Αυτά. Κατά τ’ άλλα, ο “λαός” συσπειρώνεται γύρω απ’ το κόμμα Καρυστιανού, ζητώντας δικαίωση για τα Τέμπη, ενώ η ντόπια διανόηση * μαλακίζεται με τον “Καποδίστρια”, σκιαμαχώντας εναντίον του Κοραή και του Μαυροκορδάτου.
ΥΓ. Τι μου θυμίζει η κυρία Παγώνη, τι μου θυμίζει…
* “Η διανόηση του σινεμά” που έλεγε και το τραγουδάκι.
(Visited 74 times, 67 visits today)
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Έχω την εντύπωση ότι το αργότερο μετά το 2020 οι όροι “διανοούμενος” και “πνευματικός άνθρωπος” απώλεσαν το ελάχιστο νόημα που τους είχε απομείνει και αποσύρθηκαν εντέλει από την κυκλοφορία. Εκ πείρας μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι σχεδόν κανένας κάτω των 35 δεν γνωρίζει την πραγματική σημασία των συγκεκριμένων λέξεων, παρόλο που εντάσσονται στα πλαίσια της διδακτέας ύλης των πανελληνίων. Κάποιος μου είχε αναφέρει παλιότερα ως παράδειγμα το Λαζόπουλο, οι άλλοι δεν καταλάβαιναν καν για ποιο πράγμα μιλάω. Και όχι άδικα. Παρεμπιπτόντως έριξα μια ματιά σε πρόσφατη συνέντευξη του Κοντογιώργη (δεν ξέρω αν είναι αυτή που ανέφερες, γιατί την παρακολούθησα σε ταχύτητα x10 με αυτόματους υπότιτλους..) αλλά δεν μπόρεσα να καταπνίξω ένα αίσθημα hopelessly dated που μου δημιούργησαν τα λεγόμενά του. Ακουγόταν σα να έχει ξεμείνει στη δεκαετία του 90. Είναι και μεγάλος βεβαίως ο άνθρωπος, αλλά σε τέτοιες ηλικίες κινούνται πλέον τα υπολείμματα της όποιας “πνευματικής ηγεσίας” παγκοσμίως.
Χαρακτηρίζοντας τα λεγόμενά του παρωχημένα, εννοώ βασικά ότι δεν έδειχνε να συνειδητοποιεί τον ριζικά διαφορετικό χαρακτήρα της εποχής μας ακόμα και σε σύγκριση με την προ 15ετίας κατάσταση. Γενικότερα όμως είναι δύσκολο να πάρει στα σοβαρά κανείς την αλήστου μνήμης “διανόηση” όταν η σοφία της κατά την περίοδο της πανδημίας ουσιαστικά συμπυκνωνόταν στο “σκύψτε το κεφάλι και υπακούστε χωρίς αντιρρήσεις”. Κρίμα τα διαβάσματα και τα πτυχία τους και όλα.
Ακριβέστατα. “Παρωχημένοι” είναι η λέξη, συμπαθείς στην καλύτερη περίπτωση όπως ο εν λόγω και έως εκεί. Η εντυπωσιακή άγνοιά τους των βασικών ζητημάτων της τεχνολογίας φτάνει και περισσεύει, για να μη το χοντρύνω επισημαίνοντας την ίδια, αν όχι άγνοια, πάντως …ένδεια & προκεχωρημένη καχεξία κριτικού πνεύματος, ακόμα και πίσω από διαλέξεις “καθηγητών πληροφορικής” (εν Ελλάδι πάντα). Όχι τυχαία, στο εξωτερικό και προφανώς και στο Ελλάντα σαν great thinkers of our times (“διανοούμενοι”) προβάλλονται προσωπικότητες τύπου Elon Musk, Sam Altman, Mo Gawdat etc – με άλλα λόγια …entrepreneurs της Silicon Valley που συνδυάζουν την επιχειρηματική δραστηριότητα με ένα γλαφυρό, υπερπροβεβλημένο και στοχεύοντα σε νεανικά ακροατήριο δημόσιο λόγο (κάποιοι εκτελούν και χρέη συγγραφέα). Με τον οποίο λόγο ερχόμενος σε επαφή ένας παλιάς κοπής διανοούμενος δε θα καταδεχόταν ούτε να καγχάσει. Πως να το πω δηλαδή, (επειδή τους ακούω ακόμα και τώρα, και …έχω και βιβλία τους) ο Λαζόπουλος είναι όντως διανοούμενος μπροστά τους. Στο κάτω-κάτω, ως προς την πανδημία και τα εμβόλια, ήταν ο μόνος δημόσιος ανήρ που όρθωσε κάποιο ανάστημα – ίσως και ως παθών ο ίδιος (άμεση διακομιδή στο νοσοκομείο με εγκεφαλικό μετά την πρώτη δόση).
