Δεδομένης της σχέσης της ακολουθίας Fibonacci (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89…) με τη μουσική σύνθεση – διάφοροι δημιουργοί την έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιήσει, από τον Ντεμπισί και τον Μπάρτοκ μέχρι τον Στοκχάουζεν και τον Ξενάκη – δε νομίζω ότι ένα σύνολο σαν τους art-punk καταστροφείς από το LA μπορούσε να βρει “ταιριαστότερο” όνομα. Κατά τ’ άλλα, η νέα οπτικοακουστκή πρόταση τoυ stcigar μπορεί να χρησιμεύσει σαν ακριβής παράσταση των ημερών μας, κι ας έρχεται από το μακρινό 1984. Πρόκειται για τη διασκευή (όταν λέμε διασκευή το εννούμε) από τους Fibonaccis του τραγουδιού του Hendrix. 🟡 🟡 Given the Fibonacci sequence’s (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89…) connection to musical composition — various creators have drawn on it over the years, from Debussy and Bartók to Stockhausen and Xenakis — I don’t think an outfit of art-punk wreckers from L.A. could have found a more “fitting” name. That aside, stcigar’s latest audio-visual prposal can stand as an exact representation of our days, even if it dates all the way back to 1984. It’s The Fibonaccis’ cover of the Hendrix song — and when we say cover, we mean it.

Purple haze all in my brain
Lately things, they don’t seem the same
Acting funny, but I don’t know why
‘Scuse me while I kiss the sky
Purple haze all around
Don’t know if I’m coming up or down
Am I happy or in misery?
Whatever it is, that girl put a spell on me
Help me! Help me!
Ah no, no
Yeah! Purple haze all in my eyes
Don’t know if it’s day or night
You got me blowing, blowing my mind
Is it tomorrow, or just the end of time?
No, help me
No, yeah purple haze
Oh no, no
Oh, help me
Tell me, tell me
Can’t go on like this
You make me blow my mind
No, no, no
No, no, purple haze