Ζούμε σε μια κοινωνία όπου το ερωτικό ενδιαφέρον ενός ενήλικου για ένα άτομο στην εφηβεία (ενός 25χρονου για μια 16χρονη, ας πούμε) θεωρείται από ανάρμοστο έως και ανώμαλο. Την ίδια στιγμή, η κινητοποίηση της διαδικασίας φυλομετάβασης από ένα “επιστήμονα” σε άτομο της ίδιας (εφηβικής) ηλικίας, θεωρείται όχι μόνο φυσιολογική αλλά και προστατευόμενη από αντίθετη γονεϊκή γνώμη – την ευθύνη αναλαμβάνει ο …εκπαιδευτικός της υποθέσεως.
Έχουμε αναφερθεί επανειλημένως στο θέμα επί Biden. Σήμερα στην Αμερική, το πράγμα φαίνεται να μπαίνει σε ένα κανάλι λογικής – το κατά πόσον θα συμβεί αυτό εξαρτάται από τις κυρώσεις που θα υποστούν οι “χειρουργοί” για τα εγκλήματά τους.
Στον Καναδά απ’ την άλλη, τη χώρα της οποίας ο πρωθυπουργός έβγαλε πρόσφατα (Νταβός) ένα λόγο που “συγκλόνισε”, κάνοντας το γύρο του κόσμου * η πρακτική της φυλομετάβασης σε ανηλίκους εξακολουθεί σαν να μην τρέχει τίποτα.
Να προσθέσουμε, παρεμπιπτόντως, την αυθεντική χροιά θρίλερ που έχει προσλάβει η πολιτική αυτής της χώρας στο θέμα της ευθανασίας : το σύστημα MAiD (Medical Assistance in Dying) προωθεί ** το θάνατο σαν λύση για κάθε είδους πρόβλημα : από την αναπηρία, τη φτώχεια και την προκεχωρημένη ηλικία, μέχρι τις ψυχικές παθήσεις – το πράγμα επεκτείνεται σε απλές ψυχικές διαταραχές, όπως PTSD – οι ασθενείς …ενθαρρύνονται να σκεφτούν την “εναλλακτική” μιας ανώδυνης αποδημίας, για την οποία θα φροντίσει φυσικά το κράτος. Τέλος πάντων, ας μείνουμε στα της “δυσφορίας φύλου / φυλομετάβασης”. Παρακάτω άρθρο που κατέβασα / μετέφρασα από το Infowars :
Στις 30 Ιανουαρίου, η 22χρονη Fox Varian (δεξιά) κέρδισε μια ιστορική αγωγή ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων εναντίον των γιατρών της Νέας Υόρκης που την πίεσαν να υποβληθεί σε διπλή μαστεκτομή όταν ήταν ακόμα ανήλικη και αντιμετώπιζε δυσφορία φύλου.
Η Varian, η οποία είχε υποβληθεί σε χειρουργική αφαίρεση των μαστών της σε ηλικία μόλις 16 ετών στο πλαίσιο μιας «επιβεβαιωτικής ως προς το φύλο κορυφαίας χειρουργικής επέμβασης» (gender-affirming top surgery), έλαβε 1,6 εκατομμύρια δολάρια για προηγούμενο και μελλοντικό πόνο και ταλαιπωρία, καθώς και 400.000 δολάρια για ιατρικά έξοδα. Πρόκειται για την πρώτη de-transitioner που κέρδισε μια τόσο μεγάλη αγωγή για ιατρική αμέλεια, ενώ αυτή τη στιγμή εκκρεμούν 28 παρόμοιες υποθέσεις σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το Ανώτατο Δικαστήριο της κομητείας Westchester έκρινε υπεύθυνους τόσο τον χειρουργό Simon Chin όσο και τον ψυχολόγο Kenneth Einhorn για εγκατάλειψη των προτύπων φροντίδας και για πίεση προς την «επιβεβαιωτική ως προς το φύλο φροντίδα», την οποία το κίνημα ΛΟΑΤΚΙ+ παρουσιάζει ως το καθιερωμένο πρότυπο. Ο Einhorn κατηγορήθηκε ότι φύτεψε την ιδέα στο μυαλό της· η μητέρα της Varian ήταν αντίθετη στο χειρουργείο, αλλά της είπαν ότι η κόρη της ενδέχεται να αυτοκτονήσει αν δεν δώσει τη συγκατάθεσή της.
