To singularity, οι πολιτικές του virtual, μέσα αντι-κοινωνικής δικτύωσης, η μουσική στην εποχή των ringtones…• Singularity, the politics of virtual, anti-social media, music in the age of ringtones…
Μένουμε λίγο ακόμα σε κλασικά late ‘60s (δεν ξεκολλάς εύκολα από δω…) με δυο τραγούδια από ισάριθμα άλμπουμ – ορόσημα του ψυχεδελικού country rock : τα μόνα που ηχογράφησαν οι Καλιφορνέζοι Flying Burrito Brothers υπό την καθοδήγηση του ηχητικού οραματιστή Gram Parsons (φωνή, κιθάρα, πιάνο), πρώην μέλους των Byrds όπως και ο co-founder Chris Hillman. Ήταν τα The Gilded Palace…
Ίσως επειδή ο James Hetfield είναι της γενιάς μου, αισθάνομαι πιο οικεία την δική του, “fuck politics” στάση, από την ενταγμένη σε μια παραδοσιακά αριστερή, ανθρωπιστική ρητορική του Roger Waters. Ο τελευταίος, μου είναι ο λιγότερο συμπαθής απ’ τους Floyd – για να μην εκφέρω άποψη για το magnum opus (The Wall) που έχει οικειοποιηθεί εξ ολοκλήρου ως κατόρθωμα, μαζί…
Άδικο έχει ο κυρ-Μπογδάνος; Παρεμπιπτόντως, οι καταγγελίες αυξάνονται για επιθέσεις μελαψών ‘μαθητών που διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εκπαίδευσης‘, ενάντια σε συναγωγές και εκκλησίες. Οι επιθέσεις των ‘μαθητών’ συνοδεύονται από την κραυγή Allāhu akbar…
Έχοντας παρακολουθήσει και εκνευριστεί αρκετά απ’ τη συζήτηση του (ανίδεου κατά δική του ομολογία) Tucker Carlson με τον αρμόδιο της υποθέσεως, δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό για μια συζήτηση …στα γρήγορα με το Grok, την οποία δημοσιεύω κάτω από το βίντεο. Το point του ειδικού είναι να αποδείξει ότι “υπάρχει στην A.I. κάτι συνειδητό, κάτι που πλησιάζει την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση /…
Ο stcigar μου θύμισε ένα ακόμα γκρουπ της περιοχής (Τέξας) “heavily influenced” από 13th Flor Elevators …και ψυχεδελικές ουσίες. Ακούμε δυο τραγούδια, και το “καταστροφικό” τζαμάρισμα που κλείνει το πρώτο και μοναδικό άλμπουμ (Everybody’s Here) των Lost And Found – 1967. 📀 📀 📀 stcigar reminded me of yet another group from the area (Texas), ‘heavily influenced’ by the 13th…
Η επίδειξη του νέου μοντέλου της Tesla, περιλαμβάνει : live show με το αφεντικό on stage, μουσικούλα, κινηματογραφικές αναφορές, ανατροπές / σπασίματα ρεκόρ και νόμων της φύσεως, και βέβαια το καθιερωμένο πλήθος αλαλαζόντων ηλιθίων. “Προς πιστοποίηση”, αυτό, “του ότι τα παραπάνω δεν είναι δημιούργημα A.I.” (Musk). * Το οφθαλμοφανές το αφήνουμε, για τώρα, ασχολίαστο : ποια η πρακτική διάσταση του…
Η ιστορία και μόνο του Roky Erickson θα αρκούσε για να δώσει μια ιδέα του ρόλου του ψυχιατρικού συστήματος στην κοινωνία …άσε που υπάρχουν άφθονες παρόμοιες περιπτώσεις – μιλώντας για καλλιτέχνες πάντα. Μπορεί κανείς να δει ένα μικρό αφιέρωμα σ’ αυτόν στο προ εξαετίας post, εδώ. Στο άλμπουμ που επισκεπτόμαστε σήμερα, ο άνθρωπός μας επιστρέφει μετά από 10ετή απουσία, με…
Οι “θρηνούντες” και “τιμούντες τη μνήμη” του Γιώργου Μαζωνάκη έχουν επιτέλους το διαδικτυακό τους στίγμα. Μπορεί να τους βρει κανείς στο X, συγκεντρωμένους στο hashtag #δρομοκαΐτειο.
Το άλμπουμ – ντεμπούτο των γκαραζοψυχεδελικών από το Texas, ηχογραφημένο το 1967 και κυκλοφορημένο ένα χρόνο αργότερα, έμελλε να είναι και το τελευταίο τους, για το προηγούμενο millennium τουλάχιστον : το σχήμα διαλύθηκε σύντομα μετά την κυκλοφορία του, κυρίως λόγω οικονομικής δυσπραγίας των μελών. Η άποψη των “κριτικών” της εποχής γι’ αυτούς – άστοχη ως συνήθως – μιλούσε για β’…
Αφήνοντας την κοσμική λεωφόρο που ανοιγόταν μπροστά τους με το Their Satanic Majesties Request, συναινώντας με τους “κριτικούς” της εποχής ότι επρόκειτο για …αποτυχημένο ψυχεδελικό πείραμα, οι Rolling Stones επιστρέφουν λάβροι στις ρίζες – blues, country, rock & roll – ηχογραφώντας ένα από τα σημαντικότερα άλμπουμ της καριέρας τους. Όχι τυχαία, το Beggars Banquet θα ήταν το τελευταίο με full…
Πρόβα των Sex Pistols, από το “μεταθανάτιο” ντοκιμαντέρ – άλμπουμ The Great Rock’n’Roll Swindle. Από το Johnny B. Goode του Chuck Berry, το οποίο ο Johnny διακόπτει γιατί “το μισεί”, στο “Roadrunner” του Jonathan Richman, του οποίου όπως διαπιστώνει “δεν ξέρει τα λόγια”. Αυτό δεν εμποδίζει το συγκεκριμένο track να είναι, με τον τρόπο του, συναρπαστικό. 📀 📀 📀 Sex…
Ο stcigar μου θύμισε αυτό το τραγούδι του Nick Saloman, κιθαρίστα – singer – songwriter και επιφανούς της βρετανικής νεοψυχεδελκής σκηνής. Από τις πλέον συμπαθείς μου φυσιογνωμίες του χώρου, μου είχε γίνει ακόμα συμπαθέστερος μετά την εμπειρία του κοινού live με τους Bevis Frond – ανοίγοντας γι’ αυτούς με τους Blue Light στο Ρόδον, κάποια στιγμή στα ‘90s. “Εύφημος μνεία”…