Agree!

Ministry are Gods! Thank you Resa!

Ως προς τον Παγκόσμιο Πόλεμο, θα πρέπει μάλλον να αποκλεισθεί, δεδομένου του ότι η παρούσα πολεμική κρίση πρέπει να θεωρείται επαρκέστατη για αποτελέσματα όπως αυτά που αναφέρεις. Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε σε ένα είδος “πανδημίας Νο 2”, με όλα τα κομφόρ : οικονομική κρίση, lockdowns, εργασία εξ αποστάσεως et al.

Φοβάμαι ότι τελικά …μόνο περίεργο δεν πρέπει να θεωρείται. Ο Τραμπάκουλας δείχνει να επιρρώνει το worst case scenario – ένα από αυτά που συζητάγαμε πριν ακόμα απ΄τις εκλογές : οι διώξεις που υπέστη στη διάρκεια της πρώτης του θητείας και εκείνης του living dead “president” δεν αποσκοπούσαν παρά στη φιλοτέχνηση μιας εικόνας ήρωα – υπεράνω κριτικής και αμφισβήτησης. Ο οποίος …συνεχίζει το θεάρεστο έργο εκείνων που πυροβολούσε πριν, μένοντας ο ίδιος στο απυρόβλητο.

Το περίεργο είναι ότι εκτός των άλλων (Ουκρανικό, Ιρανικό κλπ) με τον Τραμπ η πράσινη μετάβαση και η μείωση του πληθυσμού επανέρχονται από την πίσω πόρτα μέσω της διεθνούς ενεργειακής αβεβαιότητας και της έκρηξης της τεχνητής νοημοσύνης αντιστοίχως. Για να μη μιλήσουμε για το ενδεχόμενο ενός παγκοσμίου πολέμου που οι MAGA είχαν φορτώσει αποκλειστικά στους Δημοκρατικούς.

Βεβαίως τίποτα δεν δικαιολογείται απλώς εκ του ότι υπάρχει λόγος γι’ αυτό : μπορεί ο λόγος να υπάγεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αρνητικότητας όπου κάθε τι αποτελεί το λόγο για το επόμενό του, με το πράγμα να οδηγείται σε μια …ολική καταστροφή or something.
Παρεμπιπτόνως, αυτό νομίζω ότι μας συμβαίνει σ’ αυτή την περίοδο: Οι “καρποί” που δρέπουμε είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας σειράς λαθών, που αφέθηκαν να επιπλέουν και να δίνουν τον τόνο, για τα οποία κάποιοι προειδοποιούσαν εξ αρχής. Και ίσως η πιο εγκληματκά ηλίθια προσέγγιση να είναι το κλισέ : “έτσι έλεγαν και για το…“, το οποίο προσπαθεί να παρουσιάσει όσους έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου στο (απώτατο) παρελθόν ως φαντασιόπληκτους και κνδυνολόγους, καθώς “τίποτα από όλα εκείνα για τα οποία προειδοποιούσαν δεν έγινε”. Κανείς από αυτούς δεν έθεσε ποτέ χρονικό ορίζοντα, και το ότι τίποτα δεν είναι ορατό σήμερα απ’ όσα πρόβλεψαν δεν αποδεικνύει ότι είχαν άδικο.
Η “πλάκα” είναι ότι οι μόνοι κινδυνολόγοι των οποίων οι “προβλέψεις” είναι σεβαστές σήμερα είναι οι …κλιματοκαταστροφολόγοι και οι ιεραπόστολοι της μείωσης του πληθυσμού εν ονόματι της σωτηρίας του πλανήτη. Των οποίων οι χρονοκαθορισμένες προβλέψεις δεκαετιών πίσω έχουν αποδειχτεί περίτρανα ως παπαρολογίες.

…Και ζητάμε περαιτέρω διαλεύκανση, for a reason also.

Εννοείται ότι κατά καιρούς έχω σκεφτεί διάφορες εξηγήσεις. Δεν υπάρχει όμως τρόπος να τις επιβεβαιώσω. Και πάντα υπάρχει κάτι που δεν κολλάει. Δεν ξέρω αν πρόκειται απλώς για πρόβλημα κατανόησης. Το πιθανότερο είναι ότι “αυτά τα πράγματα” μας έχουν αποκρυβεί for a reason. Και μας έχουν επίσης αποκαλυφθεί for a reason.

Τα κατά συρροήν ομοειδή φαινόμενα αποτελούν well-documented case γενικότερα. Σε ό,τι με αφορά, το πράγμα εμφανίζεται υπό μορφή διπόλου : να ασχοληθεί κανείς σοβαρά με “όλο αυτό”, ρισκάροντας εφιαλτικές αποκαλύψεις, η να το αφήσει στην τύχη του, ρισκάροντας να βρεθεί εξ αμελείας αντιμέτωπος με “κάτι”; Να πω την αλήθεια, η ενασχόλησή μου κατά διαστήματα, αρχής γενομένης από 18 or something, δεν έχει αποφέρει κάτι συγκεκριμένο. Αυτό φυσικά δε σημαίνει κάτι, εξ ου και συνεχίζω. Δε θεωρώ υπεραπλούστευση τη σκέψη ότι το σύνολο της επικαιρότητας (ακόμα και τα ζητήματα “ζωής και θανάτου”) αποτελεί απλώς ένα τεράστιο distraction από τα αληθινά σημαντικά όπως αυτό. 9 τους 10 ανθρώπους πρέπει να φτάσουν σε ηλικία …συνταξιοδότησης τουλάχιστον για να αρχίσουν να σκέφτονται τα “μεταφυσικά ζητήματα”, και αν. Ειδικά σήμερα, με την κουλτούρα του viagra και των social media, ο πάλαι ποτέ “σοφός γέρος” έχει εξαφανιστεί ως έννοια, υποκατεστημένος απ’ το “γέρο μπισμπίκη”. 🤣

Yπάρχουν πάντως και πιο σκοτεινά synchronicities. Πρόσφατα για παράδειγμα τρία οικεία μου πρόσωπα – όχι ότι μου έχουν απομείνει και πολλά – έπαθαν το ίδιο ατύχημα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο μέσα σε διάστημα μίας εβδομάδας. Πώς γίνεται αυτό? Δεν είναι κάτι που κολλάει όπως το κρυολόγημα. Για να μην αναφερθώ σε παλαιότερες παρά τρίχα μοιραίες ανάλογες περιπτώσεις.

👌

Σε κάτι τέτοιες φάσεις η πραγματικότητα θυμίζει ποίημα με ομοιοκαταληξία.