Η επέμβαση την ακρωτηρίασε, αλλά η δυσφορία φύλου δεν αντιμετωπίσθηκε. Μετά από μερικά χρόνια, η Varian εγκατέλειψε την “ανδρική” ταυτότητα. Η νίκη της δημιουργεί προηγούμενο που αναμένεται να έχει τεράστιες συνέπειες σε ιατρούς σε όλες τις πολιτείες των ΗΠΑ μετά από χρόνια ολόκληρες συμμετοχής τους σε ένα φρανκενσταΐνειο πείραμα χωρίς συνέπειες.
Στις 3 Φεβρουαρίου, η πρώτη μεγάλη ιατρική οργάνωση στις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισε να αποσύρει την προηγούμενη ένθερμη υποστήριξή της προς τις χειρουργικές επεμβάσεις αλλαγής φύλου. Όπως ανέφερε το National Review:
Η Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικών Χειρουργών (ASPS) εξέδωσε νέες κατευθυντήριες οδηγίες την Τρίτη, προειδοποιώντας τους ιατρούς να αποφεύγουν την εκτέλεση χειρουργικών επεμβάσεων μετάβασης φύλου σε ανηλίκους.
Μια μέρα αργότερα, ακολούθησε η Αμερικανική Ιατρική Ένωση (AMA). Από τους New York Times:
Για πρώτη φορά, δύο μεγάλες ιατρικές ομάδες υποστήριξαν περιορισμούς στις χειρουργικές θεραπείες σχετιζόμενες με το φύλο για ανηλίκους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Αμερικανική Ιατρική Ένωση, η μεγαλύτερη οργάνωση που εκπροσωπεί γιατρούς στη χώρα, δήλωσε την Τετάρτη ότι αυτές οι διαδικασίες γενικά θα πρέπει να αναβάλλονται μέχρι να φτάσουν οι ασθενείς στην ενηλικίωση… Στις προηγούμενες δημόσιες δηλώσεις της, η Α.Ι.Ε. αντιτασσόταν σε προσπάθειες περιορισμού της φροντίδας σχετιζόμενης με το φύλο για νέους.
Με λίγα λόγια, μετά την πρώτη μεγάλη νομική νίκη μιας παθούσας, η αντίδραση των ιατρικών οργανώσεων είναι επί της ουσίας αυτή : «Ουπς. Κάναμε λάθος. Λυπούμαστε που η ζωή σας καταστράφηκε προηγουμένως από τις πρακτικές που προωθούσαμε ως απαραίτητο ανθρώπινο δικαίωμα». Εγκαταλείπουν ένα βυθιζόμενο πλοίο, αφήνοντας τους χειρουργούς που έκαναν την πράξη δεμένους στο τιμόνι. Πιθανότατα θα ακολουθήσουν και άλλοι.
…Στον Καναδά ωστόσο, τέτοιες συζητήσεις δεν ακούγονται καν. Οι Φιλελεύθεροι του Mark Carney παραμένουν πλήρως ευθυγραμμισμένοι πίσω από το κίνημα των τρανς. Ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας δεν αναγνωρίζει καν ότι υπάρχει θέμα, αγνοώντας τελείως ακόμα και την Επιθεώρηση Cass του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία οδήγησε σε απαγόρευση χειρουργείων αλλαγής φύλου για ανηλίκους.
