ΠΕΡΙ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑΣ, ΞΑΝΑ

Χαρακτηριστικό της φερεγγυότητας των identity politics είναι το εξής : η περί συστημικού ρατσισμού ρητορική [μέρος του ίδιου τελετουργικού με τα περί γυναικοκτονίας εμέσματα] ενισχύεται όσο ποτέ, την εποχή που η Αμερική αποκτά τον πρώτο στην ιστορία της …μαύρο πρόεδρο.
Σε όλη τη διάρκεια της θητείας του πιο fake, διχαστικού και …unamerican αμερικανού προέδρου, των τελευταίων δεκαετιών, η όποια κριτική για τις πολιτικές του θα αποδίδεται όχι σε ιδεολογική διαφωνία / διαφορετικές “αναγνώσεις”, αλλά σε
…ρατσιστικά κίνητρα. Ο Μπάρακ Ομπάμα δεν κριτικάρεται γιατι είναι κακός πολιτικός, αλλά γιατί είναι …μαύρος.
Με το σύνθημα ριγμένο από την κορυφή, η τάση που εμφιλοχωρούσε δεκαετίες στην αμερικανική κοινωνία θα έπαιρνε καταβροχθιστικές των πάντων διαστάσεις.
Κόβοντας δρόμο, φτάνουμε στο “επίμαχο” ζήτημα της
γυναικοκτονίας [έχουμε ασχοληθεί ξανά μ’ αυτό, βλ. post μ’ αυτή την λέξη] και στον ορισμό της : “γυναικοκτονία είναι ένα έγκλημα μίσους το οποίο βασίζεται στο φύλο, και περιγράφεται ως φόνος εκ προθέσεως γυναικών και κοριτσιών …λόγω του ότι είναι γένους θηλυκού”.
Αντί αναλύσεως του ορισμού, προτιμώ να παραθέσω ένα απόσπασμα από το …εκτυφλωτικής ηλιθιότητας άρθρο του “δημοσιογράφου”
Ηλία Κανέλη στο in.gr [δημοσιεύθηκε χτες με αφορμή τι άλλο, τη δολοφονία της Κάρολάιν που έχει “συγκλονίσει το Πανελλήνιο”] Πιστεύω ότι παρέχει το ιδεολογικό υπόβαθρο της περί γυναικοκτονίας θεωρίας, και των σκοπών που κρύβονται πίσω της.
Παρατηρεί κανείς ότι ο συγκλονισμός δεν εμποδίζει τους Morlocks του διαδικτύου να θεωρητικολογούν και να αφορίζουν, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, όχι της παρούσης.

……Είναι έγκλημα πάθους μια ακόμη γυναικοκτονία;
Ξεκάθαρα και χωρίς κανένα δισταγμό. Η δολοφονία οποιασδήποτε γυναίκας δεν γίνεται από πάθος.
Όλα αυτά είναι δικαιολογίες για να μειωθεί η ένταση των εγκλημάτων.
Όταν μπαίνει μπροστά το πάθος, ο έρωτας ή η ζήλια για να αιτιολογηθεί μια δολοφονία γυναίκας, τότε δολοφονούμε για δεύτερη φορά το θύμα.
Ξεκάθαρα λοιπόν να σταματήσουμε να μιλάμε για εγκλήματα πάθους και να δούμε την πραγματική αιτία. Και αυτή δεν είναι άλλη από τον
εξουσιαστικό χαρακτήρα με τον οποίο πλάθουμε τους άνδρες σ’ αυτή τη χώρα, κι όχι μόνο.
Είναι ότι τα πάντα οδηγούν σε μια ηθελημένη ή ακούσια διάθεση που έχει μια μεγάλη μερίδα του ανδρικού πληθυσμού να θεωρεί τις γυναίκες
«κτήματα».
Ακόμη κι αν δεν το θέλει ένας άνδρας, ακόμη κι αν ομνύει στην ισότητα και τα δικαιώματα των γυναικών, έχει «εκπαιδευτεί» δυστυχώς σε μια πατριαρχική αντίληψη.
Που δυστυχώς μπορεί να βγει στην επιφάνεια σε στιγμές που κανείς δεν το περιμένει.
Ο τρυφερός, πετυχημένος, αγαπητός σε όλους, οικογενειάρχης μπορεί σε μια στιγμή να μετατραπεί σε
τέρας, επειδή ενδόμυχα έχει την αίσθηση του «κυρίαρχου», του αφεντικού, του «μάτσο» που μπορεί και να απλώνει χέρι, και να στέλνει στο νοσοκομείο, και να δολοφονεί ενίοτε την γυναίκα.
Γιατί «του ανήκει», γιατί έτσι ανατράφηκε. Από το σχολείο, από τις παρέες, από την κοινωνία, από τον εργασιακό χώρο μαθαίνουμε να είμαστε «ανώτεροι». Όχι απαραίτητα μαθαίνουμε με ξεκάθαρο τρόπο. Αλλά με διάφορα μικροπράγματα που ποτίζουν την σκέψη των ανδρών.……


