Κάτω : Βίντεο άξιο θέασης / διάδοσης, πυκνό σε σημεία ενδιαφέροντος, όπως τα (βολικά μικρής διάρκειας) στιγμιότυπα από τις ομιλίες των “δυο ισχυρότερων ανθρώπων στον κόσμο” …Sam Altman & Dario Amodei 🤣 στα Ηνωμένα Έθνη. Xωρίς καμία υπερβολή, με έκαναν να νοσταλγήσω το “How dare you!” και την Γκρέτα Τούνμπεργκ. Θέλω να πω, αν οι φυσιογνωμίες, η γλώσσα του σώματος, ο τρόπος ομιλίας τους είναι για γέλια και για κλάματα, το κερασάκι, ο τίτλος δηλ. του “leader” με τον οποίο περιφέρονται, και η σπουδή με την οποία η ανθρωπότητα αναπαράγει κάθε τους λέξη, είναι ο ορισμός του εφαρμοσμένου σουρεαλισμού ως πλανητικής κατάστασης πραγμάτων. Tο αυτό ισχύει επίσης για το ότι …τα παραπάνω δεν γίνονται αντιληπτά απ’ όλους όσους θα έπρεπε.
Ακόμα πιο ενδιαφέρουσα είναι η παρουσία του “νονού της A.I.”, και επιφανούς τενόρου στο μελό με τους θανάσιμους εξ αυτής κινδύνους, Geoffrey Hinton. Συνέντευξη ενδεικτική της σημασίας θεσμών όπως η Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών η οποία απένειμε το Νόμπελ Φυσικής για το 2024 σ’ αυτόν και τον John Hopfield, “για θεμελιώδεις ανακαλύψεις και εφευρέσεις που επιτρέπουν τη μηχανική μάθηση με τεχνητά νευρωνικά δίκτυα”. Τώρα, η αδυναμία κάποιου να αξιολογήσει την επιστημονική επάρκεια κάποιου, δεν (θα έπρεπε να) τον καθιστά ντε και καλά ακατάλληλο να κρίνει την ακεραιότητά του. Ή έτσι τουλάχιστον νομίζω : Ο GH μιλάει για “οντότητες”, με “δικές τους προθέσεις” αναφερόμενος στα LLMs, και υπερθεματίζoντας ως προς τον κίνδυνο που διατρέχει από αυτά η ανθρωπότητα. Στην ερώτηση της δημοσιογράφου με-το-καρφιτσωμένο-deeply-concerned-βλέμμα, “πότε αντελήφθη αυτόν τον κίνδυνο” ο mr. Godfather of A.I. απαντά ότι αισθάνεται …slightly embarrassed γιατί “έφθασε λίγο αργά στο πάρτι”. Αυτό συνέβη το …2023, όταν κατάλαβε ότι “μπορεί να υπάρχει μια μορφή πιο ανεπτυγμένης νοημοσύνης από εμάς”. Με άλλα λόγια, μέχρι το 2023, ο GH δεν είχε αντιληφθεί την ύπαρξη ενός τεράστιου πλήθους αισιόδοξων / απαισιόδοξων προβλέψεων, διατυπωμένων σε όλους τους τόνους, περί ξεπεράσματος της ανθρώπινης νοημοσύνης από την A.I. , πεδίου στο οποίο εργάζεται απ’ τις αρχές της δεκαετίας του ’70! Πέρα από τους τόνους των διηγημάτων / μυθιστορημάτων ε.φ., ο κύριος Hinton δεν έτυχε ποτέ να διαβάσει κείμενα των Touring, Von Neuman, Wiener, Minsky, Moravec – για να ξεκινήσουμε με βιβλικές φυσιογνωμίες του χώρου, φτάνοντας μέσω συγγραφέων όπως οι Vernor Vinge, Ray Kurzweil στη σημερινή κουστωδία των κινδυνολογούντων και …δραστηριοποιούμενων ταυτόχρονα στο χώρο (Musk, Altman, Amodei, ο Ντέμης ο Χασάπης και, πρόσφατα, σε ρόλο new kid on the block ο …Mark Zuckerberg).
