Στο βίντεο, κάτω, συμπυκνώνονται όσα χρειάζεται να ξέρουμε για τη νοοτροπία του κυρίου Σμαραγδή και των περί αυτόν. Ξεκινάμε από την παρουσία στο πάνελ της κυρίας Παγώνη (όπως διαβάζουμε στη μπάρα, βρίσκεται εκεί για να μιλήσει για την …“υπεργρίπη X”) με την οποία προφανώς δεν έχει πρόβλημα να συνομιλεί *ο σκηνοθέτης – πατριώτης – αγιογράφος του (εαυτού του και του) Καποδίστρια.
…Και συνεχίζουμε με το αβίαστα προκύπτον από τη συζήτηση : “Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας”. Διαδικασία είναι η της δαιμονοποίησης κριτικής / απόπειρας δυσφήμισης όποιου τη διατυπώνει. Η επίκληση απ’ τον σκηνοθέτη μιας άγριας καταδίωξης, πέρα από ό,τι παρασκηνιακό αφορά (άγνωστο σε μας), πέρα απ’ το διαφημιστικό τρικ που ολοφάνερα είναι, στοχεύει την έκφραση αρνητικής γνώμης καθαυτήν, για την ταινία και τον ίδιο.
Αν οι μισοί σε στοχοποιούν σαν “τοξικό αρσενικό”, “ρατσιστή” & “φασίστα”, γιατί αηδιάζεις με τη λιμπερο-ΛΟΑΤΚΙ-μεταναστολαγνεία τους, οι υπόλοιποι σε σπρώχνουν στην πυρά, σαν οπαδό των “εθνομηδενιστικών ψευτοελίτ” και μίσθαρνο της παγκοσμιοποίησης, γιατί έχεις δυσκολία να καταπιείς το χονδροειδές αφήγημά τους.
Αν οι …αρνητές του “Καποδίστρια”, κινούνται απ’ την πρωτόγονη αντίληψη που “κρίνει” το έργο τέχνης βάσει της ιδεολογίας που προβάλλει, με την ιδέα του ανιδιοτελούς πατριώτη κόκκινο πανί γι’ αυτούς, το ίδιο ισχύει και για τους υμνητές του “εθνοπατριώτες”, εξ ίσου αδαείς και προκατειλημμένους με το αντίπαλό τους δέος.
Τώρα, για να μη χάνουμε το λογαριασμό : σε πλαίσιο άσπρο-μαύρο, οι δεύτεροι είναι προτιμότεροι …κι όχι μόνο περιστασιακά, ενόψει της συμφοράς που έρχεται καλπάζοντας. Ως εκ τούτου, θα είχε νόημα κάποιος να ακολουθήσει όσο μπορεί τη συμβουλή του σκηνοθέτη “να παραμερίσει την αρνητικότητά του”. Αρκεί ο σκηνοθέτης και οι περί αυτόν να μας το κάνουν λίγο πιο εύκολο.
Στο κάτω – κάτω, τον …Παπαφλέσσα με ευλάβεια τον βλέπουμε (τουλάχιστον εγώ!) κάθε 25η Μαρτίου, χωρίς κανείς να μας τον επιβάλλει. Και η πλάκα που κάνουμε με κάποιες γραφικότητες δε εμποδίζει, την ίδια στιγμή, κάπως να συγκινούμαστε.
* Η προσηνής αντιμετώπισή της απ’ τον εθνοσωτήρα – σκηνοθέτη, αλλά και η εν γένει “πέρα βρέχει” στάση της …πατριωτικής ελίτ απέναντι στην “επιστήμη” και την τεχνολογία, υπογραμμίζουν το σημείωμά μας την επομένη του εκλογικού θριάμβου Τραμπ (ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΣ;) :
Με βασικό ζητούμενο από όλες τις πλευρές το άνοιγμα του δρόμου για την κυριαρχία της A.I., το αποτέλεσμα των αμερικάνικων εκλογών δείχνει προς την επιλογή μιας ασφαλούς / step by step, στη θέση μιας ριζοσπαστικού τύπου / εδώ και τώρα διέλευσης.
