MOZART : SYMPHONY Nr. 38 D-dur KV 504, part II: ANDANTE

Η Πράγα, πόλη της “Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους” είχε έντονη μουσική ζωή στα τέλη του 18 αι. Και …ήταν η αγαπημένη πόλη του Mozart. Από μια εποχή και μετά, είχε περισσότερους φαν εκεί, παρά στην Βιέννη [οι μέρες που τα πλήθη μαζεύονταν γύρω απ’ το “παιδί θαύμα” είχαν παρέλθει με την ενηλικίωσή του…]. Εκεί έδωσε τις πρεμιέρες οπερών όπως ο ‘Ντον Τζοβάνι’ και ‘Η Επιείκια του Τίτου’.
Εκεί και την πρεμιέρα της
Συμφωνίας Νο 38, της επονομαζόμενης ‘Συμφωνίας της Πράγας’.
Ακούμε τη
Φιλαρμονική του Βερολίνου υπό τον Karl Bohm στο δεύτερο μέρος της, Andante.

Prague, a city of the “Holy Roman Empire of the German Nation” had a lively musical life in the late 18th century. And… it was Mozart‘s favorite city. From one time on, he had more fans there than in Vienna [the days when crowds gathered around the “child wonder” had passed with his adulthood…]. That’s where he gave the premieres of operas like ‘Don Giovanniand ‘La Clemenza Di Tito’.
There he also gave the premiere of his Symphony Nr. 38, the one called ‘Prager Symphonie’.
We listen to the
Berlin Philharmonic directed by Karl Bohm, on its second part, Andante.


5
(Visited 162 times, 1 visits today)

14 Comments

  1. stcigar October 2, 2020 at 6:25 pm

    Το πρώτο cd κλασικής (και το δεύτερο γενικότερα μετά το strange days των doors) που έχω αγοράσει στη ζωή μου..

  2. Oannes October 2, 2020 at 6:36 pm

    Μιλάμε για ΞΕΚΙΝΗΜΑ…

  3. stcigar October 3, 2020 at 8:51 am

    Μέχρι τότε (γύρω στα 28) δούλευα με κασέτες. Ποτέ δεν απέκτησα δικό μου πικάπ..

  4. Oannes October 3, 2020 at 9:56 am

    Και εγώ για να αποκτήσω πικάπ έδωσα μάχες …εκ του συστάδην με τους γονείς μου. Αλλά με μονοφωνικό κασετόφωνο [που …και γι’ αυτό είχα δώσει μάχες] έχω κάνει μερικές από τις καλύτερες ακροάσεις της ζωής μου. Εξ ου και σνόμπαρα πάντα τους χαϊφιντελίστες και τη γελοία αναζήτησή τους του “τέλειου ήχου”.
    Εντωμεταξύ, τώρα το συνειδητοποιώ, το κομμάτι που ανεβάζω, ένα outtake από το Nigger, περιέχει μεταξύ άλλων σαμπλαρισμένη τη φωνή ενός τύπου που μιλάει για το …hi-fidelity.

  5. stcigar October 3, 2020 at 10:58 am

    Ένα καλό με τις κασέτες ήταν ότι συγκεντρωνόσουνα μόνο στη μουσική, χωρίς να περισπάσαι από το artwork ή την ηχητική ποιότητα, σε αντίθεση ας πούμε με το σύγχρονο vinyl resurrection που, στο βαθμό που υπάρχει, επικεντρώνεται αποκλειστικά και μόνο σε αυτά.

  6. stcigar October 3, 2020 at 11:01 am

    Ααα.. καιρό είχα να το ακούσω! 🙂

  7. Oannes October 3, 2020 at 11:41 am

    Έχεις δίκιο 100%. Όσο για την επάνοδο του βινιλίου, είναι για γέλια και για κλάματα. Εννοείται ότι δεν έχω πάει ούτε μια φορά στα φοβερά παζάρια τους, όπου περιφέρονται διάφοροι …κλασικοί losers πενηντάρηδες +, περιτρέχοντας με περισπούδαστο ύφος τα “βινίλια” των Doors και των Led Zeppelin…διδάσκοντας κάτι αμούστακα παλικαράκια από δίπλα. Είχα μιλήσει με ένα από αυτά τα τελευταία τυχαία σε μια συνεστίαση. Και μου είχε αποκαλύψει εν πλήρει σοβαρότητι ότι …δεν πρόκειται να ακούσει ένα δίσκο, ακόμα και αγαπημένου του καλλιτέχνη, αν δεν κυκλοφορήσει σε βινίλιο…Like I said, για γέλια και για κλάματα.

  8. stcigar October 3, 2020 at 1:37 pm

    Μιλάμε τώρα ότι έχω πετύχει review μονοφωνικού βινυλίου (το.. holy grail των απανταχού vinylophiles) σε ξένο περιοδικό, που με πάσα σοβαρότητα πρότεινε την αγορά του έναντι 500€ – για ένα δίσκο που σε cd δεν έκανε πάνω από 10 και με την μονοφωνική εκδοχή του ως μπόνους. Ώρες ώρες απορώ πραγματικά γιατί δεν το σκέφτηκα πρώτος..

  9. Oannes October 3, 2020 at 2:10 pm

    Να σου πω την αλήθεια αισθάνομαι ένα είδος χαιρεκακίας για το ότι γελοία trends όπως αυτό παίρνουν τον πούλο με συνοπτικές διαδικασίες – τα καλά της κρίσης. Όπως επίσης δεν μπορώ να μη σκέπτομαι με “ανάμικτα” συναισθήματα διάφορους “εταιριάρχες”, mainstream και εναλλακτικούς, που απο ένα σημείο και μετά έπαψαν να δείχνουν ενδιαφέρον για την κυκλοφορία δίσκων μας, με το επιχείρημα ότι …δεν γουστάραμε να κάνουμε συναυλίες – να συμμετέχουμε δηλ. σε ένα κόλπο όπου ο “δημιουργός”, εκτός από χρηματοδότης γίνεται και …πλασιέ του δίσκου του […στα live], και promoter των συναυλιών του: η πρώτη ερώτηση του “μαγαζάτορα” είναι “τι κόσμο θα μου φέρεις;”.
    Εϊμαι περίεργος, που λέει ο λόγος δηλ., τι έχουν απογίνει οι φοβεροί “εταιριάρχες” και οι λοιποί που διακινούσαν τέτοιες απόψεις [“μουσική = live”].

  10. stcigar October 3, 2020 at 2:39 pm

    Δεν ξέρω αν έχεις δει κανένα επεισόδιο του “Vinyl” (παίζει στο HBO, εδώ μέσω vodafone tv) που έχει γράψει ο Jagger με τον Scorsese και αποδίδει με ασυνήθιστο κυνισμό την πραγματικότητα που περιγράφεις. Όχι δηλαδή ότι κράτησε πολύ μέχρι τελικά να το κόψουν..

  11. Oannes October 3, 2020 at 5:09 pm

    Όχι, αλλά …θα με εξέπλησσε αν χρειάζονταν πάνω από μισό δευτερόλεπτο άνθρωποι σαν κι αυτούς για να καταλάβουν τι παίζει…

  12. Resa October 7, 2020 at 10:30 pm

    I’m feeling very sophisticated, indeed!
    I have learned so much from you…. and Marina (her artists posts)
    Thank you!

  13. Oannes October 10, 2020 at 10:14 am

    Sophisticated is what YOU are by nature, Resa! Information has nothing to do with that.
    Thank you very much!

  14. Resa October 10, 2020 at 8:45 pm

    Aww…. thank you!

Leave a Reply