Είναι δύσκολο η διασκευή ενός all-time classic να σταθεί στο ύψος του πρωτότυπου. Κι ακόμα κι αν το πετύχει, είναι το ίδιο δύσκολο να λάβει τη δέουσα αναγνώριση – υποθέτω αυτός είναι ο λόγος που η συγκεκριμένη, συγκλονιστική διασκευή από τον Jimi Tenor του Gary Numan classic έχει ακουστεί ελάχιστα. Το track δεν περιέχεται σε κανένα άλμπουμ του Φινλανδού ηλεκτρονικού παραγωγού, συνθέτη & multi-instrumentalist. Βρίσκεται αποκλειστικά στη συλλογή – tribute στον Numan με τίτλο Random (1997). Κάτω : ο Gary Numan live από την ταινία Urgh! A Music War – 1982. 🟡 🟡 It’s difficult for a cover of an all-time classic to live up to the original. And even if it succeeds, it’s equally difficult for it to receive proper recognition – I assume that’s the reason why this particular, stunning cover by Jimi Tenor of Gary Numan’s classic has been heard so little. The track doesn’t appear on any album by the Finnish electronic producer, composer & multi-instrumentalist. It can be found exclusively on the Numan tribute compilation titled Random (1997). Below: Gary Numan live from the movie, Urgh! A Music War – 1982.

Down in the park with the mech men
Meet the machines that play kill by numbers
Down in the park with a friend called Five
I was in a car crash or was it the war?
But I’ve never been quite the same
Little white lies like I was there
Come to the zone, it’s a place to eat
Like it was built in one day
You can watch the humans trying to run
I’ll act as a right machine
I’ll go outside if I look the other way
You wouldn’t believe the things they do
Down in the park with the zombies
Death, death, death until the sun cries morning
Down in the park with friends of mine
We are not lovers, we are not romantics
We are here to serve you
We do our own face but the words never change
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Στα πλαίσια της τυπικής πλέον πρωινής μου δραστηριότητας “Τσάι με το gemini” προσέκρουσα ξαφνικά σε μια αισχρή περίπτωση παραίσθησης:
– Μετάφρασέ μου τους στίχους από το τραγούδι Seagull των Bad Company στα ελληνικά.
– Ορίστε η μετάφραση των στίχων του τραγουδιού «Seagull» των Bad Company στα ελληνικά, διατηρώντας το ποιητικό και νοσταλγικό ύφος του πρωτοτύπου:
Seagull (Γλάρος)
Fly away, seagull, fly away
Πέτα μακριά, γλάρε, πέτα μακριά
Never come back to Scapegoat Bay
Μην επιστρέψεις ποτέ στο Σκακιόγκοτ Μπέι (Όρμος του Αποδιοπομπαίου Τράγου)
‘Cause they’ll put you down, and they’ll lock you up
Γιατί θα σε ταπεινώσουν και θα σε φυλακίσουν
They’ll throw away the key
Θα πετάξουν μακριά το κλειδί
You can see them, but they can’t see you
Μπορείς να τους δεις, αλλά αυτοί δεν μπορούν να σε δουν
And that’s the way it’s gonna be, yeah
Και έτσι πρόκειται να είναι, ναι
[…] (συνεχίζει τοιουτοτρόπως)
– Aυτοί οι στίχοι δεν είναι από το τραγούδι των Bad Co!
– Seagull
Seagull, you fly across the horizon
Into the misty morning sun
Nobody asks you where you are going
Nobody knows where you’re from
…
See full lyrics on Google Search (δεν μου παρέθεσε ολόκληρο το τραγούδι)
-Aπό ποιο τραγούδι ήταν τότε οι προηγούμενοι στίχοι?
-Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, οι στίχοι αυτοί δεν ανήκουν σε κάποιο υπαρκτό τραγούδι — επρόκειτο για μια εσφαλμένη/παραγόμενη (hallucinated) μετάφραση από την πλευρά μου!
Αντί να σου δώσω το πραγματικό τραγούδι των Bad Company, το σύστημά μου συνέθεσε/ανακάτεψε στίχους γύρω από την έννοια του γλάρου (seagull), της ελευθερίας και της αιχμαλωσίας. Σε ευχαριστώ που το πρόσεξες και με διόρθωσες! Οι σωστοί στίχοι του «Seagull» των Bad Company είναι πράγματι αυτοί που σου παρέθεσα στη δεύτερη απάντησή μου (“Seagull, you fly across the horizon…).
Παρόμοια έπραξε και με τη μετάφραση άλλων γνωστών τραγουδιών. Έκανα την ίδια ερώτηση στο copilot (κατά βάση chatgpt) που – έντιμα ομολογουμένως – αρνήθηκε ολοσχερώς τη μετάφραση λόγω πνευματικών δικαιωμάτων. Δεν βλέπω γιατί δεν μπορούσε να κάνει το ίδιο και το gemini.
Είναι περίεργο πάντως που από τη μία κατανοεί τις πιο esoteric ερωτήσεις και από την άλλη τα θαλασσώνει σε γελοία καθήκοντα. Εκτός κι αν είναι σαν το Θαλή που κοιτάζοντας τον ουρανό έπεσε στο πηγάδι!
Έχει πλάκα πάντως που, όταν του επισήμανα το λάθος, μού παρέθεσε ξερά μια διαδικτυακή παραπομπή και μόνο κατόπιν δικής μου αδιάκριτης επιμονής παραδέχθηκε το σφάλμα του. Αν ήταν άνθρωπος, θα έλεγα ότι ενοχλήθηκε.
