Αυτό που δε δείχνουν να αντιλαμβάνονται οι δυο “δημοσιογράφοι” είναι ότι ο μεγαλύτερος τροφοδότης του κυρίου Κασιδιάρη είναι η δική τους αχρειότητα.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
OANNES
To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
https://www.youtube.com/watch?v=lJCSby6HSZc
Άκουσα κάνα πεντάλεπτο, θα “ξαναεπανέλθω” – δεν ξέρω το συγκεκριμένο podcaster. Το θέμα είναι ότι
1. Ο HK, ό,τι κι αν πει κανείς, έχει κάτσει 6 χρόνια φυλακή, διωκόμενος αποκλειστικά για τις απόψεις του, και αυτό είναι αξιοσημείωτο τουλάχιστον. Η άποψή μου για τα περί “εγκληματικής οργάνωσης” κλπ. έχει εκφραστεί απο την πρώτη στιγμή : πρόκειται για γελοιότητες. Και όποιος έχει πρόβλημα …δικαίωμά του – το τελευταίο που με ενδιαφέρει είναι να δίνω εξετάσεις αντιφασιστικού φρονήματος (ιδίως σε φασίστες).
2. Αυτή εδώ η “κυβέρνηση”, και όλες σχεδόν οι προηγούμενες, το κάνουν εύκολο για κάποιον (όχι μόνο τον Κ) να πάρει το φραγγέλιο και …όποιος ζήσει. Γιατί κατ’ αρχήν όλες ήταν / είναι δοτές και ελεγχόμενες. Μπορεί κάποιος να διεκδικήσει εξουσία με αξιώσεις, μη όντας τέτοιος; that is the question. Γιατί η εντύπωσή μου είναι ότι, με οποιεσδήποτε προδιαγραφές και προθέσεις κι αν ξεκίνησε, τη στιγμή που θα έχει εγκατασταθεί στο “θώκο”, θα είναι μια απ’ τα ίδια. Απλώς, αν αυτό μέχρι μια εποχή αφορούσε χώρες όπως η Ελλάδα και η Μποτσουάνα, σήμερα αφορά όλες τις χώρες του πλανήτη.
…Ακόμα και έτσι, υπάρχουν καλύτεροι και χειρότεροι.
Να μην πω ότι ακόμα και τώρα ο …Τραμπ δείχνει προτιμότερος από το δίδυμο Μπάιντεν – Χάρις που ετοιμάζονταν για μετωπική με τη Ρωσία.
…Αυτό δε σημαίνει ότι έπαψα να θεωρώ τον DT μάστιγα της ανθρωπότητας, κυρίως λόγω της “σχέσης του” με τα ερπετά – tech bros.
Σε αντίθεση πάντως με τον Τραμπάκουλα που έδωσε καινούριο νόημα στην έννοια της γελοιότητας, του “Ηλία” οι διώξεις φαίνεται ότι του έκαναν καλό. Είναι προφανές από τη συγκεκριμένη συνέντευξη ότι ο άνθρωπος αξιοποίησε δημιουργικά το χρόνο που πέρασε στη φυλακή – τουτέστιν έκατσε και σκέφτηκε πέντε πράγματα σοβαρά. Δυστυχώς θα είναι δύσκολο να βρει συνεργάτες τού ιδίου επιπέδου – πρόβλημα που αντιμετώπισε και η Καρυστιανού – και ακόμα πιο δύσκολο να εφαρμόσει τις ιδέες του στην πράξη.
Τα παραπάνω εννοείται σε περίπτωση που θα του επιτραπεί να δημιουργήσει κόμμα In the first place.
Αυτό να λέγεται (ως προς τους συνεργάτες και την εφρμογή στην πράξη).
Η χώρα αυτή, ως χώρα-βόθρος, ειδικεύεται στην παραγωγή βοθράνθρωπων, σε όλους τους τομείς ανεξαιρέτως. Και, το “κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας” που ξεκίνησε το 2020 (με κορωνοϊούς etc), είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της μαλακίας του Έλληνα.
200 χρόνια στην πρωτοπορία της μαλακίας. Και αντί να βαδίσει επιτέλους η Ελλάδα στα ίχνη των υποτιθέμενων δυτικών της προτυπων, βαδίζει σύσσωμος ο δυτικός κόσμος στα ίχνη της Ελλάδας!
Πάντως δε θα έλεγα ότι ο ΗΚ – τώρα που τον άκουσα όλο – συνιστά κάποιο είδος “ελπίδας” για τη χώρα : παρά τα διάφορα σωστά και ακριβή που λέει, χαρακτηρίζεται από τα παραδοσιακά κολλήματα του είδους του. Πέρα από τις παπαριές περί Εβραίων (“όχι συνεργασία με Ισραήλ για να μη μπει η …Μοσάντ στις δομές της χώρας” – άκου να δεις δηλ.) εμφανίζεται ως cheerleader του Elon Musk, με τη συνεπικουρία του – όχι ακριβώς πληθωρικά ευφυούς – συνομιλητή του. Κατανοητό φυσικά για τη δημόσια υποστήριξη που του είχε δώσει ο (…free speech advocate) EM ως πολιτικού κρατούμενου, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα : οι ίδιοι οι τεχνοσωτήρες (Musk, Altman, Thiel etc) είναι εκδηλωμένοι εχθροί της δημοκρατίας / θιασώτες ενός είδους δικτατορίας των “ειδικών”. Κάτι που αφενός δε νομίζω ότι το έχει υπόψη του ο “Ηλίας” (ή ο συνομιλητής του) αλλά, αφετέρου, δε νομίζω ότι θα τον χάλαγε κιόλας.
“Ελπίδα” είναι.. βαριά λέξη για την εποχή μας. Ασχέτως πάντως επιμέρους ενστάσεων η όλη εδώ παρουσία του – σε σχέση πάντα με τους επιεικώς ηλίθιους που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του “πατριωτικού χώρου” – αποτέλεσε για μένα ευχάριστη έκπληξη.
Η “δημοκρατία” ως πολίτευμα πάντως τα έχει φάει για τα καλά τα ψωμιά της. Καμία χώρα (Κίνα, Ρωσία, Τουρκία) που βρίσκεται σε άνοδο τον 21ο Αιώνα δεν είναι “δημοκρατική”. Στην εποχή μας “δημοκρατία” σημαίνει απλώς.. αποτυχία.
Έτσι όπως το πάνε οι δυτικές “δημοκρατίες” στο τέλος θα ενσωματώσουν άτυπα όλα τα μειονεκτήματα των κανονικών δικτατοριών χωρίς κανένα από τα ουσιαστικά τους πλεονεκτήματα.
Για την Ελλάδα πάντως δεν ανησυχώ ιδιαίτερα. Είναι σαν κάτι κοπρόσκυλα που κοιμούνται φαρδιά πλατιά στη μέση του δρόμου – και που γιαυτό ακριβώς δεν τα πατάει κανένας😅
Ας ελπίσουμε η παράσταση με τα κοπρόσκυλα να αποδειχτεί ακριβής, όσο είναι γλαφυρή και διασκεδαστική!
