Για να κάνουμε και λίγο το δικηγόρο του Διαβόλου (του “Μικρού Σατανά” για την ακρίβεια), όχι ότι μας χρειάζεται : Το παραπάνω βίντεο είναι αντιπροσωπευτικό των προθέσεων της ιρανικής κυβέρνησης απέναντι στο Ισραήλ.
Για όσους θα αντέτειναν ότι ο εν λόγω εγγονός του “αειμνήστου” δεν είναι κρατικός αξιωματούχος, ιδού κάτω το εξώφυλλο του βιβλίου (αγγλικός τίτλος) Israel Annihilation Plan : The Islamic Republic’s Strategy for the Destruction of the Zionist Regime. Εκδόθηκε πέρυσι, ένα τετράμηνο μετά τον “πόλεμο των 12 ημερών”, υπό την αιγίδα της ιρανικής κυβέρνησης. Συγγγραφέας του ο κληρικός Ali-Asghar Mohammadi-Rad. Παρουσιάστηκε από τον επίσης κληρικό, και στενό σύμβουλο του Hamenei, Alireza Panahian (φωτό). Ο τίτλος είναι, υποθέτω πάντα, εύλογος.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά έχω την εντύπωση ότι, αν εξαιρέσουμε τον ανεκδιήγητο “Υπουργό Πολέμου” και τον ίδιο τον Τραμπάκουλα, κανένας μέσα στην αμερικανική κυβέρνηση δεν ενθουσιάστηκε με την ιδέα ενός πολέμου με το Ιράν. Ούτε στο στρατό for that matter.
Ούτε βέβαια καταλογίζω στους Εβραίους το γεροντικό μεγαλοϊδεατισμό του Τραμπάκουλα συνολικά. Με την εξαίρεση της Μέσης Ανατολής η ευθύνη του χάους που δημιούργησε βαραίνει κυρίως τον ίδιο. Στο βαθμό φυσικά που μπορεί να του καταλογιστεί οτιδήποτε.
Δεν ξέρω γενικά για τους Ισραηλινούς, ο Νετ πάντως φαίνεται να διαθέτει κάμποσο απ’ αυτόν. Ως προς την επίθεση είναι ευνοϊκή συγκυρία και για τους δύο, για διαφορετικούς λόγους. Αμερική χτυπάει έμμεσα Κίνα (όπως έκανε και με Βενεζουέλα), Ισραήλ ξεφορτώνεται τον ιρανικό εφιάλτη μια για πάντα, απελευθερώνοντας δυνατότητες για πλήρη έλεγχο της περιοχής, πράγμα που το φέρνει σε collision course …με τους πουστότουρκους – άκουγα πάλι το μεσημέρι τη φωνή του ΡΤΕ. Μιλάμε ότι ήθελα να μπω μέσα στην τηλεόραση και να τον πνίξω με τα ίδια μου τα χέρια! 👺
Υπάρχουν δυστυχώς αρκετοί, ο Rubio μεταξύ τους. Αλλά υπάρχουν και “σκεπτικιστές” όπως the Vice President himself. Ο φανατικότερος της υπόθεσης απο τους “ισχυρούς άνδρες” της Ουάσινγτον (τρόπος του λέγειν καθότι …κρυπτο-ομοφυλόφιλος) είναι ο επαγγελματίας warmonger Lindsay Graham, λάτρης παρεμπιπτόντως και του Κουραδοζελέ.
Ναι μου έχεις πει και παλιότερα για τα καμώματα του τελευταίου. Εκείνος ο Ρούμπιο πάλι μου δίνει την εντύπωση ακραίου οπορτουνιστή.
Δε θα τον έλεγα και ακραίο. Ενστικτωδώς μου φαίνεται ειλικρινής και με αρχές άνθρωπος, πατριώτης, θρήσκος etc – αν και θα μπορούσε να είναι όντως και μουλωχτός (who can trust anybody these days…). Δε νομίζω πάντως ότι τον καθιστά ύποπτο το ότι ενώ προ εκλογών 2016 ήταν εναντίον του Trump (έχοντας υπάρξει συνυποψήφιος για το χρίσμα) κατέληξε σταδιακά υποστηρικτής του. Την αποψούλα του τη λέει πάντα, ακόμα κι αν πρόκειται αυτό να προκαλέσει κόντρα με τον DT. Σημείο έντονης τριβής είναι αυτό με το φρικαλέο Tom Barrack, φίλο του DT, πρέσβη στην Τουρκία, διαφημιστή των νεο-οθωμανικών σχεδίων του γνωστου αρχιδιού και υποστηρικτή της τουρκικής πολιτικής στη Συρία, στην οποία αντιτίθεται ο MR, όντας εκτός των άλλων και υποστηρικτής των …Κούρδων.
Το background της οικογένειάς του είναι μετανάστες από Κούβα, όπως και του Al Jourgensen.