Μικρή αμφιβολία μπορεί να υπάρξει, σ’ αυτόν που βλέπει απροκατάληπτα το βίντεο (κάτω, σε δυο βερσιόν από διαφορετικές οπτικές γωνίες), ότι ο “εκπρόσωπος του νόμου” επιδεικνύει ζήλο κτηνωδώς υπερβάλλοντα – μια ματιά στο αριστερό λάστιχο του αυτοκινήτου της “ακτιβίστριας” (αν δεν αρκεί η φορά της κίνησής του) το δείχνει φανερά στραμμένο προς τα δεξιά. Που σημαίνει ότι πρόθεση της ήταν απλώς να ξεφύγει από τον “αστυνομικό κλοιό” και όχι να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητο σαν φονικό όπλο.
Με την κουστωδία των ρεπουμπλικανών (επικεφαλής τους οι Trump, Vance) να επαναλαμβάνουν το μάντρα του self defense, και εκείνην των Democrats να αναθεματίζουν την εν ψυχρώ δολοφονία, το πράγμα είναι απλό όσο και τραγικό : 1. Οι δεύτεροι θα έλεγαν ακριβώς το ίδιο ακόμα και αν το βίντεο απoδείκνυε το αντίθετο. Και θα έσπευδαν να εξαφανίσουν κάθε περί του αντιθέτου απόδειξη, όπως έκαναν στο πολυδιαφημισμένο επεισόδιο της Charlottesville * 2. Οι πρώτοι, ακόμα και αν έχουν άδικο (που έχουν) ως προς το συγκεκριμένο γεγονός, έχουν δίκιο ως προς τη μεγάλη εικόνα που το εντάσσουν : σκοπός, βάσει σχεδίου, των liberals είναι η παρεμπόδιση της πολιτείας να απαλλάξει τη χώρα από άγνωστο αριθμό παρασιτικών / επίβουλων οντοτήτων, για τις οποίες, το ότι εισβάλλουν παράνομα και μόνο, θα έπρεπε να αρκεί για να τις καταστήσει ανεπιθύμητες. Όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και σε κάθε χώρα.
Αυτά σύμφωνα με την κοινή λογική βέβαια, απ’ την οποία η “αριστερά” έχει πάρει προ πολλού διαζύγιο – αν υποτεθεί ότι είχε ποτέ σχέση μαζί της.
* Το περί “καλών νεοναζί” που υποτίθεται είπε ο DT σχολιάζοντας το συγκεκριμένο γεγονός δεν ήταν το μόνο ψέμα που διέσπειραν τότε (2017) τα μίντια, ούτε το πιο αισχρό. Το άλλο αφορούσε στην “απρόκλητη επίθεση” ακροδεξιού με το αμάξι του σε πλήθος διαδηλωτών : στην πραγματικότητα η “επίθεση” (επέφερε τον θανάσιμο τραυματισμό μιας διαδηλώτριας) έγινε με την …όπισθεν. Είχε προηγηθεί εφόρμηση μαινόμενου πλήθους στο ακινητοποιημένο αμάξι και …εύλογος πανικός στο μυαλό του οδηγού.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Για κάτσε ρε παιδιά.. Δηλαδή ο Τραμπ απειλεί με στρατιωτική επέμβαση το καθεστώς του Ιράν σε περίπτωση που σκοτωθούν διαδηλωτές, αλλά δεν έχει πρόβλημα η δική του αστυνομία να σκοτώνει αθώους αμερικανούς πολίτες. Δεν θίγω εδώ την ουσία του ζητήματος, απλά η προκλητική του υποκρισία έχει αρχίσει να μου τη δίνει σρα νεύρα. Εντάξει, έτσι κάνουν όλοι, αυτός όμως υποτίθεται ότι θα ήταν διαφορετικός.
Κόπτεται και καλά για τη δημοκρατία όταν πρόκειται για ξένες χώρες (μεταξύ των οποίων και η ΕΕ!) για τη δική του χώρα όμως θα προτιμούσε τη δικτατορία!
Έτσι είναι δυστυχώς. Το πράμα εξελίσσεται προς “γάμησέ τα” κατεύθυνση. Για να μη πω, ακόμα χειρότερα, ότι παπαριές περί δημοκρατίας, διαδηλωτών του Ιράν κτλ. τις λένε από κεκτημένη ταχύτητα, καθότι ήταν το σλόγκαν της …προηγούμενης περιόδου. Το σλόγκαν της επόμενης που ήδη έχει ξεκινήσει (θα) είναι “cause I said so”. Κι όποιος γουστάρει. Γιατί αυτό που εκτυλίσσεται μακρυά απ’ τα μάτια του φιλοθεάμονος κοινού είναι αυτό που έχεις επισημάνει εδώ και κάτι χρόνια, κουοτάροντας τη Θουκυδίδεια ανάλυση περί αιτίων του Πελοπονησιακού πολέμου.
