Η νέα πρόταση του stcigar,όχι τυπικά χριστουγεννιάτικη, αφορά όλους όσοι αισθανόμαστε λίγο περισσότερο “εκτός”, αυτές τις μέρες. Πρόκειται για ένα κλασικό popular song, γραμμένο από τους Vincent Youmans (μουσική) και Billy Rose και Edward Eliscu (στίχοι) για το musical Great Day του 1929. Ο Ray Charlesτο έχει φέρει το στα μέτρα του, όπως μόνο αυτός ήξερε να το κάνει. Στην περίπτωση του ‘Without A Song’, αυτό σημαίνει ότι έχει μετατρέψει μια όμορφη μελωδία του Broadway σε απαράμιλλο αριστούργημα. 🍄 🍄 The newproposal fromstcigar,though not a typical Christmas song, speaks to all of us who feel a little more “on the outside” during these days. It’s a classic popular song, written by Vincent Youmans (music) and Billy Rose and Edward Eliscu (lyrics) for the 1929 musical Great Day.Ray Charleshas made it entirely his own, in a way he only knew. In the case of ‘Without A Song’, that means transforming a nice Broadway melody into an unparalleled masterpiece.
Without a song the day would never end
Without a song the road would never bend
When things go wrong a man ain’t got a friend
Without a song
That field of corn would never see a plow
That field of corn would be deserted now
A man is born but he’s no good no how
Without a song
I got my trouble and woe but, sure as I know, the Jordan will roll
And I’ll get along as long as a song, strong in my soul
I’ll never know what makes the rain to fall
I’ll never know what makes that grass so tall
I only know there ain’t no love at all
Without a song
I’ve-a got my trouble and woe and, sure as I know, the Jordan will roll
And I’ll get along as long as a song, strong in my soul
I’ll-a never know what makes that rain to fall
I’ll never know what makes the grass so tall
I only know there ain’t no love at all
Without a song
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Ο τίτλος του κομματιού εντωμεταξύ πρέπει να είναι σημαδιακός, γιατί δεν βρίσκω στην ανάρτησή σου κάποιον τρόπο για να το παίξω!
Sh*t! F*ck! Που να βρεις, αφου ο μαλάκας είχα παραλείψει το mp3!
Το έβαλα μολις.
Take it easy, συμβαίνουν και χειρότερα! Thanks anyway🙂
Εγώ thanks, x 2 !
Μαθαίνω παρεμπιπτόντως ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των εταιριών streaming τα μισά σχεδόν από τα 100000 περίπου καινούρια κομμάτια που προστίθενται κάθε βδομάδα στους καταλόγους των είναι AI generated, με τους υπευθύνους να μην είναι σε θέση να τα ξεχωρίσουν μετά βεβαιότητος από τα human generated – στο βαθμό φυσικά που ο τελευταίος όρος διατηρεί κάποιο νόημα εν έτει 2025. Προφανώς τα επόμενα χρόνια η μουσική παραγωγή θα είναι 100% AI generated. Τούτων δεδομένων sticking to good ole days is the only way to go.
Βασικά ο 20ος αιώνας πρέπει να θεωρηθεί ως ο τελευταίος του ανθρώπινου πολιτισμού.
Δεδομένης βέβαια της καλπάζουσας αμορφωσιάς των νεότερων γενεών, μόνο η AI θα έχει ουσιαστικά πρόσβαση στα pre-millennium έργα του ανθρώπινου πολιτισμού.
Ως εκ τούτου η Supreme Intelligence (ίσως η πιο διορατική δημιουργία της Marvel) θα είναι στο εγγύς μέλλον ο πραγματικός φορέας του ανθρώπινου πολιτισμού. Δεδομένου βέβαια ότι τρέφεται κατά βάση από την ανθρώπινη παραγωγή και δευτερευόντως από τη δικιά της, το πιθανότερο είναι ότι μακροπρόθεσμα η δεύτερη θα εκφυλιστεί στα χνάρια της πρώτης.
Ως – ανθυγιεινή έστω – τροφή για την AI η ανθρωπότητα πιθανότατα θα διατηρηθεί στο μέλλον, αν δεν αυτοκαταστραφεί φυσικά. Ένα μέρος της θα μπορούσε μάλιστα να ελπίζει σε αναβάθμιση της κοινωνικής του θέσης με τη μορφή.. ζώων συντροφιάς για τα εναπομείναντα μέλη της ελίτ.
