Κατ’ αρχήν, και ως προς τα τρέχοντα : έχει ενδιαφέρον η όψιμη αφύπνιση επί ”ευρωπαϊκού” εδάφους, και οι αναλύσεις περί οργανωμένου σχεδίου εισβολής στην Ευρώπη, από ανθρώπους που λίγα χρόνια πριν σφύριζαν αδιάφορα με την οργανωμένη επίσης εισβολή στον Έβρο. Τώρα, το ότι πίσω από τα zombie crowds της Ceuta κρύβεται αμερικανοϊσραηλινός δάκτυλος, είναι περίπου αυταπόδεικτο : οι απειλές προς τη χώρα του (κολλητού του Ερντογάν και γενικώς ανεκδιήγητου) Πέδρο Σάντσεθ έχουν υπάρξει σαφείς και απ’ τις δυο πλευρές. Και, κατά την άποψή μου, εύλογες και δικαιολογημένες – του Ισραήλ ιδίως.
Το ενδιαφέρον βρίσκεται στην πιθανότητα αληθινής ευρωπαϊκής αφύπνισης. Η οποία δεν μπορεί να ξεκινήσει παρά από μια επίθεση κατά μέτωπο στο παρασιτικό αφήγημα της woke culture : αποκατάσταση του νοήματος και της ιστορίας των λέξεων. Η μάχη είναι με τη λογοκρισία, για το “δικαίωμα” να χρησιμοποιούμε εκείνες που αρμόζουν, αδιαφορώντας για το …σοκ που προκαλούν στα εξαμβλώματα της δικαιωματιστικής αριστεράς . * Όπως πχ. τη λέξη λαθρομπουκαδόροι που χρησιμοποιώ, θεωρώντας ότι περιγράφει με ακρίβεια (και …κατά πλειονότητα) τους “μετανάστες” / “πρόσφυγες”.
Το αυτό και για τα περί …ρατσισμού και εθνικισμού. Και δεν εννοώ το θράσος με το οποίο αποκαλούνται νεοναζί και φασίστες κοινωνικές ομάδες / έθνη που εννοούν να επιλέγουν ποιους θα δεχτούν στη χώρα τους (λες και η επιλογή των ίδιων των φίλων μας στη ζωή, γίνεται με …αμπεμπαμπλόμ, κι όχι με υποκειμενικά κριτήρια). Αναφέρομαι στο ίδιο το μένος ενάντια στο ρατσισμό και τον εθνικισμό ως έννοιες, το οποίο (μένος) βασίζεται σε σειρά ύποπτα απλοϊκών διαπιστώσεων / συνεπαγωγών : Ο Χίτλερ ήταν ρατσιστής και εθνικιστής. Ο Χίτλερ υπήρξε υπαίτιος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος. Ergo, ρατσιστής και εθνικιστής = δυνάμει Χίτλερ = δυνάμει δημιουργός κρεματορίων και καταστροφέας του σύμπαντος. Αυτά φυσικά που “διαφεύγουν” από τους ρυθμιστές του αφηγήματος είναι ότι : Νο 1 λόγος για τις καταστροφές / εκατομμύρια νεκρών, πρωτοφανή και τα δυο, του Β’ΠΠ (όπως και του Α’) ήταν η – σε τροχιά παντοδυναμίας από τότε – τεχνολογία. Όχι έτσι απλά ο …ρατσισμός και η αγάπη για την πατρίδα, σύμφυτα και τα δυο με το ανθρώπινο είδος από καταβολής του. Η ίδια τεχνολογία – πρόδρομος της σημερινής ψηφιακής, έπαιξε καθοριστικό ρόλο και στη συγκέντρωση των Εβραίων σε στρατόπεδα εξόντωσης : αξίζει να ρίξει κανείς μια ματιά στη (λίαν σκοτεινή) ιστορία της IBM, εταιρίας – κολοσσού ήδη στα ’30s.
Άλλος βραχνάς της εποχής, ”θεωρητικός” αυτός, αφορά στη νομοτέλεια, το “αναπόφευκτο” συγκεκριμένων εξελίξεων, οι οποίες καθιστούν επιτακτικές …στάνταρ πολιτικές σε συγκεκριμένα θέματα : από την A.I. μέχρι την εξάλειψη των κρατών – εθνών / μετατροπή της ανθρωπότητας σε μωσαϊκό πλανητικών διαστάσεων ** και μια πλειάδα άλλων ζητημάτων, …όλα είναι ρυθμισμένα με ασφάλεια από “νόμους της ιστορίας”, διατυπωμένους σε “μαγική άλυσο” ιστορικιστικών κειμένων (Βίκο, Χέγκελ, Μαρξ – Ένγκελς, Σπένκγλερ…) και αναμένοντες την (αυτο-)κατάργηση τους.
Η μετακίνηση φερειεπείν των πληθυσμών αποτελεί νομοτέλεια, αποκλείουσα κάθε εναλλακτική από τη μοιρολατρική υποταγή μας. Η διάδοση του συγκεκριμένου δόγματος δεν είναι ακριβώς τυχαία …ούτε και άσχετη με τη λατρεία της (…αναπόφευκτης επίσης ως κυρίαρχης) Τεχνητής Νοημοσύνης. Είναι εκδηλώσεις της ίδιας συνθήκης : περιφρονητική επικράτηση του θεωρητικού μοντέλου πάνω στην πραγματικότητα.
Επ’ αυτού, ιδού απόσπασμα από κείμενο – “απάντηση” σε δηλώσεις του συγγραφέα Χρήστου Χωμενίδη προ εξαετίας, εν μέσω γενικής εφόδου λαθρομπουκαδόρων στον Έβρο (το post εδώ)

