Η αξία της Anthropic, εταιρίας που πήγασε απ’ τους κόλπους της Open A.I. ως “ασφαλές αντίπαλο δέος της”, αποτιμάται αυτή τη στιγμή στο ένα τρισ. (!) δολάρια. Σε ένα φυσιολογικό κόσμο, θα ήταν παράδοξο αυτή ακριβώς η εταιρία να σέρνει το χορό της δυσπιστίας για το προϊόν το οποίο παράγει. Και όμως, αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει.
Πάνω από 80% του κώδικα που ενσωματώνεται στην παραγωγική της βάση γράφεται πλέον από το ίδιο το Claude, σύμφωνα με ανακοίνωσή της (αρχές Ιουνίου). Αυτό φέρνει προ των πυλών την προοπτική αυτοβελτίωσης / αυτονόμησης της A.I., νωρίτερα, ως συνήθως, απ’ τις προβλέψεις των “ειδικών”. Η ανακοίνωση είχε συνοδευτεί από την ξαφνιαστική-ή-όχι-τόσο πρόταση της Anthropic : “Θα ήταν καλό για τον κόσμο να υπάρχει η δυνατότητα να κάνουμε προσωρινή παύση στην ανάπτυξη frontier AI συστημάτων, ώστε οι κοινωνικές δομές και η έρευνα να προλάβουν να συμβαδίσουν με την πρόοδο της τεχνολογίας“. Λίγο μετά (12 Ιουνίου), η κυβέρνηση Trump απαγόρευε την πρόσβαση χρηστών εκτός ΗΠΑ στα μοντέλα Mythos 5 και Fable 5 της εταιρίας. Ήταν εκείνα που αντικατέστησαν το Claude Mythos, μοντέλο που η ίδια η Anthropic είχε αποσύρει αφού πρώτα παρουσίασε ως …επικίνδυνα ισχυρό (Απρίλιος 2026). Αντιδρώντας, η εταιρία απέσυρε τελείως τα Mythos 5 και Fable 5.
Με επιστολή τώρα της αμερικανικής κυβέρνησης στην Anthropic (26 Ιουνίου), επιτρέπεται η χρήση των επίμαχων μοντέλων σε “trusted users”, εννοώντας συγκεκριμένες αμερικανικές εταιρείες, και συμπεριλαμβάνοντας (η βασική εξέλιξη) ξένους υπήκοους που εργάζονται σ’ αυτές. * Στην επιστολή που υπογράφει ο Υπουργός Εμπορίου Howard Lutnick αναγνωρίζεται η πρόοδος που σημείωσε η Anthropic σε συνεργασία με την κυβέρνηση για την αντιμετώπιση κινδύνων, και η δέσμευση της να συνεργαστεί για πρωτόκολλα και πρότυπα ασφαλείας σε μελλοντικές κυκλοφορίες.
Βλέποντας τη μεγάλη εικόνα, μπαίνει κανείς στον πειρασμό να υποθέσει ότι προβλέψεις και εξελίξεις ανήκουν σε μια ενιαία χορογραφία αποσκοπούσα στη συντήρηση μιας κατάστασης “σοκ και δέους” στο κοινωνικό σώμα.
