To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Πιθανώς δεν θα είχα ενδιαφερθεί για τους Cherokee, το ισπανικό γκρουπ που συνδυάζει στη μουσική του λάτιν, φλαμένκο και ροκ στοιχεία, αν στη θέση του παραγωγού και κιθαρίστα του Caballo Loco δεν φιγουράριζε ο θρύλος των Roxy Music, Phil Manzanera. Ακούμε ένα εξαιρετικό τραγούδι από το άλμπουμ που δυστυχώς δεν γνώρισε κάποια επιτυχία. I probably wouldn’t have been interested in…
Μια μικρή τελετουργία, από τον κολοσιαίο gospel blues τραγουδιστή – κιθαρίστα και πηγή “έμπνευσης” των Led Zeppelin. Ακούμε δυο τραγούδια του Blind Willie Johnson, ηχογραφημένα στα τέλη των ’20s. A short ritual by the colossal gospel blues singer – guitarist, and a source of “inspiration” for Led Zeppelin. We hear two Blind Willie Johnson’s songs, recorded in the late ’20s….
H εξωγήινη μπάντα του One Size Fits All, σε ένα τραγούδι από αυτό το άλμπουμ – live. Εμβόλιμο ένα πρωτοποριακό για την εποχή animation. The spaced out band of One Size Fits All, performing live one of the album’s songs, plus a very ahead-of-its-time animation. FZ—guitar, percussion, vocals; George Duke—keyboards, finger cymbals, tambourine, vocals; Napoleon Murphy Brock—sax, vocals; Ruth Underwood—percussion;…
Δύο από τις άπειρες βερσιόν του all-time blues classic. Έχει ενδιαφέρον το κοντράστ ανάμεσα στην έκρυθμη κατάσταση της πρώτης ηχογράφησης, με τις κραυγές που βγαίνουν νομίζεις απ’ τα έγκατα της γης [Muddy Waters – Rollin And Tumblin Part 2, 1950] και το air of confidence που αποπνέει η δεύτερη [Buddy Guy, Junior Wells, 1991] προϊόν μιας εποχής όπου ο blues…
Υπάρχουν ηχογραφήσεις του κλασικού νέγρικου work song μεταγενέστερες, όπως επίσης και προγενέστερες. Καμία όμως, στ’ αυτιά μου τουλάχιστον, δεν μπορεί να συγκριθεί με την ερμηνεία του Leadbelly από τα 1945. Η τραχύτητα και το …industrial feeling του τραγουδιού περιφρονούν κυριολεκτικά το χρόνο. There are later recordings of this classic Negro work song, as well as earlier ones. But none, in…
Στα χαρακτηριστικά του Captain Beefheart ανήκε η οικολογική ευαισθησία και ο σεβασμός για κάθε είδους ζωή – πολύ πριν αυτά γίνουν μόδα και μέθοδος αυτοπροβολής των celebrities. Τον ακούμε σε μια live εκτέλεση του “China Pig” απο το 1981 – πρόταση του stcigar. Cheers! Captain Beefheart’s characteristics included ecological sensitivity and respect for all kinds of life – long before…
Ακούμε δυο κομμάτια από το Dirty & Beautiful Volume 1 του έξοχου κιμπορντίστα – ντράμερ – συνθέτη Gary Husband. Το άλμπουμ είναι γεμάτο εκθαμβωτικές συμμετοχές, όπως οι Allan Holdsworth και John McLaughlin που ακούγονται αντίστοιχα στα “Leave ‘em On” [Holdsworth] και “Dreams In Blue” [Husband] We hear two tracks from Dirty & Beautiful Volume 1, by the excellent keyboard player…
Το κονσέρτο για πιάνο και ορχήστρα σε σολ μείζονα είναι μια από τις τελευταίες συνθέσεις του Ραβέλ. Έχει προηγηθεί η επίσκεψή του στις ΗΠΑ και ο επηρεασμός από την jazz και τα spirituals, ευδιάκριτος ειδικά σ’ αυτό, το πρώτο μέρος, που ακούμε από την Martha Argerich και την London Symphony Orchestra υπό τον Claudio Abbado. Concerto for piano and orchestra…
Στην Συμφωνία Δωματίου No 1, σημαντικότερο ίσως έργο της πρώτης περιόδου του Schoenberg, η καινοτομία αφορά κυρίως στο ηχητικό σκέλος : ο Αυστριακός συνθέτης απομακρύνεται από τη γιγαντιαίων διαστάσεων μετα-ρομαντική ορχήστρα επιλέγοντας ένα 15μελές σύνολο [“δωματίου”] ενώ μουσικά κινείται ακόμα σε τονικό ύφος. Την ακούμε από το Birmingham Contemporary Group, υπό τη διεύθυνση του Simon Rattle. In Chamber Symphony No…
“Επιλέγω” τη συγκεριμένη βερσιόν γιατί συνδυάζει την studio ηχογράφηση σε αξιοπρεπή ανάλυση, με στιγμιότυπα από live εκτελέσεις του “βιβλικού” track των Devo. Προσωπικά, τέτοιο drive απο rhythm section δεν έχω ξανακούσει – ούτε πριν ούτε μετά από αυτό το τραγούδι. I “choose” this particular version because it combines the studio recording with fragments from various live performances of the “biblical”…
Το Night Time σηματοδοτούσε μια λιγότερο ακραία, και πιο “εμπορικά προσβάσιμη” κατεύθυνση για τους Killing Joke. Ακούμε το κλασικό “χιτ” του άλμπουμ και ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια των ’80s.Night Time marks a less aggressive, more commercially accessible direction for Killing Joke. We hear the classic “hit” of this album, one of the most beloved ’80s songs. We must…
Το νέο τραγούδι – βίντεο του Μιθριδάτη αποτελεί ευχάριστη μη-έκπληξη. Ελπίζω όντως να σαρώνει, όπως λένε, και να μη …σαρωθεί απ’ τον λογοκριτή αλγόριθμο. Για μεγαλύτερη απόλαυση, προτείνω ακρόαση στο 1.25 της κανονικής ταχύτητας. Εγώ τουλάχιστον έτσι το ακούω.