Ως προς τη μπουρδελοποίηση των “δημοκρατιών” βεβαίως, ούτε συζήτηση – αυτός είναι και ο λόγος που οι τελευταίοι που δικαιούνται να ομιλούν για τον “ναζί Κασιδιάρη” είναι οι Έληνες πολιτικοί/δημοσιογράφοι.
Σε ό,τι με αφορά πάντως, προτιμώ τη δημοκρατία από την “επιτυχία”.
Στη φάση που βρίσκομαι – χωρίς καμία ελπίδα δηλαδή προσωπικής ή έστω συλλογικής επιτυχίας – το ίδιο κι εγώ. Αν όμως ήμουν σε ηλικία λυκείου/πανεπιστημίου.. θα ετοίμαζα πυρετωδώς τα μπογαλάκια μου για Κίνα!
Δε νομίζω ότι είναι η πιο εύκολη χώρα για μετανάστευση… Άσε που με μια πρώτη γεύση απ’ τον τρόπο λειτουργίας της …Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, εξ ίσου πυρετωδώς θα την εγκατέλειπες!
Μην προσπαθείς να με μεταπείσεις! Αν ήξερα τι θα τραβούσε η ψυχούλα μου εδώ, θα μετανάστευα ευχαρίστως και στη Βόρεια Κορέα!
Εσύ μπορεί να μετανάστευες ευχαρίστως. Το θέμα είναι εκείνοι αν θα σε δέχονταν. Γιατί ένα από τα χαρακτηριστικά της Βορείου Κορέας είναι το …zero tolerance στους μετανάστες!
(Από και …προς τη χώρα, εννοείται)
I know I know. Και πολύ καλά κάνουν οι άνθρωποι. Απλά λέμε. Υποθετικές ελπίδες!😁
Εννοείται ότι καλά κάνουν!
…Εμείς μόνο περιμένουμε τους απανταχού λεχρίτες για να μας εμπλουτίσουν!
Η “μεταναστευτική πολιτική” πάντως του εκάστοτε κράτους είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Ελάχιστη επίδραση έχει στο τελικό αποτέλεσμα. Το θέμα είναι 1. γιατί σηκώνονται να φύγουν οι άνθρωποι από συγκεκριμένες χώρες του κόσμου και 2. γιατί επιλέγουν την α’ και όχι τη β΄ χώρα ως τελικό τους προορισμό. Στο πρώτο ερώτημα δεν χρειάζεται φιλοσοφία. Οι Αμερικανοί διέλυσαν τα δικτατορικά καθεστώτα που κρατούσαν τις χώρες τους ενωμένες. Πριν την Πτώση του Τείχους και την 9/11 κανένας δεν είχε δει μετανάστη στην Ελλάδα. Στο δεύτερο ερώτημα η απάντηση ονομάζεται “αυτοδιαφήμιση”. Εμείς εδώ είμαστε ανώτεροι, έχουμε λεφτά, δημοκρατία, γυναίκες χαλαρών ηθών. Δεν είμαστε καθυστερημένοι σαν και του λόγου σας! Πού θα πάνε μετά οι άνθρωποι? Στη Βόρεια Κορέα?
Ο μόνος λόγος εξάλλου που η Ελλάδα γνώρισε πρωτοφανή ανάπτυξη μεταπολεμικά – όχι με τις δικές της δυνάμεις – ήταν ότι αποτελούσε τη ζωντανή διαφήμιση του καπιταλισμού στα Βαλκάνια. Μετά το πέρας της αποστολής αφέθηκε στην τύχη της.
Το ίδιο σε μεγάλο βαθμό και η Ευρώπη. Το μόνο που χρησιμεύει σήμερα στους Αμερικανούς είναι ως αποχέτευση για το μπάχαλο που δημιούργησαν στη Μέση Ανατολή.
Πρόκειται με άλλα λόγια για πολιτικές που όλοι μας εδώ χειροκροτούμε. Καλά κάνουν οι Αμερικανοί και μοιράζουν σε όλο τον κόσμο δημοκρατία. Καλώς κατέρρευσε ο κομμουνισμός. Καλά κάνει το Ισραήλ και σκοτώνει τους απολίτιστους. Ας πέσει επιτέλους το καθεστώς των μουλάδων κλπ. OK. Mετά μην παραπονιόμαστε όμως ότι μας κουβαλιούνται απρόσκλητοι.
Πρώτο μέλημα βέβαια της κυρίαρχης προπαγάνδας είναι η απόκρυψη οφθαλμοφανών γεγονότων όπως τα παραπάνω. Και άντε να εξηγήσεις μετά ότι αυτό που νοσταλγικά ονομάζουμε “χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου” δεν ήταν παρά μια υποσημείωση του Σχεδίου Μάρσαλ.
Παρεμπιπτόντως, η “Χρυσή Εποχή του Ελληνικού Κινηματογράφου” ήταν ένα είδος “άνθισης” (με τους δικούς μας πάντα όρους …αντιστροφής της πραγματικότητας), η οποία “άνθιση” αποτέλεσε το έναυσμα για τη Χρυσή Εποχή της Αποβλάκωσης (της αέναης δηλ. ανακύκλωσης των ίδιων πάντα ταινιών και της περί αυτές φιλολογίας) Αυτή καλά κρατεί μέχρι και σήμερα, έχοντας ενσωματώσει την άλλη “χρυσή εποχή”, των σίριαλ των ‘90s και των ‘00s.
Το αν πάντως η μεταναστευτική πολιτική είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης φαίνεται από την κατάσταση που επικρατεί σε χώρες όπως η Αγγλία, η Γαλλία, η Ισπανία και σε αντιπαράθεση …η Ουγγαρία.
Το γιατί σηκώνονται και φεύγουν οι άνθρωποι από τις χώρες τους αφορά, πέρα από ο,τιδήποτε άλλο, τα επικοινωνιακά δίκτυα που μετατρέπουν τον πλανήτη σε άθυρμα συγκοινωνούντων δοχείων. Η διαφήμιση της ευμάρειάς μας δεν γίνεται “προς τους απολίτιστους”, άσχετα αν καταλήγει να λειτουργεί σαν πρόσκληση για όποιον απ’ αυτούς διαθέτει ένα κινητό κι ένα λάπτοπ (ουσιαστικά δηλ. για …όλους) . Πίσω από όποιο πρόβλημα κοιτάξει κανείς βρίσκει την ίδια (όχι γενεσιουργό φυσικά αλλά, πάντως…) αιτία : τον πολλαπλασιαστή κακοδαιμονίας που αποτελεί η επικοινωνιακή τεχνολογία / εις άπειρον επέκταση πρακτικών που καθιέρωσαν ένα αιώνα πίσω οι άνθρωποι της διαφήμισης (Edward Bernays etc).
Το ότι οι πολιτικές διαφόρων ενθαρρύνουν το μεταναστευτικό κόλπο εννοείται. * Αλλά να μην ξεχνάμε, ανάμεσά τους, εκείνες χωρών όπως η Τουρκία (εξάπλωση σε όλη την Ευρώπη με αιχμή του δόρατος τη Γερμανία, πτήσεις τσάρτερς από Αφρική με προορισμό τα παράλια μας κοκ) οργανώσεων όπως οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι (μαλακή διείσδυση – προετοιμασία του εδάφους για την υποδοχή του Ισλάμ παντού ως …“αναπόσπαστου στοιχείου πολιτισμικής ταυτότητας”) και παγκοσμιοποιητικών …foundations με δηλωμένο σκοπό τα open borders και τη διάβρωση των εθνικών ταυτοτήτων.