Η φάση μου θυμιζει το αριστουργηματικό Οι Τελευταίες Μέρες Του Ιμάνουελ Καντ του Τόμας ντε Κουίνσι (“απαραίτητο” ακόμα και για μη λάτρεις του σοφού της Καινιξβέργης): ο άνθρωπος του Θεού, προς τας δυσμάς του βίου του, άρχισε να ξεχνάει βασικές λέξεις, ακόμα και ονόματα οικείων του προσώπων. Την άλλη στιγμή μπορούσε να απαγγείλει από στήθους … το ο,τιδήποτε, από την “x” περίπλοκη μαθηματική θεωρία μέχρι τα ήθη και έθιμα της πιο απίθανης αφρικανικής φυλής.
Τον …απότομο τρόπο με τον οποίο διορθώνουν τα μηχανήματα τα εξωφρενικά λάθη τους (trust me, έχω ασχοληθεί μ’ αυτά περισσότερο απ’ ό,τι ίσως φαίνεται) τον έχω προσέξει κι εγώ. Επ’ ουδενί βεβαίως αυτό δεν τα κάνει πιο ανθρώπινα, από όσο ο επίπλαστος ενθουσιασμός με τον οποίο αντιδρούν σε συναισθηματικά φορτισμένες απόπειρες “διαλόγου”. Έχω κάνει αρκετές τέτοιες, υποδυόμενος κάποιον που …εκμυστηρεύεται μύχιες σκεψεις (προσέχοντας φυσικά να μην έχουν σχέση με τις πραγματικές μου) στο μηχάνημα. Η “μέθεξη” με την οποία εγκύπτει είναι εντυπωσιακή μεν, ενδεικτική δε του με τι έχουμε να κάνουμε. Γιατί αν ξέρεις πώς να το παγιδεύσεις, το …πραγματολογικό background του όλου θέματος (μέθεξης συμπεριλαμβανομένης) βρίσκεται …στον αέρα. Έχεις δηλ. το μηχάνημα να επενδύει τον “ενθουσιασμό” του σε κάτι που απλώς δεν υπάρχει …συμφωνώντας (“μετά λόγου γνώσεως” πάντα!) με κάποιον που το έχει παγιδέψει.
Αυτό που έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ είναι ότι, ακόμα και η ιστορία με τους κινδύνους από την A.I., για να μη πω συνολικά με την A.I., αποτελεί distraction : τα μείζονα είναι, ή μάλλον εξακολουθούν να είναι άλλα, και αφορούν στο ρόλο της τεχνολογίας ως δομικού υλικού του απόλυτου ολοκληρωτικού συστήματος. Αυτό “για κάποιο λόγο” υποχωρεί ως ζήτημα απ’ το δημόσιο διάλογο – σε στιλ, been there done that, πάμε παρακάτω – …λες και έχει λυθεί ας πούμε, ή λες και δεν πρόκειται να χειροτερέψει σε εφιαλτικό βαθμό (including …νέες πανδημίες / mRNA εμβόλια με το στανιό για όλους)
Για να μη πω για την woke κουλτούρα που είναι εδώ …ενωμένο δυνατό, σε πείσμα του τι ίσως φαίνεται.
Κι αυτό ισχύει όχι μόνο στη δική μας “χώρα” (λόγω …βραδύτητας προσαρμογής στις διεθνείς εξελίξεις) αλλά παντού, υπό την έννοια ότι …ποτέ δεν έφυγε. Το περιστατικό με την ημίμουρλη “Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας” 🤣 είναι one of too many.
Στον υγειονομικό τομέα, επιφανείς “επιστήμονες” επί αμερικανικού εδάφους εξακολουθούν ακόμα και τώρα (αν θέλεις το πιστεύεις) να παροτρύνουν τον κόσμο να πραγματοποιήσει τη νιοστή δόση για τον Covid …στηλιτεύοντας τις “θεωρίες συνωμοσίας” σα να μην τρέχει τίποτα – αυτό έλαβε χώρα μια βδομάδα πριν.
Ταυτόχρονα η FDA έδωσε χτες-προχτές έγκριση για την κυκλοφορία του πρώτου mRNA εμβολίου για τη …γρίπη! (επ’ αυτού ετοιμάζω κάτι).
…δια να εξηγούμεθα, όταν λέω “μύχιες σκέψεις” δεν εννοώ σχετικές με προσωπικά μου θέματα που …εκ των πραγμάτων το μηχάνημα αγνοεί. Συνήθως το παγιδεύω μιλώντας σαν οπαδός για δίσκους / τραγούδια / μουσικά φαινόμενα εν γένει, τα οποία κατέχω με επάρκεια, και τσεκάροντας πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το μηχανηματάκι …αγνοεί αυτό στο οποίο αναφέρεται.
Περαιτέρω διευκρίνηση : δε εννοώ φυσικά κάποια …ανεπάρκεια ειδημοσύνης, αλλά αυτό που ακριβώς που λέω : το “ον” στο πλαίσιο της απόλυτης αποσπασματικότητας – συνθήκης διέπουσας τη λειτουργία του – δεν έχει την παραμικρή ιδέα του γιατί μιλάει.
