Εν τέλει τα περί εκατοντάδων θυμάτων απ΄τις διαδηλώσεις στο Ιράν δείχνουν να είναι όχι ένα ακόμα προϊόν δυτικής προπαγάνδας, αλλά η θλιβερή αλήθεια. Αυτό, παρά τα ερωτηματικά που γεννιούνται από το βίντεο – πχ. ούτε ένας σχεδόν δε φαίνεται να πενθεί, οι όποιες οιμωγές θα μπορούσαν να είναι ένθετες. Τώρα, το από που είναι οργανωμένη η όλη ιστορία (CIA, Mossad) και σε τι αποσκοπεί (ανατροπή του καθεστώτος με απροσδιόριστες συνέπειες …και για μας εδώ) εξακολουθεί να είναι άλλο θέμα.
(Visited 36 times, 19 visits today)
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Η συνέπεια της αρχής “από το κακό στο χειρότερο” εκπλήσσει πλέον και μένα τον ίδιο.
Αν το δούμε πιο “εποπτικά”, είναι η αντανάκλαση στην κοινωνία της πορείας του σύμπαντος προς το Big Chill. Η “κοινωνιολογκή” μου αίσθηση (περισσότερο για εικόνα επρόκειτο αλλά σιγά σιγά αποκρυσταλλώθηκε σε ένα είδος -κομπογιαννίτικης όπως πάντα – θεωρίας) είναι ότι, αποτελώντας τα προϊόντα μιας έκρηξης, απομακρυνόμαστε ολένα απ’ το κέντρο, αλλά και οι μεν απ’ τους δε / ο ένας απ’ τον άλλο, αποκτώντας ταυτόχρονα καλύτερη επαφή με κάποιου είδους “μεγάλη εικόνα”. Η οποία επίσης βαθμιαία ξεθωριάζει δίνοντας τη θέση της σε κάποια ακόμα μεγαλύτερη, and so on, μέχρι την τελική (μας) εκμηδένιση.
…Βάσει αυτής της προσεγγίσεως τα παγκοσμιοπoιητικά οράματα (θέαση του κόσμου από την οπτική του διαστήματος) που παρουσιάζονται σαν ολόλαμπρο μέλλον, αποτελούν την πεμπτουσία της παρακμής και της αποσύνθεσης. Το ερώτημα είναι αν η πορεία μπορεί, όχι να αντιστραφεί αλλά να επιβραδυνθεί κάπως. Ούτως ή άλλως, ο σημερινός ρυθμός της δείχνει να είναι αποτέλεσμα (τεχνητής και παρά φύσιν) επιτάχυνσης.