I know exactly what you mean. Και αυτή τη φορά εύχομαι περισσότερο από ποτέ να κάνω πραγματικά σε όλα λάθος. Αλλιώς θα φτάσουμε να θυμόμαστε τις εποχές της πολιτικής ορθότητας και να κλαίμε από νοσταλγία..

Δυστυχώς το σενάριο που αναπτύσσεις έχει λογική βάση. Τουλάχιστον εξ ίσου λογική με ένα που θέλει τους πάντες λίγο-πολύ στο κόλπο υπό την αιγίδα των πολυεθνικών. Στο οποίο τελικά φτάνει κανείς να …ελπίζει, με τρόπο παρεμφερή εκείνου που μας έκανε να υποστηρίζουμε τους εκπρόσωπους της “πλουτοκρατίας” [Republicans] ένεκα της ανωμαλίας που έχει κυριεύσει το αντίπαλό τους δέος.

Προφανώς οι “πράσινες” τάσεις και γενικότερα η πολιτική ορθότητα διατηρούν ακόμα τη δυναμική τους – έστω και από κεκτημένη ταχύτητα – και ίσως ξαναγίνουν κυρίαρχες αν τα πράγματα γυρίσουν σύντομα στο “φυσιολογικό”. Αν όμως ισχύει το “πολεμικό” σενάριο – και κατά τη γνώμη μου Biden or not δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να έχουν αφήσει τα επιτελεία το “ανατολικό ζήτημα” στην τύχη του – θα δούμε να γίνονται τα όνειρά μας πραγματικότητα (όπως ήδη έγινε με το “τέλος της πανδημίας”) με τη μορφή εφιάλτη..

Και τώρα πάντως κάποιοι στον Τραμπ και τους “ανθρώπους του” στο Ανώτατο Δικαστήριο τα φορτώνουν όλα. Το timing της κίνησης φαίνεται να διευκολύνει τη διαδικασία αποπροσανατολισμού του κόσμου από τα μείζονα ζητήματα ενεργειακής κλπ. φύσεως, πράγμα το οποίο ενισχύει την άποψη περί επιτελείων που χρησιμοποιούν τις αντίπαλες παρατάξεις σαν πιόνια με ένα βασικό κάθε φορά ζητούμενο, κοινό για όλους: στην περίπτωση μας, μάλλον την …πράσινη μετάβαση, στην οποία θα προσχωρήσει εκών-άκων ο κυρ Τραμπ, πιστεύω, όπως το έκανε και με τα εμβόλια.

Και για να γίνω ακόμα πιο σαφής, η Αμερική αυτή τη στιγμή προετοιμάζεται για πόλεμο. Οικονομία, κοινωνία, συμμαχίες και τα σχετικά πρέπει να προσαρμοστούν αναλόγως. Εννοείται ότι στο πλαίσιο αυτό η εκ πρώτης όψεως παράλογη “αυτοκτονία” της Ευρώπης βγάζει ωραιότατο νόημα..

Το σκεπτικό μου είναι ότι ο “Μπάιντεν” εφαρμόζει στην πράξη αυτό που ο Τραμπ κατάφερε μόνο στα λόγια – και το αντίστροφο: η πολιτική ορθότητα γιγαντώθηκε με τον δεύτερο και άρχισε να παρακμάζει με τον πρώτο. Εν ολίγοις τα επιτελεία χρησιμοποιούν εναλλακτικά όποιον τους βολεύει στην εκάστοτε συγκυρία. Όσο για το ζήτημα της εξωσωματικής, εννοείται γαργάρα. Το πρόβλημα είναι η ταχεία παραγωγή “τροφής για τα κανόνια” και χέστηκε η φοράδα σταλώνι και για τα δικαιώματα των εμβρύων και των παιδιών και των γυνσικών και όλα.