* …όπως εννοούνται βέβαια και τα περί σκαιότητας των Ισραηλινών – η οποία σκαιότητα όπως έχω κατ’ επανάληψη “τονίσει”, αποτελεί ιστορικά τη ρίζα της λογοκρισίας και της καταστροφής της ελευθερίας της έκφρασης στη Δύση (τα πρώτα και πιο δαιμονοποιημένα θύματα αυτής ήταν οι πρώτοι στην ιστορία …αρνητές : εκείνοι του Ολοκαυτώματος. Ήταν ήσαν τέτοιοι, είτε δεν ήσαν)
Οι αρειμανίως εστιάζοντες πάντως στην ισραηλινή σκαιότητα γίνονται φειδωλοί στα λόγια όταν μιλάνε για τη σκαιότητα που χαρακτηρίζει την πολιτική χωρών όπως το Ιράν και η Τουρκία, η οποία “παρεμπτιπτόντως” αποτελεί τον εθνικό μας εφιάλτη.
Όλα τα παραπάνω ισχύουν.. συμπληρωματικά. Δεν εξηγούν δηλαδή γιατί το μεταναστευτικό τσουνάμι ξεκίνησε μια πολύ συγκεκριμένη χρονική στιγμή και όχι νωρίτερα. Παρεμπιπτόντως δεν γνωρίζω κανένα που σκόπευε για οποιοδήποτε λόγο να μεταναστεύει στην Ουγγαρία. Ούτε κι εμένα θα μου περνούσε ποτέ από το μυαλό. Αν θες να δεις πραγματικά την επαλήθευση της θεωρίας μου για τον τελευταίο τροχό της αμάξης, κοίτα καλύτερα το παράδειγμα της Ιταλίας.
Επουδενί βέβαια δεν υπαινίσσομαι ότι πρέπει να βάλουμε στα σύνορα χαλάκια με την επιγραφή “Όλοι της γης οι κολασμένοι.. καλωσορίσατε στη φιλόξενη Ελλάδα!”. Far from it. Αν όμως δεν αρθούν οι προϋποθέσεις που δημιουργούν και αναζωπυρώνουν το μεταναστευτικό, κανένα εκ των υστέρων μπάλωμα δεν θα φέρει αποτέλεσμα. Δεν έχει νόημα να θεωρούμε σωτήρες μας εκείνους ακριβώς που δημιουργούν το πρόβλημα εξαρχής.
Μιας και μιλάμε για χρονική συγκυρία, δεν παύω να εκπλήσσομαι από τον όψιμο έρωτα των συμπατριωτών μας με το Ισραήλ. Δεν θυμάμαι κανένα στην Ελλάδα που να υποστήριζε το Ισραήλ προτού αυτό ξεκινήσει την εθνοκάθαρση. Δεξιοί αριστεροί το μισούσαν. Παίζει να ήμουν ο μοναδικός του υποστηρικτής επί ελληνικού εδάφους. Προφανώς η Μοσάντ δουλεύει στη χώρα μας υπερωρίες.
Με πρώτο και καλύτερο πράκτορα τον κκ Ιωάννη Μάζη.
Απο υποστηρικτές του Ισραήλ υπήρχαν τουλάχιστον δυο, γιατί υπήρχε και ο υποφαινόμενος. Απλώς εγώ ήμουν ταυτόχρονα και (…γραφικός) “τουρκοφάγος”, και εξακολουθώ να είμαι. Οι λογοκριτικές δραστηριότητες των εβραϊκών λόμπι μου ήταν πάντα άριστα γνωστές (έχω πχ. παρακολουθήσει από κοντά την υπόθεση του David Irving, έχοντας και όλα τα βιβλία του) όπως και πολλά και διάφορα μεγαλόπνοα σχέδιά τους. Αλλά αυτό δεν αλλάζει τη θεμελιώδη προτίμησή μου σ’ αυτούς, με αντίπαλο δέος πάντα τους ισλαμιστές και τους ισλαμολάγνους.
Ως προς τον έρωτα των συμπατριωτών μας …έχουν κι αυτοί τα δίκια τους : γιατί παράλληλα με την εθνοκάθαρση (στοιχεία περί την οποία …ερανιζόμαστε απ’ τη Χαμάς κατ’ αποκλειστικότητα) ξεκίνησε και η “παρέμβαση” των τουρκομπουνταλάδων. Οι οποίοι στις απειλές προς εμάς πρόσθεσαν εκείνες προς το Ισραήλ και τον Νετανιάχου, so …there you go.
Για το Μάζη δε θα προσυπέγραφα τέτοια κατηγορία, αλλά και το ότι είναι αφοσιωμένος φίλος του Ισραήλ το έχω επισημάνει χρόνια τώρα και κατ’ επανάληψη. Και καλά κάνει. Καλώς ή κακώς, έχει έρθει η στιγμή “…να αποφασίσεις κτλ κτλ”. Έγώ (όχι ότι εξαρτάται και τίποτα από μένα δηλ…🤣) την απόφαση την έχω πάρει.
Είναι περίεργο πάντως που τα – ευλογοφανή ομολογουμένως – επιχειρήματα υπέρ του.. Μελαχρινού Γένους δεν τα είχα ποτέ στη ζωή μου ακούσει από ελληνικό στόμα μέχρι τα γνωστά γεγονότα. Και ξαφνικά όλοι το ίδιο βιολί. Με φανατικότερους μάλιστα υποστηρικτές τους πρώην αντισημίτες ακροδεξιούς! Ο Κασιδιάρης τουλάχιστον επιμένει στο αρχικό του κόλλημα.
Καλά τώρα, ο φτωχομπινεδισμός του εν λόγω μπορεί να έχει κάπως σουλουπωθεί, αλλά δύσκολα αποκρύπτεται. Υπάρχουν και πολλοι άλλοι σαν τον Κασιδιάρη, με επιχειρήματα εξ ίσου αξιόπιστα με τα δικά του στο βίντεο. Κάποιοι φτάνουν και μέχρι τους “σφαγείς των Ελλήνων” …Μακκαβαίους!
Για το ότι ο μόνος τρόπος για να ξεφορτωθούμε τους …μουστερήδες είναι να εγκύψουν οι “ευαίσθητοι” πολιτικοί της Δύσης στις χώρες τους με επενδύσεις κλπ. συμφωνώ 100%. Αλλά αυτό αποκλείται να γίνει γιατί μιλάμε για διασταυρώσεις ερπετών και ανθρώπων. Επομένως τι απομένει; η (σκληρή όντως από ανθρωπιστικής απόψεως) επιλογή της απομάκρυνσής τους.
Αυτό με την πτώση του τείχους ομολογουμένως δεν καταλαβαίνω πώς εξηγεί τις ροές από Αφρική κι Ασία μεριά, που είναι και οι προβληματικότερες. Και οι οποίες “εκτοξεύονται” ταυτόχρονα με την …έκθεση των καλών μας αφροασιστών στο διαδίκτυο, την κινητή τηλεφωνία και τα social media. Στα ’00s.
