By the way, ο καύσωνας έδωσε και πήρε πάλι αυτό το καλοκαίρι! Η κλιματική αλλαγή δεν αστειεύεται… 🤣🤮
Αυτό ενώ, με ένα σωρό βροχές τους πέντε πρώτους μήνες του 2026, οι “επιτελείς” επιμένουν να μιλούν για λειψυδρία, ιδιωτικοποιώντας και συγκεντρώνοντας σε ελάχιστα χέρια τη διαχείριση των υδάτων πόρων. Τελείως συμπτωματικά αυτό το τελευταίο, σε μια χρονική στιγμή που ετοιμάζονται να γεμίσουν την Ελλάδα με data centers, ακόρεστα διψασμένα για ενέργεια, αλλά και για νερό. Και μάλιστα νερό όχι “ό,τι να’ναι” αλλά …πόσιμο.
Παρακολουθώ τη συζήτηση με κάποιον ειδικό σε ένα tech friendly υποκανάλι της Ναυτεμπορικής. Στο πλαίσιο του πνεύματος “ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον” οι συνομιλητές αναφέρονται στην αδιανόητη αύξηση της υπολογιστικής ισχύος της A.I. από την εποχή του Deep Blue μέχρι σήμερα, * στις καινοτομίες, τις οικονομικές δυνατότητες που υπόσχεται στα κράτη που σπεύδουν να την αγκαλιάσουν, και φυσικά τις νέες θέσεις εργασίας που …ήδη δημιουργεί. Το ότι η συζήτηση απευθύνεται σε (εγκληματικά) αδαείς επί του θέματος είναι φανερό. Γίνεται ακόμα φανερότερο εκ του ότι εστιάζει αποκλειστικά στον “Δαίδαλο”, ένα από τους μεγαλύτερους υπερκομπιούτερ στην Ευρώπη (“ελάχιστες άλλες χώρες παγκόσμια έχουν το προνόμιο να φιλοξενούν κάτι παρόμοιο”) οι εργασίες για την λειτουργία του οποίου, στο Λαύριο, ολοκληρώνονται εντός του φθινοπώρου. Τα παραπάνω λέγονται κατά …παράκαμψιν κάθε αναφοράς στο … “Σπίτι του Δαιδάλου”, το νέο, υπερσύγχρονο data center, η λειτουργία του οποίου είναι άρρηκτα δεμένη με εκείνη του υπερυπολογιστή. Ο λόγος, υποθέτω, είναι ότι ακόμα και στο Ellada, ο όρος data centers όλο και κάμποσο έχει ακουστεί, με το αρνητικό πρόσημο που δίκαια κουβαλάει : στην Αμερική, ανέλπιστα, άνθρωποι από αντίπαλα στρατόπεδα έχουν συμπήξει κοινό μέτωπο. Αυτό στο οποίο συναντιούνται οι ψηφοφόροι των Republicans και των Democrats, είναι το μίσος για τα data centers, και την AI γενικότερα. ** Ακούγοντας τις τοποθετήσεις δικών μας “ηγετών” επί του θέματος, από τον κ. Μητσοτάκη μέχρι τον κ. Κασιδιάρη, φοβάμαι ότι στο Ellada, πόλο διακομματικής συσπείρωσης θα αποτελέσει …η λατρεία για τα ανωτέρω εξαμβλώματα.
* Η νίκη του φοβερού μηχανήματος επί του “μεγαλύτερου σκακιστή στον κόσμο” (1997) θεωρείτο, και θεωρείται ακόμα, ground breaking event, με πολλαπλά “σημαίνοντα” για τη ζωή μας – λες και υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα συσχέτισης της ανθρώπινης κατάστασης με μια …παρτίδα σκάκι.
