Σε επίπεδο spokesmen σίγουρα. Ο “πολίτης” θέλει να αισθάνεται ότι αυτός που του μιλάει είναι δικός του άνθρωπος, του επιπέδου του, ότι δεν “την έχει δει κάπως”, όπως …εμείς ας πούμε.
Όποια φορά κι αν έχω προσπαθήσει να μιλήσω με τέτοιους ανθρώπους η συζήτηση πάει αναπόφευκτα στο “δηλαδή εσύ είσαι ο έξυπνος κι εμείς οι ηλίθιοι”. Πράγμα που, τελικά δεν σηκώνει παρά μια απάντηση “ναι ρε μαλάκα, τράβα κάνε ένα IQ test και άραξε στα κυβικά σου”.
Αλλά “στα ψηλά τα σκαλοπάτια” που λέει και το τραγούδι *, από κει που διοχετεύονται οι εντολές, μου είναι αδύνατον να πιστέψω ότι κάθονται ηλίθιοι. Και αν κάτι φαίνεται να τους έχει ξεφύγει, το πιθανότερο είναι ότι κάτι έχει ξεφύγει από μας.

* Παρεμπιπτόντως [άσχετο, αλλά] το εν λόγω του Καλδάρα είναι ίσως το πιο αγαπημένο μου τραγούδι όλων των εποχών.

Δεν ξέρω, τελευταία έχω την εντύπωση πως η συγκεκριμένη προπαγάνδα δεν απευθύνεται απλά σε ηλίθιους, αλλά κατευθύνεται κιόλας από ηλίθιους..

Όντως. Σιγά σιγά αφήνονται να μιλήσουν κάποιοι, ιδίως στρατιωτικοί οι οποίοι είναι και οι μόνοι σοβαροί σχολιαστές [και οι οποίοι περίπου χλευάζουν απόψεις του τύπου “οι Ρώσοι συναντούν σφοδρή αντίσταση”, “οι Ρώσοι τα έχουν κάνει θάλασσα” κοκ.].
Εννοείται ότι πιο αξιόπιστο εξ αρχής “ελληνικό μέσο” είναι το Open του …gunman Ιβάν Σαββίδη.