Και …μια χαρά όρεξη είχαν για μετανάστευση στην Ουγγαρία πολλοί και διάφοροι. Αλλιώς για ποιο λόγο θα λάμβανε τα “σιδηρά” μέτρα ασφαλείας ο ΒΟ, ων ενεκα κατέληξε παρίας της Ευρώπης;
Βασικά ο Βίκτωρας προσπάθησε να παίξει διπλό ταμπλό στα πρότυπα του φίλου του Ερντογάν. Αλλά δεν τούκατσε.
9/11
Συμφωνώ φυσικά για το ρόλο των ΜΚΔ στον 21ο αιώνα, η επίδραση όμως των οποίων ωχριά μπροστά στο ρόλο του μεταπολεμικού αμερικανικού κινηματογράφου/τηλεόρασης που ήταν αποκλειστικά προπαγανδιστικός του καπιταλιστικού τρόπου ζωής και η επίδρασή του είχε φτάσει μέχρι το τελευταίο χωριό της Αφρικής. Κι όμως κανένας μελαψός δεν πέρασε τα ελληνικά σύνορα μέχρι τα γεγονότα που ξεκίνησαν από την 9/11. Δεν ξέρω αν εξαρχής ήταν στα σχέδια των Αμερικανών το να πλημμυρίσουν την Ευρώπη με μετανάστες (θυμάμαι ότι κάτι τέτοιο πίστευες τότε) ή αν απλώς αδιαφόρησαν. Εκόντες άκοντες πάντως αυτοί το προκάλεσαν.
Το σχέδιο (όχι ακριβώς των Αμερικανών αλλά του παγκοσμιοποιητικο;y “τομέα” αυτών, που είναι η κινητήρια δύναμη, με ισχυρό support απο το ευρωπαϊκό αντίστοιχό του) ήταν και είναι ακριβώς αυτό. Γι’ αυτό και είχα θεωρήσει “συγκινητική” τη φάση όπου ο “φουκαράς” Καντάφι προσπαθούσε να πείσει τους Eυρωπαίους να μην τον εγκαταλείψουν, με το επιχείρημα “αν με ρίξετε, η Ευρώπη θα πλημμυρίσει αφρικανούς μετανάστες“. Xωρίς να συνειδητοποιεί (αυτή ήταν η δική μου επισήμανση) ότι …αυτό ακριβώς (μεταξύ άλλων) επιδίωκαν οι αμερικανοευρωπαίοι που τον έριξαν με εντολές της Hilary – “we came, we saw, he died” – Clinton. Δε λέω ως εκ τούτου ότι όσα επακαλούθησαν της 9/11 είναι άσχετα με τα μεταναστευτικά ρεύματα, απλώς είναι ελάχιστα σχετικά με τις εξ Αφρικής αφίξεις.
Τα περί ρόλου του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και, επιμένω, της “νεανικής κουλτούρας” (ίσως αυτής περισσότερο απ’ όλα) ισχύουν ασυζητητί. Αλλά το πράγμα πάει αλυσίδα. Διάδοχος αυτών ήταν η κουλτούρα του διαδικτύου και των social media. Και πλέον, στη νέα διάδοχη κατάσταση, όλα είναι έτοιμα για το θρίαμβο (αληθινό; εικονικό; τι σημασία έχει;) της καλής μας A.I.
Αυτό, με τον “πολίτη” στην οθόνη, να παρακολουθεί ναρκωμένος (= εκπαιδευμένος απ’ το βίωμα μιας …ασώματης παρουσίας σε μια εικονική, υποκαθιστούσα την αληθινή πραγματικότητα) και αδιαφορώντας για το ότι το εσχατολογικό φινάλε της “ταινίας” είναι η καταστροφή της ίδιας της ζωής του.
Δεν ξέρω αν διάβασες τις φοβερές δηλώσεις του Bill Gates…🤣
Γενικώς έχει πλάκα να παρακολουθεί κανείς τις ιδεολογικές μεταπτώσεις της α’ ή β’ κοινωνικής ομάδας, ιδιαίτερα στην εποχή μας που οι εξελίξεις είναι ταχύτατες και η μνήμη βραχεία. Στη διάρκεια της ζωής του και μόνο μπορεί πλέον καποιος να παρατηρήσει περισσότερες καί βαθύτερες αλλαγές απόσο σε όλη την εθνική του ιστορία.
Ισχύει! Αλίμονο σε όσους προσπαθούν να κρατήσουν τα προσχήματα.
Για το Μάζη πάντως δεν επιμένω. Περισσότερο μεταφορικά το είπα. Και η λέξη “πράκτορας” εξάλλου δεν έχει το νόημα που είχε παλιότερα. Η δουλειά των μυστικών υπηρεσιών είναι σήμερα πιο απλή. Στέλνουν μερικά botάκια σε καίρια ΜΚΔ με αποστολή να διαδώσουν το Λόγο και παρακολουθούν χαμογελώντας το αποτέλεσμα. Ή αναθέτουν εξολοκλήρου το έργο σε AI agents. Πάνε πια οι εποχές του James Bond και του Θου Βου!
Πιστεύω επίσης ότι η (εκνευριστική έως εξοργιστική και για μένα) εμμονή του ΓΜ με την …προφητική του ιδιότητα, είναι αποτέλεσμα αφενός προβληματικής αισθητικής του φέρεσθαι, αφετέρου δυσαρέσκειας για την περιφορά “από θέση ισοτιμίας” στα μίντια διάφορων ανεκδιήγητων …γεωπολιτικών αναλυτών. Και επ’ αυτού έχει τα δίκια του – ξέρω τι λέω, γιατί έχω και δικά τους βιβλία εκτός απ’ τα δικά του. Τα συγγράμματά του είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα, και από τα δικά τους, και από τον δια ζώσης εαυτό του.
Δεν έχω διαβάσει τίποτα δικό του, αλλά δεν έχω λόγο να σε αμφισβητήσω. Δεν παύει πάντως να είναι μια θλιβερή περίπτωση ανθρώπου του οποίου τα στερνά δεν τιμούν ιδιαίτερα τα πρώτα.
Ναι τις διάβασα τις προειδοποιήσεις του Mr Gates (Windows θα έπρεπε να λέγεται..) Φαινόταν μάλιστα να τις εννοεί! Εντωμεταξύ χωρίς χρηματοδότηση και υποδομές της Microsoft η Open AI θα ήταν ανύπαρκτη στο χώρο. Βγάλε τώρα εσύ νόημα. Υποπτεύομαι πάντως ότι ο φόβος των κομπιουτεράδων είναι σε κάποιο βαθμό ειλικρινής, από την άποψη ότι αποτελούν την πρώτη ομάδα εργαζομένων που παίρνει πόδι από το ίδιο της το δημιούργημα.