Μιλώντας για ηλικία, αισθάνομαι υποχρεωμένος να πω για πρώτη φορά ότι τα σημάδια της είναι πλέον εμφανή και στον Τραμπ. Στο μυαλό του εννοώ. Δεν είναι πολύ στα καλά του ο άνθρωπος. Πάντα ψωνισμένος ήταν εδώ που τα λέμε, η ευφυία και ο πραγματισμός του όμως λειτουργούσαν αντισταθμιστικά. Τώρα έχει παραδοθεί ολοκληρωτικά στα παραληρήματα μεγαλείου. Όχι ό,τι καλύτερο για έναν ογδοντάχρονο που κρατά στα χέρια του τις τύχες του κόσμου.
Ως προς τον Τραμπ συμφωνώ επίσης. Αν θυμάσαι μου είχε κάνει εντύπωση το βλέμμα του τύπου μια-δυο μέρες μετά τη δολοφονική απόπειρα, όταν είχε παραστεί, αποθεούμενος, σε μια δημόσια εκδήλωση. Η δυσοίωνη σκέψη που μου είχε υποβάλλει το στιγμιότυπο αφορούσε κάτι που τελικά αποδεικνύεται ότι όντως συμβαίνει : ο Τραμπάκουλας την έχει δει “εκλεκτός του Θεού”, ότι ο Θεός τον προστατεύει, δηλ …προσυπογράφει κάθε μαλακία που του έρχεται στο κεφάλι. Δεν είμαι σίγουρος ότι στις μαλακίες υπάγεται η Γροιλανδία ας πούμε. Αλλά ως προς τη Λατινική Αμερική, αν έχει πάρει τη φόρα που δείχνει να έχει πάρει, δε νομίζω ότι θα υπάρχει καλή εξέλιξη, καθώς οι σχιστομάτες έχουν υψηλά συμφέροντα all over the place, Βενεζουέλας προεξάρχουσας. Προς το παρόν (οι αναλυτές που εμπιστεύομαι θεωρούν ότι) δεν προβλέπεται άμεση αντιπαράθεση – οι Ρώσοι παρά τις απειλές …λούφαξαν τελικά με το τάνκερ. Αλλά το πραγματάκι φαίνεται να ξεφεύγει.
Συμφωνώ για τη Γροιλανδία. Δε νοείται στον 21ο αιώνα να διατηρείται ως μουσειακό είδος το τελευταίο δείγμα ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας την ώρα που γαμιέται το σύμπαν. Άσε που το προκλητικά pathetic loser πολιτικό lifestyle της “Γηραιάς Ηπείρου” κολάζει πλέον και άγιο. Και μόνο άγιος δεν είναι ο Ντόναλντ. Για τα υπόλοιπα όμως υπάρχει πρόβλημα. Μια πιο διακριτική προσέγγιση κρίνεται απαραίτητη. Αλλά μάλλον αισθάνεται ότι τον πιέζει ο χρόνος.
Ως προς τη Γροιλανδία, φταίει και το θράσος της politically correct κυριούλας – τζάμπα μάγκα πρωθυπουργού της Δανίας, η οποία πουλάει κλασικό anti-Trump virtue signaling (“Η Γροιλανδία δεν είναι για πούλημα”), λες και πρόκειται για …ανεπανάληπτη και σοκαριστική πρόταση : οι ΗΠΑ έδειξαν για πρώτη φορά ενδιαφέρον για τη Γροιλανδία το 1867, όταν αγόραζαν απ’ τη Ρωσία την Αλάσκα.
