Την ίδια στιγμή που …Κοντογιώργηδες και Μελετόπουλοι πανηγυρίζουν μαζί με τα πρωινάδικα, για την αφύπνιση του έθνους μέσω “Καποδίστρια” (το επίπεδο αφύπνισης υπολογίζεται βάσει του αριθμού των εισιτηρίων), τέρατα και σημεία εκτυλίσσονται στο πλαίσιο μιας πραγματικότητας που οι μεν όσο και οι δε χαρακτηριστικά αγνοούν.
Η εκδηλούμενη εχθρότητα μέρους του κόσμου για τις αγροτικές κινητοποιήσεις έχει δυο δικαιολογίες : από τη μια η γνωστή σε όλους πολιτεία του κλάδου (απ’ τη “χρυσή” δεκαετία της Αλλαγής αρχής γενομένης). Από την άλλη η τηλεκατευθυνόμενη ενημέρωση των μίντια …επικουρούμενη απ’ το “χιούμορ” υπο-οντοτήτων τύπου Βουλαρίνου, σε βίντεο του οποίου έπεσα τυχαίως.
Αυτή τη φορά όμως δεν πρόκειται για το δικαίωμα του ”αγρότη” στην πέμπτη Μερσεντές. Πρόκειται για την επιβίωσή του, και εκείνη σύσσωμου του πληθυσμού της χώρας : η συμφωνία Mercosur (οφείλει κάποιος να την τσεκάρει) το πράσινο φως για την ψήφιση της οποίας δόθηκε χτες από 21 ευρωπαϊκές χώρες (αντιτίθενται Γαλλία, Πολωνία, Αυστρία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, Βέλγιο, το U-turn της Ιταλίας υπήρξε καθοριστικό) αποτελεί κλιμάκωση ενός μακρόχρονου πολέμου εναντίον του αγροτικού τομέα. Ανοίγει το δρόμο για την εισαγωγή νέων διατροφικών ηθών – η εντομοφαγία δεν είναι το πλέον ζοφερό ανάμεσά τους.
Ενδεικτικό : έτη πολλά η Ευρώπη ξεχώριζε για μια αδιάλλακτη στάση απέναντι στον εφιάλτη των μεταλλαγμένων. Προβλέποντας “σταδιακή κατάργηση δασμών” για τα αγροτικά προϊόντα χωρών όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή η Ουρουγουάη και η Παραγουάη, επιτρέποντάς τους δηλ. να εκτοπίσουν τα δικά μας, πέρα από τη διάλυση του εγχώριου αγροτικού τομέα, η συμφωνία βάζει στο σπίτι μας τη Bayer / Monsanto, από την πίσω πόρτα και …κατευθείαν στο τραπέζι : Η “αγαθοεργός” εταιρία δραστηριοποιείται πιο έντονα από οπουδήποτε αλλού, * στις τέσσερεις προαναφερθείσες χώρες, “ιδρυτικές” του εμπορικού συνασπισμού της Mercosur.
Το χάσμα ανάμεσα στον κόσμο και την “ελίτ” που διοικεί την Ευρώπη διαλύοντας τις χώρες της βάσει συμβολαίου, γίνεται οριστικά αγεφύρωτο. Ελπίζει απλώς κανείς το τέλος των ερπετών να είναι κοντά, και να είναι αυτό ακριβώς που τους αξίζει – όχι μια απλή απώλεια εξουσίας.
*…Η εταιρία ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς μεταλλαγμένων των χωρών αυτών, όντας ταυτόχρονα παραγωγός του “εμβληματκού” (και …εφιαλτικού) ζιζανιοκτόνου Roundup :Η Bayer / Monsanto έχει πληρώσει πάνω από 11 δισ. δολάρια σε διακανονισμούς αγωγών για καρκίνο μέχρι σήμερα, με χιλιάδες υποθέσεις ακόμα ανοιχτές – το “προϊόν” χρησιμοποιείται επίσης ευρέως σε Ελλάδα και λοιπές ευρωπαϊκές χώρες.
Ας μην αναφερθούμε εδώ στην πολιτική επιρροή και τις νομοθετικές παρεμβάσεις της εταιρίας, σε θέματα σπόρων, πνευματικής ιδιοκτησίας, έγκρισης / ελέγχου νέων προϊόντων etc etc.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Η Ευρώπη δεν παράγει αρκετά για να θρέψει τους κατοίκους της. Αυτός είναι ο λόγος εξάλλου που επεκτάθηκε παλιότερα σε όλο τον κόσμο. Έλα όμως που ο κόσμος αυτός την έχει πλέον ξεπεράσει. Σήμερα δεν έχει καν το βιομηχανικό ή τεχνολογικό προβάδισμα. Και αυτό δεν λύνεται ούτε με “κοινωνικούς αγώνες” ούτε με αριστερές και δεξιές ταχυδακτυλουργίες.
