To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Το Point Of View είναι το πρώτο σόλο άλμπουμ της Cassandra Wilson, η οποία είναι, τότε ακόμα, μέλος της M-Base, της χαλαρής καλλιτεχνικής κολεκτίβας γύρω από τον Steve Coleman. Ο SC, παραγωγός του άλμπουμ, συμμετέχει στην ηχογράφηση (άλτο σαξόφωνο, κρουστά). Το Love And Ηate, πρώτο κομμάτι που ακούμε, είναι σύνθεση του τρομπονίστα της μπάντας Grachan Moncur III (τα υπόλοιπα μέλη…
Το τραγούδι του Sammy Fain έχει ηχογραφηθεί επανειλημμένα από το 1937, χρονιά της κυκλοφορίας του. Διαλέγω μια ερμηνεία όχι ιδιαίτερα αναγνωρίσιμη σήμερα, αλλά όχι γι’ αυτό λιγότερο σημαντική : η βαθειά εκφραστική, κοντράλτο φωνή της Βρετανίδας jazz τραγουδίστριας, δίνει στη μουσική εντελώς ιδιαίτερη απόχρωση. Πριν από την Cassandra Wilson υπήρχε η Cleo Lane… 📀 📀 Sammy Fain‘s song has been…
Μια προσωπική, bluesy εκδοχή του κλασικού τραγουδιού της Ann Peebles, από το άλμπουμ της Cassandra Wilson, Blue Light Till Dawn του 1993. Τη συνοδεύει ο σπεσιαλίστας της National resophonic – είδος ακουστικής κιθάρας με μεταλλικό σκάφος – Michael Whitley. 📀 📀 A personal, bluesy version of Ann Peeble’s classic song, from Blue Light Till Dawn, an album Cassandra Wilson released…
O παραγωγός των superstars – Stones, Dylan, Elton John, Willie Nelson, Bonnie Raitt, Iggy Pop, B52s… – είναι ο συνθέτης του soundtrack για την ταινία Backbeat (1994, σκην. Ian Softley, πρωτ. Stephen Dorff, Sheryl Lee). Η υπόθεση αναφέρεται στον Stuart Sutcliffe, μπασίστα των Beatles μέχρι το τέλος της πρώτης παραμονής τους στο Αμβούργο, την αποχώρηση απ’ το γκρουπ το 1961…
Το φαινόμενο των καλλιτεχνών που προωθούνται “σκανδαλωδώς” (όρος που χρησιμοποιούν οι μη γνωρίζοντες τους όρους του παιχνιδιού) από οργανισμούς και ιδρύματα, δεν είναι αποκλειστικότητα της Ελλάδας. Η ιδιαιτερότητα (;) της χώρας έγκειται στο ότι, συνήθως, οι προωθούμενοι είναι οι λιγότερο άξιοι προωθήσεως. Καμία σχέση με περιπτώσεις όπως ο πιανίστας και συνθέτης Jason Moran, του οποίου ο επαγγελματικός βίος υπήρξε ανθόσπαρτος,…
Θα κάνουμε ένα χαλαρό αφιέρωμα στην Cassandra Wilson που μας άφησε απροσδόκητα, ακούγοντας κάτι δικό της κάθε ημέρα, για ένα διάστημα. Ξεκινάμε με ιστορία εν τη γενέσει: το Motherland Pulse δεν είναι μόνο το πρώτο (ουσιαστικά) άλμπουμ στο οποίο ακούγεται η φωνή της Cassandra, αλλά και το ντεμπούτο ως leader μιας από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες της τζαζ των τελευταίων σαράντα…
Ακούμε ένα δίπτυχο από έργα του κινηματογραφικού / τηλεοπτικού συνθέτη & τρομπετίστα Mark Isham, καλλιτέχνη που έχει συνεργαστεί με πληθώρα πληθώρα κορυφαίων της τζαζ και του ροκ – Chick Corea, Herbie Hancock, Bobby McFerrin, Van Morrison, Joni Mitchell, Rolling Stones, Bruce Srpingsteen etc etc. Το πρώτο track είναι απόσπασμα από το soundtrack για το ψυχολογικό θρίλερ του Philip Kaufmann, Twisted…
Μπιτ που καθηλώνει, αρμονική ευελιξία που δημιουργεί κύματα ευφορίας. Το Can’t Afford No Shoes είναι ένα ακόμα αριστούργημα από μια περίοδο πληθωρική σε τέτοια …και όχι μόνο για τον Zappa. Εξ ίσου συναρπαστική είναι η αυτοϋπονομευόμενη πανδαισία του Sofa, στην οργανική και τη φωνητική βερσιόν. Τα tracks προέρχονται από το μνημειώδες One Size Fits All. 🟡 🟡 A beat that…
Η μοναδική συνεργασία της Sarah Vaughan με τον μεγάλο τρομπετίστα Clifford Brown ήταν για το άλμπουμ του 1955, που έμελλε να περάσει στην ιστορία με λάθος τίτλο : Sarah Vaughan, χωρίς αναφορά στο όνομά του. Οι φαν αναφέρονταν πάντα σ’ αυτό ως Sarah Vaughan with Clifford Brown, τίτλος που του δόθηκε τελικά στην επονέκδοση του 1995. Από εκεί διαλέγουμε το…
Έχουμε ξανά αναφερθεί (εδώ) σ’ αυτό τον κύκλο ατμοσφαιρικών κομματιών του John Zorn – tribute στο San Francisco Bay, τους μουσικούς, τους τόπους και τις φιγούρες του : ένα αποενοχοποιημένα “φιλικό”, μελωδικό σετ με πινελιές easy listening. Είναι ηχογραφημένο χωρίς τη δική του συμμετοχή, από ένα jazz τρίο που συναποτελούν οι Rob Burger, Greg Cohen, Ben Perowsky στο πιάνο, μπάσο,…
Σε μια εποχή πλήρους (σχεδόν;) κυριαρχίας της virtual reality, το ανεβαστικό blues του Van The Man που μου θύμισε ο stcigar, είναι καταδικασμένο να είναι επίκαιρο …ως την αιωνιότητα. Από το What’s Wrong With This Picture?, άλμπουμ του που κυκλοφόρησε η Blue Note στα mid-00s. 🟡 🟡 In an era of (near?) total dominance of virtual reality, this uplifting blues…
By the way, ο καύσωνας έδωσε και πήρε πάλι αυτό το καλοκαίρι! Η κλιματική αλλαγή δεν αστειεύεται… 🤣🤮Αυτό ενώ, με ένα σωρό βροχές τους πέντε πρώτους μήνες του 2026, οι “επιτελείς” επιμένουν να μιλούν για λειψυδρία, ιδιωτικοποιώντας και συγκεντρώνοντας σε ελάχιστα χέρια τη διαχείριση των υδάτων πόρων. Τελείως συμπτωματικά αυτό το τελευταίο, σε μια χρονική στιγμή που ετοιμάζονται να γεμίσουν…