To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Το ενδιαφέρον μου για τον Max Reger είχε προσελκύσει, στα early ’00s, η αφήγηση ενός μικρού “σκανδάλου” : μετά από έντονα απορριπτικά σχόλια για ένα από τα έργα του, είχε στείλει επιστολή στην εφημερίδα, απευθυνόμενη στον κριτικό της : “Κύριε, κάθομαι στο μικρότερο δωμάτιο του σπιτιού μου.Έχω μπροστά μου την κριτική σας.Την επόμενη στιγμή θα βρίσκεται πίσω μου”. Αυτή ήταν…
Ο κιθαρίστας, singer-songwriter Eddie “Son” House αποτελεί αρχετυπική φιγούρα των delta blues. Όμως το θρησκευτικό background και η αντίθεση με την μετέπειτα ζωή του, η προγενέστερη θητεία στα gospel, η έκρυθμη ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα τραγούδια και οι ιδιαίτερα συγκινησιακές ερμηνείες του τον τοποθετούν πέρα από στιλ και κατηγοριοποιήσεις. Guitarist, singer-songwriter Eddie “Son” House is an archetypal figure of delta…
Από το πρώτο άλμπουμ του Slowhand για τη νέα χιλιετία ακούμε το ομώνυμο instrumental. Ο Billy Preston είναι στο Hammond. Ο Eric Clapton είναι στο March Born Musicians ClubFrom Slowhand’s first album in the new millennium we hear the instrumental title track. Billy Preston is on Hammond organ. Eric Clapton is in the March Born Musicians Club.
Ένα αυθόρμητο “ωχ”, άκουσα τον εαυτό μου να λέει, βλέποντας το όνομά του ανάμεσα στα trends του ‘X’. Ένα δευτερόλεπτο αργότερα το πράγμα ήταν οριστικό. Ο Δήμος Μούτσης μου ήταν ιδιαιτέρως συμπαθής. Τόσο για τα τραγούδια του, όσο και για τη σιωπή του, καιρό τώρα.
Από τα αγαπημένα μου μέλη του March-born musicians club είναι η Aretha Franklin, τρεις απ’ τις, λίγες σχετικά, προσωπικά συνθέσεις της οποίας ακούμε παρακάτω. Χρονιές κυκλοφορίας : 1970, 1970, 1968 αντίστοιχα.One of my favorite members of the March-born musicians club is Aretha Franklin. Three of her, relatively few, self-penned songs we hear below. Years of release : 1970, 1970, 1968…
Ακούμε το περίφημο Βαλς, έργο 64 αρ. 2 σε ντο δίεση ελάσσονα του Σοπέν, στην βερσιόν από τις “Συλφίδες”. Το μπαλέτο είναι βασισμένο σε πιανιστικά κομμάτια του Πολωνού συνθέτη, διασκευασμένα για ορχήστρα από τον Alexander Glazunov.We hear Chopin’s exceptional Waltz Op. 64 No 2 in C sharp minor, in its version from “Les Sylphides”. The ballet is based on piano…
Ώρα για μια από τις “αδιαφιλονίκητες” αυθεντίες στον Σοπέν, που ακούμε στο πιο διάσημο, και δίκαια, από τα Νυχτερινά του. O κορυφαίος Πολωνοεβραίος, μετέπειτα Αμερικανός πιανίστας Arthur Rubinstein ερμηνεύει το Nocturne No. 1 in B flat minor, Op. 9 No. 1. Time for one of Chopin’s “undisputed” authorities, which we hear in the most famous, and justifiable, of his Nocturnes….
Βιρτουόζος όλων των οργάνων και των μουσικών φορμών, πολύπλευρος και πολυγραφότατος, με την έμπνευση πάντα σε σταθερό επίπεδο, ο Georg Philipp Telemann συνέθεσε περίπου 3.000 έργα, οργανικά και φωνητικά, κοσμικά και θρησκευτικά.Ακούμε τους θρύλους της κλασικής κιθάρας Julian Bream και John Williams [έχω παρακολουθήσει τον πρώτο ζωντανά στα early 90s] σε μερικά μέρη της Partie Polonaise, σύνθεσης για δυο μπαρόκ…
Ο Henry ‘Red’ Allen από την Νέα Ολεάνη ήταν ο τελευταίος εξέχων τρομπετίστας της Dixieland Jazz, συνδυάζοντάς την με το swing και αγνοώντας τις νεωτεριστικές τάσεις που από τα ‘40s αντιπροσώπευε το bebop. Δεν έπαψε ποτέ παρόλα αυτά να έχει μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση από πρωτοπόρους του νέου είδους όπως ο Dizzy Gillespie. Αυτό χάρη στη δεξιοτεχνία, το προσωπικό, ευφάνταστο…
Από το άλμπουμ μας ‘Blues For The White Nigger’ του 2011, που παρουσιάζω track-by-track τις τελευταίες μέρες. Το κομμάτι περιέχει samples από την κατασκοπική ταινία ‘The Ipcress File’ του 1965 [σκην. Sidney J. Furie, πρωτ. Michael Caine]From our 2011 album ‘Blues For The White Nigger’ I’ve been presenting track-by-track the past few days. This one contains samples from the 1965…
Στο 6ο Νυχτερινό του Chopin, το οποίο τυχαίνει να είναι το αγαπημένο μου, ο Τούρκος πιανίστας Fazil Say βάζει τα γυαλιά στους περισσότερους από τους ομότεχνούς του. On Chopin’s 6th Nocturne, which happens to be my favorite, Turkish pianist Fazil Say gives an exemplary performance, leaving behind most of his peers.
Ο Georg Philipp Telemann (1681-1767) ήταν ο πιο διάσημος Γερμανός συνθέτης της εποχής του, πολύ περισσότερο από τους Bach και Handel – θαυμαστές και οι δύο της τέχνης του. Και πολύ πολυγραφότερος : η συνθετική παραγωγή του είναι μεγαλύτερη και από των δυο μαζί. Αυτοδίδακτος – έμαθε μουσική κρυφά απ΄την αυταρχική μητέρα του – δεξιοτέχνης όλων των μουσικών οργάνων, κατέκτησε…