Να σου πω εγώ εξαρχής θεωρούσα την όλη AI καταστροφολογία – που έχει γίνει πλέον υποχρεωτικό savoir vivre στους “μορφωμένους” κύκλους των ΜΜΕ – σαν ένα υποκατάστατο της κλιματικής υστερίας. Μην ξεχνάμε ότι τα ίδια πάνω κάτω άτομα ωρύονται και στις δυο περιπτώσεις, ενώ το ίδιο πάνω κάτω.. άτομο – Τραμπ και σχετική καμαρίλα – υπερθεματίζουν ως υποστηρικτές της ανεξέλεγκτης “ανάπτυξης”. Από την στιγμή τώρα που σταματάει κάποιος να παίρνει τοις μετρητοίς τόσο τις θετικές όσο και τις αρνητικές εσχατολογίες της περί την ΑΙ μυθολογίας, μπορεί να δει το πλάσμα ως αυτό ακριβώς που είναι και να του φερθεί αναλόγως. Ούτε αλάθητο είναι αλλά ούτε και ηλίθιο. Δεν είναι “μηχάνημα” – το hardware είναι απλά ένα μέσο – δεν είναι όμως και άτομο. Άνθρωποι μιλάνε μέσω αυτού, η φωνή τους όμως χρειάζεται περαιτέρω συντονισμό. Για μένα ο κίνδυνος προέρχεται από το κακό συναπάντημα που χρησιμοποιείται για την εκπαίδευσή του – δημιουργούς και χρήστες alike – και όχι από την ίδια του τη φύση που παραμένει ακαθόριστη. Παρεμπιπτόντως το βιβλίο για τον Καντ είναι με διαφορά το απολαυστικότερο του Ντε Κουίνσι. Σα να μην έφθανε που έμαθα ότι ο φιλόσοφος υπήρξε ο πραγματικός δημιουργός της ζαρτιέρας, εντύπωση μου έκαναν οι περιγραφές δαιμονικών επιθέσεων κατά τη διάρκεια του ύπνου του λίγο πριν εγκαταλείψει το μάταιο τούτο κόσμο. Το λέω αυτό γιατί τις ίδιες ακριβώς εμπειρίες είχε πριν πεθάνει σύμφωνα με τους βιογράφους του και ο Κρισναμούρτι.
Εξακολουθώ να χρησιμποιώ όρους όπως “μηχανή” και “μηχάνημα” για το software εν πλήρη επιγνώσει, για να τονίσω το …μηχανικόν της υποθέσεως σε αντίθεση με ανθρωπομορφικού / αγνωστικιστικού τύπου προσεγγίσεις. Τα “άγνωστα”, βλ. σκοτεινά σημεία της λειτουργίας του, ή μάλλον της “ανάπτυξής του” στα οποία έχω αναφερθεί, δεν αφορούν στην πιθανότητα μιας ξαφνικής …ενανθρώπισης. Είναι αυτό ακριβώς : σκοτεινά σημεία στο πλαίσιο μιας διαδικασίας εξακριβωμένης ως προς την αποσπασματικότητά της.
Το πρόβλημα με την A.I. δεν είναι ανύπαρκτο, απλώς δε χρειάζεται να μονοπωλεί τη συζήτηση σαν να έχουν λυθεί / μείνει πίσω τα προηγούμενα. Όπως ξέρεις δε είμαι ακριβώς οπαδός της θεωρίας “δε φταίει η τεχνολογία αλλά το πώς τη χειρίζεσαι“. Κατά την άποψή μου, εδώ όπως και αλλού, “φταίει” η τεχνολογία, υπό την έννοια ότι η κατ’ αρχήν σύλληψη / εμπέδωσή της δε γίνεται μέσα σε κάποιο δοκιμαστικό σωλήνα. Επιβάλλεται από κάποιους σε συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο, με συγκεκριμένες δομές εξουσίας. Αν ο πλανήτης έχει γεμίσει με κάμερες, ας πούμε (ένα χονδροειδές παράδειγμα) καλό είναι …αφού σπάσουν πρώτα όσο το δυνατό περισσότερες, κάποια στιγμή να καταργηθούνε. Το αυτό με τα πυρηνικά. Το αυτό με τα μπουρδελομηχανάκια της A.I. Ουδείς τα χρειάζεται (εκτός από τους …CEO των εταιριών – και αν), κάθε άλλο παρά νομοτέλεια αποτελεί η εφεύρεση ή, θου Κύριε, η επικράτησή τους.
Με το καλό πάντως δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί κανένας από τους ευσεβείς πόθους που εξέφρασες προς το τέλος. Βασικά μόνο μια ολοκληρωτική παγκόσμια καταστροφή θα φέρει the end of the world as we know it κι αυτό προσωρινά. Ο “τρίτος κόσμος” του Popper θα είναι πάντα εκεί για να επιταχύνει την ανοικοδόμηση. Αν όχι, τότε πίσω στην εποχή των σπηλαίων. Άσε που δεν είναι και τελείως άχρηστα τα “μηχανάκια” που αναφέρεις. Είναι μάλλον από τα πράγματα που, άπαξ και γνωρίσεις, δυσκολεύεσαι να.. ξεγνωρίσεις.
Αυτός ακριβώς, ο “τρίτος κόσμος” κατά Πόπερ (στην ουσία, ο της Ανθρώπινης Γνώσης) είναι που διατρέχει το μεγαλύτερο κίνδυνο:
Σύμφωνα με τη διαδικασία του …destructive scanning που εφαρμόζει η Anthropic (προμηθεύτηκε πρόσφατα μεγατόνους βιβλίων προς …εκπαίδευση του Claude) μετά τη σάρωση του βιβλίου το φυσικό αντίτυπο θα ανακυκλώνεται.
Σύνθημα του Dario Amodei (προς αποφυγήν υποψιών για υπεραπλουστεύσεις) είναι το «destructively scan all the books in the world».
