ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ: ΟΠΩΣ ΠΑΝΟΥΚΛΑ

Η μιντιακή πασαρέλα διαθέτει απεριόριστο χώρο σε λοιμωξιολόγους [ο ήχος της λέξης είναι ήδη δυσάρεστος – όχι βέβαια όσο οι άνθρωποι] και ιατρούς ανεξαρτήτως ειδικότητας, αρκεί να δοξάζουν [;] τα ελληνικά χρώματα στο εξωτερικό.
Σειρά έχει σήμερα ο
Νίκολας -“σας παρατηρώ με το διεισδυτικό μου βλέμμα” – Χρηστάκης [φωτό], γιατρός, κοινωνιολόγος και καθηγητής του Yale. Ο επιστήμων δήλωσε ότι “οι Έλληνες πρέπει να είναι πιο φρόνιμοι και να πάρουν πολύ στα σοβαρά το δεύτερο κύμα της πανδημίας του Covid-19”. Εκτίμησε ότι “το άνοιγμα της τουριστικής δραστηριότητας στην Ελλάδα που έγινε φέτος το καλοκαίρι, …δεν έπαιξε ρόλο στην πυροδότηση ενός δεύτερου επιδημικού κύματος, κάτι που θα συνέβαινε ούτως ή άλλως, όπως συνέβη και σε άλλες χώρες”. Και, τέλος, προέβλεψε: “αν ο πληθυσμός πειστεί να κάνει το εμβόλιο, σε ένα περίπου χρόνο θα έχουμε ξεπεράσει σε μεγάλο βαθμό τη βιολογική δυναμική του ιού και θα είμαστε αντιμέτωποι περισσότερο με την οικονομική και την κοινωνική επίπτωση του”.
Αυτά, μιλώντας σε διαδικτυακή παρουσίαση του βιβλίου του «Το Βέλος του Απόλλωνα – Οι βαθιές και μακροχρόνιες επιπτώσεις της πρόσφατης πανδημίας στον τρόπο που ζούμε».
Μη έχοντάς το διαβάσει, δεν ξέρω το βαθμό σύγκλισης της σκέψης του μ’ εκείνην του κυρίου
Schwab. Οι εκτιμήσεις πάντως περί τη σημαντικότητα του ιού [προσοχή: του ιού, όχι του τρόπου αντιμετώπισής του από τα “αλληλοεξαρτώμενα” (=λαμβάνοντα εντολές από το ίδιο κέντρο) κράτη] δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από εκείνες του προέδρου του World Economic Forum. Είναι απλώς πιο συγκρατημένες. Ο ΝΧ μιλάει για “τη δεύτερη χειρότερη πανδημία των τελευταίων 100 χρόνων”, ο κύριος Schwab [όχι τέρας μορφώσεως ή εφυΐας, παρεμπιπτόντως] κάνει συγκρίσεις μεταξύ κορωνοϊού και …επιδημίας πανούκλας του 1665-66, όπως αυτή εξιστορείται στο βιβλίο του Defoe.
Σύμφωνα με τον κύριο
Schwab πάντα:
“Η ιστορία μας δείχνει ότι οι πανδημίες έφερναν πάντα μεγάλες επανεκινήσεις στα οικονομικά των κρατών και τις κονωνικές δομές τους. Γιατί θα έπρεπε να είναι διαφορετικό με τον Covid-19;”
Παρακάμπτοντας ως στερούμενη ουσίας την “ουσία” του ερωτήματος [γνωρίζουμε όσα χρειάζονται για να αντιληφθούμε τη διαφορά κορωνοϊού – πανούκλας. Αλλά και τη διαφορά ανάμεσα στα μέσα μιας εποχής όπως ο 17ος αι. και της σημερινής] επισημαίνουμε ότι: αν η ανωτέρω εκτίμηση λειτουργεί ως δόγμα, και με δεδομένη την
δύναμη επιβολής φανταστικών αφηγήσεων, οι άνθρωποι των ελίτ που επιθυμούν δραστικές αλλαγές “στα οικονομικά και τις κοινωνικές δομές”, δεν έχουν παρά να δημιουργήσουν μια πανδημία, ή την εικόνα της, προκειμένου να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Επιθυμητό και επείγον είναι δεδομένα. Διαδηλώνονται υπό το φάσμα του climate change, το περιθώριο “επιβίωσής μας” από τo οποίo περιορίζεται στα …10 χρόνια. Η ίδια η πανδημία αναφέρεται ως “καθοριστικό” επιχείρημα για τη ύπαρξή του *.
Το ότι για την υποστήριξη της βασικής “αφήγησης” οι ελίτ μετέρχονται ασύστολα ψεύδη, εκτοξευόμενα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του μιντιακού τοπίου είναι επίσης δεδομένο.
Έχουμε επομένως εδώ τα
πειστήρια του εγκλήματος, έχουμε και το κίνητρο, δημοσιευμένο σε κοτζάμ βιβλίο. Τι άλλο χρειαζόμαστε;

