Δεν το πιστεύω ότι παίρνω το μέρος (που λέει ο λόγος δηλ.) του Μητσοτάκη, η άποψή μου για τη διακυβέρνηση του οποίου παραμένει ίδια : αποτελεί τη χειρότερη στιγμή της πολιτικής ιστορίας της χώρας. Αλλά, όπως λέει και ο stcigar, “τίποτα δεν είναι τόσο κακό ώστε να μη μπορεί να γίνει ακόμα χειρότερο“. Μια ματιά στις μούρες των διεκδικούντων την εξουσία (κάτω) αρκεί για να βεβαιώσει του λόγου το αληθές.
ΥΓ. Μεταξύ μας, σιγά τη διεκδίκηση. Από ένα κοψίδι διεκδικούν έκαστος, καθώς οι εντολές άνωθεν μιλούν για τέλος του μονοκομματισμού και κυβερνήσεις συνεργασίας…
(Visited 161 times, 1 visits today)
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Δεν πέφτει με τίποτα πάντως ο άτιμος. Πιο ανθεκτικός κι από τους μουλάδες!
Πού να πέσει, σάμπως έχει αντίπαλο; Ποιος θα τον ρίξει, το sloth (βραδύπους) “Ανδρουλάκης”, η νανοειδής υπο-οντότητα “Φάμελλος” ή ο Γιεχωβάς του Περισσού; Ή η (literally) mental case “Κωνσταντοπούλου”;
Η Καρυστιανού; ο …Τσίπρας;
Οι μουλάδες αν όχι τίποτα άλλο έχουνε αντίπαλο. Κούτσα-κούτσα, με όλη τη μαλακώδη …ανθηροστομία του, να δεις που θα τα καταφέρει εν τέλει ο Τραμπάκουλας και θα τρίβουν όλοι τα μάτια τους.
Κάτι καταφέρνει πάντα ο Τραμπάκουλας. Το ζήτημα είναι τι. Το καλό με τις ατέρμονες αντιφάσεις, τις madman theories και τα εξ ορισμού “απροσπέλαστα” στους κοινούς θνητούς κοσμοϊστορικά του σχέδια είναι ότι οποιοδήποτε αποτέλεσμα μπορεί να θεωρηθεί εκ των υστέρων επιτυχία. Καλού κακού το επιβεβαιώνει μάλιστα κι ο ίδιος!
Ασχέτως αρχικών προθέσεων πάντως η παρούσα συγκυρία εγκυμονεί μια μοναδική ευκαιρία για τους Αμερικανούς να τα βρουν επιτέλους με το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Είναι προς το συμφέρον όλων. Εκτός του Ισραήλ that is.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος τα σχέδια να είναι του Τραμπάκουλα. Δε βλέπω γιατί πρέπει να θεωρεί κανείς δεδομένο ότι η υπόθεση “πανδημία” σκηνοθετήθηκε προς επίτευξη “αλλότριων” σκοπών, αλλά όλο αυτό που βιώνουμε ενάμιση μήνα τώρα εκτιλύσσεται από μόνο του.
Αν θυμάσαι, όταν είχε γίνει η πρώτη επίθεση των χαμασιτών στο Ισραήλ, η υπόθεση εργασίας στην οποία είχαμε καταλήξει ως προς τη Μεγάλη Εικόνα αφορούσε μια γενικότερη συμφωνία ανάμεσα σε όλους (Άραβες, Ισραηλίτες, ακόμα και Ιρανούς) με παρίες της υποθέσεως τους …Παλαιστίνιους – εγκαταλελειμμένους πλέον καθότι κανείς δεν τους χρειάζεται.
Και τα πρόσωπα όμως παίζουν το ρόλο τους. Ο Τραμπ κάπου το παράκανε βέβαια με τους ριψοκίνδυνους αυτοσχεδιασμούς προς τέρψιν των εβραίων θεατών και κάποιοι αποφάσισαν κατά τα φαινόμενα να τον επαναφέρουν στο ρόλο του.
Εννοείται ότι παίζουν και τα πρόσωπα το ρόλο τους. Αλλά ο ρολίστας έχει τα όριά του. Είναι κάτι αντίστοιχο με τον …ροκ σταρ. Επαναστάστης, ρηξικέλευθος, ατίθασος etc, αλλά στο τέλος της ημέρας το αφεντικό τον βγάζει βόλτα με το λουράκι. Κι έτσι και κάνει ότι περνάει τις “κόκκινες γραμμές”, ποιος είδε το αφεντικό και δεν το φοβήθηκε.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση και προς το παρόν, μου αρκεί να βλέπω τις πένθιμες φατσούλες διάφορων ερπετών που μέχρι χτες …ανέλυαν και συζητούσαν, περί στρατηγικών νικών του Ιράν και πολέμου που θα διαρκούσε μήνες, μη παραλείποντας την κλαπαρχιδιά τους περί Τραμπ – υποθέτει κανείς ότι πλερώνονται “με το κομμάτι”.
