Oρδές ειδημόνων και αναλυτών σε podcasts και δελτία ειδήσεων αποδεικνύουν / ανακυκλώνουν ένα και μόνο γεγονός : ότι αγνοούν την ουσία του για τι μιλούν, εξ ου και είναι ανίκανοι για οποιεσδήποτε προβλέψεις. Όχι γιατί είναι αδαείς, αλλά γιατί τους λείπουν τα στοιχεία. Αυτό που δεν τους λείπει είναι η ανάγκη συμμετοχής στην οικουμενική επιχείρηση virtue signaling εναντίον του Trump. Μπορεί κάλλιστα να έχουν δίκιο : παραδοσιακοί συμπαθούντες τον DT συμμετέχουν πλέον σ’ αυτήν – υπάρχει κανείς που να αγαπάει τον πόλεμο; Μπορεί όμως και αυτό που συμβαίνει να αποτελεί απλώς συνέχεια μιας επιχείρησης δολοφονίας χαρακτήρα, ακμαίας …11 χρόνια τώρα. Το σίγουρο είναι ότι η επίκληση των “ιδιομορφιών” και των “γραφικοτήτων” του προέδρου, με επιχείρημα την ασάφεια των σχεδίων του, είναι τουλάχιστον περίεργη : η απόκρυψη αυτών αποτελεί Νο 1 καθήκον του έχοντος το γενικό πρόσταγμα. Κι αυτό δε μπορεί να αλλάξει από το θράσος με το οποίο απαιτούν το αντίθετο μιντιακοί οργανισμοί εκδηλωμένα εχθρικοί απέναντί του. Η σχέση “ευελιξίας” των τελευταίων, όπως και των αναλυτών, με την αλήθεια, φαίνεται από περιστατικά όπως η αποστροφή του κυρίου Μητραλέξη στην οποία αναφερθήκαμε τις προάλλες (βλ. εδώ) – επανέρχομαι σ’ αυτόν γιατί είναι απ’ τις ελάχιστες άξιες λόγου περιπτώσεις στο καθ’ ημάς τοπίο. Τώρα, ως προς το τι γίνεται στο μυαλό του μέσου “αναλυτή” – για να μη φτάσουμε στο μέσο anchorman και τη μέση anchorwoman, μόνο εικασίες χωράνε : είναι πιο δύσκολο να αντιληφθεί κανείς τι γίνεται στο μυαλό ενός imbecile, από ό,τι στο μυαλό μιας ιδιοφυΐας. Μπαίνω στον πειρασμό να καθιερώσω section με αυτούσιες φράσεις τους (“Κάθε μέρα ακούμε από τα χείλη του προέδρου μια ακόμα φράση αντιφατική και αλληλοσυγκρουόμενη” …και ων ουκ έστιν αριθμός παρόμοιες).
Ως προς τη χθεσινή άρνηση παραχώρησης από τους “Ευρωπαίους ηγέτες” εναέριου χώρου / βάσεων για τα αμερικανικά αεροσκάφη, την προεδρική οργή εναντίον τους, και το τι όλα αυτά σημαίνουν για το ΝΑΤΟ : ακόμα και αν το επιχείρημα περί αχαριστίας * του Trump είναι ένα πυροτέχνημα, και πάλι πιο ουσιαστικό φαντάζει από δικά τους όπως “δεν είναι δικός μας πόλεμος”, “δε μας συμβουλεύθηκε” κλπ. …μηρυκαζόμενα από αναλυτές και μίντια.

* Λογικά, δε θα’πρεπε να περιορίζεται στο ουκρανικό, αλλά να επεκτείνεται στους δυο Παγκόσμιους.