To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Μόλις παρακολούθησα αυτή τη ζωντανή εκτέλεση του αριστουργήματος των Genesis από το άλμπουμ τους Nursery Cryme του 1972, με τον Steve Hackett νεοφερμένο στο γκρουπ…Το καταληκτικό section του κομματικού, παρά την ελαφρώς περίεργη “σεξουαλική” παντομίμα του “γέρου” P. Gabriel, εξακολουθεί να είναι ένα από τα πιο ανατριχιαστικά πράγματα που έχω ακούσει στη ζωή μου. I just watched this live performance…
Masters της εκλεκτικής ποπ και μάγοι του στούντιο, οι 10CC άγγιξαν το απόγειο της δημιουργικότητάς τους με το How Dare You, άλμπoυμ του 1976. Ακούμε το εισαγωγικό “Lazy Ways”, πρώτο από μια σειρά κομψοτεχνημάτων – τη συγκεκριμένη περίοδο στο συγκεκριμένο χώρο, οι 10CC παίζουν με “αντίπαλους” καλλιτέχνες όπως οι Roxy Music, οι Sparks και ο Bowie. Masters of eclectic pop…
Άλλη μια ιδιαίτερη περίπτωση στη μακρά σειρά των ντουέτων του Corea είναι αυτό με την πιανίστα – συνθέτη Hiromi Uehara. Την γνώρισε τυχαία στο Τόκιο όταν εκείνη ήταν 17 χρόνων, και εντυπωσιασμένος την κάλεσε να παίξει μαζί του την επόμενη μέρα. Τους ακούμε εδώ από το live άλμπουμ που ηχογράφησαν στο Blue Note Jazz Club του Tokyo, 11 χρόνια αργότερα….
Ο Αμερικανός ενορχηστρωτής, διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης έχει αφήσει τo στίγμα του σε μια σειρά συνεργασιών με καλλιτέχνες της jazz και της pop [Michael Brecker, Joni Mitchell, Bjork, Elvis Costello κλπ.]. Ακούμε μια ατμοσφαιρική εκδοχή του κλασικού κομματιού του Miles Davis, από τον δίσκο που ο Vince Mendoza ηχογράφησε με την big band του το 2008. Στην κιθάρα ο Nguyen…
Ένα άλμπουμ που συνδυάζει στιγμές σπάνιας ομορφιάς και εξερευνητικού ενδιαφέροντος είναι εκείνο με τα πιανιστικά ντουέτα που ο Chick Corea κυκλοφόρησε το 1982 με τον σημαντικό Κύπριο βιρτουόζο και συνθέτη Νικόλα Οικονόμου [1953-1993]. Ακούμε από αυτό μια σύνθεση του Corea. An album that combines moments of utter beauty and exploratory experiences, is the one of piano duets that Chick Corea…
Ένα έξοχο track, σύνθεση του Corea, από τη μια και μόνη δυστυχώς ηχογράφηση αυτής της σούπερ μπάντας. Η ιδέα του CC αφορούσε ένα σχήμα με ευχέρεια κινήσεων ανάμεσα σε όλα τα είδη της jazz. Τα μέλη, πλην του ιδίου και του John McLaughlin: Kenny Garrett – soprano saxophone, Christian McBride – bass, Vinnie Colaiuta – drums, percussion A splendid track,…
Να είναι μια τάση συμπάθειας για τα αουτσάιντερ, που με κάνει να προτιμώ τον George Friedrich από τον “μεγάλο αδελφό του” Johann Sebastian; Θυμάμαι την οργή που είχα νιώσει διαβάζοντας τις γραμμές που του αφιερώνει ο Theodor Adorno [“το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής του Handel δεν θα ‘πρεπε καν να εκτελείται!”] αντιπαραβάλλοντας τις “μονωδίες” εκείνου στην μεγαλοφυή αντίστιξη του Bach…
Είχα ξανά ευκαιρία να εκφράσω τον θαυμασμό μου για τον Gary Husband, εκπληκτικό πιανίστα / ντράμερ και μια απ΄τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις της σύγχρονης jazz, με φανταστικά δικά του projects και συνεργασίες που λειτουργούν σαν παράσημα.Μόλις ανακάλυψα αυτή εδώ τη συν-δημιουργία του με τον Chick Corea, “αποτέλεσμα” του περσινού lockdown. Ελπίζω να σας φανεί απολαυστική όσο φάνηκε σε μένα μένα….
Ακόμα μια μνημειώδης συνεργασία του Chick Corea με τον Gary Burton, είναι αυτή, η τρίτη κατά σειρά, κυκλοφορία της ECM [1983]. Οι δυο σολίστες ηχογραφούν με τη συνοδεία κουαρτέτου εγχόρδων. Ακούμε τρία από τα επτά μέρη της σύνθεσης του Corea, ενός συνδυασμού κλασικής και jazz. Another monumental collaboration between Chick Corea and Gary Burton is this, their third one. An…
Κάθε φορά που ακούω αυτούς τους δυο ανθρώπους μαζί, απλώς στερεύω από λόγια. Chick Corea, Bobby McFerrin, ηχογραφημένοι live μπροστά σε ένα ακραία τυχερό ακροατήριο. Every time I hear these two people together, I just run out of words. Chick Corea, Bobby McFerrin, recorded live in front of an extremely lucky audience.
Τραγούδι από το τέλος της χρυσής περιόδου των Genesis, ιδανικό για μια κρύα νύχτα του χειμώνα. Ο Steve Hackett έχει εγκαταλείψει το γκρουπ στα ίχνη του Gabriel, κι αυτό εδώ είναι το τελευταίο απ’ τα σπουδαία τους άλμπουμ – σαν σύνολο τουλάχιστον. A song from the end of Genesis’ golden era, ideal for a cold winter night. Steve Hackett has…
Χωρίς δεξιοτεχνικά πυροτεχνήματα και επαναστατικές διαθέσεις αλλά με μεστό, εκφραστικότατο ήχο και μελωδική φλέβα ανεξάντλητη, ο τενόρος σαξοφωνίστας – συνθέτης Hank Mobley είναι μια από τις πιο αγαπητές μου φυσιογνωμίες στο χώρο του hard bop. Τον ακούμε εδώ παρέα με τους Horace Silver, Art Farmer, Doug Watkins, Art Blakey [πιάνο, τρομπέτα, μπάσο και ντραμς αντίστοιχα] στο ταιριαστό με την περίσταση…