Η προ ολίγου εκδοθείσα ανακοίνωση μιλάει για τρομερές προόδους, και για ελάχιστα σημεία διαφωνίας που απομένουν. Ομολογουμένως, αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο – μετά τον ίδιο τον τερματισμό του πολέμου εννοείται – είναι …τι πάτημα θα βρει για να εξακολουθήσει να επιτίθεται στον πρόεδρο, ακόμα και μετά απ‘ αυτό, η κουστωδία των liberal media και του ανθρωποπολτού που ελέγχουν.
(Visited 95 times, 1 visits today)
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Όπως έχουμε ξαναπεί δεν ξέρω κι εγώ πόσες φορές, μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να σταματήσει ο πόλεμος: αποδοχή των κεκτημένων της Ρωσίας. Αυτό δηλαδή που οι “Δημοκρατικοί” όλων των αποχρώσεων αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι.
Ελπίζει κανείς ότι …αποδοχή is on the way. Bottom line, αυτό που ενδιαφέρει τον Κουραδοζελέ είναι η προσωπική του επιβίωση. Και αυτή φαίνεται να (του) έχει τεθεί ως “διακύβευμα” : “Ξεκουμπίζεσαι με εκλογές και καταφεύγεις κάπου εν ασφαλεία μετά των …δικών σου ($$$) κεκτημένων, ή κάνεις τα πατερημά σου”. Τα υπόλοιπα φαίνονται επουσιώδη. Ως εκ τούτου πιστεύω ότι θα αποδεχτεί τα της Ρωσίας και θα πει κι ένα τραγούδι.
Το ότι το τελευταίο πράγμα που τον ενδιαφέρει είναι η τύχη της χώρας του, πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
Το καλό (ή κακό για ορισμένους) με τον Τραμπ είναι ότι δεν επιμένει στη μαλακία του άμα δει ότι δεν λειτουργεί. Αφού δοκίμασε τα πάντα με τη Ρωσία – φθάνοντας να υπερθεματίσει τις θέσεις των αντιπάλων του – και είδε ότι δεν τραβάει το πράγμα, επανήλθε στην αρχική του τοποθέτηση. Ας ελπίσουμε να μην αρχίσει πάλι τους κύκλους.
Agreed! Νομίζω ότι το όλον πρέπει να πιστωθεί πρώτον στη σιδηρά αποφασιστικότητα των Ρωσοκινέζων, κα δεύτερον στην οξυδέρκεια με την οποία τη διαγιγνώσκει ο Τραμπάκουλας, προσπαθώντας χωρίς λόγια του αέρα (αντίθετα μ’ αυτό που πουλάει προς τα έξω) να καρπωθεί ό,τι καλύτερο μπορεί απ’ τη διαμορφούμενη κατάσταση.
Εν τω μεταξύ, εδώ άκου : έχουν ξεκινήσει συζητήσεις ανάμεσα σε Έλληνες “αναλυτές” 🤣 με θέμα …μήπως τελικά η A.I. είναι φούσκα!
Οι εν λόγω περίμεναν να εμφανιστούν αναταράξεις του τύπου “εκτοξεύσεις μετοχών”, “ασήμαντα κέρδη των εταιρών σε σύγκριση με τα ποσά που δανείζονται για να ξοδεύουν” κοκ. …για να ανησυχήσουν.
Εν ολίγοις, αυτό που εμείς αντιλαμβανόμασταν για πλάκα, και με τη μία, καθότι ολοφάνερο για όποιον ξέρει να βλέπει, αυτά τα μοσχάρια πρέπει να ξημεροβραδιάζονται για πάντα μπροστά στους χρηματιστηριακούς δείκτες, μήπως και το αντιληφθούν.
Έχει πάρει κι εμένα το μάτι μου κάτι αρθράκια περί του ζητήματος, των οποίων η ανάγνωση περιορίστηκε φυσικά στον τίτλο. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που, αν είχαμε το απαιτούμενο ταλέντο στο μάρκετινγκ, θα έπρεπε να.. πατεντάρουμε το αυτονόητο.