Μπα, το πράγμα είναι ακόμα πιο pathetic. Παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα (αν με το πέρας του θέρους …ξεβαρεθώ, θα αρχίσω ξανά να αξιοποιώ την “ενημέρωση” σε κείμενα) βλέπει κανείς μια παρεμφερή τάση επίκλησης αίφνης των “κινδύνων”, από ανθρώπους που μέχρι πρότινος τους γράφαν στα παπάρια τους. Ο αληθινός λόγος που ο Gates (και πριν από αυτόν οι Altman, Amodei) το κάνουν, είναι ότι για να συνεχιστεί αυτή η αφύσικη κατάσταση με την “εκπαίδευση” των μπουρδελομοντέλων τους, χρειάζονται ασύλληπτα δισεκατομμύρια, για την ακρίβεια …τρισεκατομμύρια. Και αυτά τα λεφτά, απλούστατα, παύουν να είναι διαθέσιμα. They are running out of (other people’s) money.
Σίγουρα πάντως πρόκειται για σχιζοφρενική κατάσταση. Κανένας βέβαια δεν αρνείται την ύπαρξη κινδύνων. Όπως όμως και στα περιβαλλοντικά ζητήματα, οι πραγματικοί – όχι μόνο βαθύτεροι αλλά και προφανείς – κίνδυνοι επικαλύπτονται από φανταστικούς.
Προσωπικά δε φοβάμαι τόσο τους ίδιους τους κινδύνους * όσο το τι μπορεί να μεθοδεύσουν οι σαυράνθρωποι εν ονόματί τους εις βάρος ενός κοινού έτοιμου να χάψει τα πάντα. Κάτι αντίστοιχο με τον κορωνοϊό δηλ., που αποτελεί άλλωστε και το ground zero της υποθέσεως.
* …αν και ειδικά ως προς το επεισόδιο με το hacking από τα μοντέλα της Open Ai έχει προκυψει νέα εξέλιξη : δεν ήταν, λέει τώρα, τόσο απλό το θέμα, σε στιλ “το μηχάνημα έκανε απλώς ό,τι περνούσε απ’ το χέρι του για να πετύχει το task, πράγμα που ουσιαστικά δε συνιστά απόκλιση από τον προγραμματισμό “. Υποτίθεται (δεν έχω μπει ακόμα στις λεπτομερειες) ότι τελικά είχε υπάρξει όντως περίεργη, και βέβαια …επικίνδυνη, απόκλιση.
Για μένα το μεγαλύτερο άμεσο πρόβλημα είναι ότι τα εκτός εμπορίου μοντέλα στρατιωτικών προδιαγραφών (“χωρίς ηθικές αναστολές”) θα μπορούν σε λίγο να κάνουν τα πάντα. Πόσο μάλλον υπό την καθοδήγηση ανθρώπων χωρίς ηθικές αναστολές.
Καλά επ’ αυτού δεν το συζητάμε, we’re probably fucked already. Υπόψιν ιδίως λαμβάνοντας ότι πάμε για πόλεμο με τους γουρουνότουρκους.
Η αλήθεια είναι οτι δεν πολυασχολούμαι με τα ελληνοτουρκικά. Πιστεύω μάλιστα ότι κι αυτοί έχουν προς το παρόν άλλες προτεραιότητες!
Δυστυχώς, οι δυο τελευταίες προτάσεις σου έχουν σχέση αιτίου – ατιατού.
Κατά καιρούς πάντως που περιδιαβαίνω τουρκικά ενημερωτικά σάιτ διαπιστώνω μετεκπλήξεως ότι Ελλάδα και Κύπρος είναι πρακτικώς ανύπαρκτες. Πού τις βρίσκουν τώρα οι δικοί μας δημοσιογράφοι όλες αυτές τις εμπρηστικές δηλώσεις, θα σε γελάσω.
Ε πάντως, να τις δημιουργούν μόνοι τους με …A.I. μάλλον απίθανο είναι. Εδώ κάθε μέρα τρώω στη μάπα τον Ερντογάν και τους αξιωματούχους του. Και κάθε φορά που τους βλέπω και ακούω τις φωνές τους (χώρια το τι λένε) μου’ρχεται να μπω μέσα στην τηλεόραση!
Το τελευταίο που είχα φανταστεί τις εποχές της αθώας τουρκοφαγίας μου, ήταν ότι τα μόγγολα θα μας αντιμετώπιζαν μια μέρα από θέση …τεχνολογικής ισχύος!
Τι να πούμε και για τους Κινέζους που τη δεκαετία του 80 κυκλοφορούσαν ακόμα με ποδήλατα. Μόνη σταθερή αξία η Ελλάδα!😅
Οι Κινέζοι είναι λαός αξιοσέβαστος και αξιοθαύμαστος, για να μη μιλήσουμε για το τι έχουν περάσει (ιδίως απ’ τους φρικτούς Άγγλους). Οι Τούρκοι …δεν είναι. 🤮
Ο μόνος που είχε προβλέψει σε ανύποπτο χρόνο τη ραγδαία κινεζική άνοδο – στηριζόμενος αποκλειστικά στο ανώτερο συλλογικό IQ των – ήταν ο “επιστημονικός ρατσιστής” Richard Lynn στο πρωτοποριακό έργο του IQ and the Wealth of Nations. Οι Τούρκοι αντισταθμίζουν τη μέτρια εξυπνάδα τους με τη σκληρή δουλειά. Εμείς πάλι με την ανερμάτιστη αλαζονεία και τη τζάμπα μαγκιά.
Δεν το έχω διαβάσει – ο,τιδήποτε έχει σχέση με αξιολόγηση τύπου IQ με απωθεί εκ φύσεως. Νομίζω ότι η ίδια η εφεύρεση συστήματος “μέτρησης” ευφυίας συνιστά από μόνη της ανοησία και αλαζονεία. Κατά τ’ άλλα είμαι σίγουρος ότι …”εμείς”, ακόμα και στην παρούσα, βορβορώδη φάση που βρισκόμαστε, όλο και κάτι παραπάνω αξίζουμε απ’ τα Τουρκομόγγολα. Ασχέτως “αποτελεσματικότητάς μας”.
Στην κατάστασή μου δυσκολεύομαι να συμμεριστώ “εθνικιστικά” αισθήματα για μια χώρα που μου φέρθηκε με το χειρότερο τρόπο. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου καν “Έλληνα” or whatever. I just happen to live here.
Τι περισσότερες στιγμές έτσι αισθάνομαι κι εγώ. Απλώς, καμιά φορά …προεκτείνοντας, μπορεί κανείς να φτάσει στο just happen to be …Greek. Με όλη τη φρίκη και την ευλογία που μπορεί να συνεπάγεται.
Στο κάτω-κάτω Έλληνας δεν είναι ο Καραμήτρος και η θηλυκή βερσιόν αυτού που είναι στα πράγματα. Έλληνας, για να μην πάμε πιο πίσω, ήταν ο …φερ’ειπείν Κονδύλης. Θα μου πεις, ωραία αντιμετώπιση είχε από τους “συμπατριώτες μας”. Ε αυτή είναι η φρίκη της υποθέσεως. Αλλά πριν την υποστείς, μπορεί (για να μη πω ότι …πρέπει) να έχεις δεχτεί και κάποιο είδος ευλογίας.