Αλλά ακόμα και η ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος προσπάθησε να αποφύγει να ασχοληθεί με το ζήτημα των αλλαγών φύλου σε ανηλίκους στο πρόσφατο συνέδριο : μια πρόταση για υποστήριξη, ως λύσης, της συζήτησης (talk therapy) για ανηλίκους με δυσφορία φύλου απέτυχε.
Μάλιστα, η βουλευτής της Βρετανικής Κολούμπια Tamara Kronis παρότρυνε τους συνέδρους να ψηφίσουν κατά της πρότασης κατάργησης νόμου του Trudeau για“απαγόρευση της θεραπείας μεταστροφής”. Ο εν λόγω νόμος …ποινικοποιεί την πρωτοβουλία του γονέα για συζήτηση με το πάσχον από “δυσφορία φύλου” παιδί του.
* Ένα άθυρμα κοινοτοπιών και ασυναρτησιών από τον (άξιο) διάδοχο του Juston Trudeau : o Nick Garney φαίνεται να είναι ένας ακόμα διεφθαρμένος, τελευταίας διαλογής πολιτικάντης.
** …με εκπληκτικές διαφημιστικές καμπάνιες που προκαλούν φρίκη και όνειδος.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Σε προχθεσινή του συνέντευξη πάντως και ο Μακρόν κινήθηκε σε παρόμοιο μήκος κύματος με τον Καναδό. Μένει να φανεί βέβαια κατά πόσον τέτοιες δηλώσεις θα μεταφραστούν στο άμεσο μέλλον σε αντίστοιχες πράξεις.
Για να θέσουμε το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις, η φυλομετάβαση – με την εξαίρεση φυσικά των ΗΠΑ, όπου κι εκεί (όπως διακρίνω από το απόσπασμα που παραθέτεις) υπάρχει μια σχετική εκλογίκευση – αφορά μια μικροσκοπική μειοψηφία, για την οποία στην τελική χεστήκαμε. Αν κάποια κακομαθημένα και οι ανόητοι γονείς τους (μεταξύ των οποίων και ο κατόνομα μόνο γονέας Elon Musk) έχουν κάνει κεντρικό πρόβλημα της ζωής των τη δυσφορία φύλου, ώρα καλή τους. Εγώ έχω μετανιώσει για πολύ περισσότερα πράγματα.
Κατά τα φαινόμενα οι woke ακρότητες της πανδημικής περιόδου ακολουθούν την ίδια πορεία με τις πανδημικές ακρότητες: οι μάσκες και τα εμβόλια θα είναι πάντα εκεί για όποιον ενδιαφέρεται. Αρκεί να μην το κάνουμε θέμα.
Το θέμα υπάρχει από μόνο του, αυτό που κάνουμε “εμείς” είναι να το επισημαίνουμε.
Όπως ένα (μικρό έστω) πλήθος περιπτώσεων είχε προκύψει εκ του μηδενός, μέσω συζήτησης δηλ. …δημιουργίας θέματος εκ του μη όντος, έτσι και από μια εποχή, στις ΗΠΑ ιδίως, το πλήθος αυτό συρρικνώνεται, μέσω ευαισθητοποίησης γονέων, μηνύσεων κλπ.. Αυτή προέκυψε επίσης μέσω συζήτησης, μόνο που αυτή αφορά πλέον στην αντιμετώπιση ενός θέματος όντως υπαρκτού.
Μπορεί να αποτελεί περίεργη σύμπτωση, τυχαίνει πάντως να γνωρίζω (δυσανάλογα με την κοινωνικότητά μου) πολλές τέτοιες περιπτώσεις, από παδιά …φίλων/συγγενών φίλων μου etc.
Δεν εννοώ βέβαια …φυλομεταβάσεις (ο γιατρός που θα επιχειρούσε να κάνει κάτι τέτοιο στο Ελλάντα θα λιντσαριζόταν …υποθέτω πάντα) αλλά αρκετές περιπτώσεις “δυσφορίας φύλου” από ατομάκια τα οποία αυτοπροσδιορίζονται ως κάτι άλλο από αυτό που είναι.
Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοείς, εγώ πάντως τόσα χρόνια που συναναστρέφομαι αναγκαστικά με παιδιά, τέτοιες περιπτώσεις δεν έχω συναντήσει ποτέ. Φαντάζομαι ότι όλο και κάποιο θα ένιωθε δυσφορία με το σώμα του ή τον προδιαγεγραμμένο κοινωνικό του ρόλο – με την ίδια έννοια που μπορεί κανείς να δυσφορεί με την οικογένεια ή την πατρίδα του – αλλά ποτέ δεν έγινε κεντρικό ζήτημα στη ζωή τους ούτε τέθηκε ως θέμα συζήτησης. Λέγοντας “μην το κάνουμε θέμα” δεν εννοώ “εμείς οι απέναντι” αλλά εκείνοι που το έκαναν υπαρξιακό ζήτημα in the first place. Οι οποίοι συνεχίζουν τη δουλειά τους (αν δεν έχουν ήδη αλλάξει επάγγελμα) με πολύ μικρότερες φιλοδοξίες – και όχι μόνο του Τραμπ. Οι μόνοι που συνεχίζουν ακάθεκτοι to my best of knowledge είναι κάποιοι σεσημασμένοι του Χόλυγουντ, οι οποίοι παρεμπιπτόντως ωθούνται ταχύτατα στη λήθη. Ακόμα και τα gay ζευγάρια φοιτητών ή κάποιοι trans wannabees που έβλεπα που και που κατά την περίοδο της πανδημίας, έχουν δώσει τη θέση τους πλέον στους “αλήτες” και τις “πουτάνες” της τραπ. Κάπου έχω αρχίσει μάλιστα να τους νοσταλγώ.
Εννοώ αυτά που λέω ότι έχω ακούσει από οικεία μου πρόσωπα, και τα οποία ως γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα εκτός αν οι γονείς λένε ψέματα για τα παιδιά τους ή έχουν “παρερμηνεύσει”.
Δυστυχώς πάντως είμαι σίγουρος ότι το συγκεκριμένο “υπαρξιακό” ζήτημα δεν έχει εκλείψει : στη μετα-Τραμπ εποχή θα επανέλθει δριμύτερο, σε αγαστή συνύπαρξη με τους “αλήτες” και τις “πουτάνες” του τραπ, όπως ήταν άλλωστε και στην εποχή του Μπάιντεν. Το τελευταίο είναι που δεν αποκλείεται (όχι ότι είναι και το πιο πιθανό) να υποστεί ύφεση στην Αμερική, ακόμα περισσότερη δηλ. από αυτή που ήδη υφίσταται (ενώ εδώ εξακολουθεί να ανθεί με τις καθιερωμένες καθυστερήσεις) ένεκα εμπλοκής “εμβληματικών” φυσιογνωμιών του ευρύτερου χώρου στα σκάνδαλο Επστάιν, το οποίο είναι φανερό ότι προωθείται ως ultimate εργαλείο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών …γενικότερα. Όσο για τη μετα-Τραμπάκουλα εποχή, φοβάμαι (;) ότι με τη μαλάκυνση εγκεφάλου που έχει προσβάλλει τον εν λόγω και το χάος που επικρατεί στο ίδιο του το κόμμα, θα ξεκινήσει άτυπα ήδη με τις midterm elections.
Μάλλον δίκιο έχεις για τα περί ξεκαθαρίσματος λογαριασμών, αλλιώς δεν εξηγείται τέτοια γενική πρεμούρα με το “σκάνδαλο Epstein”. Δεν ξεχνάω βέβαια τα όσα μου έχεις πει κατά καιρούς περί κατασκοπείας, εκβιασμών κλπ, εμένα πάντως το θέμα συνεχίζει να μου φέρνει μεταξύ “άνθρακες ο θησαυρός” και “πολύ κακό για το τίποτα”.