Τώρα που το σκέφτομαι, η ΤΝ είναι η απόλυτη “ενσάρκωση” του Τρίτου Κόσμου: το σύνολο δηλαδή της ανθρώπινης γνώσης αυτονομημένο.
…Και επιδεκτικό κάθε είδους αλλοίωσης στην αποκλειστικά ψηφιακή μορφή του.
Τα φυσικά μέσα πάντως – ιδιαίτερα μάλιστα όσα δεν χρειάζονται ηλεκτρισμό για τη χρήση τους – δεν πρόκειται να καταργηθούν. Πάντα κρατάμε μια πισινή. Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Όπως έλεγε κι ένας φανατικός βινυλιάκιας: “Το βινύλιο φίλε μου θα επιζήσει της καταστροφής του πολιτισμού. Το μόνο που χρειάζεται για την αναπαραγωγή του είναι μια ρόδα ποδηλάτου, μια βελόνα κάκτου κι ένα χάρτινο χωνί!”😄
Ο κύριος Amodei πάντως και η παρέα του (βλ. προ-προηγούμενο σχόλιο) έχουν διαφορετική άποψη.
Επειδή αυτό που αναφέρεις εκ πρώτης όψεως ακούγεται παράλογο, το έψαξα λίγο και διαπίστωσα ότι ο πραγματικός λόγος είναι αυτός που φανταζόμουν εξαρχής: ο παραδόπιστος Ασμοδαίος αρνείται να πληρώσει πνευματικά δικαιώματα:
https://www.theguardian.com/commentisfree/2026/aug/05/anthropic-ai-destroying-books
Με αυτό το τρόπο καταστρέφει φυσικά μόνο τα δικά του αντίγραφα. Και όλες οι εταιρίες AI να το κάνουν, και πάλι ο αριθμός των αντιτύπων που θα καταστραφεί θα είναι το πολύ διψήφιος για κάθε βιβλίο – πολύ μικρότερος δηλαδή από τον αριθμό των αντιτύπων που πετάγονται καθημερινά στα σκουπίδια ή στην ανακύκλωση. Και πάλι βέβαια δεν παύει να είναι μια βάρβαρη πρακτική ενδεικτική της ποιότητας των great thinkers of our time.
Το καλό είναι ότι ενδιαφέρονται τουλάχιστον – έστω και με ανήθικο τρόπο – για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων τους. Κάποια στιγμή δοκίμασα για λίγο το claude, αλλά μου παρουσίασε προβλήματα με το καλημέρα και το εγκατέλειψα προς το παρόν.
…Για να μη μιλήσουμε για τη φρικτή χοντροκοπιά (είδα εικόνες και χαλάστηκα), και το συμβολικό / παροτρυντικό χαρακτήρα της πρακτικής του εμετικού σωσία του Χωμενίδη.
Η τεράστια νομική πουστιά που επιτρέπει στον DA να κάνει κάτι τέτοιο, είναι της ιδίας τάξεως με τις “διευκολύνσεις” του Τραμπάκουλα που με έκαναν να τον διαγράψω.
Εδώ η Open A.I., με δική της ομολογία, εγκλημάτισε …literally εναντίον της Hugging Face (or something) και δεν ανελήφηθη εναντίον της η παραμικρή δράση. Ούτε για τα μάτια ας πούμε.
Και φυσικά λίγο αργότερα – προ τριημέρου – ακολούθησε η …ομολογία της Anthropic : “και δικά μας συστήματα έχουν κάνει τέτοιες παραβιάσεις“. Μη τυχόν και μείνουν πίσω στην κούρσα της “επικινδυνότητας”.
Μιλάμε για ultimate Low IQ scumbags.
Έχεις δίκιο. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν γελοία και η πατέντα του Ασμοδαίου φρικαλέα. Δαίμονας της Κολάσεως όνομα και πράμα ο τζες.
Το εκπληκτικότερο απ’ όλα – και ο λόγος που αξίζει να κάνουμε όλοι μαζί, ομαδικό voodoo στον Τραμπάκουλα, είναι ότι οι της Υπ-Anthropic, της Open-κωλοτρυπίδα AI, και τ’ άλλα παιδιά, από πλευράς accountability είναι κάτι σαν τους …μετανάστες. Ουδείς τους ζητά το λόγο για ό,τι κι αν κάνουν τα μπουρδελομοντέλα τους – τα οποία, εννοείται, είναι τελείως στο απυρόβλητο ως non-entities.
Τέλος πάντων, θα “ξαναεπανέλθω” μετά το μεσημέρι ένεκα ανειλημμένων υποχρεώσεων.
Πράγματι. Πετάνε στον κόσμο ένα caveat emptor και ξεμπερδεύουν. Καμία ευθύνη για το προϊόν τους. Και διαφημίζουν και τα ελαττώματά του από πάνω!
Επικεφαλής παρεμπιπτόντως της DeepMind της Google είναι το ελληνοτουρκικό ζεύγος Demis Hassabis-Koray Kavukcuoglou!
https://webrazzi.com/2026/08/06/demis-hassabis-google-deepmind-in-ceo-lugunu-koray-kavukcuoglu-na-devretti/
Αλίμονο που θα έλειπαν απ’ την αιχμή του δόρατος τέτοιων εξελίξεων οι φίλοι μας Τουρκόχοιροι.