Με άλλα λόγια, μιας ρεαλιστικής βερσιόν της virtual reality, ενσωματώνουσας κάποιες παραδοσιακές αξίες (θρησκεία, πατριωτισμός, …επιχειρηματικό πνεύμα) στη θέση μιας σουρεαλιστικής …woke virtual reality, στερούμενης πολιτισμικού υποβάθρου, διακινούμενης από ερασιτέχνες με όρους οργουελιανού newspeak / γραψίματος απ’ την αρχή της ιστορίας.
Discover more from OANNES
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Τρέχοντας εντωμεταξύ ο Μητσοτάκης να δει τον Καποδίστρια και πρώτος παγκοσμίως να συγχαρεί τους Αμερικανούς για την απαγωγή του Μαδούρο! Σταθερά στη σωστή πλευρά της ιστορίας ο μπαγάσας! Και σταθερά χωρίς δουλειά τον τελευταίο καιρό οι πατριώτες!
Για να λέμε τώρα και του στραβού το δίκιο, τόσο η δεξιά όσο και αριστερή “αντιπολίτευση” στη χώρα μας (και όχι μόνο) είναι πλέον άνευ αντικειμένου. Οι πρώτοι ξυπνάνε με τον φόβο μήπως ο Τραμπ αναιρέσει ματαξανάπαλι αυτά που έλεγε προχτές και οι δεύτεροι κοιμούνται ακόμα τον ύπνο του δικαίου. Κατά βάθος δε διαφωνούν σε τίποτα με την “πολιτική” του Μητσοτάκη. Κάτι αοριστολογίες για την Τουρκία και τα Τέμπη έχουν κάνει σημαία τους and that’s pretty all about it. Ποιον ενθουσιάζουν τώρα τα γιούρια στην Πόλη και τα 24/7 μνημόσυνα είναι άλλο ζήτημα. Λεφτά θέλει ο κόσμος και το κεφάλι του ήσυχο. Και λεφτά τουλάχιστον δεν υπάρχουν.
…Αντίθετα με την εντύπωση που μου μετέφερες προ ημερών περί αδιαχώρητου σε δρόμους και πεζοδρόμια, η σημερινή μου αίσθηση από την Αθήνα ήταν μιας ημιεγκαταλελειμμένης πόλης – άνετη κυκλοφορία στους δρόμους, και ακόμα πιο άνετη στην Αττική οδό.
Ως προς τον Κουλάνθρωπο, είναι τόσα τα γραμμάτια που έχει υπογράψει με τις μαλακίες που έλεγε για τον Τραμπ, αυτός και το σκυλολόι του (των μιντιανθρώπων προεξαρχόντων) που τώρα πλέον, προκειμένου να επανορθώσει …δεν ορρωδεί προ ουδενός. Πόσο μάλλον όταν βρίσκεται σε εξέλιξη διπλωματικός οργασμός για το διακανονισμό επίσκεψής του στο White House – πιθανότατα την 25η Μαρτίου. 🐛🪱
Το ότι οι “πολιτικές” δε διαφέρουν σε τίποτα απολύτως είναι το μόνο σίγουρο. Οι “μνηστήρες” πάντως, τώρα ειδικά που οι Κούλης & Co αρχίζουν να ξεψαρώνουν με τους κωλότουρκους, αφαιρώντας μέρος του συγκεκριμένου αντιπολιτευτικού point, θα ποντάρουν τα ρέστα τους σε οικονομικό / διαφθορά …ερεθίζοντας τα αντανακλαστικά του “πολίτη” με σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ (ο ιός “Καρυστιανού” έχει διεισδύσει και εκεί) και με επιχειρήματα του τύπου “ξύπνα! εσύ πεινάς και οι άλλοι ρουφάνε τα παράνομα επιδόματα!“.
Η διακυβέρνηση κατά κάποιο τρόπο είναι safe bet: και να μην υλοποιήσεις αυτά που ήθελες ή απλώς υποσχέθηκες – το μόνο σίγουρο – σου μένουν τουλάχιστον τα λεφτά και η εξουσία. Και είναι ως εκ τούτου εξαιρετικά εθιστικό.
Όντως. Και συν τοις άλλοις, οσηδήποτε καταστροφή κι αν προκαλέσεις με τις “πολιτικές σου” η μόνη τιμωρία που σε περιμένει είναι …ήττα στις επόμενες εκλογές. Τουτέστιν, χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι.