** Έχοντας δείξει την κλάση του στο χώρο της γεωπολιτικής, ο “πρόεδρος Trump” παραδίδει και εδώ μαθήματα, σκαιά καταφερόμενος ενάντια στους εχθρούς των data centers, στολίζοντάς τους με τη γνωστή του ευρηματικότητα, ενώ ο “αντιπρόεδρος” εμπλουτίζει συνεντεύξεις του με αναφορές στον …Αντίχριστο. Ακούω τους anchormen του Σκάι να αναφέρονται σ’ αυτό το τελευταίο με …παιγνιώδη διάθεση, σκεπτόμενος πόσο λίγο επιδεκτικό τέτοιας είναι : τα περί Αντιχρίστου αποτελούν μέρος της “κοσμοθεωρίας” του ανθρώπου του οποίου ο JD Vance αποτελεί πολιτική μαριονέτα. Του Peter Thiel φυσικά της Palantir, στον οποίο έχουμε πρωτοαναφερθεί πριν τις εκλογές του ’24. Η παρουσία του εν λόγω ως puppeteer του Vance ήταν ο λόγος της πρώτης κρίσης εμπιστοσύνης μας στο πρόσωπο του τότε υποψηφίου προέδρου. Σήμερα, ελάχιστα απέχουμε απ’ το να θεωρούμε τον Trump 47 ισάξιο του Biden. Ως προς τον Thiel, στο πλαίσιο της “θεωρίας” του, υπηρέτες του Αντίχριστου είναι όσοι αντιτίθενται στην ανάπτυξη της A.I. …
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Για κάτσε ρε συ. Δηλαδή τα 3 δις – πολύ περισσότερα θα μας βγουν σε βάθος χρόνου – για ισραηλινά όπλα που πιθανότατα δεν θα χρειαστούμε ποτέ, αποτελούν εθνική επένδυση, ενώ τα 80 εκατομμύρια – χρηματοδοτούμενα σε μεγάλο βαθμό από την ΕΕ – για υπολογιστικές υποδομές (Φάρος/Δαίδαλος) είναι πεταμένα λεφτά?
Και άχρηστο να είναι δηλαδή το έργο, και πάλι τα λεφτά που έδωσε ο Κούλης για να συγκεντρώσει τις ψήφους των “εκσυγχρονιστών” είναι πενταροδεκάρες μπροστά στο κολοσσιαίο ποσό που έδωσε για να εξασφαλίσει την ψήφο των “πατριωτών”!
Έκανε κανένας λόγο για πεταμένα εκατομμύρια και δισεκατομμύρια; Όχι εγώ πάντως. Το δικό μου είναι πρόβλημα “ουσίας” – όπως τη συλλαμβάνω με τις φτωχές μου δυνάμεις. Αυτές δεν μου επιτρέπουν να είμαι βέβαιος αν θα χρειαστούμε ποτέ τα ισραηλινά όπλα. Να δω πάντως το οφθαλμοφανές, ότι έχουμε μπλέξει με κάτι που εξελίσσεται σε …έθνος νταβατζήδων,* κατ’ εικόνα του ισόβιου (τουλάχιστον …ίσως και μετά θάνατον) ηγέτη τους, αυτό μου το επιτρέπουν. Όπως και το ότι δεν έχουμε πουθενά άλλού την κεφαλήν κλίναι.
* Συμπτωματικά, χτες άκουγα τη διήγηση ομάδας οικείων μου νεαρών προσώπων από εκδρομή στην Τουρκία (καμια σχέση με …εθνικιστές ή οτιδήποτε παρόμοιο. Το αντίθετο μάλιστα). Τα άτομα ήταν εντυπωσιασμένα και θορυβημένα από την εχθρότητα των Τούρκων εναντίον τους, με το που μετακινήθηκαν λίγο από την “πολιτισμένη” παραλιακή ζώνη προς τα ενδότερα.
Ο τουρκοφάγος πατέρας μου πάντως που πριν δυο δεκαετίες είχε πάει – με το ζόρι εννοείται για χάρη της μάνας μου – εκδρομή στα παράλια της Τουρκίας, γύρισε άναυδος αφενός από την τουρκική εγκαρδιότητα και αφετέρου από τη γαϊδουριά των συνταξιδιωτών του – μιλάμε ως επί το πλείστον για ΚΑΠΗ for chrissake – που ξάφριζαν ξεδιάντροπα τα τουρκικά καταστήματα! Το μεγαλύτερο πρόβλημα για μένα το δημιουργούν οι εγχώριοι “πατριωτικοί κύκλοι” που δεν έχουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτε άλλο να προσάψουν στην κυβέρνηση εκτός από την υποτιθέμενη ενδοτικότητα προς την Τουρκία.