Δεν πιστεύω ότι είναι “πολύ κακό για το τίποτα”. Η εικόνα προς τα έξω μπορεί κάλλιστα να προκύψει τέτοια. Και, στο φινάλε for us mortals, αλλαγή φρουράς ερπετών δε σημαίνει κάτι ουσιαστικό as in …απαλλαγή από αυτά ας πούμε. Αλλά το κύκλωμα του οποίου δείγμα αποτελεί ο JE, συνδυασμός μυστικών υπηρεσιών και μαφίας, λειτουργεί ήδη με τη σημερινή πάνω-κάτω μορφή, από τη δεκαετία του ’30, παρακολουθώντας και παγιδεύοντας με διάφορους τρόπους σημαίνουσες προσωπικότητες και ουσιαστικά ελέγχοντάς τες. Στο κόλπο προσχώρησαν γρήγορα και οι “μυστικές εταιρίες” : η δράση αποκρυφιστών, μάγων etc δίπλα σε κυβερνητικούς πράκτορες είναι πιστοποιημένη, ξεκινώντας από τον Dr. John Dee, μαθηματικό, αστρολόγο, αλχημιστή και αποκρυφιστή που επικοινωνούσε με αγγέλους στην ενοχιανή διάλεκτο 🤣 ενώ ταυτόχρονα υπηρετούσε ως σύμβουλος και κατάσκοπος της Ελισάβετ Α΄. Οι ευρωπαϊκές του περιηγήσεις απέφεραν πληθώρα πληροφοριών σ’ αυτήν. Η υπογραφή του ήταν 007, με τα δύο μηδενικά να συμβολίζουν τα …μάτια της Βασίλισσας. For your eyes only. Θυμίζει κάτι αυτό;
Για να μη φτάσουμε στον 20ο αιώνα και το ρόλο του Aleister Crowley ως κατασκόπου των Άγγλων στη διάρκεια και των δυο ΠΠ.
Έχοντας άγνοια όλων των παραπάνω δεν επιμένω στην υποκειμενική μου εντύπωση. Το άσχετο εντωμεταξύ αλλά ο Crowley πρέπει να είχε κάποτε συναντηθεί με τον Pessoa κατόπιν προσκλήσεως του δευτέρου που ετύγχανε μάλιστα εξαιρετικός αστρολόγος!
Δεν το ήξερα. Δεδομένου του μεγάλου θαυμασμού μου για τον δεύτερο (όχι ακριβώς και για τον πρώτο) ουδόλως με εκπλήσσει.
Έχοντας ουσιαστική άγνοια επίσης για τα εσωτερικά της αμερικανικής πολιτικής, πρέπει να σου ζητήσω διευκρινήσεις για τα περί πιθανών επιπτώσεων των ενδιάμεσων εκλογών που ανέφερες.
It goes like this: Αν με τις ακρότητες του DT οι Ρεπουμπλικανοί χάσουν και τα δυο σώματα στις midterm, Βουλή και Γερουσία, ο έτσι γίνεται σε ένα βαθμό δέσμιος των Δημοκρατικών, καθότι δε θα μπορεί να περάσει νομοσχέδια χωρίς την έγκρισή τους. And here’s the funny part : Αυτό σημαίνει (σε ένα βαθμό πάντα) παροπλισμό του ως προς την εσωτερική πολιτική, όχι όμως και ως προς την …εξωτερική. Εκεί οι εξουσίες του προέδρου υπόκεινται πολύ λιγότερο στον έλεγχο του Κονγκρέσου. Ergo, ο καλός Τραμπάκουλας αφοσιώνεται στην εξωτερική πολιτική …και η συνέχεια επί της οθόνης. Οι “επιπτώσεις” δεν αφορούν τόσο τα Αμερικανά όσο …εμάς όλους!