Η εκδίωξη των μεταναστών που προβάλλεται ως μαγική λύση από τον ακροδεξιό χώρο, θα μετατρέψει απλώς το λευκό ευρωπαίο σε δούλο. Γιατί κάποιος πρέπει τελικά να δουλέψει. Εκτός κι αν περιμένουμε από τον Elon και την παρέα του να μας χαρίσουν τις πολυθρύλητες θαυματουργές μηχανές που θα μετατρέψουν τον ανθρώπινο βίο σε ατέλειωτο φιλοσοφικό συμπόσιο.
Μοναδική της ελπίδα πλέον η προσάρτηση του τεράστιου ζωτικού χώρου της Ρωσίας. Η Ευρώπη επομένως αποτελεί απειλή για τη Ρωσία και όχι το αντίστροφο. Γιατί ως ήπειρος καθεαυτήν η Ευρώπη δεν είναι παρά μία χέρσα περιοχή με κακομαθημένους κατοίκους που δεν την θέλει κανένας.
Και για να επαναλάβω αυτό που έλεγα τις προάλλες: αν δεν ήταν στη μέση τα πυρηνικά της Ρωσίας, ο πόλεμος της Ευρώπης εναντίον της θα είχε ήδη αρχίσει.
Το σχέδιο του απομονωτισμού που προέκρινε αρχικά ό Τραμπ (ο Τραμπ του 2016 – όχι ο τωρινός φαταούλας) θα μπορούσε να εφαρμοστεί – με πολλή δουλειά και θυσίες εννοείται – στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού ως γνωστόν πρόκειται για μια πλούσια εκ φύσεως χώρα. Στην Ευρώπη όχι. Πόσο μάλλον σε κάθε θλιβερό κρατίδιο χωριστά.
Δεν ξέρω από που προκύπτει ότι η Ευρώπη δεν παράγει αρκετά για να θρέψει τους κατοίκους της. Αυτό που ξέρω είναι ότι η Ευρώπη είναι όχι μόνο αυτάρκης αλλά και εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων. Η ΕΕ παράγει λιγότερο από όσο θα μπορούσε, γιατί βάσει σχεδίου περιορίζει τον αγροτικό τομέα με τις γελοίες πολιτικές της, περί κλίματος και πρασίνων αλόγων. Πιο κλασικό παράδειγμα από αυτό του ξεφτιλισμένου πρωθυπουργού μας που (in his own words) σκοπεύει να μετατρέψει μια παραδοσιακά αγροτική χώρα σε μπαταρία της Ευρώπης, δεν ξέρω αν υπάρχει.
Στην πραγματικότητα το σχέδιο της “πράσινης μετάβασης” υπήρξε μια θνησιγενής λύση ανάγκης για μια περιοχή χωρίς ορυκτά καύσιμα, χωρίς μαζική αγροτική παραγωγή και με παρηκμασμένη βιομηχανία. Οι αγροτικές εξαγωγές της Ευρώπης – της Ελλάδας περιλαμβανομένης – αφορούν σε ποιοτικά υποτίθεται προϊόντα πολυτελείας για τις ανώτερες τάξεις των “αναπτυσσόμενες” χωρών. Το μόνο που παράγει σε αφθονία η Ευρώπη (με προεξάρχουσα σταθερά την Ελλάδα) είναι.. χρέος.
Αναπτυσσόμενες χωρών.. έξυπνη διόρθωση σου λέει μετά. Τέλος πάντων οι εξαγωγές ελληνικών αγροτικών προϊόντων – όχι ότι εξάγαμε ποτέ και τίποτε άλλο – αποτελούσαν ανέκαθεν σταγόνα στον ωκεανό των ελληνικών εισαγωγών. Επιπλέον αυξάνουν τις τιμές των ίδιων ακριβώς προϊόντων μέσα στην χώρα μας, αφού ο παραγωγός (ή ό μεσάζοντας) πουλάνε ακριβότερα στον πλούσιο πελάτη του εξωτερικού παρασύροντας τις εδώ τιμές προς τα πάνω. Αυτός είναι ο λόγος που οι δασμοί του Τραμπ τελικά έριξαν τις εγχώριες τιμές του ελαιόλαδου.
Τόσο η “πράσινη μετάβαση”, όσο και ο εστιασμός σε “προϊόντα πολυτελείας” αποτελούν στρατηγικές (ο Θεός να τις κάνει) επιλογές. Γιατί απώτερος σκοπός είναι η υποβάθμιση των επιμέρους εθνικών οικονομιών και το πέρασμα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία “υπηρεσιών” περιστρεφόμενη γύρω από virtual πραγματικότητες – ανάμεσά τους δυστυχώς και η “διατροφική”.