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Εντωμεταξύ το Netflix – βαρόμετρο των τάσεων της εποχής – παρουσίασε προχτές μια βιογραφική ταινία για τον Unabomber με ιδιαίτερη έμφαση στις αντιτεχνολογικές του αντιλήψεις, η οποία πήγε κατευθείαν στο Νο1.
Unabomber Θεός!
Ένα από τα πράγματα που στοιχειωδώς μου φτιάχνουν τη διάθεση, είναι η τάση που έχω κατ’ αρχήν διαισθανθεί και στη συνέχεια επιβεβαιώσει ρωτώντας διάφορους 20ρηδες : μεγάλο ποσοστό αυτής της γενιάς πνέει μένεα εναντίον της συγκεκριμένης αποκτηνωτικής κουλτούρας. Αν μη τι άλλο γιατί οι …leaders φρόντισαν να αποκαλύψουν τα σχέδιά τους για το μέλλον, της εργασίας και γενικά του ανθρώπου, στην επερχόμενη κατάσταση.
Δυο είναι τα κύρια tasks (λέμε τώρα) για την υπερνίκησή της : 1. Στοιχειώδης αποκατάσταση του νοήματος των λέξεων και 2. Βίαιη απαλλαγή από το δέος με το οποίο ο “πολίτης” αντιμετωπίζει τους αυτο-αλληλο-λιβανιζόμενους ως “smartest people on the planet” : οι τύποι της Silicon Valley, πέρα από το μαθηματικό ταλέντο που διαθέτουν, είναι κατά συντριπτική πλειονότητα ένα μάτσο αγράμματοι ηλίθιοι.
Σίγουρα. Έχω την αίσθηση πάντως ότι σε κάποιο βαθμό η ανησυχία των τελευταίων – όχι βέβαια για την.. ανθρωπότητα – είναι ειλικρινής. Οι τύποι δηλαδή την είχαν περί πολλού την εξυπνάδα τους. Και ξαφνικά βλέπουν το “πράγμα” να τους αφήνει χιλιόμετρα πίσω στα μαθηματικά και τον προγραμματισμό χωρίς να παίξει το μάτι του. Υποπτεύομαι ότι κάπου έχουν αρχίσει κι αυτοί να αισθάνονται.. θνητοί.
Το πρόμπλεμ είναι ότι τα συγκεκριμένα μοντέλα δεν λειτουργούν με τον ορθόδοξο τρόπο ακολούθησης ενός στάνταρ κώδικα. Ίση και μεγαλύτερη σημασία έχει η βασισμένη σ’ αυτόν διαδικασία …βελτιστοποίησης. H οποία μπορεί να ανεξαρτητοποιηθεί σε ένα βαθμό, γινόμενη απρόβεπτη. Αλλά …αυτός ακριβώς ο αστάθμητος παράγοντας είναι εκ των ων ουκ άνευ για την “εκπληκτική ανάπτυξη” των μοντέλων. Το πράγμα επομένως είναι καταδικασμένο …by default σε μια αντίφαση. Προσωπικά, σε πείσμα των διαδιδομένων, περιμένω / προσδοκώ τον επόμενο “A.I. χειμώνα”.
Οι Κινέζοι πάντως δεν φαίνεται να έχουν τέτοιες ανησυχίες. Οι εξελίξεις εκεί βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Κόμματος. Το πρόβλημα επομένως δεν είναι η ΤΝ. Είναι η “τεχνοφεουδαρχία”.
