To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Μια από τις πιο σημαντικές προσφορές του Mendelssohn αφορά στην επάνοδο της μουσικής του J.S. Bach στο συναυλιακό ρεπερτόριο. Ο συνθέτης οργάνωσε την πρώτη παρουσίαση [Sing-Akademie, Βερολίνο, 11/3/1829] του ‘Κατά Ματθαίον’ από την εποχή του θανάτου του δασκάλου. Εκτός αυτού, ευρισκόμενος στην Αγγλία φρόντισε για μια πιο άρτια έκδοση κάποιων από τα ορατόρια του Handel, συνθέτη που επίσης θαύμαζε. Η…
Ακούμε “One Touch”, στη συνέχεια της παρουσίασης της κυκλοφορίας μας του 2011, Blues For The White Nigger. Τα tracks εμφανίζονται με τη σειρά που έχουν στο άλμπουμ. We hear “One Touch”, continuing the presentation of our 2011 release Blues For The White Nigger. The tracks appear in the same order as the album.
Τρία τραγούδια από τον Gene Vincent, το αρχετυπικό “κακό παιδί” του rock’n’roll, γεννημένο αυτό το μήνα πριν από 89 χρόνια. Μαζί ο, κλασικός επίσης, ύμνος του Ian Dury σ’ αυτόν, από το άλμπουμ – ντεμπούτο του. Three songs by Gene Vincent, the archetypal “bad boy” of rock’n’roll, born this month 89 years ago. With them, a hymn to him by…
Το τραγούδι του George Harrison [επίλεκτου μέλους του February Born Musician Club] ηχογραφήθηκε στη διάρκεια των sessions για το Sgt. Peppers, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε σ αυτό. Θα έμπαινε τελικά στο Yellow Submarine. Υπήρξε ανόητα υποτιμημένο στην εποχή του από πολλούς και διάφορους, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του George Martin. Όπως μπορεί καθένας ν’ ακούσει, πρόκειται για ένα “τυπικό” μπιτλικό αριστούργημα. [Distinguished…
Ένα όχι με αξιώσεις αριστουργήματος, αλλά ιδιαίτερα ευχάριστο, “πρωινό” κομμάτι είναι το πρώτο μέρος, Adagio – Allegro moderato της Σονάτας για κλαρινέτο και πιανοφόρτε σε Μι ύφεση μείζονα, που ο μικρός Mendelssohn συνέθεσε το 1824 – 15 ετών. Το ακούμε από τους Charles Neidich & Robert Levin – κλαρινέτο, πιανοφόρτε αντίστοιχα. Not a masterpiece, but a particularly pleasant, “morning” piece…
Πίσω στον συνθέτη του μήνα, Felix Mendelssohn, με ένα ακόμα αριστούργημα της εφηβικής του ηλικίας – το έγραψε 17 ετών : Kουιντέτο εγχόρδων Νο 1 σε Λα ελάσσονα, op. 18 από το οποίο ακούμε το φευγάτο Scherzo (Allegro di motto). Όχι ακριβώς το πιο εύκολο έργο να αποδοθεί – έχω ακούσει διακεκριμένα σύνολα να περνούν κάτω απ’ τον πήχη. Aλλά…
Μέχρι το τέλος του μηνός – αρχές επομένου, θα παρουσιάσω στο σύνολό του το άλμπουμ των MK-O [Marina Kanavaki – Oannes] ‘Blues For The White Nigger’, που κυκλοφόρησε το 2011. Ξεκινώντας σήμερα με ‘Desdemona By Night’ και ‘Blackface’. By the end of the month – beginning of next one, I will present the full ‘Blues For The White Nigger’ album,…
Δυο αγαπητά μου μέλη του February born musicians club : Η ιδιαίτερα ξεχωριστή r’n’b και jazz τραγουδίστρια Randy Crawford και ο επιστήθιος φίλος και συνεργάτη της, Joe Sample [The Crusaders] – πιάνο και τους Nicklas Sample – μπάσο, Steve Gadd – ντραμς. Τους ακούμε σ’ ένα τραγούδι του Tony Joe White, από το προ δωδεκαετίας live άλμπoυμ τους… Two dear…
Άλλο ένα τραγούδι που θυμήθηκα με την ιστορία των Παλαιοχριστιανών – όχι ότι ο άνθρωπος έχει, απ’ όσο ξέρω, σχέση με τέτοιου είδους “δόγματα”, ή με οποιαδήποτε. Από τον δεύτερο δίσκο του θρυλικού prog-rocker Ηρακλή Τριανταφυλλίδη με την Λερναία Ύδρα ‘Παίζεις Με τις Μηχανές’, του 1981. Θαυμάσια η ερμηνεία εδώ του Νίκου Ζιώγαλα.
Μουσική δωματίου από τον τιμώμενο συνθέτη μας με το τρίτο μέρος, Allegro Assai από τη θαυμάσια Cello Sonata No 1 σε Σι ύφεση μείζονα Op. 45. Ερμηνεύουν η Sol Gabetta και ο Bertrand Chamayou, τσέλο και πιάνο αντίστοιχα. Chamber music by our honored composer with the third part, Allegro Assai from the wonderful Cello Sonata No 1 in B-flat major…
Και επειδή με έχει πιάσει το “παλαιοχριστιανικό μου”, έψαξα και βρήκα αυτό το – συγκινητικά αθώο – τραγούδι που έχω ακούσει, παιδάκι, σε early ‘70s Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ο συνθέτης του, Γιάννης Ψιμόπουλος, διέπρεψε στη συνέχεια στο χώρο των jingles.
Η απόδοση του ‘The Passenger’ απ’ τον Ιππότη της Ασφάλτου, και το “ατμοσφαιρικό”, ελαφρώς αμήχανο βίντεο που τη συνοδεύει, συνθέτουν μια περίπτωση κινούμενη μεταξύ συγκινητικού και γελοίου… Φαντάζομαι τον Iggy να παρακολουθεί συγκαταβατικά, μ’ ένα αχνό χαμόγελο. ‘The Passenger’’s performance by The Knight Rider, and the “atmospheric”, slightly awkward video that accompanies it, form a case somewhere between moving and…