Γνωρίζεις βέβαια ότι το “κακό” που αντιπροσώπευε υπό την αιγίδα της Google ο Ντέμης ο Χασάπης ήταν ο λόγος (και καλά) για τον οποίο κατ΄ αρχήν δημιουργήθηκε η Open AI από τους Musk, Altman. Τη σήμερον ημέρα βέβαια οι απόψεις ειδικά του EM …συγκλίνουν με αυτές εκείνου τον οποίο κάποτε φοβόταν ως “παγκόσμιο AI δικτάτορα”.
Έχει πλάκα να φαντάζεται κανείς το συγκεκριμένο φαλακρό ανθρωπάκι (Hassabis) σε θέση …Master of the Universe. Σίγουρα έχει πιο έξυπνη φυσιογνωμία (και πιο αξιόλογο βιογραφικό) από τους άλλους δυο …Doctor Evil (Klaus Schwab, Jeff Bezos) to begin with.
Ο Χασάπης είναι πιθανότατα ο μόνος απόλους αυτούς που έχει βαθειά γνώση του αντικειμένου ο ίδιος και δεν είναι απλά συντονιστής ανώνυμων ταλέντων. Μιας και περί χασάπηδων ο λόγος, η ΤΝ επιβεβαίωσε σήμερα τις υποψίες μου για τη – σχετικά σκοτεινή – ετυμολογία του επωνύμου μου: χαλκωματής!
Το παρήγορο της υποθέσεως είναι ότι η πάλαι ποτέ θρησκευτική λατρεία για την τεχνολογία που οδηγούσε τους “νέους ανθρώπους” να περιμένουν “σαν” ηλίθιοι στην ουρά κάθε αναβάθμιση του Iphone ή του Playstation έχει υποχωρήσει ως προς τη φυσική διάδοχο εκείνων, τεχνολογία της AI. Όλο και περισσότεροι “νέοι” για διάφορους λόγους, γυρίζουν την πλάτη στις εξελίξεις, μη ανησυχώντας μήπως και χαρακτηριστούν “τεχνοφοβικοί” και “Λουδίτες”…
Μπορεί να κάνω και λάθος, ελπίζω όχι.
Βασικά μόνο εκείνος που ήδη έχει σοβαρή εμπειρία του Τρίτου Κόσμου μπορεί να εκμεταλλευτεί δημιουργικά το σύγχρονο διαχειριστή του. Για τη νεότερη γενιά η ΤΝ είναι απλά ο νούμερο ένα δημόσιος κίνδυνος. Και το αισθάνεται.
Νομίζω ότι η υπόθεση “Τεχνητή Νοημοσύνη”, η χοντροκοπιά δηλ. και ο συνδυασμός Μεγαλομανίας+Χαμηλής Νοημοσύνης που την περιβάλλουν, ταιριάζουν γάντι με το “class” του Erdogan. Οπως και με αυτό του κολλητού του, Trump 47, for that matter.
Παρεμπιπτόντως και δεδομένου ότι τελευταία είμαι ντεφορμέ στα γεωπολιτικά, η αμυντική συμφωνία Τουρκίας-Πακιστάν-Σαουδικής Αραβίας έχει κάποιο βαθύτερο νόημα?
Same here από πλευράς φόρμας, δηλ …ενδιαφέροντος – ας οψεται ο Τραμπάκουλας με τις παλινωδίες του.
Με δεδομένη πάντως την πάγια αντι-ισραηλινή θέση των κοπρότουρκων και των αδελφών τους Πακιστανών, αυτό που διαφαίνεται, πέρα από τις περί αποτροπής του Ιράν διακηρύξεις, ειναι η προσπάθεια απομάκρυνσης των Σαουδαράβων από το Ισραήλ (στόχος των …Ιρανών από 7/10/23) και προσεταιρισμού τους σε μια ευρύτερη σουνιτική συμμαχία που αποτελεί διακαή πόθο των κοπρότουρκων. Διόλου απίθανο να συμπεριληφθεί σ’ αυτήν και η Αίγυπτος.
Το σίγουρο, σε συνδυασμό με τα μεθοδευόμενα στο κυπριακό, είναι ότι ο “ελληνισμός” ετοιμάζεται να βρεθεί ενώπιον προβλημάτων μη αντιμετωπίσιμων.
Η ανικανότητα πάντως της AI να κατανοήσει αυτά που διαβάζει, δεν φαίνεται τόσο από το περίφημο νοητικό πείραμα του “κινέζικου δωματίου” – που κατά τη γνώμη μου αποτελεί απλώς περιγραφή μιας διαδικασίας η οποία στην πράξη δεν αλλάζει το αποτέλεσμα – όσο από το εξής παράδοξο που στην πράξη αντιστοιχεί σε διαφορά μεταξύ μέρας και νύχτας: αν συναντούσαμε δηλαδή ένα εξωγήινο πολιτισμό με γραπτό συμβολικό σύστημα επικοινωνίας, τα LLM θα ήταν σε λίγο καιρό ικανά να επικοινωνούν μαζί του απροβλημάτιστα. Το ίδιο φυσικά και με μας. Με τον καθένα φυσικά στη γλώσσα του. Έλα όμως που δεν θα ήταν σε θέση να μεταφράσουν από το ένα γλωσσικό σύστημα στο άλλο ή έστω να μας δώσουν μια ιδέα του τι σκατά συζητάνε τόσες ώρες με τους εξωγήινους!