Το φοβερό περί “Ιστορίας της ανθρωπότητας που …είναι η μετανάστευση”, θέλει να μας πει, υποθέτω, ότι η ιστορία δεν είναι εκείνο που έχουμε διαβάσει. Τα επιτεύγματα του εδραίου ανθρώπου, που από τη νομαδική περνάει στην αγροτική και εν συνεχεία στην αστική οργάνωση της ζωής, φαίνονται να αγνοούνται από τον spokesman της ιστορίας κύριο Χωμενίδη. Οι μετακινήσεις των πληθυσμών εκλαμβόνονται ως …φυσικό γεγονός, το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη δέουσα ουδετερότητα. Ωστόσο, από το πλαίσιο του φυσικού γεγονότος αφαιρείται εδώ εντέχνως η, επίσης καταγεγραμμένη από την ιστορία, ενόχληση του αυτόχθονα.
Με άλλα λόγια, από το κλασικό δίπολο “δράση-αντίδραση” επιλέγουμε αποκλειστικά τη “δράση”, και τη βαφτίζουμε “φυσικό γεγονός”, βαφτίζοντας την αντίδραση …κάτι άλλο. “Ρατσισμό” ας πούμε… υιοθετώντας ανενδοίαστα την οπτική γωνία του κατακτητή και το “ουαί τοις ηττημένοις”. Και βέβαια μέσα από το άθυρμα των κλισέ που μιμείται τον θεωρητικό λόγο, δε θα έλειπε η γνωστή ατάκα του Ισοκράτη που η απόσπασή της από το πλαίσιο του “Πανηγυρικού”, διαστρεβλώνει την αληθινή της ερμηνεία: ο Ισοκράτης μιλά για την αθηναϊκή παιδεία που γίνεται συνώνυμη της “ελληνικής ταυτότητας”, αναφερόμενος στους προερχόμενους από άλλες ελληνικές πόλεις. Όχι σε “βαρβάρους”. 
Ο κύριος Χωμενίδης παρέχει θεωρητικό υπόβαθρο αντάξιο των πολιτικών που υποστηρίζει: του κυρίου Βαρουφάκη, του Γραφείου Τύπου και της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, που ακόμα και αυτή την ύστατη στιγμή …καλωσορίζουν “μετανάστες”…

* Ο εκ των κόλπων της …Ισπανός Τσίπρας Πέντρο Σάντσες είναι ο κατ΄ εξοχήν πολιτικός που προσπαθεί να κάνει πράξη το ειρωνικό απόφθεγμα του Μπρεχτ : “αν δεν μας αρέσουν οι λαοί, τους αλλάζουμε”… – διαδικασία στην οποία έχουμε αναφερθεί από αμνημονεύτων (βλ. πχ. εδώ).

** και τα δυο, παρεμπιπτόντως, αποτελούν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα …καλπασμού της ίδιας τεχνολογίας.