Παιδεία, υγεία – με τα 3 δις κατασκευάζονται και συντηρούνται για μια δεκαετία τουλάχιστον 15(!) πλήρως εξοπλισμένα κι επανδρωμένα πανεπιστημιακά νοσοκομεία – και καθημερινότητα γενικώς είναι για τους “πατριώτες” ανύπαρκτα. Ο περιορισμένος πνευματικός τους ορίζοντας έχει χώρο μόνο για την Τουρκία και το Ισραήλ!
Κι επειδή όπως πάντα οι δικοί μας κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, να υπενθυμίσουμε ότι – σε αντίθεση με μας που δεν παράγουμε τίποτα και καταστρέφουμε την οικονομία μας με ακατάσχετες εισαγωγές – η τουρκική πολεμική βιομηχανία είναι από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως και παρέχει στη χώρα σχεδόν 90% αυτάρκεια σε κάθε είδους πολεμικό υλικό. Ουσιαστικά μόνο τους κινητήρες των αεροσκαφών και των αρμάτων εισάγουν οι Τούρκοι. Τα υπόλοιπα τα κατασκευάζουν στη χώρα τους και σε μεγάλο βαθμό τα εξάγουν.
Αιχμή του δόρατος της αντιπολίτευσης, παρεμπιπτόντως, από πλευράς αντιδράσεων για τη συμφωνία είναι ο Κουτσούμπας, η Αχτσιόγλου και ο Γιάνης μ’ ένα νι.
Τα έχουμε ξαναπεί για τα σταματημένα ρολόγια!
Last but not least: το ότι είμαστε υποχρεωμένοι ως χώρα να συμβαδίζουμε με την “πρόοδο” που αντιπροσωπεύουν οι supercomputers και τα data centers είναι κατανοητό, εξ ου και αποτελεί αστοχία να “ψέγει” κανείς γι’ αυτό την κουλοκυβέρνηση. Απλώς, σ’ αυτό όπως και σε άλλα, οι εν λόγω καραγκιόζηδες εννοούν να υπερθεματίζουν, δίνοντας τον προσωπικό τους τόνο στην υπόθεση.
Καλά μεταξύ μας Rχ: θα συμβάλλει το συγκεκριμένο έργο στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Άλλος ένας θρίαμβος της ελληνικής φαντασιοπληξίας είναι και τίποτα περισσότερο.
Ε μετά συγχωρήσεως αλλά ακόμα και σήμερα στα παράλια η ίδια εγκαρδιότητα επικρατεί όπως ανέφερα, άσχετα αν, ακόμα και εκεί, κάπως μειωμένη θα είναι.
Από κει και πέρα δε θα απολογούμαι για “πατριώτες” τους οποίους απεχθάνομαι – όχι φυσικά για το ότι λένε …ψέμματα ως προς την ενδοτικότητα. Η τελευταία βοά, εξ ου η ανάγκη των Κούληδων να την περιμαζέψουν …Και για ψηφοθηρικούς λόγους, αλλά και γιατί κάπως πρέπει να αντιδράς όταν το πράγμα φτάνει στο μη περαιτέρω.
Τα περί τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας κλπ. τα ξέρω, όπως ξέρω επίσης (θυμάμαι και εσένα να το λες) ότι για να φτάσουμε σε τέτοιο επίπεδο χρειαζόμαστε κάνα 20ρι χρόνια. Το ότι πρέπει να το κάνουμε είναι αυταπόδεικτο. Εξ αυτού όμως συνάγεται και ότι, μέχρι να το κάνουμε, χρειάζεται να κάνουμε κάτι …πέρα από υποκλίσεις. Και η λύση είναι οι έχοντες μαζί μας κοινά συμφέροντα.
Με τα μυαλά που κουβαλάμε ούτε σε δύο αιώνες δεν πρόκειται να φτάσουμε στο επίπεδο της Τουρκίας. Παρεμπιπτόντως το εξοπλιστικό πρόγραμμα των κυβερνήσεων Μητσοτάκη (F-35, Rafale, Belhara και τώρα ο Αχιλλέας) είναι το μεγαλύτερο που έχει ποτέ αναληφθεί στην ιστορία του ελληνικού κράτους με συνολικό κόστος που πλησιάζει τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Κι όμως οι “πατριώτες” (= περιθωριοποιημένοι νεοδημοκράτες) δεν είναι με τίποτα ευχαριστημένοι. Εγώ πάλι δεν έχω προσωπικό εισόδημα, είμαι όμως εθνικά υπερήφανος που τα λεφτά της πατρίδας μου ξοδεύονται ως επί το πλείστον σε όπλα!