Δεν φαίνεται αλλά …όντως δεν έχουν; Από το λίγο που έχω ασχοληθεί, κι εκεί τα μοντέλα έχουν προβλήματα παρόμοια με τα “δικά μας”. Και ψέματα λένε, και “παραθυράκια” βρίσκουν, και όλα τα συναφή. Ούτως ή άλλως όμως το ΚΚΚ δε φημίζεται για τη διαφάνειά του. Εξ αυτού, και εν τη απουσία ανταγωνισμού “wild west” style, επικρατεί εκεί μια παραπλανητικά εύρυθμη κατάσταση.
Συμφωνώ παντως ότι οι τεχνοφεουδάρχες είναι ό,τι πιο αηδιαστικό και επικίνδυνο υπάρχει στον πλανήτη μας. Και σκοπεύω να γράψω σειρά κειμένων “αποκαλυπτικών” του …επιπέδου και των προθέσεών τους. Με βιογραφικά, παραπομπές σε δικές τους δηλώσεις / βιβλία κοκ. These guys have plans for all of us.
Εν τω μεταξύ ο Τραμπακουλόπουλος τους έγραψε σταρχίδια του ως προς τα regulations (κορόιδο είναι να θέσει σε κίνδυνο τις επενδύσεις;) Εντύπωση μου έκανε η στάση του συμβούλου του σε θέματα A.I. David Sachs – μεγαλοεπενδυτή της Silicon Valley και …κολλητού του Peter Thiel. Δέκα φορές τουλάχιστον στην (30 λεπτών) διάρκεια συνέντευξής του στο CNN …έστειλε το συγκεκριμένο μήνυμα στα νομιστεράκια της Open AI/Anthropic : «if they can’t control AI tech, they should step aside for people who can». 🤣
Καλά τους τα είπε. Το κλαψομούνικο στυλάκι τους κολάζει και άγιο. Και μόνο άγιος δεν είναι ο Τραμπάκουλας!
Εντωμεταξύ έψαξα και βρήκα στατιστικές για τη στάση των ανθρώπων από διάφορες περιοχές του κόσμου απέναντι στην ΤΝ. Οι Ασιάτες (“κινέζοι”) πρωταθλητές της αισιοδοξίας. ΟΙ Αμερικανοί πρωταθλητές της απαισιοδοξίας.
Δεν είναι περίεργο πάντως που ο “νονός” ανακάλυψε ξαφνικά το 2023 ότι το “πράγμα” δεν ήταν αυτό που περίμενε. Άλλο να το ακούς και άλλο να το βλέπεις. Μόλις το 2022 εμφανίστηκε απροσδόκητα η τεχνητή νοημοσύνη με τη μορφή που τη γνωρίζουμε σήμερα. For all intents and purposes μπορούμε να μιλάμε για singularity. Πιθανότατα η εξέλιξη από δω και πέρα θα είναι ποσοτική περισσότερο παρά ποιοτική.
Οι scaling optimists της υποθέσεως θεωρούν ότι η διαρκής “ποσοτική” εξέλιξη (όλο και περισσότερα data, όολο και περισσότερα data centers) θα μεταπηδήσει κάποια στιγμή στη φάση της “ποιοτικής”.
Οι “scaling sceptics”, τους οποίους εμπιστεύμαι περισσότερο, θεωρούν ότι το scaling έχει ήδη χτυπήσει τοίχο, και ότι δεν υπάρχει περίπτωση δι’ αυτής της μεθόδου να επιτευχθεί κάτι περαιτέρω. Άσε που (να προσθέσω εγώ…) το momentum έχει παρέλθει και ο ενθουσιασμός των ηλιθίων έχει αρχίσει να ξεφουσκώνει – κάτι αντίστοιχο αυτού που είχε γίνει με τα κινητά. Προς το παρόν (το ενδιαφέρον) κρατιέται με τεχνητά μέσα και για πολιτικο-οικονομικούς λόγους.
Επαναλαμβάνω ότι προσδοκώ ένα ακόμα A.I. winter αντίστοιχο εκείνων των middle 70s – early 80s και late 80s – middle 90s : απογοήτευση και περικοπές κονδυλίων μετά από μια πρώτη περίοδο εκρηκτικής αισιοδοξίας περί τις δυνατότητες των τερατουργημάτων.
