To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Other musical stuff
Δυο jazz standards από το μέγιστο βιμπραφωνίστα, συνοδευόμενο εδώ από τους Fred Hersch (πιάνο), John Scofield (κιθάρα), John Patitucci (μπάσο) και Peter Erskine (ντραμς) : ‘September Song’ (Kurt Weil) και ‘Poinciana’ (Nat Simon, Buddy Bernier). Το άλμπουμ είναι το ‘Departure’, κυκλοφορία του 1997. 📀 📀 Two jazz standards from the master vibraphonist, accompanied here by Fred Hersch (piano), John Scofield…
1999. Ο Lalo Schifrin (R.I.P.) ηχογραφεί ξανά το soundtrack της θρυλικής αστυνομικής σειράς με την WDR Big Band της Κολωνίας. Ακούμε την εκτεταμένη βερσιόν του βασικού, all-time classic θέματος. 📀 📀 1999. Lalo Schifrin (R.I.P.) re-records the soundtrack of the legendary crime series with the WDR Big Band of Cologne. We hear the extended version of the main, all-time classic…
Ο μεγάλος πιανίστας των blues Memphis Slim, προσωπική μου προτίμηση, live με τους Canned Heat στο Παρίσι των early ‘70s, με τη συμμετοχή των Memphis Horns. Τους ακούμε στο ‘Black Cat Cross My Trail’ – κλείσιμο του ματιού του MS στον παλιόφιλό του Willie Dixon. Στη συνέχεια το κλασικό του WD, ‘I Ain’t Superstitious’ από τον Howlin’ Wolf.The great piano…
Επιστροφή στη Ισπανία δια της ηλεκτρονικής οδού : ακούμε τα δυο tracks του single ‘Intimo Animal’ που κυκλοφόρησε ο Ανδαλουσιανός DJ και παραγωγός Martin Herrs το 2022. 📀 📀 Return to Spain via the electronic route: we listen to the two tracks of the single ‘Intimo Animal’ released by Andalusian DJ and producer Martin Herrs in 2022. 00:00 Intimo Animal…
Από το Taming The Dragon του 2014, ανεπανάληπτη δυστυχώς μέχρι στιγμής συνάντηση Mehldau και Giuliana / αυτοσχεδιαστικού πνεύματος της jazz και σύγχρονων ηλεκτρονικών, ακούμε το φανταστικό ‘Hungry Ghost’. Ο Brad είναι στο Fender Rhodes και το Moog synthesizer, ο Mark στα ντραμς και τις λούπες. 📀 📀 From Taming the Dragon (2014), the sadly so far unrepeated, collaboration between Mehldau…
Στο ερώτημα “ποιος τελικά …είναι τα blues, o Otis Spann η ο Willie Dixon;” (αμφότεροι έχουν κυκλοφορήσει άλμπουμ με τίτλους που διεκδικούν την “πατρότητα”) η απάντηση είναι …πιο κοντά στο δεύτερο. Αυτό φυσικά δεν έχει σημασία όταν αναφερόμαστε στον μεγαλύτερο πιανίστα των Chicago blues, “αδελφό” του Muddy Waters και συνεργάτη πέραν αυτού μιας πλειάδας “θρύλων” των blues και όχι μόνο….
Οι νότες αναβλύζουν με αδιαμεσολάβητη φυσικότητα από τα πλήκτρα του κραταιού στα 69, Earl “Fatha” Hines, αυθεντικού “piano man” και μιας από τις σπάνιες περιπτώσεις καλλιτέχνη πλήρως εργαλειοποιημένου από τη μουσική. Τον ακούμε σε μια ευτυχισμένη σόλο απόδοση του δικού του ‘Blue Sands’, από τον δίσκο που κυκλοφόρησε το 1972 με τον τενορίστα του Duke Ellngton, Paul Gonsalves. 📀 📀…
1967. Ο σημαντικός, γερμανικής καταγωγής Ισπανός μαέστρος Rafael Frühbeck De Burgos διασκευάζει για ορχήστρα τη σουίτα για πιάνο Espana του Isaac Albeniz. Ακούμε από αυτήν το περίφημο ‘Asturias’, με τον RFDB στη διεύθυνση της New Philharmonia Orchestra. 📀 📀 1967. The distinguished Spanish conductor of German descent, Rafael Frühbeck de Burgos, orchestrates the piano suite España by Isaac Albéniz. We…
Δυο προτάσεις του stcigar σε μια, αμφότερες απ’ τη μουσική / τραγουδιστική δραστηριότητα της Scarlett Johansson. Προηγείται το ‘Falling Down’ – με φωνητική συμμετοχή του D. Bowie – από το άλμπουμ tribute στον Tom Waits (Anywhere I Lay My Head) που η ηθοποιός κυκλοφόρησε το 2008. Και έπεται το ‘Boys Don’t Cry’ των Cure, από το Live Session EP (iTunes…
Ένα σχετικά obscure αλλά πολύ αγαπημένο (μου) τραγούδι των Blur από το άλμπουμ τους The Great Escape κυκλοφορημένο πριν από 30 χρόνια. Δική μου ιδέα είναι ότι η σχέση μας με το παρελθόν, και γενικά η αίσθηση της ροής του χρόνου, έχει αλλάξει απ’ αυτό που ήταν κάποτε; 📀 📀 A relatively obscure but much-loved (by me) Blur song from…
Υπερεκτιμημένοι όπως όλοι οι ήρωες της Britpop, όχι όμως και αναξιόλογοι όπως οι περισσότεροι από εκείνους, οι Suede έχουν προσφέρει έργο στις δυο φάσεις της καριέρας τους (1989-2003, 2010-σήμερα), έχοντας κερδίσει απ’ την αρχή την εκτίμηση του ίδιου του David Bowie – κύριας επιρροής του frontman Brett Anderson. To εξαιρετικό ‘My Insatiable One’ (Andreson – Butler) ήταν b-side του πρώτου…
Έξαίρετο δείγμα ευρωπαϊκού fusion από τα early ’70s, τα δυο αυτά κομμάτια προέρχονται από το άλμπουμ – ντεμπούτο των Γερμανών Passport. Εγκέφαλος της μπάντας ο σαξοφωνίστας & συνθέτης Klaus Doldinger, θα συνέχιζε αργότερα γράφοντας soundtracks για ταινίες του Wolfgang Petersen μεταξύ άλλων (Das Boot, Never Ending Story, Enemy Mine…). 📀 📀 Excellent example of European fusion from the early ’70s,…