Όχι ότι ο θόρυβος του (σοσιαλ-)μιντιακού σχολιασμού γύρω από το συνέδριο του Νταβός είναι άνευ σημασίας. Ούτε όμως και ότι απέχει ιδιαίτερα απ’ αυτό. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, καλό είναι να βάζει κανείς τα πράγματα σε μια σειρά :
Κατ’ αρχήν υπάρχει η επί της ουσίας βίαιη απόσπαση της οικουμενικής συναίνεσης περί κυρίαρχου θέματος : είναι …το συνέδριο του Νταβός, και οι εκεί “γραφικότητες” του Τραμπ, μαζί με τις ελέω αυτού τρέχουσες (…always running) “εξελίξεις” σε Ουκρανία, Γάζα, Συρία, * Βενεζουέλα, Γροιλανδία.
Σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο βίντεο των Rebel News (θα επανέλθουμε με συνολικό κείμενο περί Νταβός, τώρα που το event ολοκληρώθηκε), οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων είναι οι δέουσες, με “ρεφρέν” το σύνθημα του mr. Blackrock – new boss of WEF περί “spirit of dialogue”. Τώρα, το να αναρωτηθείς για λεπτομέρειες όπως …γιατί ο Larry Fink και η κομπανία του που διασχίζουν πεζή το μισό Νταβός μη υπολογίζοντας κινδύνους (δεν εννοώ …από αδιάκριτους δημοσιογράφους), ή γιατί οι Rebel News είναι το μόνο εναλλακτικό μέσο που προβαίνει σε δραστηριότητες όπως η παραπάνω, είναι μάταιος κόπος. **Μήπως δεν ξέρουμε ότι “το σύστημα” επιλέγει όχι μόνο τους υποστηρικτές αλλά και τους “αρνητές” του; Ή μήπως, κι αν δεν είναι έτσι εδώ, υπάρχει κάποια διαφορά;
Η εντύπωση μου παραμένει ίδια, δυο δεκαετίες τουλάχιστον :
Μπορούμε να παρομοιάσουμε τα τεκταινόμενα στη διεθνή σκηνή (και τις επιμέρους των “sovereign nations”) με παράσταση αρχαίας τραγωδίας σε απευθείας μετάδοση. Ο ρόλος του χορού σ’ αυτήν παίζεται από τα απανταχού μίντια. Όπως ο αρχαίος χορός αποτελώντας προσομοίωση του “λαού” πέρναγε επί της ουσίας γραμμή σ’ εκείνον, υπαγορεύονταςσκέψεις και συναισθήματα, έτσι τα μίντια, έρμαια συγκεκριμένων συμφερόντων, των συμμετεχόντων δηλ. ενεργά στο παιχνίδι ιδιοκτητών τους, περνούν γραμμή στον κόσμο, άμεσα …ή έμμεσα μέσω των σόσιαλ μίντια– από αλλού λαμβάνουν πληροφόρηση αυτά τα τελευταία, αν όχι απ’ τα μίντια, mainstream και “εναλλακτικά”;
Ο σύγχρονος “θεατής αρχαίας τραγωδίας” είναι ο τηλεθεατής / χρήστης των Twitter X και Facebook. Τα σχόλια και οι τσακωμοί με τους ομοίους του είναι εξ ίσου “καθοριστικά” 🤣 των επί σκηνής τεκταινομένων, όσο και τα σχόλια του θεατή της τραγωδίας.
Αυτό σε πείσμα των “συμμετοχικών” γελοιοτήτων, χαρακτηριστικών της κουλτούρας του Web 2.0 από καταβολής της.

* Το αδίστακτο ξεπούλημα των Κούρδων από τον Ντόναλντ Τράμπ, πέρα απ’ το ηθικό σκέλος (μιλάμε για ανθρώπους που οι Αμερικανοί λιβάνιζαν μέχρι χτες ως φίλους και σύμμαχους – ηρωϊκούς νικητές του Isis), πέρα από την εφιαλτική εξέλιξη που δρομολογεί (αναγέννηση της ισλαμιστικής τρομοκρατίας υπό μορφή κρατικής οντότητας – εργαλείου της πολιτικής Ερντογάν) μας βάζει κανονικότατα σε collision course με την “φίλη και γείτονα”. Αυτό που αναζητείται είναι ο ρόλος του Ισραήλ : γιατί μπορεί οι “συναντήσεις κορυφής” που κανονίζονται με μας να υποδηλώνουν ένα είδος σύσφιξης σχέσεων εν όψει του κοινού κινδύνου, αυτό που παραμένει ωστόσο ανεξήγητο είναι η αδράνεια των Ισραηλινών στη συγκεκριμένη εξέλιξη. Με άλλα λόγια το ξεπούλημα, και εκ μέρους τους, των Κούρδων.

** …”Παρεμπιπτόντως” η ίδια η σκόπιμα προκλητική διατύπωση των ερωτήσεων …νομιμοποιεί την απαξίωση του LF για οποιαδήποτε απάντηση.