Πχ : https://www.youtube.com/watch?v=H5GUN5jSLd4
Αυτό που δε μ’ αρέσει στην υπόθεση είναι ο προβαλλόμενος ρόλος του Πακιστάν. Γιατί όπου Πακιστάν, εκεί και οι κωλότουρκοι. Και εντύπωσή μου είναι ότι οι Εβραίοι έχουν, εκτός των άλλων, και με αυτό πρόβλημα.
Εντάξει μη ζητάμε πολλά. Προσωπικά είμαι σε γενικές γραμμές ευχαριστημένος που αποφύγαμε τα χειρότερα – προς το παρόν τουλάχιστον. Αν τώρα όλοι αισθάνονται νικητές και δικαιωμένοι – του Ισραήλ περιλαμβανομένου – ακόμα καλύτερα.
Εντωμεταξύ μόλις διαπίστωσα ότι ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον Γεώργιο Φίλη. Μέχρι χτες μόνο τον δεύτερο Φίλη γνώριζα μέσες άκρες, τον οποίο είχα κατατάξει μάλιστα στην κατηγορία των αντίστροφων προφητών μαζί με τον Μάζη (αυτό το “μαζί με τον Μάζη” ακούγεται λίγο σαν το “χέρι χέρι με τον Καρατζαφέρη”). Εξ ου και μού φάνηκαν λίγο περίεργες οι απόψεις του πρώτου – βασικά επαναλαμβάνει την ιδέα που είχα διατυπώσει προ δεκαπενθημέρου – έχοντας κατά νου αποκλειστικά τον δεύτερο.
Ειδικά πάντως οι “αναλυτές” του “πατριωτικού χώρου” έχουν σπάσει τα τελευταία χρόνια κάθε ρεκόρ αποτυχημένων προβλέψεων, χωρίς αυτό να τους πτοεί στο παραμικρό. Προφανώς το δεύτερο συμβάλλει τα μέγιστα στο πρώτο.
Ο κύριος λόγος της αποτυχίας τους βέβαια είναι ότι βλέπουν κάθε.. συμπαντικό γεγονός από την οπτική της εχθρότητάς μας προς την Τουρκία και των αντίστοιχων ευσεβών μας πόθων. But the universe could not care less.
Ασχέτως πάντως με το αν το Ιράν κέρδισε κάτι – που δύσκολα θα μπορούσε να κερδίσει, αφού βρισκόταν καθαρά σε άμυνα – το ζήτημα είναι αν κέρδισαν κάτι Αμερικανοί και Ισραηλινοί που ξεκίνησαν τον πόλεμο in the first place.
Εκ πρώτης όψεως όχι. Στη θέση των Αμερικανών πάντως θα επιδίωκα προσεταιρισμό του Ιρανικού καθεστώτος με ουσιαστικές χειρονομίες καλής θέλησης κι ας έλεγε ό,τι θέλει το Ισραήλ.
Πραγματική πατρίδα των εβραίων είναι μεταπολεμικά η Αμερική. Δεν πρόκειται να δαγκώσουν το χέρι που τους ταΐζει no matter what.
Κατά την άποψή μου ο Κωνσταντίνος Φίλης, αν και “κυβερνητικά προσανατολισμένος” είναι σοβαρότερος άνθρωπος από τον άλλο, ο οποίος πέρα από το αυτάρεσκο του ύφους (σε στιλ Μάζη μεν, χωρίς τα κυβικά εκείνου δε) έχει σήμα-κατατεθέν, ως …δεινός γνώστης της ελληνικής, το “επέτρεψέ μου”, το οποίο δεν παραλείπει να επαναλαμβάνει 3-4 φορές τουλάχιστον σε κάθε του συζήτηση (μιλάμε γα καθηγητή πανεπιστημίου όχι παίξε γέλασε. Κατά τ’ άλλα, το θέμα της ημέρας είναι ο what’s-his-name που ασκεί κυβερνητικά καθήκοντα χωρίς …πτυχίο!).