We get the picture. Πίσω απ’ τον καθένα από μας, όσο τρυφεροί, αγαπητοί σε όλους, οικογενειάρχες κλπ. κι αν είμαστε, κρύβεται ένα τέρας, δυνάμει δολοφόνος της γυναίκας – φίλης – κόρης – συναδέλφου του, γιατί …έτσι απλά είναι γυναίκα.
Το ανατομικό νυστέρι του κυρίου Κανέλη δεν χαρίζεται σε κανένα πλην, ίσως, του εαυτού του, ως διά μαγείας έχοντος υπερβεί τον “εξουσιαστικό χαρακτήρα με τον οποίο πλάθονται οι άνδρες σ’ αυτή τη χώρα κι όχι μόνο” .
Το αδυσώπητο κυνήγι του
ανδρικού στοιχείου δεν γίνεται τυχαία ή αυθόρμητα. Το σύνθημα που απευθύνουν οι κυρίαρχοι των trends είναι αυτό : “υμνείτε τη θηλυκότητα καταστρέφοντας κάθε τι ανδρικό”. Σε ελεύθερη μετάφραση : “καταστρέψτε μέσα σας κάθε δυναμισμό, κάθε διάθεση για αντίσταση”. Η εντολή αφορά τους πάντες, ανεξαρτήτως φύλου : ακόμα και η πάλαι ποτέ τάση της macho λεσβίας δίνει τη θέση της σε ακραιφνείς επιδείξεις “θηλυκότητας” από τις ΛΟΑΤΚΙ γυναίκες. Τα εισαγωγικά στην θηλυκότητα αφορούν στο ότι αυτή συρρικνούται με σύστημα και μέθοδο [βλ. social media] σε δήθεν γυναικείες ιδιότητες όπως …το κουτσομπολιό και η ωραιοπάθεια.
Σε μήνυμά του ο καλός φίλος του blog
Emmanouel κάνει μια ευφυέστατη διαπίστωση : μήπως ο υστερικός φεμινισμός δεν είναι μια μορφή γυναικοκτονίας;
Αποκαλύπτει έτσι την μόνη οπτική γωνία υπό την οποία μια, γελοία κατά τ’ άλλα λέξη, αποκτά υπόσταση και νόημα.


3
(Visited 88 times, 1 visits today)

4 Comments

  1. dnk June 19, 2021 at 1:27 pm

    Μήπως η “συλλογιστική” του άρθρου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί απο τον δράστη για να πετύχει έως και απαλλαγή του απο τις κατηγορίες που τον βαραίνουν; Πάντως τα “ψεκασμένα” μου αυτιά πέρα απο τον “θόρυβο” των social media “πιάνουν” και κάτι σαν ήχο χειροκροτημάτων των “ηττημένων” του “τελευταίου μεγάλου πολέμου” που επιδοκιμάζουν σύσσωμοι απο ‘κει που βρίσκονται.

  2. Oannes June 19, 2021 at 5:26 pm

    Ως προς την ερώτηση περί χρήσεως της “συλλογιστικής” του ηλίθιου, όχι. Αλλά θα αποφύγω να “ορθώσω το ανάστημά μου” απέναντι στην αυθεντία του κυρίου Ξούρα [“πρόκειται για κτηνάνθρωπο χωρίς αισθήματα”] αναφερόμενος στο πόσο πιθανό είναι κάποιος να φτάσει στο σημείο να σκοτώσει χωρίς πριν να έχει υποφέρει. Αυτό γιατί μια τέτοια αναφορά μπορεί να θεωρηθεί …επιδοκιμαστική του φόνου [you can’t be too careful, στις εποχές που ζούμε].
    Ως προς τον ήχο των χειροκροτημάτων, πιστεύω ότι τα αυτιά σας δουλεύουν μια χαρά.