Θα σου έχω αναφέρει ότι, πέραν του ότι προέρχομαι από 100% εθνικιστικό περιβάλλον – πραγματικά εθνικιστικό και όχι μούφα όπως το σημερινό – τυχαίνει επίσης να κατάγομαι από τον τόπο γέννησης του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Μικρός δεν έδινα σημασία, με τα χρόνια όμως άρχισα να αισθάνομαι για το τυχαίο αυτό γεγονός όλο και πιο υπερήφανος για πολλούς και διάφορους λόγους. Το ποια ήταν η τύχη του Καραϊσκάκη δεν χρειάζεται βέβαια να το υπενθυμίσουμε. Ή του Κονδύλη, του Συκουτρή.. you name it. Αλλά μην πάμε μακριά. Προσωπικά έχω γνωρίσει αρκετούς αξιόλογους ανθρώπους – πνευματικά, ηθικά, σωματικά – που στη συντριπτική τους πλειοψηφία έμειναν εδώ και πήγαν κατά διαόλου. Έχω μάλιστα την εντύπωση ότι τα πατριωτικά (βλέπε αλτρουιστικά) αισθήματα στην περίπτωσή τους επιτάχυναν την παραπάνω διαδικασία. Στο βαθμό που με αφορά δεν έχω τίποτα ενάντια σε ανθρώπους που μου έκαναν καλό ή δεν μου έκαναν τίποτε. Στους άλλους όμως όμως δεν πρόκειται να πω ευχαριστώ ούτε να γυρίσω το μάγουλο. Και είναι σχεδόν όλοι τους Έλληνες.
Προσυπογράφω. Είπαμε, χώρα – βόθρος.
Η αλήθεια είναι ότι τελευταία έχω γίνει πιο πικρόχολος από το συνηθισμένο. Δεν θα ήθελα να καταλήξω σαν κάτι γριές που καταριούνται τον κόσμο. Πόσο μάλλον που το στοιχείο μου είναι η απρόσωπη αλήθεια και όχι τα προσωπικά αισθήματα, τα οποία εξάλλου μόνο προσωπικά δεν είναι στις περισσότερες περιπτώσεις. Ως εκ τούτου κρίνεται απαραίτητο ένα γενικότερο διάλειμμα in order to get myself together or something🏝️
Σιγά τον πικρόχολο. Όλα όσα θεωρείς ότι συμβαίνουν αποτελούν και για μένα “απρόσωπες (“αντικειμενικές”) αλήθειες”. Η διαπίστωσή τους δεν είναι προϊόν “πικρόχολης διάθεσης” αλλά οξυδέρκειας. Και, δεν υπάρχει διαπίστωση που να μη συνοδεύεται από ένα συναίσθημα, αλλά όχι δίκην …γενεσιουργού αιτίας – υποχρεωτικά τουλάχιστον. Τα αρνητικά που διαπιστώνει κάποιος με καθαρό βλέμμα είναι φυσικό να προκαλούν δυσάρεστη διάθεση. Και τι άλλο να κάνεις δηλ., να κατευθύνεσαι στο γκρεμό, δεμένος χειροπόδαρα μέσα σ’ ένα αμάξι (γιατί αυτό μας συμβαίνει) και να χαίρεσαι;
Θα μπορούσα βέβαια να μετατρέψω την – δικαιολογημένα δυστυχώς – πικρόχολη διάθεση σε modum vivendi κατά τον τρόπο του Σοπενχάουερ που εκτός των άλλων είχε γράψει εν είδει διαθήκης:
“Δηλώνω εδώ, για την περίπτωση θανάτου μου, ότι περιφρονώ το γερμανικό έθνος λόγω της υπερβολικής του βλακείας και ότι κοκκινίζω από ντροπή που ανήκω σε αυτό”😁😂
…Για να μη σου πω και την υποψία μου : οι γριές που καταριούνται τον κόσμο …ξέρουν κάτι που εμείς δεν ξέρουμε.
Μωρέ μια χαρά τα λένε οι γριές. Απλά δεν ξέρω αν κάνει καλό στις γριές!
https://www.youtube.com/watch?v=wXDpPNk3I2I&list=RDwXDpPNk3I2I&start_radio=1
Αν και χίλια χρόνια ζούσαν με τη πίκρα τους οι περισσότερες.
Τον εν εν λόγω, να πω το κρίμα μου, τον απεχθάνομαι τουλάχιστον όσο ο Σοπενχάουερ τους Γερμανούς. * Και …δε δικαιούται να ομιλεί με τον χονδροειδή τρόπο του για τις γριούλες, που ήταν από εφηβικής ηλικίας τα πιο αγαπημένα μου πλάσματα. Η στοργή που αισθάνομαι γι’ αυτές (και, σε ελαφρώς μικρότερο βαθμό, για τους γέρους) ήταν πάντα αντίστοιχη μ’ αυτήν που άλλοι αισθάνονται για τα παιδάκια.
* Ο συνονόματός του βγάζει γέλιο τουλάχιστον.
Το φαντάστηκα😁 Προσωπικά δεν έχω ακούσει κάτι δικό του εκτός από το συγκεκριμένο δίσκο που μου είχε χαρίσει κάποιος γνωστός μου back in the day. Το κομμάτι με τις γριές μου αρέσει κυρίως για τις κιθάρες του Μπάμπη του Παπαδόπουλου.
Ο συνονόματός του πάλι μου αρέσει σε κάνα δυο τραγούδια που ερμηνεύει στο Σταυρό του Νότου. Μετά.. το χάος.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα πάντως γριάς που “καταριόταν τον κόσμο” ήταν η μακαρίτισσα η πεθερά μου που ξεψύχησε στα χέρια μου και με την οποία (Ιχθύς) είχα την καλύτερη σχέση. Από ένα σημείο και μετά είχε κόψει εντελώς επαφές με όλο το σόι του συζύγου της (που πέθανε πριν από αυτή) και μιλούσε ουσιαστικά μόνο με τα παιδιά της και μένα. Όταν γνώρισα καλύτερα το εν λόγω σόι – που τη θεωρούσε παράξενη – απόρησα πραγματικά γιατί δεν του είχε κόψει την καλημέρα νωρίτερα.
Το συγκεκριμένο σόι μιλάμε είναι ο απόλυτος ορισμός του κακού συναπάντηματος. Και η γυναίκα μου ακόμα τους αποφεύγει. Κάθε φορά που τους πετύχαινα (σχεδόν αποκλειστικά σε κηδείες) κάτι πολύ κακό μου συνέβαινε την ίδια η την επόμενη μέρα. Την τελευταία φορά κοντέψαμε να σκοτωθούμε οικογενειακώς με το αυτοκίνητο καθώς γυρνούσαμε από άλλη μια υποχρεωτική παρακολούθηση κηδείας. Έκτοτε δήλωσα στη γυναίκα μου ότι αυτούς τους ανθρώπους δεν θα τους ξαναδώ ποτέ στη ζωή μου.
Κάτι παρόμοιο τείνω να πιστεύω και για την Ελλάδα σαν σύνολο. Αν δηλαδή δεν ανήκεις ψυχή τε καί σώματι στο “σόι” – all kinds of bad things happen to you.
Δεν ξέρω αν η κατάσταση αγγίζει τέτοια μεταφυσικά επίπεδα, το επίπεδο πάντως της τσαπατσουλιάς, της προχειρότητας, και της αλητείας lest we forget, είναι ομοιόμορφο σε όλους τους τομείς της δραστηριοποίησης του “νεοέλληνα”. Και φυσικά το φοβερό “εγώ” και η αίσθηση ότι οι πάντες του χρωστάνε (γιατί …έτσι ρε παιδί μου) συνθέτουν ένα αδιαπέραστο τείχος ασφαλείας για τα προϊόντα αυτής της δραστηριοποίησης.