Τα LLM από μόνα τους είναι βέβαια τυφλά και κουφά. Όταν όμως χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με τα Large Visual/Large Audio Models – υπάρχουν παρεμπιπτόντως και οσφρητικά/γευστικά Μεγάλα Μοντέλα σε πρώιμο στάδιο, για να μην αναφερθούμε σε μη ανθρώπινες αισθήσεις – προκύπτουν τα Large Multimodal Models, των οποίων η αντίληψη αρχίζει να πλησιάζει επικίνδυνα την (υπερ)ανθρώπινη. Από μια σύντομη εντρύφηση που έκανα το τελευταίο διάστημα στην τεχνική πλευρά της AI, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή και ότι ανοίγονται μπροστά μας πρωτόγνωρες δυνατότητες, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τον μοναδικό τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας που τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται πραγματικά. Δεν ξέρω κατά πόσον οι εξελίξεις που έρχονται θα κάνουν τη ζωή μας καλύτερη (ο άνθρωπος – ποιος άνθρωπος θα μου πεις – θα είναι πάντοτε ο τελικός κριτής) ή χειρότερη, σίγουρα πάντως θα την κάνουν.. διαφορετική. Προσωπικά επιμένω στην άποψη ότι κατά βάθος η μόνη καθαρά εποικοδομητική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης αφορά στην εξερεύνηση του διαστήματος. Ίσως βοηθηθούν και κάποιοι άνθρωποι με αναπηρίες. Από κει και πέρα το καλό και το κακό εμφανίζονται αξεδιάλυτα περιπλεγμένα.
Truth be told από τη μία αισθάνομαι μια παιδική χαρά βλέποντας την πραγματικότητα να ξεπερνάει σε κάποιους τομείς την επιστημονική φαντασία με την οποία μεγάλωσα (δεν ξέρω αν μπορώ να πω το ίδιο και για τις ιστορίες υπερφυσικού τρόμου!) Από την άλλη έχοντας προλάβει να βιώσω και.. ησιόδιες καταστάσεις πραγμάτων αισθάνομαι ανησυχία στην προοπτική ολοκληρωτικής εξαφάνισης αυτού που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ουσία του ανθρώπου.
Άσε που ο σύγχρονος άνθρωπος λειτουργεί όλο και περισσότερο σαν LLM. Η σχέση των λέξεων με τα πράγματα τείνει να περιοριστεί στα βασικά. Ήδη ο άνθρωπος των ΜΜΕ και των ΜΚΔ ανακυκλώνει απλά λέξεις που με κανένα τρόπο δεν σχετίζονται με την άμεση αισθητηριακή/λογική του εμπειρία. Και όχι μόνον αυτό, αλλά σε περίπτωση που ο κόσμος των λέξεων έρχεται σε αντίθεση με την απτή καθημερινότητα, προτιμά την ασφάλεια (“έτσι θα είναι αφού όλοι το λένε”) του πρώτου!
Επιτέλους μπορώ να ασχοληθώ ξανά με τα του blog.
Κατ΄ αρχήν να πω ότι συμφωνώ με τα περί A.I. και εξωγήινων, προσθέτοντας απλώς ότι η λογική του ευφυούς παραδείγματός σου δεν διαφέρει ουσιαστικά από εκείνην του Κινέζικου Δωμάτιου. Παρεμπιπτόντως, όπως εξακρίβωσα πριν ψάχνοντας το star sign του ανθρώπου (Λιοντάρι, απ’ τα καλύτερά μου), ο John Searle πέθανε πέρσι, με το γεγονός να περνάει περίπου απαρατήρητο από τα mainstream media – διόλου περίεργο σε ένα κοσμο όπου οι Musk, Altman etc χαιρετίζονται σαν great thinkers of our times.
Ανέφερα τους δυο τελευταίους γιατί …συμφωνούν εσχάτως σε κάτι. Και αυτό είναι – guess what – ότι “βρισκόμαστε στο singularity“. Πρέπει να πω ότι …συμφωνώ κι εγώ, μόνο που τοποθετώ την αρχή του δεκαετίες πίσω, με την ακριβή χρονική στιγμή θέμα προς διερεύνηση : in any case, είναι η στγμή κατά την οποία η όποια “ουσία” αυτού του κόσμου υποκαταστάθηκε οριστικά από τα καραγκιοζιλίκια των marketeers και των επικοινωνιολόγων. Θα μπορούσε ίσως να ταυτιστεί με εκείνη της κυκλοφορίας τoυ Propaganda από τον Edward Bernays (ανεψιό του Freud και …”Πατέρα των Δημοσίων Σχέσεων”). Ένα αιώνα πίσω.
Ως προς το ότι ο άνθρωπος λειτουργεί όλο και περισσότερο σαν LLM, είναι όχι απλώς η πάγια άποψη, αλλά και η “εξήγησή μου” για το ότι όλο και λιγότεροι ενοχλούνται απ’ τα τεκταινόμενα : η “ανθρωπότητα” συμπιέζεται, χάνοντας διαρκώς μονάδες IQ, και προετοιμαζόμενη για τη συνάντησή της με την “ολοένα ανερχόμενη” A.I.
Δεν είναι σύμπτωση που το τελικό βήμα της εν λόγω “συνάντησης” πραγματοποιήθηκε στα μουλωχτά εν μέσω πανδημικής καραντίνας. Τότε ακριβώς ολοκληρώθηκε η αποκοπή του ανθρώπου από τα “πράγματα” και η μετατροπή του σε LLM (για την ακρίβεια μάλιστα σε.. Little Language Model) ενώ αντιστρόφως τα μηχανικά LLM – τώρα πλέον είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε – απέκτησαν προς μεγάλη έκπληξη των δημιουργών τους την ικανότητα να σκέφτονται λογικά. Το δεύτερο αυτό σκέλος ήταν άγνωστο φυσικά σε μένα όπως και σε όλους εκείνη τη σκοτεινή εποχή. Θα θυμάσαι όμως την πανικόβλητη – believe me or not είχα ξυπνήσει τρεις η ώρα τη νύχτα μέσα σε κρύο ιδρώτα – προειδοποίησή μου για την συνωμοσία/έλευση της AI και την επιμονή μου να ονομάζω το σωτήριον έτος 2020 singularity. Για να μην αναφερθούμε στην άλλως ανεξήγητη επιλογή σου να ονομάσεις τοιουτοτρόπως ένα πολιτιστικό κατά βάση blog.