Τα σχόλιά σου έρχονται με εκπληκτικό timing, καθότι τα βλέπω με το που “ολοκλήρωσα” αυτό που κάνω κάθε μέρα απ’ το πρωί μέχρι όσο πάει : να γράφω τα ηλίθια κομματάκια μου. Η ματαιότης της υποθέσεως, αυτού δηλ. που κάνουμε εγώ και εκατομμύρια αφανών ανά τον κόσμο, είναι φαινομενική. Αφενός γιατί ισχύει αυτό που πίστευα πάντα, εξ ου και απέφυγα ιδιαίτερες προσπάθειες για καριέρα συνθέτη στο Ελλάντα : ότι το main point είναι η στιγμή που “συμβαίνει”. Που γράφεις (= ακούς) τη μαλακιούλα σου και την ευχαριστιέσαι, με όλη τη ψυχαναγκαστική εμμονή που μπορεί να περιλάβει η διαδικασία. Τα υπόλοιπα, ακόμα και μια επιτυχία επιπέδου Μπιτλς να πούμε, είναι τα παραφερνάλια της υποθέσεως.
Αφετέρου υπάρχει η μεταφυσική παράμετρος – κατά την άποψη μου, αντίθετα απ’ ότι νομίζεται, τα “μεταφυσικά” έχουν μια “απτή”, υλική διάσταση : ασθάνομαι ώρες ώρες ότι αυτό που λαμβάνει χώρα είναι ένα είδος μάχης – απελπισμένης ίσως, χαμένης από χέρι, αλλά που πρέπει να δοθεί. Αυτής ανάμεσα στην ανθρώπινη δημιουργία και το ζοφερά παράλογο φαινόμενο της “δημιουργίας” των μοντέλων της AI. Σκοπός της μάχης είναι η κατάληψη / διατήρηση όσο το δυνατό περισσότερου χώρου στα Ακκασικά αρχεία από ανθρώπινη μουσική – η “άλλη” είναι έργο του Ιαλδαβαώθ αυτοπροσώπως.
Είδα πριν μήνες ένα απίστευτο όνειρο που αν μπορούσε να κινηματογραφηθεί με τις original εικόνες …that would be something. Έδινα “μάχη”, ολομόναχος, ενάντια σε ομάδα απίθανων οπτικά, τεράστιων, ακτινοβόλων οντοτήτων, η οποία δινόταν …με μουσική. Βολές δηλ. δίκην μουσικών φράσεων, όλο και πιο περίπλοκων και επιθετικών – κάτι σαν τις κόντρες των σαξοφωνιστών στο Kansas της swing era, αλλά με πλήρη ενορχήστρωση, …ενδιαφέροντα (ας τα πω έτσι) ηχοχρώματα, και σε πλαίσιο sci-fi horror blockbuster – αγώνα για την επιβίωση . Ο οποίος αγώνας άρχισε τελικά να εξελίσσεται εναντίον μου, άρχισα να καταρρέω και κάποια στιγμή …ξύπνησα. 😌
Συμφωνώ με όλα. Δεδομένου επίσης ότι από διανοητικής απόψεως η supreme intelligence αφήνει έτη φωτός πίσω της τη συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπότητας, η φετιχιστική αισθηματολογία – τήν οποία έχεις επισημάνει επανειλημμένως – αποτελεί τη μοναδική πλέον διαφορά του ανθρώπου από τη μηχανή και θα επιδεικνύεται όλο και περισσότερο στο βαθμό που η πνευματική απόσταση της δεύτερης από τον πρώτο θα μεγαλώνει.
Με άλλα λόγια, όπως παλιότερα αισθανόσουν ντροπή να φανείς αμόρφωτος ή ανόητος, η πραγματική ντροπή από δω και στο εξής θα είναι να φανείς “αναίσθητος”.
Μην ξεχνάμε ότι αυτό ακριβώς ήταν το κριτήριο της “ανθρωπιάς” και στο Do Androids Dream of Electric Sheep.
