Πέρα από τις ακριβείς αιτιάσεις για την επίσημη αποχώρηση από τον WHO, * ο RFK Jr. ** αφήνει την υπόσχεση (εκτος κι αν είναι της ιδέας μου) ενός αντίπαλου δέους του διεφθαρμένου οργανισμού. Κάτι αντίστοιχο δηλ. μ’ αυτό που ο Τραμπ δρομολογεί ως “παράλληλη δομή” απέναντι στον επίσης διεφθαρμένο ΟΗΕ. Στην οποία, δίνοντας ένα ακόμα δείγμα ιδιοφυούς πολιτικής διορατικότητας, ο “Έλλην πρωθυπουργός” – ορντινάτσα – των – “Ευρωπαίων εταίρων” αποφάσισε να μη βάλει τη χώρα.
* Ο “γραφικός” πρόεδρος της Αργενινής Javier Milei, έχει επίσης οδηγήσει τη χώρα του εκτός Π.Ο.Υ. , προχωρώντας σε καταγγελίες εναντίον του αρχιγκάνγκστερ Tedros Ghebreyesus για “εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε μεγάλη κλίμακα“.
** Ακούγεται αστείο αλλά είναι αλήθεια : ο Νο 1 λόγος για να αισθάνεται κανείς συμπάθεια για την κυβέρνηση του Trump Republican Party είναι ένας αποσκιρτήσας Δημοκρατικός. Σε λίγο, όπως πάει το πράγμα, δε θα είναι ο Νο 1, αλλά ο μόνος.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Ακόμα και αν είχε την πολυτέλεια της πρωτοβουλίας ο Μητσοτάκης, αμφιβάλλω αν θα ήθελε να συμμετέχει σε μια δύναμη κατοχής επί του ισραηλινού εδάφους. Αν εξαιρέσουμε πάντως γλείφτες τύπου Μιλέι και Ορμπάν, δε νομίζω να υπάρχει πολιτικός παγκοσμίως που να εμπιστεύεται πλέον το λόγο (εδώ γελάνε) του Τραμπ.
Στη “δύναμη κατοχής” μια χαρά θα ήθελε να συμμετάσχει, και θα το ήθελαν και οι Ισραηλινοί (αφού έχει κάνει πρόταση, αν γίνεται, να λειτουργήσει για την Ελλάδα το κόλπο μόνο ως προς τη Γάζα – πληρώνοντας και το ένα δισ. που απαιτείται για τη συμμετοχή!). Για τα περαιτέρω έχει πρόβλημα καθότι το πράγμα είναι μακράς πνοής, εξ ου η απόρριψη. Αγνοώντας φυσικά ότι συντάσσονται με ενθουσιασμό παρά τω πλευρώ του Τραμπάκουλα …guess who. Οι Κωλότουρκοι. Οι οποίοι αυτή τη στγμή Συρίας ένεκα είναι με χοντρό αέρα στα πανιά τους, και ετοιμάζονται να μας πάνε πίπα-κώλο.
Αρχίζω να σκέφτομαι μήπως τελικά έχουν δίκιο αυτοί που λένε ότι τα πρόσφατα καραγκιοζιλίκια του Τραμπάκουλα συνιστούν απλά distraction από την υπόθεση Epstein. Υπάρχει εξάλλου και το προηγούμενο του Κλίντον μετά την υπόθεση Λεβίνσκι.
Ένας Θεός ξέρει, αν και το τελευταίο σχεδόν το αποκλείω. Στοιχεία για πάρε-δωσε Τραμπάκουλα με Ε. δεν υπάρχουν από τα middle ’00s και έπειτα (απο τότε που τον έτζασε απ’ το Κλαμπ λογω του ότι “φλέρταρε ανάρμοστα με νεαρή σερβιτόρα). Και είμαι ψιλο-φουλ ενημερωμένος στα περί Επστάιν.
Η πλάκα ειναι ότι αυτό που είχα γράψει σε ένα σχόλιο (14/1) περί Τραμπ πoυ εκδικείται για το ότι δεν του έδωσαν το Νόμπελ, το είπε 5 μέρες μετά …ο ίδιος ο Τραμπ στον Πρωθυπουργό της Νορβηγίας!