Και σκοπεύω να “καταδείξω” εν καιρώ ότι, όσο ακραίο (ή και ασόβαρο, who cares) κι αν φαίνεται, η μόνη λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, είναι κάτι του στιλ …Back to 1983. Το λέω χωρίς καμία νοσταλγική διάθεση.
Πολύ πιθανό. Θα μπορούσε να έχει τη μοίρα της ψυχροπολεμικής “κατάκτησης του διαστήματος” που επιβραδύνθηκε απότομα όταν αποδείχθηκε άχρηστη τόσο για τη ματαιοδοξία των πολιτικών όσο και για την καθημερινότητα των πολιτών. Κατά τάλλα όμως η ΤΝ ήρθε για να μείνει όπως και τα κινητά. Προσωπικά τη βρίσκω πολύτιμη. Μου έχει ανοίξει τα μάτια σε καίρια ζητήματα για τα οποία είχα μαύρα μεσάνυχτα. Ελπίζω σύντομα να λυθούν τα προβλήματά της και να μην πάρει κι αυτή τον κατήφορο. Τις εσχατολογικές υστερίες τις αφήνω στους μονίμως woke Αμερικανούς.
Κι εγώ χρήσιμο το βρίσκω το καημένο το μηχάνημα. Αλλά όταν ξαφνικά ακούω όσα λέγονται, από αυτούς που λέγονται, και συνειδητοποώ τι είδους πράξεις επακολουθούν των λόγων, συνειδητοποιώ ότι το πρόβλημα δεν είναι η τεχνολογία από μόνη της, αλλά οι δυνατότητες που νομοτελειακά παρέχει για μεγιστοποίηση επιρροής και ελέγχου. Η κατάργησή της δηλ. είναι πολιτικό ζήτημα – εκτός πια κι αν άλλαζε η …φύση του ανθρώπου. Εως τότε, η ίδια η ύπαρξη της ψηφιακής τεχνολογίας (όχι μόνο της A.I.) ισοδυναμεί με απόδοση υπερεξουσιών στην πολιτεία – δηλ. στην ελίτ που την ελέγχει.
…Και χωρίς καμία …τεχνοφοβική 🤣 διάθεση : οι Blue Light ήταν το πρώτο γκρουπ που εμφανίσθηκε με computerised parts επί σκηνής στο Ελάντα (1990), προγραμματισμένα by yours truly στο Αταράκι μου. Στο διαδίκτυο είμαι from day one, από το 1994.
Για να μη μιλήσω για τη λατρεία που είχα στα ρομπότ από προσχολικής ηλίκίας. 🤖
Εγώ γενικά είμαι από κατασκευής μου διστακτικός. Και όχι μόνο στα τεχνολογικά. Στα πάντα. Δεν μου αρέσουν οι καινούριες καταστάσεις, τα καινούρια πράγματα, τα καινούρια πρόσωπα. Στα λίγα όμως με τα οποία τελικά θα εξοικειωθώ.. κολλάω.
Κι εμένα δε μ’ αρέσουν τα καινούργια πράγματα. Αλλά τα ρομπότ, τα κομπιούτερ κτλ. …δεν ήταν κάτι καινούργιο για μένα, λόγω των sci-fi σίριαλ που έβλεπα απ’ τις πρώτες τάξεις του δημοτικού (Star Trek, Lost In Space etc) και των βιβλίων ε.φ. που είχα αρχίσει να διαβάζω από πρώτης γυμνασίου το αργότερο (Πρώτο απ’ όλα το ‘Who?’ του Algis Budrys – το έχω ακόμα!)
Το sci-fi και το hi-fi αποτελούν για μένα ισόβια κολλήματα. Σαν ιδέες καταρχήν. Οι πρακτικές τους εφαρμογές έρχονται σε δεύτερη μοίρα!