Αυτό που αντλώ προσωπικά από κάποιους αναλυτές – κυρίως ξένους – είναι πληροφορίες που μόνο αυτοί μπορούν να διαθέτουν. Έχω (ή έτσι πιστεύω) εντοπίσει ποιού κύκλου ο καθένας αποτελεί insider, και αυτό είναι ένα κριτήριο για τη σοβαρότητα των εκτιμήσεων. Οι προβλέψεις θεωρώ ότι είναι ένα είδος sales point, για την τηλεθέαση και μόνο. Οι (ελάχιστοι) σοβαροί εξ αυτών άλλωστε επαναλαμβάνουν ότι τα πράγματα είναι ρευστά και ότι δεν μπορούν να γίνουν προβλέψεις. Με έμφαση βέβαια (αυτό …οι πάντες) ότι “στην εποχή του Τραμπ ολα είναι πιθανά“. Ο Τραμπ είναι – κανονικά! – κάτι σαν την κλιματκή αλλαγή ας πούμε.
Ως προς τους του “πατριωτικού” χώρου έχεις καταλάβει προφανώς ότι αποτελούν εξ ίσου ανοίκεια περίπτωση για μένα όσο και οι “λιμπερτίνοι”. Απλώς, βλέποντας τα πράγματα σε άσπρο-μαύρο είναι προτιμότεροι ως πολιτική επιλογή στην παρούσα φάση. Το πρόβλημα και στις δυο περιπτώσεις αφορά στα (απαραίτητα) εισαγωγικά της υποθέσεως. Ως προς το μπέρδεμα πάντως της άποψης με το wishful thinking νομίζω ότι είναι σήμα κατατεθέν όλων των δημοσιολογούντων – ιδίως των στοχευόντων στα μεγάλα ακροατήρια.
Όχι ακριβώς. Οι “συστημικοί” ρέπουν περισσότερο προς τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας – δεδομένου ότι έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν – ενώ οι “αντισυστημικοί” προς τις προβλέψεις και τους ευσεβείς πόθους. Και οι δύο βέβαια είναι βουτηγμένοι στο ψέμα ως το λαιμό.
Ως προς τους Εβραίους, υπάρχει πιστεύω τεράστιο ποσοστό κατοίκων του Ισραήλ που η αγάπη για την πατρίδα τους είναι βιβλικών καταβολών και ως εκ τούτου τεράστια και ακλόνητη. Σε επίπεδο εξουσίας, είμαι 100% σίγουρος ότι με κάποιο εκβιασμό σχετικό με τα Epstein files παρασύρθηκε ο Τραμπάκουλας στον πόλεμο (όπως …πολύ σωστά είχα πει εξ αρχής😃). Από κει και πέρα, το πόσο μακρυά μπορεί να το τραβήξει ο Νετανιάχουλας εξαρτάται από το βαθμό στον οποίο οι σχεδιασμοί του συμπλέουν με εκείνους του εβραϊκών κύκλων (aka λόμπι) στις ΗΠΑ, για τα μάτια των οποίων πιθανώς “ερίζει” με τον Τραμπ. Ο οποίος απ’ την πλευρά του πρέπει να ισορροπεί ανάμεσα σ’ αυτούς τους κύκλους (συνεπικουρούμενους από την τεράστα βάση των ευαγγελιστών σιωνιστών) και την επίσης τεράστια των America first (…anti-Israel first) που είναι εύλογα αναστατωμένοι.
Σίγουρα είναι βιβλικών καταβολών, αλλιώς δε βγάζει κανένα νόημα. Να έχεις αλώσει εκ των έσω τη μεγαλύτερη δύναμη του πλανήτη, να είσαι η άρχουσα τάξη μέσα στην άρχουσα τάξη – και αντί να ευχαριστηθείς την εξουσία και τα πλούτη σου, να παίρνεις τα βουνά και τα λαγκάδια της Μέσης Ανατολής. Pure madness!🤪
Έχουν όντως αλώσει εκ των έσω τη μεγαλύτερη δύναμη, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι εξ αρχής σταλμένοι εκεί από αυτήν (…και εκείνην της οποίας αποτελεί διάδοχο).
Ειναι ιστορικά τεκμηριωμένο ότι η δημιουργία του κράτους του Ισραήλ υπήρξε, εκτός άλλων, αποτέλεσμα σχεδιασμού παραγόντων στενά διαπλεκόμενων : (παρα-)τραπεζικά συστήματα ελέγχου, μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ (ONI, OSS – πρόδρομοι της CIA), οργανωμένο έγκλημα – και μιλάω για προπολεμικές ήδη περιόδους.
Αυτά φυσικά ουδόλως αφορούν τους βασανισμένους (και κατ’ εμέ αξιοθαύμαστους) ανθρώπους που μετακινήθηκαν προς τα εκεί, αναζητώντας τη Γη της Επαγγελίας.
Όσο για τα σχέδια του Ευρύτερου Ισραήλ είναι …τάλε κουάλε με τη Βιβλική υπόσχεση του Θεού προς τον Αβραάμ αυτοπροσώπως: “Στους απογόνους σου δίνω αυτή τη γη, από το Νείλο μέχρι τον Ευφράτη“. 😇