Το θλιβερότερο όλων είναι το πόσο στερημένη νοήματος είναι κάθε προσπάθεια επισήμανσης ή (εδώ γελάνε) διόρθωσης των παραπάνω. Ιδίως για κάποιους που ασχολούνται με τα …πολιτιστικά. Συμβαίνει κάθε στιγμή : μόλις πριν, κατά σύμπτωση, άκουγα σ ένα βίντεο ένα ειδήμονα να παρουσιάζει ως, όχι απλώς πρώτο αλλά και …μοναδικό ελληνικό ροκ γκρουπ στα mid’60s τους MGC (με Πουλικάκο, Πολύτιμο etc). Τώρα, την άποψή μου γι’ αυτούς δε χρειάζεται να την αναφέρω για να μη γίνω κακός. Αλλά πουθενά δεν έχω δει να αναφέρετει η παρουσία την ίδια εποχή ενός γκρουπ που η οργανοπαιξία αλλά και οι “συνθετκές” επιδοσεις του ήσαν έτη φωτος μπροστά από τους ακατάπαυστα μηρυκαζομενους ως πρωτοπόρους του ελληνικού ροκ. Προφανώς η απουσία των Bluebirds (και άλλων) από το “επίσημο αφήγημα” 🤮 έχει να κάνει με …μυθολογικοϊδεολογικές παραμέτρους, όπως τα πάντα σ’ αυτή τη χώρα – βόθρο.
Δια του λόγου το άληθές : https://www.youtube.com/watch?v=9w5NQZuk-Yw
Και ψάξε να βρεις τι κάναν οι …MGC την ίδια περίοδο.
…Και μετά συνειδητοποιώ το γελοίον της ματαιότητος του ο,τιδήποτε.
Να πω την αλήθεια, δεν γνώριζα κανένα εκ των δύο. Αυτό που μου έβαλες πάντως δεν υστερεί σε τίποτε από αντίστοιχα κομμάτια του “εξωτερικού”. Οι άλλοι πάλι κινούνται (από τα λίγα που άκουσα) σε παρεΐστικο-ερασιτεχνικό επίπεδο. Ούτως ή άλλως από “ελληνικό ροκ” ελάχιστα πράγματα μου αρέσουν. Η δε “κριτική” του χώρου θυμίζει περισσότερο λαογραφία.
Και όμως οι “παρεΐστες” υμνούνται και δοξάζονται. Τους άλλους δεν τους αναφέρει σχεδόν κανένας. Υποθέτω επειδή αντί για τζάμπα μάγκες που ήταν το passport της εποχής, ήταν …Χριστιανικών τάσεων.
Υποθέτω πάντως ότι το μυθολογικό κομμάτι της μουσικής έχει τα τελευταία χρόνια υποχωρήσει μαζί με το γραπτό λόγο που το υποστήριζε. Σήμερα μπαίνεις απλά στο YT ή στο spotify και άμα σου αρέσει κάτι σου άρεσε. Για να μη μιλήσω για την AI generated παραγωγή που εξαλείφει ριζικά το μύθο από τη μουσική. Από την άλλη βέβαια το μάντρα τού σύγχρονου μάρκετινγκ είναι ότι “δεν πουλάς απλά ένα προϊόν, αλλά και μια ιστορία”.
Καλά, τώρα βρισκόμαστε στη φάση της literally αφασίας και του “ο σώζων εαυτόν σωθήτω”.
Η μουσική έχει γίνει 100% υπηρέτης “ιδεών”, οι οποίες επί της ουσίας αποτελούν παρωδίες παρωχημένων lifestyle. Αυτό εξελίχθηκε μέσα στο χρόνο παράλληλα με την “υποχωρητικότητα”/μετατροπή της μουσικής σε background κάθε είδους …σημαντικότερης απ’ αυτήν συνθήκης (από κινηματογραφικές ταινίες μέχρι τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ).
Η μουσική όπως την ξέραμε έχει, προ πολλού, δραματικά τελειώσει. Το ίδιο και τα μουσικά μίντια όπως τα ξέραμε, και φυσικά οι ακροατές όπως τους ξέραμε.
Υπερβολικά πολλά πράγματα τελειώνουν όπως τα ξέραμε. Ας ελπίσουμε όχι.. όλα.
Για να το συνοψίσω περί (ελληνικού) ροκ :
Αν στους τόπους καταγωγής του ο ορισμός του ροκ θα μπορούσε να είναι : τζάμπα μαγκιά * με καλλιτεχνικό attitude, στο Ελάντα ο κανόνας είναι …η ίδια η τζάμπα μαγκιά (ή μάλλον …κουραδομαγκιά) σαν καλλιτεχνικό attitude.
* μίμηση (εκ του ασφαλούς) των συνθηκών ζωής περιθωριακών ατόμων, πχ. των καταπιεσμένων νέγρων.
Ως προς την “κριτική” του χώρου συναγωνίζεται σε καοήθη ηλιθιότητα την “ιστοριογραφία” του. Και θα έλεγα ακριβώς τα ίδια ακόμα και αν δεν είχα προσωπικό θέμα :
Τόσο το πρώτο μου σχήμα (Blue Light, mid-80s με early ’90) όσο και τους MK-O, η συντριπτική πλειονότητα των σκουπιδιών που λυμαίνονται το χώρο εν είδει δημοσιογράφων …δεν τα αναφέρουν καν. Άλμπουμ μας όπως το Unreel η το Blues For The White Nigger απουσιάζουν θριαμβευτικά από τις λίστες των “καλύτερων της δεκαετίας” εντύπων / sites τύπου Lifo, Avopolis etc.
Το ξέρω. Δε νομίζω πάντως ότι πολυκαταλαβαίνουν από μουσική. Ποτέ δεν έχω σχηματίσει από τις “κριτικές” τους την ελάχιστη έστω ιδέα για το πώς ακούγεται ο τάδε ή ο δείνα δίσκος. Ένα LLM κάνει πολύ καλύτερα τη δουλειά κι ας μην ακούει σταλήθεια.
Έχεις δίκιο και επ’ αυτού, ότι δηλ. δεν καταλαβαίνουν. Και φαίνεται αυτό από το πως γράφουν, άσχετα αν σε επαινούν ή όχι.
Επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά ότι με την εξαίρεση του Ζήλου (μπορεί συχνά να τσακωνόμασταν αλλά …αισθανόσουν ένα μυαλό σε κίνηση εκεί πέρα, και ένα αυθεντικό ενδιαφέρον για τη μουσική) και του Νο 1 music fan απ’ αυτό το χώρο, χωρίς παπαρολογίες, “πολιτικές” και φιοριτούρες, που είναι φυσικά ο Δασκαλόπουλος, * η συντριπτική πλειονότης των περί το ελληνικό ροκ τυρβαζόντων είαι πλασσαρισμένη σε ποικίλες θέσεις στην κλίμακα του tone-deaf human garbage.
* Και δεν το λέω γιατί υπήρξαν, και οι δύο, δικοί μου supporters. Και άλλοι πολλοί υπήρξαν, αλλά με τρόπο που φανέρωνε ότι δεν ήξεραν καν για τι μιλάνε.