Ας πούμε (με λίγη καλή θέληση..) ότι έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία. Η μετατροπή πάντως του ευρωπαϊκού χώρου σε παραγωγό προϊόντων και υπηρεσιών πολυτελείας είναι μονόδρομος. Η εναλλακτική δυστυχώς είναι πόλεμος.
Με άλλα λόγια η παγκόσμια ειρήνη, στην οποία θα μας οδηγούσε κατά τους προφήτες του Τέλους της Ιστορίας η παγκοσμιοποίηση της ελεύθερης οικονομίας, αρχίζει να μετουσιώνεται στον Τρίτο Παγκόσμιο.
Δεν ειμαι πρόχειρος με τους αρθμούς. Ακούγεται πάντως ενδιαφέρουσα σε μια τέτοια εικόνα η “ενσωμάτωση” εκατομμυρίων αφροασιατών. Οι οποίοι …χρησιμεύουν μια χαρά στο ρίξιμο των αμοιβών για δουλειές που στη συνέχεια, λόγω …χαμηλής αμοιβής εγκαταλείπουν και ο ίδιοι. Με τελικό αποτέλεσμα την υποβάθμιση του ίδιου του τομέα – του αγροτικού πχ.
Μια γενικότερη πάντως υποβάθμιση της Ευρώπης (και της Αμερικής δευτερευόντως) είναι δεδομένων των συνθηκών αναπόφευκτη και τη βιώνουμε ήδη. Το ζήτημα είναι αν η κατάσταση αυτή θα παγιωθεί, αν θα γίνει εφαλτήριο μιας νέας ανόδου ή αν θα οδηγήσει σε ολοκληρωτική καταστροφή. Όσο νωρίτερα συνειδητοποιήσουμε ποιες είναι πραγματικά οι επιλογές μας, τόσο αυξάνουν οι πιθανότητες για το δεύτερο. Με τα μισόλογα, τα ψέματα και τους ευσεβείς πόθους οι επιλογές περιορίζονται αυστηρά μεταξύ πρώτης και τρίτης.
Προσωπικά όμως δεν είμαι (surprise!) και πολύ αισιόδοξος. Ο κακομαθημένος δυτικός δεν έχει καμία υπομονή για πενταετή – πόσον μάλλον εικοσαετή και βάλε – σχέδια μακροπρόθεσμης ανάπτυξης μέσω σκληρής δουλειάς και συλλογικών στερήσεων. Αυτά είναι για τους καθυστερημένους. “Θέλει τον κόσμο και τον θέλει τώρα”. Πολύ ευκολότερα φαντάζουν στα μάτια του τα διάφορα γιούργια στους νεόπλουτους “αναπτυσσόμενους”. Ας παρηγορηθώ τουλάχιστον με την ιδέα ότι πέρασα προ πολλού την ηλικία επιστράτευσης.
Με το περί κακομαθημένου δυτικού συμφωνώ και επαυξάνω : πάντα πίστευα ότι το “we want the world and we want it now” είναι από τα πιο καταστροφικά συνθήματα που ακούστηκαν ποτέ. Αν θέλει κάποιος να συμπυκνώσει τη δυτική κουλτούρα στη σύγχρονη βερσιόν της, διαμορφωμένη μεταξύ άλλων από την τεχνολογία και το “ροκ”, τέσσερεις λέξεις είναι αρκετές : “κουλτούρα της πρόωρης εκσπερμάτωσης“
Αυτό να λέγεται. Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσον ο Μόρισον – όντας ιδιαίτερα έξυπνος άνθρωπος – δεν εννοούσε αυτό και άλλα γνωστά του συνθήματα ειρωνικά. Την ίδια υποψία έχω και για πολλά στιχάκια των Pistols.
Μπα… Απλώς και ο μεν και ο(ι) δε είχαν προφανώς την ευφυία σε στιγμές “ηρεμίας” να συνειδητοποιούν το μάταιο (τουλάχιστον) της υποθέσεως.
Είναι πάντως τραγικό να συνειδητοποιεί κανείς ότι διάφορα νεανικά του είδωλα (ασχέτως IQ / προθέσεων) έτυχαν αξιοποίησης απ’ τον “εχθρό” ως …χρήσιμοι ηλίθιοι.
Δε βαριέσαι, τη δουλειά που θέλαμε μάς την έκαναν. Και σε σένα τουλάχιστον ως μουσικό/κριτικό σίγουρα δεν πήγε χαμένη.
Αν θες εντωμεταξύ βάλε κάποια στιγμή κι ένα κομματάκι κόντρα στο ζοφερό κλίμα της εποχής:
https://www.youtube.com/watch?v=2oAv5-AgEAg&list=RD2oAv5-AgEAg&start_radio=1
Σε μας την έκαναν, αλλά για την πλειονότητα των της γενιάς μας δε θα στοιχημάτιζα – για να μη μιλήσω για την επόμενη.
(Εννοείται για το κομμάτι)