🟠 Δασκάλα δημοτικού στο Λουτράκι, απευθύνθηκε στο Διευθυντή του Σχολείου όταν ένας μαθητής της πρώτης τάξεως “τη θώπευσε” στη διάρκεια εξέτασης από αυτήν μιας εργασίας του. Όταν ο άνθρωπος του Θεού της σύστησε ψυχραιμία (“μιλάμε για ένα παιδί”) η κυρία έσπευσε να απευθυνθεί στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα…
Ακόμα και τα όργανα της τάξεως επέδειξαν μεγαλύτερη σύνεση από την εκπαιδευτικό. Πράγμα που αποδεικνύει ότι οι εκπρόσωποι της πατριαρχίας μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι μέχρι μια ηλικία τουλάχιστον, απ’ τη μετάλλαξη που έχει προσβάλλει σημαντικό αριθμό γυναικείων εγκεφάλων.
Στο Twitter – X πάντως, η είδηση συνοδεύεται από ομηρικούς καυγάδες ανάμεσα στους υποστηρικτές της δασκάλας και του τοξικού εξάχρονου.
🟠 Περί μεταλλάξεων μιλώντας, να μη ξεχνάμε εκείνη των Δημοκρατικών των ΗΠΑ. Η υποχώρησή της για ένα διάστημα από την επικαιρότητα, ήταν παραπλανητική : οι mutants ανασυντάσσονταν προετοιμάζοντας τον επόμενο γύρο. Αυτός ξεκίνησε ήδη με την εκλογή του Zohran Madmani, πρώτου μουσουλμάνου δημάρχου Νέας Υόρκης.
Στο παρόν επεισόδιο, έχουμε μια ομάδα “επιφανών” (αυτοπαρουσιαζόμενων στην αρχή του βίντεο, δεξιά), να καλούν ευθέως σε ανυπακοή στις προεδρικές εντολές το προσωπικό του Στρατού και των Μυστικών Υπηρεσίων (αριθμός θαυμαστικών). Με δεδομένο το ταμπεραμέντο του DT, πρέπει να θεωρείται απίθανο οι εν λόγω (προσοχή στη φυσιογνωμία και τον τρόπο ομιλίας του φαλακρού κυρίου με το σπινθηροβόλο βλέμμα, γερουσιαστή Mark Kelly) να μην είχαν προβλέψει την αντίδρασή του. Η οποία φυσικά υπήρξε χαρακτηριστικά άμεση : ο πρόεδρος μίλησε για σχέδια εξέγερσης, προσβολή της ιεραρχίας που τιμωρείται με θάνατο κλπ. κάνοντας την εκπρόσωπο του Λευκού Οίκου Karoline Leavitt να σπεύσει διευκρινίσει ότι “δεν απειλεί με εκτελέσεις”…
Απίθανο είναι επίσης οι “υποκινητές σε στάση” να μην έχουν προγραμματίσει το επόμενό τους βήμα.
🟠 Ρίχνοντας μια ματιά στο γλιτσιασμένο πάτο της ελληνικής δημοσιογραφίας, συναντάει κανείς την περίπτωση “Λευτέρης Χαραλμπόπουλος” και την αναφορά του στην κίνηση Πλεύρη εναντίον ΚΚΕ για σκοτεινά σημεία στη διαχείριση των οικονομικών του κόμματος.
Αδιαφορώντας για νομικές και κάθε είδους λεπτομέρειες, εστιάζω στο κόνσεπτ που υπηρετεί εδώ ο “δημοσιογράφος”, μαζί με το σύνολο των ομοίων του του …δημοκρατικού τόξου :
Μιλάω φυσικά για τη λέξη “αντικομμουνισμός” και την a priori δαιμονοποίησή της. Από ανθρώπους, αυτό, που βγάζουν μονίμως το σκασμό όταν “αριστερά” τσογλάνια μιλάνε για Πηγάδες και για “δουλειές που έμειναν μισές απ’ το ’44″…
Αλλά και πέρα από ιστορικές ή επικαιροποιημένες λεπτομέρειες; γιατί άραγε είναι …δαιμονιακό να είναι κάποιος αντικομμουνιστής; Εγώ πχ. είμαι αντι-ΚΚΕ, έχοντας υπάρξει στο “ΚΚΕ εσ.” μέχρι τα 16 μου. Και δε θυμάμαι να αντιμετωπίζω, ούτε και τότε ακόμα, τους αντικομμουνιστές σαν …δαίμονες.