* Θα είχε ενδιαφέρον η εξέταση και των προηγούμενων πανδημιών …υπό το ίδιο πρίσμα.

5
(Visited 84 times, 1 visits today)

2 Comments

  1. stcigar December 6, 2020 at 8:46 am

    Σε αντίθεση με την καθημάς αντίληψη περί τελευταίου τροχού της αμάξης υπάρχουν πολλοί “στο εξωτερικό” που πιστεύουν πως η χώρα μας ποτέ δεν σταμάτησε να βρίσκεται στην παγκόσμια πρωτοπορία έστω και για κακό. Η παρούσα κατάσταση αποτελεί τη β΄ φάση του του πειράματος που ξεκίνησε προ δεκαετίας με την “ελληνική κρίση χρέους”. Ένα ουσιαστικώς ανύπαρκτο πρόβλημα -αφού τίποτε δεν είχε αλλάξει σε σχέση με πριν- που εμφανίστηκε out of thin air με την ευγενική συνεπικουρία παγκόσμιων οργανισμών και διακεκριμένων ειδικών, απειλές για “έξοδο από το ευρώ” (υπό άλλες συνθήκες αυτό θα ήταν ευχή) μενουμευρώπηδες vs αγανακτισμένοι, ανάθεμα στο λαό για την ανεύθυνη συμπεριφορά του και θεαματική συντριβή της όποιας αντίστασης με ψίχουλα που αντιμετωπίστηκαν από τους πεινασμένους ως μάνα εξ ουρανού. Τώρα ο εφιάλτης επιστρέφει σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα -δεν λέω παγκόσμια, γιατί παγκόσμια ήταν και τότε- με ακόμα πιο κατάφωρα ψέματα, ευθείες απειλές κατά της ζωής δικαίων τε και αδίκων, ένα ετερόκλητο και ισχνό “κίνημα αντίστασης” χωρίς κατεύθυνση και σκοπό πλην μιας ξελιγωμένης επιθυμίας επιστροφής “στην κανονικότητα” (my ass) κλπ κλπ. Θα μπορούσα να συνεχίσω επί πολύ, στην αρχή μάλιστα σκέφτηκα να γράψω άλλο ένα “λογικά συνεκτικό” αρθράκι για πρωινή χρήση (στην τουαλέτα) έλα όμως που το αίσθημα της ματαιότητας έχει πλέον πάρει τα πάνω του για τα καλά..

    Reply
    1. Oannes December 6, 2020 at 9:48 am

      Σε καταλαβαίνω απολύτως, άσχετα απ’ το πόσο θα απολαμβάναμε εγώ και πολλοί άλλοι το “αρθράκι”. Άλλωστε είμαι όλο και πιο συχνά σε παρόμοιο mood: έχω μαζέψει ένα πακτωλό στοιχείων για την απάτη στις αμερικάνικες εκλογές, και δώστου διάβασμα, και δώατου σημειώσεις, και ξαφνικά συνειδητοποιώ το μάταιον της υποθέσεως ενός μεγάλου άρθρου, από τον κόπο αν όχι τίποτα άλλο που χρειάζεται …και με τι προσδοκώμενο αποτέλεσμα;
      Ελπίζω και εύχομαι απλώς αυτό το mood να μην πάρει κεφάλι.

      Reply

Leave a Reply