Ο Κούλης ειδικά, πέρα απ’ τη διευθέτηση που αναμένεται των σχέσεων με Τραμπάκουλα, έχει ταυτόχρονα πιάσει στασίδι στις Βρυξέλες.
Αρκεί να αναλογιστεί κανείς όλα όσα έχουν κάνει αυτά τα σκουλήκια την εποχή της “πανδημίας”. Και κανείς …εντός ακουστικού φάσματος “κοινωνίας” τουλάχιστον, δεν τους κατηγορεί για τίποτα.
…Ούτε ασφαλώς πατριώτες όπως οι Σμαραγδής, Κοντογιώργης, Μελετόπουλος.
Μα.. η διαχείριση ακριβώς της πανδημίας ήταν που έκανε τον Κούλη αυτό που είναι σήμερα. Να τα κάνεις όλα λάθος και να το εξαργυρώνεις διά βίου. The wrong man in the right place!
Σε αντίθεση ας πούμε με τον Καποδίστρια που ήταν the right man in the wrong place.
Δε νομίζω ότι είναι νοητή η περίπτωση πολιτικού που θα μπορούσε να κυβερνήσει το Ελλάντα τη συγκεκριμένη περίοδο.
Χωρίς θηριώδη πυγμή και εκατόμβες θυμάτων δηλ., με άλλα λόγια με ένα τρόπο διακυβέρνησης που ο αυταρχισμός του ΙΚ (αναμφισβήτητος, κι ας λένε οι Σμαραγδήδες ό,τι θέλουν) θα φάνταζε μπροστά του …χάδι.
Και πάλι αμφίβολο. Δύσκολα γίνεται κράτος δικαίου μια χώρα που την απελευθέρωσή της ανέλαβαν.. κλέφτες.
Σίγουρα! Τα περί “θηριώδους πυγμής” αποσκοπούσαν στο να “τονίσουν” το ανέφικτον του πράγματος.
Εν τω μεταξύ μόλις πήρε το μάτι μου αποστροφή Σαμαρά περί Βενεζουέλας, η οποία δείχνει ότι μάλλον τον ξεχνάμε ως προωθούμενη εναλλακτική τουλάχιστον.
Αυτό που διαφαίνεται άλλωστε είναι η προώθηση του “σίγουρου χαρτιού” Κούλη, εξελισσόμενου σε Τραμπικότερο του Τραμπάκουλα. Οι Ισραηλίτες “φίλοι μας” έχουν κάνει καλή δουλειά.
By the way, για να το ελαφρύνω λίγο (on second thought …όχι ακριβώς) όσα καλά και αν έκανε ο κυρ-Καποδίστριας, ένα κακό το έκανε σίγουρα. Μιλάω για την εισαγωγή της …πατάτας. Εννοείται ότι κι αν δεν την έφερνε αυτός, κάποιος θα το έκανε. Η εισαγωγή της πάντως υπήρξε επιβαρυντική της υγείας του “Έλληνα”. 🍟
Μάλλον δεν προέκυψε τυχαία ο υποτιμητικός χαρακτηρισμός “πατάτα”!😁
https://youtu.be/b4adg8QkV1Y?si=PmGulh_1St5m8x4b
Μνημεώδης αναφοά Blackadder στην πατάτα προς το τέλος.
https://youtu.be/H2-ZK8AbQBQ?si=qJdX7CKjikEaXBoj
😅😂
Πλάκα πλάκα παίζει να φτιάχνω και τον καλύτερο πουρέ παγκοσμίως😋😇
Μια από τις παλαιότερες αναμνήσεις μου, από προσχολικής ηλικίας, είναι ο καημένος ο πατέρας μου να φτιάχνει πουρέ με αυτό το μηχάνημα (στην πρωτόλεια, δεκαετίες πίσω βερσιόν του).
Σίγουρα ο πουρές είναι από τις λιγότερο επιβαρυντικές βερσιόν του συγκεκριμένου “δώρου της φύσης”.
Ως άσχετος πάντως περί τα διαιτολογικά αισθάνομαι υποχρεωμένος να σου ζητήσω διευκρινήσεις. Είναι τόσο βλαβερός ο συγκεκριμένος βολβός?