Το 1/5 και μόνο του παραπάνω ποσού – που είναι στην πραγματικότητα μεγαλύτερο – να είχε διατεθεί σε κάτι μακροπρόθεσμα εποικοδομητικό, θα είχε γίνει το πρώτο βήμα για ένα καλύτερο και ασφαλέστερο αύριο. Αλλά όχι.
Ως προς τα λεφτά που ξοδεύονται συμφωνώ και επαυξάνω γιατί, guess what, ούτε εγώ έχω προσωπικό εισόδημα : Το εν λόγω κράτος εξασφαλίζει παραθυράκια επιτρέποντα σε εταιρίες όπως οι ΤΕ να κηρύσσουν …διακοπή λειτουργίας, χωρίς να πτωχεύουν, ή καν να απολύουν τους εργαζόμενους. Όχι μόνο αποζημίωση δεν πήρα μετά από 20 χρόνια plus …αλλά ούτε καν επίδομα ανεργίας.
Το τελευταίο όμως που θα πιστέψω είναι ότι η “στοργή” της ελληνικής πολιτείας για μας θυσιάζεται (διαχρονικά) στο βωμό της …άμυνας. Πιο πιστευτό μου φαίνεται ότι (η στοργή) είναι ανύπαρκτη.
Ποιας άμυνας? Λες και οι αποφάσεις αυτές παίρνονται από την κυβέρνηση. Στο βωμό των εμπόρων του θανάτου θυσιάζεται η καθημερινή μας επιβίωση!
Όντως. Αλλά οι δραστηριότητες των εμπόρων του πολέμου δεν περιορίζονται σε περί αυτού σενάρια. Φροντίζουν κάπου-κάπου και για την υλοποίησή τους. Και εδώ με τους κωλότουρκους φοβάμαι ότι έχει έρθει “η ώρα του Βαλαώρα”. Γιατί εννοείται ότι δε θα κάθονται να μας καμαρώνουν μέχρι να πάρουμε φρεγάτες, ασπίδες και τα ρέστα.
Η φάση είναι τώρα κοντά …for various reasons.
Δεν το πιστεύω και σου έχω εξηγήσει τους λόγους κατά καιρούς δια μακρών. Εννοείται φυσικά ότι για τίποτα δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά. Κάποιοι δικοί μας εξάλλου ζούνε μόνο και μόνο για μια τέτοια προοπτική και κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να την υλοποιήσουν. Σε περίπτωση πάντως που η σταθερά επαναλαμβανόμενη/διαψευδόμενη τα τελευταία χρόνια “πρόβλεψη” αυτή προέρχεται από τους γνωστούς “πατριωτικούς” κύκλους, μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος. Δεν έχουν πέσει ποτέ μέσα σε τίποτα!
Μακάρι να είναι έτσι αλλά, υιοθετώντας για μια στιγμή στάση “ψυχρού παρατηρητή”, θα στοιχημάτιζα για το αντίθετο.
“Κάτι” θα γίνει, εντός του 2026, σχετικό με το περίφημο καλώδιο, και ελπίζω να είναι μικρής διάρκειας / σημασίας. Το ότι οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν κάποια παρενόχληση είναι δεδομένο, όπως και το ότι οι δικοί μας αυτή τη φορά κάπως θα αντιδράσουν.
Δεν επιμένω. Εξάλλου η ενημέρωσή μου για τις τρέχουσες ελληνοτουρκικές εξελίξεις είναι συνειδητά περιορισμένη. Αφορμή πάντως θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε. Και το περιστατικό των Ιμίων μια μαλακία ήταν αντικειμενικά, λίγο έλλειψε όμως να γίνουν όλα γης μαδιάμ. Οι “πατριώτες” βεβαίως από τότε ακόμα κατηγορούσαν την κυβέρνηση για ενδοτισμό. Και γιατί όχι? Αλλιώς τα βλέπει κάποιος από την άνεση του καναπέ του και αλλιώς τα βλέπει από τη σκοπιά!
