…ως προς τον Αντετοκούμπο, είναι ένας από τους αντιπαθέστερους ανθρώπους επί Γης για μένα, και εννοείται ότι έχω γίνει κατά καιρούς δυσάρεστος ως “ρατσιστής” και τα λοιπά και τα λοιπά. Εξ αρχής είναι σαφές το παιχνίδι που παίζουν κάποιοι, εκμεταλλευόμενοι την διασημότητά του : μέσω του “πιο διάσημου Έλληνα”, να παρουσιάσουν την Ελλάδα ως χώρα όπου θριαμβεύει ο πολυπολιτισμός, για να μην πω και χώρα …κατοικούμενη από μαύρους, βλ. κατάπτυστη διαφήμιση Protergia.

…Ως προς το Χίο, “όπως έχω πει επανειλημμένα”, αν η τιμή της δημοσιογραφίας έχει φτάσει να “περισώζεται” από γραφικότητες όπως αυτός ή ο Τράγκας, δεν θα κάνουμε τα στραβά μάτια, εν ονομάτι του …class [εδώ γελάνε] διαφόρων τύπου Τσίμα, Χατζηνικολάου.
Καλά τα λέει ο επιστήμων, γνωστή φιγούρα από την αρχή αυτής της ιστορίας. Και δεν μου φαίνεται αυθαίρετη η σύνδεση των δυο θεμάτων : είναι φανερό ότι οι της επιτροπής κάτι έχουν καταλάβει ότι “έρχεται” και σπεύδουν να καλυφθούν εγκαίρως. Για μένα ακόμα πιο σημαντικό στο ίδιο μοτίβο είναι το θέμα με τους ιατροδικαστές [βλ. αντίστοιχα posts]. Δεν ξέρω πόσο καιρό θα μπορούν να το κρατάνε σε αφάνεια τα σκουληκια των καναλιών.

Εγώ “ευτυχώς” έχω περιορίσει τον κύκλο των συ-συζητητών μου σε συμφωνούντες, και πάντως, όχι καραντινάκηδες. Στη χειρότερη περίπτωση να μου πουν ότι τα παραλέω και ότι δεν είναι δυνατόν “όλος πια ο κόσμος” να συμμετέχει σε μια συνωμοσία, επιχείρημα που ανατρέπεται εύκολα με μια απλή αναδρομή στο παρελθόν. Αλλά και στο παρόν, μιας χώρας σαν την …Κίνα, ας πουμε.

Και κατι , ετσι , πιο “πικαντικο” !
https://www.makeleio.gr/%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1/%ce%91%cf%80%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%bf-%ce%9f%ce%b9-%ce%88%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b5%cf%82-%ce%b8%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%b7%cf%81%cf%8e/

Γεγονός είναι ότι, αν εκλάβουμε “το Twitter” ως ένα είδος βαρόμετρου, για μεγάλο διάστημα της χθεσινής ημέρας επικράτησε ως τάση το “ακαταδίωκτο”, με βιτριολικά σχόλια κτλ. κτλ. Βεβαίως είτε από μόνο του, είτε μέσω αλγορίθμων, μαζεύτηκε περί το απόγευμα, με την επιστροφή στην κορυφή “ζητημάτων” όπως ο Λιγνάδης και ο Φουρθιώτης. Άσε που οι περισσότεροι που είδα να αναφέρονται στο ακαταδίωκτο ήταν ΣΥΡΙΖαίοι.
Δεν βλέπω κι εγώ νόημα στην πέραν ενός ορίου κατατριβή με όλο αυτό. Από την άλλη, ως “φλέγον ζήτημα”, έστω και κατασεκυασμένο, δημιουργεί ένα είδος momentum που στερεί τη διάθεση από ένα κοινωνικοποιημένο άνθρωπο να ασχοληθεί με άλλα βασικότερα. Φερ’ειπείν, εγώ είμαι σε περίοδο που ακούω minimum μουσική σε σχέση με το “κανονικό”. Το αυτό και με το διάβασμα. Μιλάμε δηλ. για μια παρασιτική δραστηριότητα του “κορωναϊού” εφ’ όλης της ύλης.
Είναι κάτι αντίστοιχο [σε long version] του φαινομένου της βραδυάς των εκλογών, η της …Eurovision, όπου ασχολείσαι “θες δε θες” με τα ηλίθια τεκταινόμενα, γιατί σε παρασύρει το ρεύμα.