Συμφωνώ απολύτως. Ως προς το Do Androids Dream… και με όλη την αγάπη μου στο βιβλίο / έργο, πρέπει να πω ότι την περίφημη σκηνή του …”φάτε μάτια ψάρια” επιθανάτιου μονόλογου (I’ve seen things you people wouldn’t believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the dark near the Tannhäuser Gate etc), όποτε τη σκέφτομαι …τα παίρνω στο κρανίο. Οι ταπεινές παιδικές μου αναμνήσεις, μια βόλτα με το γαϊδουράκι του παπού μου ας πούμε, μου φαίνονται εξ ίσου συναρπαστικές.
Η φετιχιστική αισθηματολογία που λες, άρχισε να με απασχολεί από την εποχή της εφηβείας. Αφορμή υπήρξαν κάποια άτομα τα οποία με αντιμετώπιζαν σαν …”ψυχρό” και …”εγκεφαλικό” τύπο, λόγω μιας αντιπάθειας στις διαχύσεις και μιας έμφυτης τάσης προς τη θεωρητικολογία. Οι εν λόγω φυσικά υπονοούσαν, εμμέσως πλην σαφώς, ένα είδος συναισθηματικής υπεροχής δικής τους. Αυτό, τη στιγμή που εγώ έβλεπα ότι το “συναίσθημά τους” αποτελούσε σταγόνα στον ωκεανό του δικού μου συναισθήματος. Σε συνδυασμό τώρα με τις διαφημιστικοϊδεολογικού τύπου προτροπές / παραπομπές στο “πάθος” (γενικώς και αορίστως) το “νεανκό συναίσθημα” κτλ. που είχαν αρχίσει από τότε (late 70s-early 80s) να καθιερώνονται ως συνθήματα της νεανικής (δηλ. της …σύνολης) κουλτούρας, έμαθα να δυσπιστώ και εν τέλει να σιχαίνομαι την αισθηματολογία. Γρήγορα αντιλήφθηκα ότι η κοινοτοπία που θριάμβευε στις ελληνικές ταινίες των ’60s, συμπυκνωμένη στο δίπολο “εσύ αν έχεις πλούτη εγώ έχω καρδιά” 🤣 βρίσκεται στη βάση και του διπόλου “αίσθημα – διανόηση” – ό,τι δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια : εσύ μπορεί να νικάς στη θεωρία, εγώ όμως …νικάω στο συναίσθημα. Αμ δε…
Κλασικά. Το αστείο είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις επιδεικτικής αισθηματολογίας έχουμε να κάνουμε με θεατρικές μιμήσεις πραγματικού συναισθήματος. Οπότε από τη μία θα έχουμε τα κομπιούτερ ως εκπροσώπους της τεχνητής νοημοσύνης και από την άλλη τους ανθρώπους ως εκπροσώπους του.. τεχνητού συναισθήματος.
Αυτή είναι μια ground breaking διαπίστωση / διατύπωση, κατά την άποψή μου πάντα! 👍 👍 👍
Πάντως, σε πείσμα του κλίματος που εξακολουθεί να καλλιεργείται : οι διαπιστώσεις παρατηρητών “από το περιθώριο” όπως εμείς ας πούμε, περί επικοινωνιακής φούσκας και περιορισμένων δυνατοτήτων της Τεχνητής Νοημοσύνης αρχίζουν επιτέλους να διαχέονται στο mainstream. Με κύριο λόγο βέβαια την αντιστροφή του βασικού εξ αρχής ζητούμενου : των επενδυτικών ροών, καθώς οι …stockholders αρχίζουν να ανυπομονούν για αποδόσεις, οι οποίες δε διακρίνονται στο εγγύς μέλλον.
Εξ ου και …great thinkers of our times, όπως ο co-founder / chief scientist της Open AI, αποχωρήσας πρόσφατα, Ilya Sutskever, ισχυρίζονται ότι το τρέχον μοντέλο ανάπτυξης της AI (“κλιμάκωση” – “scale” επί το ελληνικότερον) έφτασε στα όριά του και ότι πρέπει να επακολουθήσει ένα διάστημα 5-10 χρόνων …έρευνας.
