To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Σύμφωνα με τους New York Times, ο Peter Thiel ανησυχεί τόσο πολύ για την κατάσταση που επικρατεί στο Αμέρικα, ώστε αγόρασε μια έπαυλη σε μια από τις πιο “προστατευμένες” γειτονιές του Μπουένος Άιρες. Εν συνεχεία μετακόμισε στην Αργεντινή με την οικογένειά του, τον σύζυγο δηλ. και τα τέσσερα παιδιά τους από παρένθετη μητέρα. Δηλώνει ότι η νοτιοαμερικανική χώρα είναι σχετικά…
Παγκόσμια μέρα “κατά του καπνίσματος“, γενικώς και αορίστως. Είναι πχ. το ίδιο να καπνίζεις ένα τσιγάρο τη μέρα, με το να ανάβεις το επόμενο με το προηγούμενο. Ή είναι το ίδιο να καπνίζεις ένα τσιγάρο, με το να καπνίζεις τον ωραίο σου καπνό με την ωραία σου πίπα, ή το ωραίο cigarillo σου, ας πούμε. Γεγονός παραμένει ότι η αντικαπνιστική…
Ξεκινάμε από μια – θεμιτή – αποενοχοποίηση : όντως, δεν είσαι υποχρεωμένος να τελειώσεις ένα βιβλίο, μόνο και μόνο επειδή θεωρείται αριστούργημα. Και φτάνουμε να περιβάλλουμε την ίδια τη διαδικασία της ανάγνωσης με μια αύρα ματαιότητας : Η ιδέα ότι πρέπει να φτύσεις αίμα για να τελειώσεις ένα βιβλίο του Joyce ή του Thomas Mann …από ψυχαναγκασμό, στα 47 σου…
Τα κομμάτια που διαλέγουμε από το Bags’ Groove προέρχονται από δυο ηχογραφήσεις : Στο πρώτο, σύνθεση του George Gershwin ακούμε τους : Sonny Rollins — τενόρο σαξόφωνο, Horace Silver – piano, Percy Heath – bass, Kenny Clarke – drums, Στο δεύτερο, ομώνυμο του άλμπουμ, σύνθεση : Milt Jackson, ακούμε τους Thelonious Monk – πιάνο, Milt Jackson – vibes , Percy…
Εξαίσιο δείγμα του συνθετικού, σολιστικού & ενορχηστρωτικού ταλέντου του Lyle Mays, του πιανίστα – κιμπορντίστα που έγινε διάσημος κυρίως απ’ τις συνεργασίες του με τον Pat Metheny. Τα ‘Mirror Of The Ηeart (00:00), ‘Slink’ (05:00), είναι δυο από τα κοσμήματα που συνθέτουν το φερώνυμο πρώτο σόλο του άλμπουμ, κυκλοφορία του 1986. 🟡 🟡 An exquisite sample of Lyle Mays’ compositional,…
Από τη μια, διάχυτη (;) και δικαιολογημένη είναι η εντύπωση ότι η περί το Σαμαρά κινητοποίηση ανάγκασε την κυβέρνηση να σκληρύνει τη στάση της. Από την άλλη, διαβάζοντας το εμβριθές σχόλιο του κυρίου Παπαχελά στην Καθημερινή περί πιθανότητας εκμετάλλευσης κάθε ελληνικής εσωτερικής αδυναμίας / αποσταθεροποίησης από τους εξ ανατολών βαρβάρους (ο χαρακτηρισμός δικός μας), μπορείς να κάνεις μιας συνωμοσιολογική υπόθεση:…
H θαυμαστή τέχνη του prog fusion απ’ τα πανάξια τέκνα της Σχολής του Canterbury (Dave Stewart – keyboards, Phil Miller – κιθάρα, Richard Sinclair – μπάσο, φωνή, Pip Pyle – ντραμς). Ακούμε μια αλληλουχία κομματιών από το ομώνυμό τους πρώτο άλμπουμ. 🟡 🟡 The fine art of prog fusion from the most worthy sons of the Canterbury Scene (Dave Stewart…
Από το You’ re Under Arrest, 4ο κατά σειρά άλμπουμ της τελευταίας περιόδου τoυ Miles Davis, διαλέγουμε τις κλασικές βερσιόν του στα τραγούδια των Michael Jackson και Cyndi Lauper. Η μπάντα εδώ : John Scofield – κιθάρα, Bob Berg – σαξόφωνο, Darryl Jones – μπάσο, Al Foster – ντραμς. 🔴 🔴 From You’re Under Arrest, the fourth album in the…
Ένας από τους λόγους που το κείμενα αναφοράς στη “νεοελληνική πραγματικότητα” (δέον όπως σιγά-σιγά) μειώνονται, είναι ότι η τελευταία εισχωρεί με γιγάντια άλματα στην επικράτεια του “αυτοσχολιαζόμενου”. Εκτός αν έχει κανείς κάτι να προσθέσει στα κατωτέρω. Σημειωτέον ότι ο κοινωνικός ρόλος του “σταρ” είναι συνυφασμένος από καταβολής του ως είδους, με τη διαφήμιση προϊόντων, και “ιδεολογιών” / τρόπων ζωής ως…
Προσωπική μου προτίμηση από την τελευταία περίοδο του Miles είναι αυτό το άλμπουμ, κυκλοφορία του 1989. Επίσης της ουσίας έργο του συνθέτη & τρομπετίστα Palle Mikkelborg – το είχε γράψει ως φόρο τιμής στον MD, παρουσιάζοντας το στο πλαίσιο της απονομής σ’ αυτόν του Léonie Sonning Music Prize το 1984. Ο Mikkelborg έχει αναλάβει εδώ και την ενορχήστρωση / παραγωγή,…
Δεν εγκαταλείπουμε τον Miles, θα συνεχίσουμε να ακούμε μουσική του τουλάχιστον μέχρι το τέλος του γενέθλιου μήνα. Δεν αφήνουμε ούτε το post-rock : ακούμε ένα track απο το άλμπουμ για την περιγραφή του οποίου προέκυψε ο όρος. Όχι πιο ευφάνταστος παρεμπιπτόντως, απ’ όσο οποισδήποτε άλλος δημοσιογραφικής επινοήσεως για τον “καθορισμό” μουσικού είδους. Το άλμπουμ είναι το Hex, το underground classic…
Ψάχνοντας μια άκρη μέσα σ’ αυτό το Rabbit Hole των ειδήσεων (η πανσπερμία “καθοριστικών γεγονότων”, κατασκευασμένων ή μη, είναι πρωτοφανής, όπως και το timing με το οποίο συμβαίνουν) και ετοιμάζοντας με όση προσοχή γίνεται ένα σημείωμα για το Σ-Κ, θυμάμαι το classic των Jefferson Airplane, σύνθεση της τραγουδίστριάς τους. Το ακούμε στη μνημειώδη, imho, διασκευή του από τον George Benson….