Όταν μιλάμε για μουσική “μπροστά απ’ την εποχή της” πρέπει να μετράμε τα λόγια μας. Διότι αυτό εδώ, ένα από τα τελευταία έργα του Franz Liszt, γράφτηκε 140 χρόνια πριν, το 1885. Είναι το δεύτερο μέρος, Μαρς, από το Πένθιμο Πρελούδιο και Πένθιμο Μαρς (Trauervorspiel und Trauermarsch). Και, εκτός από …ακραία προφητικό, είναι απόλυτα ταιριστό με τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων : δεν είναι ένα ακόμα πένθιμο μαρς. Είναι ένα μαρς προς τον θάνατο. Το ακούμε σε live εκτέλεση (Λουξεμβούργο, 1979) από τον σπουδαίο Γάλλο ελληνοκυπριακής καταγωγής πιανίστα Κυπριανό Κατσαρή. 🔴 🔴 When we talk about music “ahead of its time,” we must count our words. Because this work here, one of Franz Liszt’s last ones, was written 140 years ago, in 1885. It’s the second part, the March from Funeral Prelude and Funeral March (Trauervorspiel und Trauermarsch). And, besides being …extremely prophetic, it’s absolutely fitting for today’s state of things : it’s not just another mournful march. It’s a march toward death. We hear it in a live performance (Luxembourg, 1979) by the great French pianist of Greek Cypriot origin, Cyprien Katsaris.