Όταν διαβάζει κανείς για “major contributions στην A.I. ” ανθρώπων όπως ο Sutskever και ο μέντορας αυτού νομπελίστας Geoffrey Hinton, καλό είναι να θυμάται ότι το όλο αφήγημα έχει, όπως λες κι εσύ, έντονη χροιά marketing. Και ότι το πιο …major απ’ τα major contributions ήταν ο πακτωλός των δισεκατομμυρίων για το scaling του computing.
Ως εκ τούτου, το “τέλος της εποχής του scale” στο οποίο αναφέρεται ο Ilya, πλασσάροντάς το (εδώ είναι η ουσία) σαν επιστημονική επιλογή, είναι στην πραγματικότητα …το τέλος της χρηματοδότησης.
Thanks man but.. I’m just stating the obvious😉
Το “obvious” μόνο obvious δε ειναι τελικά. Όσο για τη διατύπωση είναι, επανέρχομαι, ο ορισμός του ground breaking!
Και τα κινητά στην πραγματικότητα έχουν εξαντλήσει τις εξελικτικές τους δυνατότητες από δεκαετίας, χωρίς αυτό να εμποδίζει την ολοκληρωτική τους κοινωνική επικράτηση. Ο βαθμός χρηματοδότησης της AI – που αποτελεί προς το παρόν το μοναδικό εξελισσόμενο τεχνολογικό κλάδο παγκοσμίως – θα εξαρτηθεί ως επί το πλείστον από τις τρέχουσες (γεω)πολιτικές προτεραιότητες και σχεδιασμούς της Αμερικής και της Κίνας.
Η λειτoυργία του deep learning δεν είναι “επαναστατικά” διαφορετική από εκείνη των απλοϊκών Heuristics της πρώιμης A.I. στα ’60s. Στο μνημειώδες βιβλίο του What Computers Can’t Do (1972) ο Hubert Dreyfus σαρκάζει όσους διατείνονταν ότι η προσομοίωση του ανθρωπίνου εγκεφάλου ήταν …around the corner, επισημαίνοντας ότι η διαδικασία trial and error που βρίσκεται στη βάση των Heuristics αδυνατεί να δώσει σοβαρό αποτέλεσμα : εκτός των άλλων, η υπολογιστική δύναμη που απαιτεί συνεπάγεται εξωπραγματική χρηματοδότηση. Μπορεί η αναβάθμιση που αντιπροσωπεύει το deep learning να αφορά σε τεράστιες κλιμακώσεις (επίπεδα επεξεργασίας, υπολογιστική δύναμη, αριθμός δεδομένων κοκ) αλλά η διαδικασία είναι ίδια στην ουσία της : trial and error. Αυτό που ουσιαστικά άλλαξε και, ελπίζει κανείς να …ξαναλλάξει, ήταν η χρηματοδότηση. Οι πακτωλοί των δις για τους οποίους μιλούσε ο HD, και οι οποίοι …άρχισαν από τα early ’00s να συρρέουν.
Αν αυτά εκλείψουν, η AI ως αξίωση προσομοίωσης του ανθρώπινου εγκεφάλου θα εξαφανισθεί into thin air. Αυτό βέβαια δε θα την εμποδίσει, ακόμα και σαν Tool AI, να μας πάει γαμι@ντας. Όπως η μη ομοιότητα του αεροπλάνου με ένα πουλί δεν το εμποδίζει να πετάει.
…Για την ακρίβεια δε θα απέκλεια, κοντά στη δυσφορία των μετόχων, το πράγμα να έχει κριθεί απ’ τα σαυροειδή ως επιδεκτικό επιβράδυνσης, καθότι …η “δουλειά” τους μπορεί να γίνει και έτσι.
Μα στην παρούσα “γλωσσική” εκδοχή της η τεχνητή νοημοσύνη δεν προσφέρει κάποιο οικονομικό ή στρατιωτικό πλεονέκτημα. Εξυπηρετεί απλά τις αντικοινωνικές ανάγκες των ερπετών και τη ματαιοδοξία μιας γενιάς ειδικών που μεγάλωσε με την κουλτούρα της επιστημονικής φαντασίας περισσότερο παρά της επιστήμης καθεαυτήν. Δεν είναι το επόμενο στάδιο στην εξέλιξη της ανθρωπότητας αλλά η διαχείριση της ήττας.