Από πλευράς γλυκαιμικού δείκτη, μια μέτρια πατάτα είναι το ακριβές ισοδύναμο, believe it or not, ενός donut. Το άμυλό της μετατρέπεται αυτόματα σε γλυκόζη, εκτοξεύοντας το σάκχαρο του αίματος και οδηγώντας μέσω ενός συγκεκριμένου μηχανισμού (ένα είδος vicious circle), σε insulin resistance – προθάλαμο διαβήτη. Αυτό συμβαίνει με διάφορες αμυλούχες τροφες, αλλά η πατάτα είναι η χειρότερη.
That said, εγώ μεν “απλώς” τρελαίνομαι για πατάτες υπό οιαδήποτε μορφή (πχ. πατάτες γιαχνί σκαστές – μου τρέχουν τα σάλια και μόνο που τις σκέφτομαι, και δεν έχω 5 λεπτά που σηκώθηκα απ’ το τραπέζι), η δε Μαρίνα “θα μπορούσε να τρέφεται αποκλειστικά με πατάτες“. Τρώμε λοιπόν κανονικές μια φορά τη βδομάδα or something, αλλά για το κάτι τις παραπάνω “επιλέγουμε” τη συνιστώμενη εναλλακτική που ειναι οι γλυκοπατάτες – οι άσπρες ειδικά που είναι και οι καλύτερες glucose wise δε διαφέρουν σοβαρά στη γεύση. Μια πρόσθετη εκδούλευση που μπορεί να κάνει κανείς στον οργανισμό του για τα starchy foods είναι : τοποθέτηση στο ψυγείο μετά το μαγείρεμα, ξεπάγωμα μετά από 12 ώρες και ξαναζέσταμα. Αυτό καθυστερεί την απορρόφηση του αμύλου / εκτίναξη του σακχάρου. Το κόλπο ισχύει για ψωμί, ρύζι, γλυκοπατάτες etc, αλλά όχι επαρκώς για πατάτες.
…Ακόμα και στις πατάτες, εννοείται, κάτι κάνει το συγκεκριμένο treatment. Αλλά τώρα, να μην καταβροχθίσεις επί τόπου τις τηγανιτές πατάτες και να τις βάλεις στο ψυγείο, ξέρω γω;
Υπήρχε μια εποχή που όταν μου έλεγαν ότι το πρόβλημα είναι το ψωμί που τρώει κανείς με το φαΐ, η απάντησή μου ήταν : ΟΚ κόβω το φαΐ, γιατί το ψωμί δεν κόβεται. Σιγά – σιγά, έφτασα να το μειώσω αισθητά, και με πολλά φαγητά με τα οποία το συνδύαζα (πχ. όλα τα όσπρια) το έχω κόψει τελείως.
“Μια ιδέα είναι όλα”.
I get the idea. Μη φανταστείς πάντως ότι τρώω πατάτες πάνω από μια φορά τη βδομάδα. Σε ψωμί και τυρί συνίσταται ως γνωστόν η διατροφή μου συν ό,τι καπνίσει στη γυναίκα μου να μαγειρέψει όταν μπορεί. Anyway με τις διαιτητικές μου συνήθειες ο γλυκαιμικος μου δείκτης πρέπει να φέρνει λογικά σε roller coaster – κι εχω καί σοβαρή κληρονομική προδιάθεση σε διαβήτη απο το σόι της μάνας μου😏
Αν με παίρνει να δώσω μια συμβουλή είναι η παρακάτω : ψωμί όσο το δυνατό λιγότερο και, κυρίως ολικής άλεσης με προζύμι.
Γενικά τα προϊόντα ζυμώσεως (ακόμα και κάποια που δεν τα περιμένεις, όπως τα παραδοσιακά χωριάτικα λουκάνικα, τα γιαούρτια, κάποια τυριά * και το …σαλάμι αέρος) είναι σε αναπάντεχο βαθμό ωφέλιμα.
Η κληρονομική προδιάθεση σε διαβήτη, σύμφωνα με την επικρατούσα αντίληψη, αναιρείται εύκολα με καλή διατροφή.
…Εννοείται τέλος ότι η χρόνια / μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ δημιουργεί από μόνη της …προδιάθεση για διαβήτη.
* φέτα, γραβιέρα, κεφαλοτύρι, κασέρι ( = αιγοπρόβειο stuff – τα αγελαδινά γαλακτομικά δέον όπως αποφεύγονται)
Thanks man! I’ll keep all that in mind👀👁️