“Considering your Country decided not to give me the Nobel Peace Prize for having stopped 8 Wars PLUS, I no longer feel an obligation to think purely of Peace, although it will always be predominant, but can now think about what is good and proper for the United States of America… The World is not secure unless we have Complete and Total Control of Greenland.”
Μερικές μέρες μετά κι από αυτό, έγινε “hit” από τον κωμικό παρουσιαστή – πορωμένο Δημοκρατικό Jimmy Kimmel!
https://www.youtube.com/watch?v=22TJbqBCQA0
Είμαστε πάντα μπροστά απ’ τα γεγονότα. 😁 I guess it’s destiny!
Ναι κι εγώ την πρόσεξα τη λογοκλοπή! Δεν είναι απαραίτητο πάντως να συμμετείχε στα όργια. Και μόνο η αναφορά του ονόματός του αρκεί. Το θέμα της Γροιλανδίας εντωμεταξύ αποτελεί την επιτομή της.. τραμπολιτικής. Πολύ κακό και φασαρία για κάτι που ήταν ήδη στο χέρι του.
Το κακό και η φασαρία πάντως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν οφείλεται στον Τραμπ, αλλά στην αντιπαθητική σκατοκυριούλα “πρωθυπουργό της Δανίας” και τις τζαμπαμαγκιές περί Γροιλανδίας που “δεν είναι για πούλημα”. Λες και θα ήταν η πρώτη φορά στα χρονικά που “εξαγοράζεται” μέρος επικράτειας, ή λες και οι ίδιοι οι Γροιλανδοί …αυτοπροσδιορίζονται ως Δανοί ας πούμε.
Ως προς τον Epstein δε χρειάζεται ο DT να θελει να προστατεύσει τον εαυτό του. Η υπόθεση έχει …αβυσσαλέο βάθος, καλυπτόμενο σε μεγάλο βαθμό από το 1000 + σελίδων (δίτομο) One Nation Under Blackmail (Whitney Webb) το οποίο αποτελεί την πηγή μου επί του θέματος. Υπάρχουν δίκτυα που ξεκινούν απο οικονομικούς παράγοντες φίλους και διαπλεκόμενους με Τραμπάκουλα, φτάνοντας στη CIA, την NSA, το “οργανωμένο έγκλημα” και τη Mossad της οποίας πράκτωρ ήταν ο Επστάιν. Τα γκομενάκια του Little St. James λειτουργούσαν κατά βάσιν σαν honey traps για τον έλεγχο προσωπικοτήτων. Η άποψή μου είναι ότι ο Τραμπάκουλας έχει εδώ ένα δίκιο : τυχόν απελευθέρωση του υλικού θα πυροδοτούσε μια τεράστια, γενική αναστάτωση κι ένα χαοτικό κουτσομπολιό …”αντιπαραγωγικό” στην παρούσα φάση.
Εν τω μεταξύ έβλεπα σήμερα ένα απ’ τα βίντεο που έχω μαζέψει απ’ το Νταβός προκειμένου κάποια στιγμή να συμπήξω κάποιες “σκέψεις” σε κείμενο. Ήταν ο Χαράρι, ο οποίος κατ’ αρχήν έχει ξεπεράσει τον εαυτό του σε …ανεκδιηγητότητα. Συζητούσε με μια απο τις πιο αηδιαστικές “γυναικείες” παρουσίες που εχω δει εδώ και καιρό – θα το ανεβάσω αύριο Θεού θέλοντος σχολιασμένο. Αυτό που συνειδητοποίησα ήταν, επιτέλους, …τι μου θυμίζει ο ΓΧ (έχω βίτσιο μ’ αυτό το θέμα, αν δεν το βρω δεν ησυχάζω). Ο Χαράρι λοιπόν είναι μια γλοιώδης, χλεμπονιάρικη βερσιόν του (επίσης αντιπαθούς μου αλλά όχι τόσο) Θόδωρου Αγγελόπουλου.