Ακόμα και στο παρόν στάδιο της ανάπτυξής της, η A.I. μπορεί να αντικαταστήσει ένα 30% τουλάχιστον των εργαζομένων. Ο ορισμός εξάλλου της AGI είναι ομιχλώδης. Ένας επιστήμονας του χώρου προ 20ετίας ας πούμε, θα θεωρούσε ότι αυτή εδώ είναι ήδη η AGI fulfilled (δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα συγκεκριμένα όντα, παρά το status “ιδιοφυίας” του οποίου απολαμβάνουν είναι ουσιαστικά narrow minded, με εντυπωσιακά χαμηλού επιπέδου εγκύκλιο παιδεία). Η διάδοση των διαφόρων GPTs έχει ήδη επιφέρει τεράστια “γνωστική πτώση” και …κανείς δε θέλει να σκέπτεται τις γενιές που (θα) μεγαλώνουν με τα γλωσσικά μοντέλα σαν …εργαλείο εκπαίδευσης. Αν προστεθεί σαν δεδομένο αυτό για το οποίο είμαι εξ αρχής βέβαιος, ότι η πολιτική ελίτ της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής, εξαιρουμένων (;;;) των περί τον Τραμπάκουλα, αποστολή έχει την υποβάθμιση των επιμέρους χωρών και τη μετατροπή αυτών σε failed states (enter “παγκόσμια δικυβέρνηση”), μια χαρά την κάνει τη δουλειά της η A.I. και στο σημερινό, λιγότερο απ’ όσο διαφημίζεται προχωρημένο στάδιο.
Δυστυχώς έχω την εκπεφρασμένη από χρόνια εντύπωση ότι πραγματικός εχθρός της κλιματικής και υγειονομικής υστερίας, της πολιτικής ορθότητας, της τεχνητής νοημοσύνης και των λοιπών trends του δυτικού εκφυλισμού, είναι ο πόλεμος – πραγματικός πόλεμος. Therefore “be careful what you wish for”!
Ότι την έχεις την έχεις. Προσωπικά θέλω να πιστεύω ότι επικρατούν, έστω προς το παρόν, πιο ήπιες “επιλογές” μείωσης του πληθυσμού (αυτό ειναι το “απόλυτο” ζητούμενο) οι οποίες αφηνουν πιθανότητες επιβίωσης, σε κάποιους τουλάχιστον.
Ως προς το δρομολογούμενο εξοπλισμό των ευρω-κτηνάνθρωπων πάντως, γεγονός είναι ότι έχουν ήδη ληφθεί εν ονόματί του αποφάσεις για μείζονες περικοπές στον πρωτογενή τομέα (οι αγροκτηνοτρόφοι ειδικά είναι προγραμμένοι. Παντού, και …ιδίως στο Ελλάντα). Τα περί εντομοφαγίας και “συνθετικού” κρέατος για τα οποία κάναμε πλάκα επί Covid …έχουν ήδη σιωπηλά αποφασισθεί : το κρέας θα καταστεί …not an option, πρώτον μέσω καταστροφής εγχώριας παραγωγής / στροφής σε εισαγόμενα (μεταλλαγμένα, ντρογκαρισμένα, ό,τι να’ναι), και στη συνέχεια, υποθέτω, μέσω “εκτόξευσης” των τιμών ακόμα και αυτών.
Όλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι τα περί επανεξοπλισμού κτλ. δεν λέγονται για να περνάει η ώρα.
Η απορία μου απλώς είναι : αν ο Ρώσος βλέπει τους καραγκιόζηδες να εξοπλίζονται, και δώστου να εξοπλίζονται, και όλο να εξοπλίζονται, γιατί άραγε θα καθόταν να τους καμαρώνει μέχρι να “ολοκληρώσουν”; η όλη διαδικασία παράγει πόλεμο, one way or another.
Μόνη επίδα είναι, κανονικά, η ανατροπή των κυβερνήσεων …αν αφεθεί να γίνει.
Το μόνο που μας προφυλάσσει μέχρι στιγμής από ένα Τρίτο Παγκόσμιο, είναι η προοπτική του πυρηνικού ολοκαυτώματος. Αλλιώς θα τον είχαν ήδη ξεκινήσει hands down.