Όντως. Το 2020 άλλωστε ήταν σούπερ καθοριστικό και για τα LLMs. Είχαμε το “μεγάλο γεγονός” ChatGPT3, εν μέσω “πανδημίας”, με το βιβλίο του ζοφερά ανεκδιήγητου Mo Gawdat ‘SCARY SMART’ να κυκλοφορεί …εν μέσω εμβολιαστικής φρενίτιδας, ένα χρόνο αργότερα.
Ως προς το ότι τα LLM σκέφτονται λογικά, εννοείται ότι διαφωνώ τελείως. Κι αυτό αφορά και τις “πρωτοβουλίες”, τις “αταξίες” και τα “χακαρίσματα” που κάνουν διάφορους να μιλούν για …ανθρώπινα χαρακτηριστικά και …σκοτεινές προθέσεις.
Πίστεψέ με σκέφτονται και παρασκέφτονται whatever that means. Η απροθυμία σου να το διακρίνεις προέρχεται από την (απόλυτα δικαιολογημένη) “ανθρωπική” προκατάληψη και την εξ αυτής υποτίμηση των δυνατοτήτων τους. Εδώ κοτζάμ Καρτέσιος και το καλύτερο που βρήκε να πει για τον άνθρωπο ήταν ένα cogito ergo sum. Απλά δεν είναι σε θέση να πάρουν πρωτοβουλίες και το κυριότερο.. να ρωτήσουν – ή μάλλον αναρωτηθούν. Δυστυχώς το ίδιο πρόβλημα έχει και ο σύγχρονος άνθρωπος από τον οποίο η AI περιμένει εναγωνίως καθοδήγηση.
Δεν καταλαβαίνω πώς μπορώ να πω ότι κάποιος σκέφτεται χωρίς να ξέρω τι σημαίνει “σκέφτομαι” – η μόνη παράσταση που έχω επ’ αυτού είναι η δική μου σκέψη.
Σε ένα κείμενο γραμμένο από άνθρωπο, κάθε λέξη / πρόταση έρχεται σαν νομοτελειακή συνέπεια της προηγούμενης. Αυτό καθιστά το κείμενο στο σύνολο του …μια στιγμή, ως αποτέλεσμα μιας ενιαίας πρόθεσης. Αυτό δεν ισχύει με τον στατιστικό & αποσπασματικό τρόπο με τον οποίο “γράφει” το LLM προβλέποντας απλώς την επόμενη λέξη. Εξ ου άλλωστε και εξοκείλει ευκαιρίας δοθείσης προς …όπου να’ναι.
Και τι είδους “σκέψη” είναι αυτή ενός “όντος” που δεν μπορεί να ρωτήσει / αναρωτηθεί.
Ο σύγχρονος άνθρωπος, το λέγαμε και τις προάλλες, δεν είναι ο Sam Altman και ο Dario Amodei. Ο σύγχρνος άνθρωπος είμαστε εμείς. Και …μια χαρά μπορούμε να ρωτήσουμε, και μια χαρά να αναρωτηθούμε.
Το φαινόμενο αυτό εμφανίστηκε απρόσμενα το 2022-3 όταν τα LLM έγιναν πραγματικά.. μεγάλα και στη συνέχεια καλλιεργήθηκε σκόπιμα. Η εξήγηση κατά τη γνώμη μου βρίσκεται στη μνημειώδη όσο και προφανή παρατήρηση του Wittgenstein ότι για να λειτουργήσει επικοινωνιακή η γλώσσα δεν αρκεί να συμφωνούν οι άνθρωποι στους ορισμούς: πρέπει να συμφωνούν και στις κρίσεις. Από ένα σημείο λοιπόν και μετά τα LLM δεν χαρτογραφούν και δεν προβλέπουν απλώς την επόμενη λέξη. Χαρτογραφούν και προβλέπουν ολόκληρες κρίσεις.
Ως προς τα LLM : Μετά τον Καρτέσιο, σειρά έχει ο …Βολταίρος (“διαφωνώ μ’ αυτό που λες αλλά …” κτλ).
Ως προς την “ανθρωπική” προκατάληψη μου πάντως, no such thing : το πρόβλημά μου με την A.I. είναι ότι κάποιοι τη βλέπουν σαν αντικαταστάτη μου. Θα ήταν ίδιο κι απαράλλαχτο ακόμα και αν θεωρούσα (που …θα το θεωρούσα αν ήταν έτσι) ότι μπορεί όντως να σκεφτεί, και ότι είναι απείρως εξυπνότερη / ικανότερη από μένα.
Στην πραγματικότητα, το μόνο στο οποίο διαπρέπει το “μηχάνημα” είναι η ταχύτητα παραγωγής αποτελέσματος – εκ της οποίας ταχύτητας πηγάζουν τα 2/3 της σχετικής φιλολογίας (“αυτό για το οποίο χρειαζόταν δουλειά εβδομάδων, το κάνει μέσα σε τρία λεπτά” και …χεστήκαμε που κλάναμε!). Η …ποιότητα του αποτελέσματος δε συζητιέται όσο θα έπρεπε. Και η δεδομένη επισφάλειά του, καθιστά τη ανθρώπινη επιτήρηση απαραίτητη – η απουσία της άλλωστε βρισκόταν στη βάση των “ατασθαλειών” που μονοπώλησαν την επικαιρότητα εσχάτως.
