Επειδή πάντως εκτός από τα soundtracks, υπάρχει πληθώρα “δροσιστικών” έργων του LS με έντονο το στοιχείο του jazz-latin …όλο το καλοκαίρι μ’ αυτόν το βλέπω να βολεύομαι, παράλληλα με ο,τιδήποτε άλλο.

Ε καλα φιλαρακι ητανε ο πιανιστας , οχι επαγγελματιας ακριβως , ωραιος τυπακος κι εξαλλου ηταν μια ερασιτεχνικη συλλογικη φαση , οποτε no problem ..

Καθόλου περίεργο δε μου φαίνεται αυτό που λες. Το μόνο ασυνήθιστο στην υπόθεση είναι η δεκτικότητα του επαγγελματία.
Schifrin Εβραίος …εννοείται (από την πλευρά του πατρός).

Να σου πω μια προσωπικη μικρη εμπειρια οταν γυρισαμε ενα φιλμακι μικρου μηκους για πλακα εδω , κι ενας φιλος μουσικος (πιανιστας) εφτιαξε ενα μικρο θεμα για το φιλμ κι οταν το ακουσα του λεω γιατι δεν βαζεις μια φραση , μπορει να ηταν δυο τρεις νοτες ξερω γω , να γινει πιο catchy και οντας αμουσος εγω του το ..σφυριξα , συγνωμη κιολας. Mιλαμε φωναζε το κομματι οτι απο εκει που το ειχε φτασει ηθελε κατι ελαχιστο για να γινει πιο ευηχο κι απορουσα , θυμαμαι , πως δεν το σκεφτηκε ο ιδιος, δεν ειμαι και καμμια ιδιοφυια να πουμε, εγω .. Προς τιμην του το δεχτηκε .. Δεν εχω παρε δωσε με μουσικους επι τω εργω , οποτε αυτο που λες, με βαση αυτην την μικρη εμπειρια , δεν μου φαινεται κι απιθανο .. Οσο για τους Metallica παιρνουν ποντους απο μενα αν και με το metal δεν τα χω καλα χε χε .. Εχω καταλαβει μονο οτι εχει φοβερους μουσικους ..
Περιμενω τα υπολοιπα απο Lalo Schifrin ( αληθεια, Εβραικης καταγωγης κι αυτος? ) που θα αναρτησεις ..

Ως προς το Ίντερνετ, να πω το κρίμα μου, ποτέ δεν παρασύρθηκα στην …κατακερματιστική διαδικσία. Δίσκους άκουγα πάντα, δίσκους εξακολουθώ να ακούω.
Το συγκεκριμένο σκόρπισμα, συνάδον με τη χυδαιότητα του “όλα τζάμπα” έχει υπάρξει όντως καταστροφικό για το φαινόμενο της ακρόασης όπως την ξέραμε.
Θυμάμαι τον καιρό που είχε γίνει σάλος με την “επανάσταση” του Napster κτλ. : οι μόνοι άνθρωποι που είχαμε στραφεί εναντίον του ήμασταν εγώ και οι …Metallica! 😈😈😈

Δεν κουράζομαι να λέω ότι η ευρέως διαδεδομένη άποψη περί “μουσικού που συλλαμβάνει αλλιώς το άκουσμα από ένα απλό ακροατή” είναι μια παρεξήγηση, και συνάδει με την εν γένει μυθολογία περί “ειδημόνων”.
Καμιά …μετριοφροσύνη δεν υποδηλώνει αυτό εκ μέρους μου. Πολύ απλά : 1. ό, τι έμαθα στο ωδείο το ξέχασα γρήγορα, μια και δεν ασχολήθηκα ούτε με τη διδασκαλία ούτε με το σολιστιλίκι – το κλασικό εννοώ, γιατί ως “επαγγελματίας” έπαιξα αρκετά με διάφορους. 2. Ο τρόπος που ακούω δεν διαφέρει από εκείνον με τον οποίο άκουγα πριν λάβω μουσική εκπαίδευση * (πράγμα που ξεκίνησα στα 18 – απλώς προχώρησα πολύ γρήγορα). Με άλλα λόγια, ακούω …με τα αυτιά μου, όπως όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι.
Επαναλαμβάνω ότι δεν το παίζω μετριόφρων, γιατί η μουσική αντίληψη δεν είναι ίδια σε όλους – άσε που ένα 5-10% αυτών που κυκλοφορούν γύρω μας είναι tone deaf, τουτέστιν, δεν έχουν αίσθηση του τόνου ( = όταν η νότα αλλάζει, και από “ρε” γινεται “ντο” …δεν το παίρνουν χαμπάρι). Απλώς θεωρώ ότι ένας …μη επαγγελματίας μουσικός (εσύ πχ.!) μπορεί κάλλιστα να έχει μεγαλύτερη αντίληψη από τον “επαγγελματία” ο οποίος διαβάζει πρίμα βίστα κουφές παρτιτούρες, και από αισθητήριο μηδέν. Έχω γνωρίσει αρκετούς τέτοιους, και …δεν έχουμε περάσει καλά μαζί!

* Αλλά κι ο τρόπος που γράφω μουσική δεν διαφέρει από εκείνον που ακολουθούσα από παδάκι. Απλούστατα …την ακούω στο μυαλό μου και …αν και όταν αισθανθώ ότι το πράγμα είναι ολοκληρωμένο, το ηχογραφώ δίκην πρωτολείου.

Δεν εχω τα εφοδια για να συλλαβω ενα ακουσμα οπως ενας μουσικος οπως εσυ , απλα σαν ακροατης με την οποια “εμπειρια” απ τα χρονια που παρακολουθω την μουσικη ( η’ “μουσικη” κατα τον M.E.Smith ) . To ακουσα το αλμπουμ στο Υοutube και πραγματι ειναι πολυ καλο και θα το ξανακουσω.. Αχ , μου λειπουν οι εποχες που ακουγαμε ολοκληρους δισκους , μας εχει φαει το σκορπισμα του ιντερνετ ..

Συμφωνώ φυσικά για το “Fall On Me”. Το πιο αγαπημένο μου ever τραγουδι των R.E.M. είναι αυτό:
https://oannes.gr/r-e-m-you-are-the-everything-1988/

Το “Monster” είναι σπάνια περίπτωση ακόμα και για τα δεδομένα ενός μεγάλου γκρουπ. Τα τραγούδια είναι σχεδόν στοιχειώδη, αλλά οι “γεωμετρίες” που τα διέπουν έχουν μια νεοαποκτημένη γι’ αυτούς, ιδιαίτερα σφριγιλή κομψότητα.
Μόνο ο συνδυσμός κατασταλλαγμένης ωριμότητας και διάθεσης για εξερεύνηση μπορεί να παραγάγει υλικό τέτοιου επιπέδου. Κατά την ταπεινή μου άποψη πάντα.

Me too, although not some of their best known songs, like ‘The One I Love’, ‘Losing My Religion’, ‘Shiny Happy People’ …and certainly not ‘It’s The End Of The World As We Know it’ (always hated that one!).
Favorite albums : Green, Automatic For The People and Monster (the last one in particular is a masterpiece!)