Δεν ξέρω πόσο “θράσος” χρειάζεται για να “διορθώσει” κάποιος το κλασικό απόφθευγμα ενός (κατά σειρά) Βρετανού βαρώνου, πολιτικού, συγγραφέα και ακτιβιστή όπως ο Arthur Ponsonby. Η εντύπωσή μου είναι ότι αρκεί απλώς να αισθάνεσαι την ανάγκη να το κάνεις.
Όταν διαβάζεις ότι (τίτλοι που κυριάρχησαν την ίδια στιγμή στα μιντια:) “ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναγγέλει συνομιλίες με τη νέα ηγεσία του Ιράν”, ενώ ταυτόχρονα “ο μεταβατικός Αγιατολάχ απειλεί με εξόντωση τον Νετανιάχου” και “οι Ισραηλινοί καλούν 100.000 εφέδρους ανακοινώνοντας ότι εντείνουν τις επιθέσεις“, τότε ίσως και να αντιληφθείς – αν δεν το έχεις κάνει ήδη – τη ματαιότητα της ενημέρωσης στο σύνολό της.
Γιατί τελικό το πρώτο θύμα στον πόλεμο δεν είναι η αλήθεια. Είναι η ίδια η έννοιά της, η ιδέα ότι “κάτι σαν την αλήθεια” μπορεί να υπάρξει. Οι ενημερωτικοί μαραθώνιοι, ο ορυμαγδός των συζητήσεων / αναλύσεων, άλλο σκοπό δεν έχουν απ’ το γέμισμα του χώρου και του χρόνου με λέξεις. Άσκοπες, ατάκτως εριμμένες, αλλά αυτό έχει πάψει προ πολλού να έχει σημασία.
Ο αναμάρτητος, βλ. ο αποστασιοποιημένος απ’ όλα αυτά, πρώτος τον λίθον βαλέτω – δεν είμαι εγώ πάντως.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Επειδή σπανίως προχωράω σε κάτι περισσότερο από μια βιαστική ανάγνωση τίτλων, έχεις υπόψη σου κάποια εξήγηση για το γεγονός ότι ο Χαμενεΐ καθόταν στο γραφείο του και περίμενε να τον σκοτώσουν?
Δεν μπορώ να ξέρω τι γινόταν στο μυαλό του, εννοείται. Υποτίθεται πάντως ότι δεν καταδεχόταν (στα 86!) να κρύβεται σαν αρουραίος σε ένα λαγούμι, και ότι όπως έλεγε, προτιμούσε να πεθάνει σαν μάρτυρας παρά από γηρατειά και από αρρώστιες. Ο θάνατος μάλιστα εν καιρώ Ραμαζανίου εξασφαλίζει extra bonus αγιότητας. Έτσι αρνήθηκε να πάει σε ασφαλές καταφύγιο.
Να πω την αλήθεια είχα συγκινηθεί αρκετά όταν το διάβασα – ο άνθρωπος μου ήταν και συμπαθής φυσιογνωμικά.
Εμένα μου θύμιζε φυσιογνωμικά το φιλόλογό μου στο φροντιστήριο της τρίτης λυκείου – ένα τέρας μορφώσεως και λογικής – τον μόνο πραγματικό “δάσκαλο” που είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά. Είμαι σίγουρος πάντως ότι ο αποθανών είχε σχεδιάσει το θάνατό του από καιρό καθώς και την σχετική αντίδραση στην αμερικανοϊσραηλινή επίθεση.