν να κάνουν με την ζωή και την επιβίωση είναι χαρακτηριστικό “μαύρων” καθεστώτων🙊…
Αυτή είναι μια σειρά ιδιαίτερα εμβριθών κατά την άποψή μου διαπιστώσεων – τροφή για σκέψη, και για ένα κείμενο στο οποίο θα συμπεριληφθούν μετ’ ευφήμου μνείας!
I don’t often do flu shots, but I did do the covid vaccine on the recommendation of my oncologist. After my stem cell transplant in 2016, I had to get all my childhood vaccinations again. There was like 16 different vaccinations. I’ve been vaxed to the max over the past 5 years. But I certainly understand people who are Leary of the vax attack, and they should not be forced or denied civil rights and their livelihoods for not taking the shots.
These guys are monsters in human form, talking about Science with capital s and solidarity.
Above all it is obvious that this thing with vaccines is only the beginning. We’re heading to an era of a Chinese – like point systems, where every “citizen”‘s actions are under evaluation, leading to bans from basic activities.
They must be stopped.
Ευχαριστώ,αν και για την “υπαγωγή” του σε “καθεστώς κειμένου” θεωρώ😸 πώς πάσχει απο ελαφρά,σε κάποια σημεία,ασυνταξία(ταιριαστή,βέβαια,με τον “ασύντακτο (αντι)κοινωνικό πόλεμο” που διεξάγεται).Ήθελα,απλά,να πώ πως χαίρομαι που,μη έχοντας πλέον βιολογικούς-φυσικούς κηδεμόνες,βρέθηκε ο ανιδιοτελής πνευματικός- βιολογικός κηδεμόνας που θα με οδηγήσει με ασφάλεια και αγάπη στο εμβολιαστικό κέντρο😈…