Κανονικά θα έπρεπε να ντρέπεται κανείς (ή έστω, να βαριέται) να ασχοληθεί με υποθέσεις που αφορούν την “ελληνική πολιτική σκηνή”. Του …πολυαναμενόμενου κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού συμπεριλαμβανομένου. Έρχονται όμως κάποιες στιγμές που δεν αντέχεις. Θέλοντας και μη, ζεις στο τρελοκομείο στο οποίο μετασχηματίζεται ο κόσμος. Σ’ αυτό τον κόσμο – ίδρυμα ελέω “σόσιαλ” μίντια, ο κάθε τρόφιμος έχει ανά πάσα στιγμή κάτι να πει, να σχολιάσει, να δείξει ή να αποδείξει.
Διαβάζω τα σχόλια της κυρίας Κωνσταντοπούλου για την πολιτική δραστηριοποίηση της (πρώην) πελάτισσας της : «Είμαι η πρώτη που το είπε αυτό (σ.σ. ότι η ΜΚ θα κάνει κόμμα) όταν την ρωτούσαν κι εκείνη το διέψευδε. Είναι δικαίωμα κάθε πολίτη να συμμετάσχει στα πολιτικά δρώμενα. Δεν ανησυχώ, η Πλεύση Ελευθερίας έχει σταθερή πορεία και συνέπεια. Δεν θα με δείτε ποτέ να αντιδικώ με συγγενή που συμμετέχει στον αγώνα αυτό».
Η δήλωση της κυρίας Κωνσταντοπούλου, η οποία κατά την ανειδίκευτη άποψή μου αποτελεί άτομο διαταραγμένο – βαρύτερα απ’ το σύνηθες – δεν είναι το θέμα εδώ. Το θέμα είναι αυτά που με έκανε να θυμηθώ :
Η κυρία Καρυστιανού έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι δε θα συνεργαστεί με κανέναν εμπλεκόμενο στο πολιτικό σύστημα. Αυτό είναι σαφές ότι (δεν μπορεί να μην) συμπεριλαμβάνει την κυρία Κωνσταντοπούλου, μέλος του ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν, τέως πρόεδρο της Βουλής και νυν αρχηγό κόμματος.
Την οποία επομένως, σύμφωνα με τις κατά καιρούς δηλώσεις της, η ΜΚ θεωρεί : φερέγγυα αφενός για να στηρίξει δικανικά τη σημαντικότερη υπόθεση της ζωής της, και αφερέγγυα αφετέρου για να της ανατεθεί ρόλος σε πολιτικό σχηματισμό. Του οποίου πολιτικού σχηματισμού “παρεμπιπτόντως” κύριο αίτημα αποτελεί η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.
Η ψύχρανση / σταδιακή απόσυρση της εντολής στην (πρώην πλέον) δικηγόρο της συνέπεσε χρονικά με τον προσανατολισμό της ΜΚ σε ρόλο πολιτικού παράγοντα.
Αλλά το, ηθικής φύσεως τουλάχιστον, πρόβλημα παραμένει : Πώς μπορούσε κατ΄αρχήν η κα Κωνσταντοπούλου να είναι εκπρόσωπος ενός συλλόγου συγγενών θυμάτων στο δικαστικό αγώνα τους εναντίον της κυβέρνησης, όντας αρχηγός αντιπολιτευτικού κόμματος, με άμεσο πολιτικό συμφέρον δηλαδή από την καταδικαστική του έκβαση; Επομένως, η ίδια η επιλογή της από την κυρία Καρυστιανού εμφανίζει την τελευταία με …ανορθόδοξη αντίληψη περί δικαιοσύνης. Τουλάχιστον για άτομο που ηγείται σταυροφορίας για την καθαρσή της.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Μα τι έχουν πάθει όλοι πια με την Καρυστιανού κι έχουν πέσει με τα μούτρα να τη φάνε? Λες και δεν είναι δικαίωμα του οποιουδήποτε να κάνει κόμμα και να κατέβεί στις εκλογές.
Νομίζω ότι “το ζητούμενο” όχι μόνο με τη ΜΚ αλλά γενικώς και αορίστως, είναι αφορμές εκτόξευσης χολής και όξους …από κάθε κατεύθυνση. Η καθοδός της βέβαια στην πολιτική προσφέρει εν αυθονία τα σλόγκαν, με κυριότερο το περίφημο “εργαλειοποιεί το θάνατο του παιδιου της!” H προσφορά των social media στην Ελλάδα αφορά στο ότι μ’ αυτά κάθε “πολίτης” έχει γίνει κι ένας μικρός Φώσκολος – εκτός από πολιτικός σχολιαστής, γεωστρατηγικός αναλυτής etc etc.
Προσωπικά έχω αρχίσει κάπου να τη συμπαθώ ακριβώς εξαιτίας της άνευ προηγουμένου λασπολογίας από άτομα που δεν δικαιούνται να κρίνουν κανένα. Κάτι αντίστοιχο με αυτό που είχες πάθει εσύ με τον Τραμπ. Ελπίζω βέβαια να μη δικαιώσει κι αυτή όπως ο Τραμπ τους επικριτές της!
Άσε γιατί με τον Τραμπ έχω αρχίσει να φοβάμαι ότι ο τύπος έχει πάθει …Μπάιντεν. Και εν τω μεταξύ, ρετάρει που ρετάρει, έχει εκειπέρα και τους φιλοϊσραηλινούς των MAGA που τον υποδαυλίζουν (ΤΩΡΑ είναι η στιγμή, ΤΩΡΑ είναι η ευκαιρία, αν δεν επιτεθούμε ΤΩΡΑ θα χάσουμε το μομέντουμ και δε συμμαζεύεται) και γενικώς το πράγμα δεν ξέρω πώς ακριβώς μπορεί να ελεγχθεί. Αυτό που κάνει με τους δύστυχους Ιρανούς (“keep up the fight, help is on the way” κλπ.) είναι ίσως το πιο ασυγχώρητο που έχει υποπέσει στην αντίληψή μου από καταβολής ενασχολήσεως μαζί του. Γιατί τους σπρώχνει να συνεχίσουν να σκοτώνονται, κάτι που στην πραγματικότητα είναι η εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για το “help” της υποθέσεως. Αισχρά πράγματα δηλαδή.
Ως προς την Καρυστιανού, εννοείται ότι κι εγώ έχω αρχίσει να τη συμπαθώ. Και όχι μόνο βάσει του one against all, αλλά και γιατί, στο φινάλε από πλευράς IQ είναι, επαναλαμβάνω, πολύ πάνω απ΄το μέσο “Έλληνα πολίτη”. Και από ένα προς ένα τα στελέχη της κουραδοκυβέρνησης – και της κουραδοβουλής εν γένει. Αυτό που μένει να φανεί είναι ποιες πολιτικές φιγούρες θα επιλεγούν να πλαισιώσουν το “κίνημα” (πρέπει απαραιτήτως να υπάρξουν).
Ο καραγκιόζης πάντως που μου είχες επισημάνει τη συνέντευξή του, ο Καραχάλιος με τ’ όνομα, έχει ξεσαλώσει πλέον εναντίον της, πράγμα που σημαίνει ότι οι …πρώην εργοδότες του Σαμαράς, Μπουχέσας, την τρέμουν.