Η λογική των πραγμάτων καθιστούσε μια τέτοια εξέλιξη αναπόφευκτη. Προσωπικά δεν θα με πείραζε βέβαια μια μικρή καθυστέρηση. Τα ερπετά όμως δεν μπορούσαν άλλο να περιμένουν και τοποθέτησαν τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση. Το κακό είναι ότι ένας νέος Πελοποννησιακός Πόλεμος δεν θα σημάνει το τέλος του αρχαίου κόσμου, αλλά το τέλος.. του κόσμου.
To my best knowledge πάντως ο Τραμπ θα πρέπει να είναι ο μόνος πολιτικός εκτός από τον Χίτλερ που έθεσε ρητά και δημόσια ως πολιτική κοσμοθεωρία την αρχή του ζωτικού χώρου και του δικαίου του ισχυροτέρου. Όλοι το έκαναν στην πράξη εννοείται, κανένας όμως δεν το έλεγε ανοιχτά.
Η διαφορά είναι ότι ο Χίτλερ το είχε θέσει ως προγραμματική του αρχή, ενώ ετούτος μάς το ξεφούρνισε όταν αισθάνθηκε ότι τον έπαιρνε να το κάνει.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση η ωμότητα του Τραμπ, όσο αντιαισθητική κι αν είναι, είναι προτιμητέα από τη γλοιωδία των αναφορών στη “νομιμότητα” και των οιμωγών περί “νόμου της ζούγκλας” και “δικαίου του ισχυροτέρου”, με τις οποίες μου έχουν ζαλίσει κυριολεκτικά τ’ @ρχίδια οι μιντιάνθρωποι, ιδίως κάτι γυναικοειδή – τζάμπα μάγκες. (“Και τι πρέπει να κάνουμε δηλαδή, να καθόμαστε και να τον παρακολουθούμε να προσαρτεί τη μία χώρα μετά την άλλη;“, έλεγε με οίστρο μια από αυτές. Άκου να δεις δηλ.)
Οι δυο περιπτώσεις (Hitler – Τραμπάκουλας) έχουν κάποια κοινά, όπως μεταξύ άλλων την αίσθηση “αδικίας” προς τις χώρες τους που καλλιέργησαν και οι δυο – δικαιολογημένα παρεμπιπτόντως και στις δυο περιπτώσεις, αν και σε διαφορετικό βαθμό (πιο δικαιολογημένος ήταν ο …literally Hitler).
Ως προς τις ΗΠΑ και τη διασαλευόμενη σήμερα παγκόσμια τάξη ισχύει το “Κυριος έδωκε, Κύριος αφείλατο” : Το σύστημα που οι ίδιοι εγκαθίδρυσαν προ 80ετίας, άρχισε κάποια στιγμή να στρέφεται εναντίον τους.
Οπότε …τι να κάνουν; να περιμένουν να τους πάρουν το σκαλπ οι σχιστομάτηδες, με σύστημα και μέθοδο;
This is war, απλώς δεν το’ χουμε πάρει χαμπάρι… Πώς το ‘λεγε ο Φώσκολος : Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 🤣
Για μένα το μεγαλύτερο πρόβλημα με τον Τραμπ δεν είναι ότι ανέλαβε να φέρει σε πέρας το αναμενόμενο. Είναι ότι – όπως αντιστοίχως ο Ιούδας – το έκανε με υποκρισία και ψέματα. Προς αυτούς που τον πίστεψαν that is. Οι οποίοι οπαδοί του τόσα χρόνια επικαλούνταν το ηθικό του πλεονέκτημα και τώρα αίφνης ανακάλυψαν το δίκαιο του ισχυρού. Ένας θεός ξέρει τι άλλο θα πρέπει να καταπιούν, μέχρι να παραδεχθούν ότι έκαναν λάθος. Κι αυτό γιατί.. Ο ΙΟΥΔΑΣ ΦΥΛΟΥΣΕ ΥΠΕΡΟΧΑ!
Το “φυλούσε” δικό μου παράπτωμα κι όχι της αυτόματης διόρθωσης αυτή τη φορά!
Μπα δε νομιζω ότι ισχύει αυτό, σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον. H πλειονότης των ψηφοφόρων πανηγυρίζει την αποφασιστικότητα με την οποία εκπληρώνει την αποστολή του, η οποία για να μην ξεχνιόμαστε σχηματίζει και ακρωνύμιο : Make America Great Again.
Ό,τι και να κάνει ο Τραμπ, για τους οπαδούς του είναι καλό εξ ορισμού. Προσπαθούν φιλότιμα να παρακολουθήσουν τις ατέλειωτες παλινωδίες του.. και τα καταφέρνουν.