  3. Εmmanouel June 20, 2021 at 10:15 am

    Eυχαριστω για την αναφορα . Μου ηρθε αυθορμητως , χωρις να το επεξεργαστω ιδιαιτερα , απλα διαισθητικως μου φαινοταν οτι περα απ τον εντυπωσιασμο της διατυπωσης , ειχε και μια λογικη βαση. Εσυ το εβαλες σ ενα πιο συγκεκριμενο πλαισιο σκεψης , οπως κανεις παντα,,
    Καμμια φορα σκεφτομαι οτι ολη αυτη η ρητορικη του ..χρυσαυγητικου ( με τον τροπο που εκφερεται συνηθως) φεμινισμου , δειχνει οχι τοσο μισος για το αρσενικο , οσο μισος απεναντι στο ιδιο τους το φυλο.. Εξ ου κι η ανευ ορων , για παραδειγμα , υποστηριξη τους στις εκτρωσεις ..
    Τωρα για την συζητηση κατα ποσο η θηλυκοτητα (αρα κι η αρρενωποτητα) ειναι κατι φυσικο / βιολογικο η’ κατασκευασμενο , και πως οριζονται η καθε μια , δεν θ ασχοληθω.. Μου φτανει που ξερω τι ειδους γυναικες μου αρεσουν και που βλεπω τι ειδους ανδρες αρεσουν στις γνωστες μου.. Αν εχεις βεβαια καποιο κειμενο πανω σ αυτο θα το διαβαζα ευχαριστως..

  4. Oannes June 20, 2021 at 11:09 am

    Μιλώντας κάποιος για “γυναικοκτονία”, δεν υποδηλώνει φυσικά οτι …οι γυναίκες δεν είναι άνθρωποι. “Απλώς” επιδιώκει την υποβάθμιση της σημασίας ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ως ενοποιητικής των δύο φύλων, διευρύνοντας έτσι το τεχνητό χάσμα που έχει ανοίξει ανάμεσά τους. Αφετέρου, δεν μπορεί παρά να υπονοεί ένα από τα δυο: είτε ότι οι γυναίκες είναι υποδεέστερες των ανδρών [λέμε τώρα] είτε ότι είναι ανώτερες. Ως “αδιάψευστη μαρτυρία” υπέρ της β’ εκδοχής έρχεται …ο οχετός των στατιστικών, από όπου οι γυναίκες προκύπτουν …αθώες του αίματος της ενδοοικογενειακής / “έμφυλης” βίας, με συντριπτικά συχνότερα ένοχους τους άνδρες.
    Από κει και πέρα τώρα, αν τελείως χοντρικά ορίσει κανείς ως “θηλυκό” στοιχείο το της αποδοχής, και ως “αρσενικό” το της επεμβατικότητας / δημιουργικότητας, καταλαβαίνει τα οφέλη από την προώθηση του πρώτου ως modus vivendi, εν όψει “εξελίξεων” που δρομολογούνται. Εννοείται ότι κάθε άνθρωπος, άνδρας ή γυναίκα περιέχει στοιχεία και απ’ τα δύο σε μια δική του ισορροπία [η ανθρώπινη ψυχή αποτελεί ένα είδος θριάμβου των συμβιούντων αντιθέσεων]. Αυτό είναι ακριβώς που κάνει την τάση της αποδοχής να μην ξεπέφτει σε άνευ ορων παράδοση, αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει …ανδρική ευαισθησία [στην Ελλάδα και όχι μόνο, η ευαισθησία είναι κάτι που “εντέχνως” έχει ταυτισθεί με την ομοφυλοφιλία] και …γυναικείος δυναμισμός ως αντίστοιχο αυτής. Αυτή την ισορροπία έχουν στο μάτι, επιτιθέμενοι σε οτιδήποτε σχετίζεται με το “αρσενικό στοιχείο”, ταυτίζοντάς το με την βιολογική οντότητα “άνδρας” όπου είναι πιο ορατό [κάποτε με παρενέργειες] προκειμένου να το εξοντώσουν.

Leave a Reply