Και …από που κι ως που σε εισαγωγικά τα “εγκλήματα των Κομμουνιστών”; Υπάρχει άνθρωπος που αρνείται σοβαρά ότι υπήρξαν; ή ότι αποτέλεσαν την πέτρα του σκανδάλου για όσα έγιναν στη συνέχεια ;
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Δεν είναι σίγουρο πάντως ότι πρόκειται για “woke” περίπτωση:
https://www.protothema.gr/greece/article/1730175/idiorruthmi-kai-tis-ekklisias-i-daskala-pou-katiggeile-6hrono-mathiti-gia-parenohlisi-sto-loutraki/
Α μάλιστα, θεούσα etc. Εν τω μεταξύ η “θωπεία” για την οποία μιλάγανε ήταν στην πραγματικότητα ένα άγγιγμα στο χέρι! Σε οποιαδήποτε περίπτωση η κουλτούρα της εποχής θα μπορούσε να ονομαστεί κουλτούρα του ιεροεξεταστή – vigilante, κι αυτό αφορά από την κυριούλα μέχρι τα μαλακισμένα που νομίζουν ότι η “αριστερή” θεολογία με την οποία ανατράφηκαν, τα διαφοροποιεί από τους “συντηρητικούς” της υποθέσεως. Οι πάντες είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη και ελλείψει αληθινών λόγων, διαφορές …ηθικοϊδεολογικού περιεχομένου είναι η καλύτερη αφορμή για να ξεκινήσει το νταβαντούρι.
Οπωσδήποτε. Όχι ότι αποκλείεται η “woke” παράκρουση της προηγούμενης περιόδου να έχει επηρεάσει και τις θεούσες.
Ε βέβαια, γιατί η λεξη κλειδί είναι η “παράκρουση”. Παράκρουση να’ναι κι ό,τι να’ναι. “ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή” or something, αν θυμάμαι καλά τον όρο (η ψυχολογία πρέπει να είναι το λιγότερο οικείο μου, καθότι απωθητικό, πεδίο γνώσεως)
…Παρεμπιπτόντως, ο υποφαινόμενος ως πρωτάκι (και μάλιστα πεντέμισι χρόνων) ήταν λίαν επιρρεπής στις …θωπείες. Επειδή ήμουν δε πολύ άτακτος, η αγαπημένη μου δασκάλα με έβαζε να κάθομαι για μεγάλα διαστήματα με κορίτσια, για τιμωρία! Εννοείται ότι εμένα ήταν η καλύτερή μου. 😇😜
Μην το συζητάμε. Από τη στιγμή που θυμάμαι τον εαυτό μου ως και την τρίτη γυμνασίου (μετά σοβάρεψα) είχα χουφτώσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κάθε γυναίκα που συμπαθούσα συμπεριλαμβανομένων και συγγενών.
Same here. Να και σε κάτι που σταθήκαμε τυχεροί. Σε περίοδο woke υστερίας, ένας θεός ξέρει ποια θα ήταν η κατάληξη. Το άλλο που σκέφτομαι είναι τι θα είχαμε αντιμετωπίσει σε δημοτικό σχολείο της Αμερικής από την υπερκινητικότητα / βιαιότητά μας εγώ και οι συμμαθητές μου. Σε καταστολή θα μας είχαν from day one οι ανώμαλοι “παιδοψυχολόγοι”.
…Υποθέτω ότι ο ευεργετικός θεσμός του παιδοψυχολόγου έχει εισχωρήσει και στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα…
Καλά η Αμερική αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση. Θυμάμαι από δεκαετίες εκείνες τις ειδήσεις για τις πεινασμένες (και συνήθως νεαρές) δασκάλες που βίασαν λέει κάποιο – 17χρονο συνήθως – μαθητή τους και σάπισαν για κάμποσα χρόνια στη φυλακή.
Τώρα πήραν τη θέση τους οι άντρες.
Κάτι τέτοια να πω το κρίμα μου, ποτέ δεν τα κατάλαβα. Και κατ’ αρχήν, το μαθητή το ρώτησε κανείς αν αισθάνθηκε “βιασμένος”; Σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν ξέρω πολλούς 17χρονους που θα έλεγαν όχι στην πλειονότητα των γυναικών που θα τους την έπεφταν – εξαιρουμένων “ειδικών” περιπτώσεων. Πιο πολύ προς κόνσεπτ αθρόας “γυναικοποίησης” των ανδρών μου κάνει αυτό, παρά σε κάτι άλλο.
Εννοείται. Δεδομένου μάλιστα ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι.. δασκάλες του σεξ ήταν ιδιαίτερα ευειδείς, κανονικά οι νεαροί θα έπρεπε να τους πουν κι ευχαριστώ. Κατόπιν ενδελεχούς ερεύνης κατάλαβα τελικά ότι τους κάρφωναν οι φίλοι τους από ζήλια. Και τα πράγματα έπαιρναν το μονόδρόμο της νομιμότητας.
Όχι απλώς ευχαριστώ. Αν ακούγαμε οι φίλοι μου κι εγώ ως έφηβοι για περίπτωση …βιασμού τύπου από καθηγήτριες, δε θα καταδεχόμαστε ούτε να γελάσουμε. Τόσο σουρεαλιστικό θα ήτανε.