I see. Πόσο μάλλον που ο μέσος Αμερικανός ψηφοφόρος δεκάρα δεν δίνει για την εξωτερική πολιτική της πατρίδας του, ενώ παρομοίως χλιαρές ή απλώς εικονικές είναι και οι αντιδράσεις της εκάστοτε αντιπολίτευσης.
Σε περίπτωση φυσικά που οι τελευταίες υπάρχουν καν.
Εν ολίγοις δηλ. οι του ψηφοφόροι του Τραμπάκουλα θα βρεθούν σε δίλημμα : εγκαταλείποντάς τον στις midterm βρίσκονται ακόμα πιο εκτεθειμένοι στα προβλήματα ένεκα των οποίων σκέφτονται να τον εγκαταλείψουν. Υπάρχει φυσικά όπως πάντα ο καθοριστικός παράγοντας των swing voters οι οποίοι απλώς τώρα θα …σουινγκάρουν προς την άλλη μεριά.
Θα δείξει. Ούτως ή άλλως αίσθησή μου (από τα νούμερα) είναι ότι τη νίκη στις τελευταίες εκλογές την έδωσαν στον Τραμπ όχι τόσο οι MAGA – που αποτελούν εν πολλοίς αμετάβλητη μάζα – όσο οι μετριοπαθείς Δημοκρατικοί που δεν ενθουσιάστηκαν με τις επιλογές τής παράταξής τους και προτίμησαν τελικά να καθίσουν σπιτάκι τους.
Εν τω μεταξύ έχει ξεκινήσει ο οχετός των μαλακίων με την επίσκεψη του ηλίθιου στην Τουρκία, με “σχόλια” όπως
Ένας υπουργός 11-12-13 στην τάξη των Τούρκων υποδέχτηκε τον ΠΘ τρομάρα του!
Πόσο φτύσιμο πρέπει να φάει ακόμη αυτή η χώρα εξαιτίας του για να καταλάβουμε ότι πρέπει κατεπείγοντος να πάει στα αζητητα!
Τι έγινε ρε παιδιά? Δεν διάβασα.
Το πούλησε ο Κουλης το Αιγαίο στο Σουλτάνο, ή όχι ακόμα?
Μιλάμε για επίσκεψη εργασίας, όπου απλώς επρόκειτο να κλείσουν / κλείσθηκαν κάποια deals, και το πράγμα φαίνεται να κύλησε ρολόι (όχι ότι πολυασχολήθηκα δηλ.).
Εννοείται ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η υποδοχή γίνεται βάσει πρωτοκόλλου όχι από τον πρωθυπουργό/πρόεδρο αλλά από υπουργούς.
Οι Τουρκοφάγοι όμως έχουν ξεσαλώσει.
Ούτε κι εγώ ασχολήθηκα. Εκ πρώτης όψεως δεν βλέπω τίποτα κακό. Μια επίσκεψη εργασίας, όπως είπες κι εσύ, στα πλαίσια των διμερών (εμπορικών καί μη) εναλλακτικών συμφωνιών που είναι της μόδας αυτό τον καιρό.
Εν τω μεταξύ …κούτσα-κούτσα, και χωρίς ο κόσμος να παίρνει χαμπάρι ασχολούμενος με τις μαλακίες της επικαιρότητας, το κόλπο με την AI γίνεται dead serious. Από όλες τις πλευρές στις οποίες αξίζει να δίνει κάποιος προσοχή, το “αφήγημα” είναι ότι η πρόοδος έχει γίνει ιλιγγιώδης or something και εν ολίγοις οι προβλέψεις μιλάνε για αντικατάσταση ενός …40% των white collar workers από …φέτος μέχρι 5 χρόνια από τώρα.