Μπαίνει επίσης σε μια αναρώτηση, όχι “συνωμοσιολογική” αλλά υπαγορευμένη απ’ τα γεγονότα : οι διάφοροι Steve Jobs, Mark Zuckerberg etc δεν έβγαιναν κάθε τρεις και λίγο να διαλαλούν δημόσια τους …κινδύνους που εμπεριείχε η τεχνολογία που διαχειρίζονταν – όχι ότι δεν υπήρχαν τέτοιοι : κατά την από 20ετίας + διατυπωμένη άποψή μου (και όλο και περισσοτέρων, προϊόντος του χρόνου) η “σοσιοπαθολογία” ** που ορίζει πλέον την ανθρώπινη κατάσταση, μόνο άσχετη δεν είναι με την επέλαση των smartphones και των social media. Παρόλα αυτά, ξανά, οι επιχειρηματίες / πρωτοπόροι της υπόθεσης έκαναν πάντα τη δουλειά τους, προωθώντας προϊόντα, ακολουθώντας τα εγχειρίδια του marketing, μη αποκλίνοντας παρά για να υπερθεματίσουν. Με ποιο σκεπτικό οι σημερινοί CEOs των μεγαλύτερων εταιριών A.I., είναι οι μεγαλύτεροι …fear mongers, τονίζοντας οι ίδιοι τους κινδύνους, αν όχι μεγεθύνοτάς τους;
Μια πρώτη εξήγηση είναι η εξής : έτσι τονίζουν τη σπουδαιότητα του προϊόντος και, μέσω αυτής το επείγον της ανάγκης για επενδύσεις δισεκατομμυρίων, προς αποσόβηση της περίπτωσης, η Κίνα φερειπείν, να πάρει κεφάλι σ’ ένα πεδίο …τέτοιας σπουδαιότητας. Γνωρίζουν ταυτόχρονα ότι ο κίνδυνος αποτελεί sales point και για τον καταναλωτή – “πολίτη” : το state of mind αυτού του τελευταίου, αέναα εκπαιδευόμενου στο θρίλερ της επικοινωνιακής καθημερινότητας, είναι το της αναμονής ενός Αποκαλυπτικού φινάλε. Το ότι το φινάλε αυτό είναι και δικό του, μικρή σημασία δείχνει να έχει, σε ένα κόσμο όπoυ τα όρια virtual και reality γίνονται δυσδιάκριτα.
Μια άλλη εξήγηση αφορά στις λεπτομέρειες των ρυθμίσεων που ζητούν οι CEO – fear mongers. Προσέχοντάς τες βλέπει κανείς ότι αφορούν ρυθμίσεις που …οι ίδιοι μεν μπορούν να αντέξουν, οι μικρότεροι όμως, και ιδίως οι νέοι παίκτες …όχι – περί open source, ούτε λόγος, εννοείται. Η ιστορία έχει κάτι από τα παλιά καλά ISO standards, η συζήτηση για τα οποία είχε πάρει ευρεία δημοσιότητα στα ‘90s, με τα “διεθνή τεχνικά πρότυπα” να μετασχηματίζονται σε εργαλεία …εκμηδένισης του ανταγωνισμού.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση, αν προκύπτει κάτι από τα παραπάνω είναι μια θεμελιώδης αλλαγή παραδείγματος : Ο δημόσιος τομέας μπαίνει δυναμικά στο χώρο της AI, αρχικά με ρυθμίσεις και στη συνέχεια, υποθέτω, προωθώντας εαυτόν ως μεγαλομέτοχο κάποιων εταιριών. Κάνοντας δηλ. το αντίθετο απ’ αυτό που είχε γίνει στα early ’90s με το διαδίκτυο – μετάθεση της έρευνας & ανάπτυξης στον ιδιωτικό τομέα από το κράτος στο οποίο ανήκε ως τότε.

* Αξιοσημείωτο : ένας από τους ανθρώπους στους οποίους σύμφωνα με την προηγούμενη ρύθμιση είχε απαγορευθεί η πρόσβαση στα συγκεκριμένα μοντέλα της Anthropic ήταν ο υπεύθυνος pretraining του Claude, Andrej Karpathy, Καναδός πολίτης…

** Μεταφορά στα ελληνικά του όρου “sociopathy” : Όρος χρησιμοποιούμενος για την περιγραφή ατόμων με Διαταραχή Αντικοινωνικής Προσωπικότητας (ASPD). Υποδηλώνει “απουσία ενσυναίσθησης, αδύναμη ηθική πυξίδα, χειριστική συμπεριφορά, αδιαφορία για τα δικαιώματα των άλλων”.