Καλά δεν το συζητάμε για το ελληνικό ροκ. Είμαι σίγουρος ότι ο βασικότερος λόγος που τόσο οι Blue Light όσο και οι MK-O απουσιάζουν από την “επίσημη αφήγηση” (εδώ γελάνε) είναι η απόλυτη προτεραιότητα του μουσικού περιεχομένου απέναντι σε οτιδήποτε μη ουσιώδες – κάτι που στο δικό τους μικρόκοσμο φαντάζει λίγο πολύ σκανδαλώδες. Η αμήχανη αντίδρασή τους ομοιάζει με κείνη μιας επιφανειακής κοπελίτσας που ακούει χωρις περιστροφές από τον ωραίο του σχολείου ότι του αρέσει: “Κάτσε.. Δεν θα μου πεις πρώτα να βγούμε?”😅
Ισχύει και αυτό – και thanks for mentioning it! Αλλά ισχύουν και άλλα που δύναμαι να γνωρίζω ως insider : αφενός ένα είδος “ομερτά” που αφορά σε πολιτικά φρονήματα. Στα συγκεκριμένα κυκλώματα (της …αριστεράς με την ευρεία έννοια) υπάρχει διαδικασία κανονικού φακελώματος και αντιμετώπισης ενός εκάστου ανάλογα με την “πολιτεία” του. Η διαδικασία αυτή μόνο σε επίπεδο υποδομής υστερεί από εκείνη των μπάτσων, ο φασισμός που την κινητοποιεί είναι ακριβώς ο ίδιος. Και, είτε το πιστεύεις είτε όχι, εμένα με ακολουθεί ένα είδος στάμπας από τα early ’90s για το “γνωστό θέμα” (ΠΑΣΟΚ Vs ΝΔ), αλλά και για την “ξενοφοβική”, “ρατσιστική” “pro-Trump” κτλ. αρθρογραφία μου στον ΗΧΟ και τους 4Τ απ’ τo ξεκίνημα των ’00s.
Πέραν τούτου, ως προς τους “δημοσιογράφους” της υποθέσεως : αφενός είναι έρμαια του εκάστοτε αφεντικού και των συμφερόντων του, αφετέρου έχουν τα δικό του παρεάκι ο καθένας που πρέπει να εξυπηρετήσει. Το όλον δεν είναι παρά μια ιστορία αλληλοκωλογλειψίματος ανάμεσα σε β’ διαλογής ανθρώπους, που κατά τ’ άλλα παριστάνουν τους αγέρωχους και τους ασυμβίβαστους. Κάποιοι από αυτούς με έχουν ενημερώσει, καιρό τώρα, για το πόσο ανόητος είμαι που “έχω απομονωθεί“, που δε δίνω το παρών δηλ. στα ηλίθια μέρη όπου συναγελάζονται.🐄🐄🐄🐄🐄🐄
Κλασικά εικονογραφημένα. Χέστα κι άστα.
Ό,τι και να λέμε πάντως για την ΤΝ, το συγκεκριμένο εργαλείο εμένα μού άνοιξε ορίζοντες. Αφού έβγαλα το άχτι μου με τις esoteric συζητήσεις, τώρα έχω αρχίσει να το συμβουλεύομαι σε πολύ πρακτικά ζητήματα, για τα οποία ως τώρα δεν είχα ιδέα. Σίγουρα σφάλλει κατά καιρούς, αλλά σε σχέση με την πλήρη άγνοια είναι σαφώς προτιμότερο. Αν το είχα στη διάθεσή μου από τα 20, θα με είχε γλιτώσει από ένα σωρό μαλακίες.
Ως προς την ΤΝ, για να το λες κάτι θα ξέρεις. Σε ό,τι με αφορά, ασχολούμαι με το θέμα αποκλειστικά από “τεχνικής” και “κοινωνιολογικής” απόψεως (κάτι λίγα και από …”οικονομικής”, με την περιορισμένη επ’ αυτής αντίληψή μου).
Αυτό στο οποίο μου χρησιμεύει πρακτικά είναι εκείνο που είχα θεωρήσει εξ αρχής ότι μπορεί να κάνει : να με απαλλάσσει από περιττό κόπο μαζεύοντας στοιχεία. Για θέματα όμως τα οποία, στοιχειωδώς έστω, κατέχω, και ως εκ τούτου μπορώ να ελέγξω. Δε θα το βάλω να μου κάνει περίληψη ενός θεωρητικού βιβλίου που δεν έχω διαβάσει γιατί κατόπιν τεσταρίσματος με βιβλία που “ξέρω απ’ έξω”, θεωρώ πιθανό να την κάνει σαν τα μούτρα του.
Πάντως (και αυτό είναι το συμπέρασμα πάνω στο οποίο σκοπεύω να επανέλθω με κάποια κείμενα) η διαφορά του από τις προηγούμενες …ground breaking “τεχνολογικές αποκαλύψεις” είναι πολύ μικρότερη απ’ ότι πολύς κόσμος πιστεύει. Και ως προς το περιεχόμενο και, κυρίως, ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.
…Για να μη μιλήσω για τη σχέση της κυριαρχίας της A.I. στο δημόσιο διάλογο με την περί εξωγήινων φιλολογία, ανασυρθείσα …συμπτωματικά απ’ τη λήθη, τη στιγμή ακριβώς της εκτόξευσης των LLM στην επικαιρότητα! 👽👾🤖
Από κάποιες απόψεις είναι συνέχεια δοκιμασμένων τεχνολογιών, από κάποιες άλλες είναι κάτι καινούριο. Προσωπικά το βρίσκω εξαιρετικά χρήσιμο με πολλούς και διάφορους τρόπους. Πιστεύω πάντως ότι ακόμα και οι δημιουργοί του δεν γνωρίζουν τις πραγματικές του δυνατότητες. Πράγμα.. μάλλον καλό.
Από “τεχνικής” απόψεως εννοείται ότι είναι κανούργιο. Το πλαίσιο (παν-)ομοιότητας με τα προηγούμενα αφορά στις σκοπιμότητες πίσω από την έλευσή του(ς) στο προσκήνιο. Μην ξεχνάμε πχ. το πλήρες ξεθύμασμα του κόνσεπτ “ετήσιες αναβαθμίσεις smartphones”.
No-one gives a shit anymore about stuff like that. Perhaps no-one would give a shit about A.I. either, without this fuss abοut how dangerous it is. Η γενική επίθεση απο τα …rogue μοντέλα ξεκίνησε με το που τα ερπετά ψυχανεμίσθηκαν τις αλλαγές στη διάθεση …κοινού και επενδυτών. Αυτή τη στιγμή, στις ΗΠΑ ιδίως, δεν υπάρχει πιο στέρεο common ground ανάμεσα στους οπαδούς των δύο κομμάτων απ’ το μίσος (της τεράστιας πλειονότητας) και των δυο για την A.I. και τα data centers. Αυτό βεβαίως δεν εμποδίζει το βρωμερό Τραμπάκουλα να επιμένει στη γραμμή total immunity για τα ερπετά, στα οποία είναι πουλημένος μέχρι το τελευταίο κοκαλάκι.