Όσον αφορά πάντως την με κάθε μέσο στήριξη της AI βιομηχανίας από τον Τραμπ – ασχέτως ηθικών, περιβαλλοντικών και λοιπών ενστάσεων είναι μονόδρομος: πρόκειται για το μοναδικό τομέα στον οποίο η Αμερική διατηρεί ακόμα ένα συγκριτικό πλεονέκτημα.
Εκεί που βρίσκεται το πράγμα, it’s damned if you do, damned if you don’t : αν τα διαδιδόμενα από οικονομικούς αναλυτές για τις εταιρίες AI έχουν βάση, βρισκόμαστε ενώπιον φούσκας που απειλεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Αν πάλι ισχύουν οι (διανθισμένες με πανικόβητες κραυγές) μεγαλειώδεις εξαγγελίες των “CEOs”, τότε είναι που πραγματικά την έχουμε πουτσίσει. Οι πιθανότητες είαι πάντως με την πρώτη περίπτωση, αλλιώς δεν εξηγείται ένας καταιγισμός εξελίξεων, από την “αφύπνιση” του Bill Gates και την συνακόλουθη …απόσυρση της Microsoft απο το διοικητικό συμβούλιο της Open AI (!) μέχρι την …κεραυνός εν αιθρία ανακοίνωση του Altman περί έλευσης της AGI εντός του 2026! Εδώ γίνονται Σόδομα και Γόμορρα, που έλεγε η συχωρεμένη. Only literally.
In any case, εντύπωση μου είναι ότι ο Τραμπάκουλας ειναι ο τελευταίος που ελέγχει την κατάσταση.
Και “φούσκα” να είναι – οι περί των οικονομικών ειδήμονες επάξια συναγωνίζονται σε αστοχία προβλέψεων τους “πατριώτες” – There Is No Alternative. Λες και οι δυτικές οικονομίες δεν αποτελούν από μόνες τους μια τεράστια φούσκα.
Ως προς το οικονομικό, το θέμα είναι ότι τα κωλοτυπάκια της ΤΝ κάνουν ό,τι μπορούν για να ανανεώσουν το ενδιαφέρον του κόσμου, το οποίο σαφώς βρίσκεται σε ύφεση : τι AGI, τι νέες θέσεις εργασίας, τι θεραπεία του καρκίνου και όλων των ασθενειών – λες και είναι θέμα LLM αυτό το τελευταίο… τέλος πάντων – κοκ. Μιλάμε για γενική, ξεσαλωμένη κινητοποίηση. Γιατί τα νούμερα δεν αστειεύονται. Η OpenAI πχ. αναμένεται να καταγράψει ζημιές ύψους 15 δις or something μόνο για το 2026, ενώ κερδοφορία γι αυτήν δεν προβλέπεται πριν από 5 χρόνια (ξανά, μιλάω grosso modo). Τα έξοδα που απαιτούνται για τις υποδομές των “κολοσσών” (data centers and stuff) είναι τραγικά μεγαλύτερα από τα έσοδά τους, εξ ου και, όπως …πολύ σωστά είχα αναφέρει τις προάλλες, στόχος φαίνεται να είναι ένα κρατικό bail-out, με το πρόσχημα προσδοκίας …προστασίας εκ μέρους του κράτους σε επίπεδο A.I safety. Από κει πιθανώς έχει προκύψει η φιλολογία του τελευταίου καιρού περί rogue models και αμέλειας ως πρoς την ασφάλεια – από εκείνους ακριβώς που αμελούσαν…
Θα βρουν αυτοί άκρη. Στην τελική μπορεί να πληρώνουμε αύριο για την ΤΝ όπως πληρώνουμε σήμερα για το ρεύμα, το τηλέφωνο και το νερό.
Το ότι θα βρουν άκρη είναι το μόνο σίγουρο, ακόμα κι αν κάποιοι ξεραστούνε στην πορεία – για το μέλλον πχ του S.A. και γενικώς της Open AI, δε θα στοιχημάτιζα.
Άσε που κάτι τελευταία παρασκηνιακά που έμαθα για τον DT (ατάκες σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες) φωτογραφίζουν κάποιον που, πιθανότατα, έχει πάθει …Μπάιντεν. Από άλλον το περιμέναμε κι από άλλον θα το βρούμε τελικά.
Χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει!🤪