Ούτε λίγο ούτε πολύ αυτοί που την πίνουν πρώτοι και καλύτεροι είναι οι “πνευματικά εργαζόμενοι”, ιατρών και δικηγόρων συμπεριλαμβανομένων. Ήξερα ότι και αυτοί θα την πληρώσουν (το έχω γράψει στον ΗΧΟ εδώ και 15 χρόνια τουλάχιστον – ούτε ο Μάζης της AI να ήμουνα…) αλλά δεν περίμενα ότι θα την πληρώσουν πρώτοι και ότι θα συμβεί αυτό που λέγεται τώρα, ότι δηλ. τα επαγγέλματα που θα αντέξουν περισσότερο είναι τα …χειρωνακτικά, ιδίως τα “ειδικευμένα” (υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι etc).
Πήραμε τη ζωή μας λάθος, που λέει και το τραγούδι (και όχι το ποίημα 🤣)
Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι έφτασε η ώρα της επίσημης αντικατάστασης των γιατρών και των δικηγόρων – παρόλο που ήδη έχουν υποκατασταθεί σε άτυπο “ερασιτεχνικό” επίπεδο – αν μη τι άλλο γιατί δεν έχει βρεθεί ακόμα λύση στο ζήτημα της απόδοσης ευθυνών σε περίπτωση που πάει κάτι στραβά. Κάτι μεταφραστές και ghost writers (υπήρξα τέτοιος κι εγώ περιστασιακά) έχουν πάρει φυσικά το *μπούλο* big time. Εννοείται ότι, αν μπορούσα να γυρίσω πίσω το χρόνο, η επαγγελματική μου τουλάχιστον πορεία δεν θα είχε την παραμικρή σχέση με την ούτως ή άλλως από τότε ήδη θνησιγενή που ακολούθησα χωρίς να το πολυσκεφτώ.
Υποθέτω κι εγώ ότι η στιγμή γι’ αυτούς απέχει ακόμα. Αλλά το κόλπο συνολικά είναι αποφασισμένο για τα επόμενα 5 χρόνια, starting from now. Και κάποιοι θεωρούν συντηρητικές αυτές τις προβλέψεις.
Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι.
Εγώ είχα την πρόνοια να παρατήσω τη μουσική ως “επάγγελμα” νωρίς, και φυσικά δε μετανιώνω. Και όλα πήγαιναν καλά μέχρι μια εποχή – αλλά μετά ο κυρ-Κώστας ήθελε χρηματιστήρια…
Η εικόνα πάντως μιας ανθρωπότητας που βαδίζει ίσια στο γκρεμό …πανηγυρίζοντας, και όλο αυτό με συνοπτικές διαδικασίες / αποφάσεις μιας κάστας αγραμμάτων, παραείναι σοουρεαλιστική.
Ειδικά οι του MAGA δίνουν σημασία στα της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ, με την έννοια ότι οι περισσότεροι είναι έξαλλοι μαζί του γιατί αντί να ασχολείται με τα προβλήματα της χώρας, κάνει το χωροφύλακα του πλανήτη. Και μάλιστα, ως προς τη Μ. Ανατολή ειδικά, αγόμενος και φερόμενος από το Ισραήλ – πράγμα που, η πλάκα είναι ότι, δεν τυγχάνει ακριβές : μεγάλη επιρροή επίσης, ίσως και μεγαλύτερη απ’ τους Εβραίους, φαίνονται να ασκούν τελευταία τα …φανταστικομύρια των Καταριανών και των Saudis.
Δεν ξέρω αν πλησιάζει αυτό που λέμε “το τέλος της ανθρωπότητας” με την έννοια του slowly fade away. Στο συγκεκριμένο πεδίο της ύπαρξης που είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε, ο άνθρωπος είναι “πάντων χρημάτων μέτρον” και ως εκ τούτου αναντικατάστατος. Πάντα εξάλλου ευδοκιμούσε στις πιο αντίξοες συνθήκες. Κάπως θα τη βγάλει και τώρα καθαρή.