Το πρόβλημα είναι ότι τη Γροιλανδία οι Αμερικανοί δεν τη χρειάζονται αυτή τη στιγμή τόσο για τους φυσικούς πόρους – που ένας θεός ξέρει πότε και αν θα είναι διαθέσιμοι – όσο για να τη μπουν γεωστρατηγικά στη Ρωσία εκ των άνω. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την “επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς” αλλά διά θαλάσσης. Εννοείται ότι δεν θα τολμούσαν κάτι παρόμοιο αν η Ρωσία δεν ήταν ήδη απασχολημένη στην Ουκρανία. Κάτι που καθιστά την επιδίωξη αυτή ακόμα πιο προκλητική στα μάτια των Ρώσων. Αν οι τελευταίοι αποφασίσουν κάποια στιγμή να συμφωνήσουν σε “λύση” του πολέμου στην Ουκρανία, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είναι για καλό. Που για καλό δεν ήταν επίσης το σταμάτημα της παλαιστινιακής εθνοκάθαρσης, όπως, αν θυμάσαι, σου είχα επισημάνει παλιότερα συνδέοντάς το με τις βλέψεις των Αμερικανών στη Γροιλανδία και τον αντιρωσικό επανεξοπλισμό της Ευρώπης.
Ενστικτώδης εντύπωσή μου είναι ότι το ζήτημα έχει καλυφθεί στη φοβερή συνάντηση των δυο στην Αλάσκα (τα περί “μπίζνες” που ακούστηκαν), αλλά ένας Θεός ξέρει. Η αξίωση πάντως του Τραμπ για τη Γροιλανδία προωτοδιατυπώθηκε σε ανύποπτη στιγμή από …ουκρανικής απόψεως, στην πρώτη θητεία του. Υπάρχουν πολλά που λέγονται, οι παράμετροι είναι άφθονες (ο “καημένος” ο Μάζης έχει αρχίσει να αναφέρεται απο δεκαετίας στον αρκτικό κύκλο και τις σχετιζόμενες μ’αυτόν δρομολογούμενες, τότε, εξελίξεις) και μην έχοντας “κάτσει να σκεφτώ” για το θέμα, δεν έχω άποψη.
…Εν τω μεταξύ τώρα πάλι, μ’ αυτό που έγινε στην Αμερική (ένας κωλόμπατσος σκότωσε μια ακτιβίστρια or something στη Μινεάπολη) ετοιμάσου για νέο γύρο τύπου George Floyd, γιατί ευκαιρία ζητάνε και οι μεν και οι δε ανώμαλοι εκεί πέρα.
Κάτι πήρε το μάτι μου το πρωί, αλλά δεν έδωσα σημασία. Είμαι σε μια μυστήρια κατάσταση😏 λόγω των ενοχλητικών ονείρων που βλέπω συχνότερα τελευταία και φαίνεται ότι βρήκα τον πολιτικό σχολιασμό σαν διέξοδο😇 Τώρα μέσα τα κεφάλια πάλι!
…Ως προς τον Τραμπ πάντως, ξανά, το θέμα του δεν αφορά τόσο στην ηλικία από μόνη της, όσο στο συνδυασμό αυτής και του απίστευτου turbulence από το οποίο συνοδεύεται η πολιτική του καριέρα, με αποκορύφωμα τα γεγονότα του ’24. Το ότι δείχνει ψύχραιμος και αλύγιστος under pressure είναι παραπλανητικό. Το ίδιο ακριβώς (οφείλουν να) δείχνουν και οι φερειπείν καρδιοχειρούργοι, αλλά …η καρδιά τους το ξέρει : είχα διαβάσει κάπου ότι το προσδόκιμο ζωής τους είναι αισθητά κάτω από το μέσο όρο.
Δεν το συζητάμε. Στο είχα πει και παλιότερα ότι από τη δοκιμασία εκείνη ο Ντόναλντ βγήκε άλλος άνθρωπος. Χειρότερος άνθρωπος.