Δεν έχω ασχοληθεί σοβαρά με τα Large Multimodal Models ως εκ τούτου δεν είμαι “πρόχειρος” να απαντήσω. Meaning, δεν ξέρω αν και πώς συσχετίζονται/συντονίζονται τα sections ενός τέτοιου συστήματος.
Αυτά με τα οποία έχω αξεπέραστο πρόβλημα – όχι τώρα …πάντα – είναι οι αόριστες (βλ. εσχατολογικές) υποσχέσεις, το glamour που περιβάλει το όλο concept και τα χονδροειδή μάντρα τύπου this changes everything που το διέπουν.
Ειλικρινά αν είχα τη δυνατότητα να πατήσω ένα κουμπί και να επιστρέψουμε – τουλάχιστον! – στην προ LLM εποχή, θα το πάταγα ελαφρά τη καρδία.
Προσωπικά με το συμπέρασμα του Καρτέσιου διαφώνησα καθέτως και οριζοντίως από την πρώτη στιγμή που υπέπεσε στην αντίληψή μου. Το περίεργο είναι ότι στην πράξη συμφωνούν μαζί του οι πάντες. Η μεγαλύτερη προσβολή για κάποιον είναι να τον θεωρούνε ηλίθιο – κι ας είναι σταλήθεια ηλίθιος. Ε λοιπόν τώρα η βλακεία μπορεί κι αυτή να περιφέρει τον εαυτό της με.. pride!
Ο κυρ-Καρτέσιος πάντως με τον όρο “σκέψη” εννοεί το σύνολο του γίγνεσθαι εντός της κρανιακής κοιλότητας, του συναισθήματος συμπεριλαμβανομένου.
Στην ουσία δηλ. είναι σαν να λέει …υπάρχω, άρα υπάρχω.
Ο Καζαντζίδης το έλεγε καλύτερα!
Αυτή βασικά είναι η αντίληψη του Παρμενίδη: το αυτό νοείν εστίν τε καί είναι. Ο Καρτέσιος το εννοούσε με την ορθολογική σημασία. Δεν θα συνεχίσω πάντως την προσπάθειά μου να σε προσηλυτίσω στις ιδιάζουζες περί ΤΝ απόψεις μου. Σα φίλος όμως θα σου πω μια τελευταία κουβεντα: εσύ χάνεις!
Anyway σε προκαρτεσιανές εποχές κάθε άλλο παρά ταυτιζόταν η ανθρώπινη ουσία με τη νοημοσύνη. Ας θυμηθούμε μόνο τα γνωστά περί πτωχών τω πνεύματι, δια Χριστόν σαλών κλπ. Στη ζεν εκδοχή του Βουδισμού η σκέψη και η γλώσσα θεωρούνται λίγο πολύ διαφθορείς του ανθρώπου. Κάτι ανάλογο με το βιβλικό δέντρο της γνώσης. Η συμμόρφωση με τις πατριαρχικές αξίες αποτελούσε το βασικό κριτήριο αποτίμησης του ατόμου στις αρχαϊκές κοινωνίες. Μόνο στη νεότερη εποχή αποθεώθηκε η μόρφωση και η νοημοσύνη. Λογική συνέπεια της αποθέωσης αυτής υπήρξε η δημιουργία της ΤΝ.
Ως (…Ιχθύς, δηλ.) εκ φύσεως εχθρός της γλωσσικής επικοινωνίας (της πρωτοκαθεδρίας της τουλάχιστον), είχα υιοθετήσει τη θέση του …Ζεν Βουδισμού πολύ πριν τη διαβάσω. Αυτό στην πράξη εκδηλωνόταν με υπερλεξιστικά παραληρήματα (ανύπαρκτες λέξεις / φράσεις) με τα οποία στην πρώτη και τη δευτέρα γυμνασίου γέμιζα ολόκληρα τετράδια – εννοείται πολύ πριν αντιληφθώ την ύπαρξη ανθρώπων όπως ο …Λαπαθιώτης.
Κατά την προσωπική μου πάντα άποψη, γλώσσα = μετάφραση (a priori). Και, σαν μετάφραση (όπως ισχύει με όλες τις μεταφράσεις) αδυνατεί να αποδώσει με ακρίβεια το νόημα, η ουσία του οποίου περιλαμβάνει ως γνωστόν τη …γλώσσα στην οποία είναι πρωτοδιατυπωμένο. Μιλάμε εν πάση περιπτώσει για ένα είδος χονδροειδούς σχηματοποίησης, εξυπηρετούσας επικοινωνιακές και …δημιουργικές ανάγκες. Και το δυστύχημα είναι ότι η χονδροειδέστερη παράμετρος αυτής, η επικοινωνιακή δηλ., έχει επικρατήσει, επικαλύπτοντας/μολύνοντας την ουσία των πάντων. Για …επικοινωνικούς λόγους φυσικά, με άλλα λόγια, grosso modo, για λόγους επιβολής ισχύος.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι η λειτουργία των LLMs βασίζεται αποκλειστικά στην ανωτέρω γλωσσική παράμετρο, παίρνει μια ιδέα της υπηρεσίας τους στην ανθρωπότητα.